شهروندان از سراسر ایران با ارسال پیامهایی به ایراناینترنشنال از قطعیهای مداوم، افت فشار، آلودگی و حتی بوی نامطبوع آب خبر دادهاند. روایتها از تهران، کرج و همدان تا اهواز و شهرهایی در سیستان و بلوچستان، تصویری از تشدید بحران آب و ناتوانی حکومت در مدیریت منابع را نشان میدهد.
ایراناینترنشنال دوشنبه ۱۹ آبان و همزمان با ادامه بحران آب در ایران از مخاطبان خود پرسید: «شما در شهر یا محلهتان کمبود آب را چطور تجربه میکنید؟»
پاسخهای ارسالشده نشان میدهد در بسیاری از شهرهای ایران، مردم با قطعی شبانه و افت شدید فشار آب روبهرو هستند.
در تهران، کرج، رشت و همدان، ساکنان از خاموش شدن پکیجها، بیآبی طولانی و کیفیت پایین آب گفتهاند و در خوزستان و سیستان و بلوچستان نیز از آلودگی، بدبو و غیرقابل مصرف بودن آب خبر دادند.
تهران و کرج؛ بیآبی شبانه و افت فشار
در پایتخت، مردم از قطع شبانه و افت فشار گسترده گفتهاند. یکی از شهروندان از شرق تهران نوشت: «از ساعت ۹ شب تا ۱۲ شب یا یک بامداد آب میرود.»
یکی از اهالی گیشا توضیح داد: «اگر پمپ کار نکند، یک قطره آب هم نمیآید. فشار طبقات بالا خیلی کم شده و همه همین مشکل را دارند.»
شهروندی آگاه از مناطق ۱۸ و ۱۹ تهران نیز نوشت: «از شب گذشته آب قطع شده و هیچ رسانهای، نه داخلی نه خارجی، خبرش را نداده است.»
شهروندان در پردیس تهران نیز گفتهاند: «گاهی دو روز کامل آب نداریم. تابستان برق میرفت، حالا هم نوبت آب شده است.»
در نسیمشهر نیز ساکنان از «فشار کم و قطعی مکرر» خبر دادهاند و در مهرشهر و دیگر نقاط کرج، بیآبی شبانه تکرار میشود.
یکی از شهروندان نوشت: «از ساعت ۱۱ شب تا پنج صبح آب قطع است، پکیج خاموش میشود و یخ میزنیم» و دیگری افزود: «دیشب ساعت دو نصفهشب آب نداشتیم.»
همزمان ویدیوی رسیده حاکی است گروهی از دانشجویان دانشگاه الزهرا در تهران، ۱۸ آبان، برای اعتراض به قطعی آب تجمع کردند. به گفته آنها به دلیل قطعیهای مکرر، آب جیرهبندی شده است.
شمال، شمالغرب و غرب ایران
یکی از ساکنان رشت نوشت: «در رشت که شهر باران است گاهی از غروب آب قطع میشود یا فشار بهشدت پایین میآید. چون اکثر خانهها پمپ دارند، خیلیها متوجه نمیشوند.»
در شمالغرب کشور، یکی از مخاطبان نوشت: «با تلاش مردم و بدون کمک دولت آب شرب تهیه کردیم. هیچ حمایتی از دولت نبوده است.»
برخی نیز نوشتهاند حتی در مناطق پربارش، با وجود باران، «فشار آب کم یا جیرهبندی» است. شهروندی از سقز هم نوشت: «تا امروز هیچ مشکلی نبوده است.»
از سلماس هم شهروندی نوشت: «فعلا کمبود نداریم ولی میگویند پشت سدها ۴۰ درصد کم شده، احتمالا بهزودی مثل تهران آب را قطع میکنند.»
روایتها از همدان و اسدآباد نشان میدهد وضعیت آب در این مناطق بحرانی است. یکی از شهروندان نوشت: «خیلی وضع آب در اسدآباد خراب است» و دیگری افزود: «چند سال است آب از کوه میآوریم، چون کیفیت آب شهر خیلی بد است.»
جنوب و جنوبشرق و شمالشرق
در خوزستان، گلایهها نه فقط از بیآبی در برخی مناطق، بلکه از کیفیت بسیار پایین آب در مناطق دیگر است.
یک شهروند از اهواز نوشت: «آب هست اما یا بوی کلر میدهد یا گلآلود است. وقتی هم تمیزتر میشود، بوی تخممرغ گندیده دارد. چند روزی هم فشار خیلی کم بود.»
ساکنان جنوب شرق کشور هم از بدترین شرایط گفتهاند: «آب خوردن با بطری، آب غذا با بیستلیتری، آب مصرفی با تانکر ماشین میآوریم. لعنت بر این حاکمیت و آخوندها و جمهوری اسلامی.»
در سیستانوبلوچستان، شرایط بحرانیتر از نقاط دیگر کشور گزارش شده؛ جایی که آب آشامیدنی همچون سالهای گذشته با دبه و تانکر تامین میشود.
شهروندی از گنبدکاووس در استان گلستان نوشت: «نه باران داریم و نه سد گلستان آب دارد. کشاورزان منطقه ما دیگر حال و حوصله کاشت گندم و جو را ندارند، اوضاع خراب خراب است.»
مخاطبی از خیابان مصلی مشهد نیز نوشت: «آب آنقدر کم است که آبگرمکن آب را جوش نمیکند، با آب ولرم ظرف میشوییم، برای حمام هم شبها باید سطل آبگرمکن پر کنیم. افتضاح است.»
در شیراز نیز برخی شهروندان نوشتهاند: «فعلا کمبود آب نداریم، ولی اگر بارندگی نباشد، همان بلایی که سر تهران و اصفهان آمد، سر ما هم میآید.»
قبضهای سنگین و بیاعتمادی عمومی
تعدادی از مخاطبان از افزایش مبلغ قبضهای آب، نبود پاسخگویی مسئولان و بیاعتمادی کامل نسبت به دولت سخن گفتهاند.
یکی از مخاطبان نوشت «قبضها را سه تا چهار برابر گران کردهاند» و دیگری نوشت: «سه سال است مردم را سر کار گذاشتهاند، حالا هم در هوای آلوده داریم جان میدهیم و آب هم نداریم.»
در میان همه اعتراضها، برخی نیز با طعنه و شوخی نوشتهاند: «بهصورت گروهی همه همسایهها باهم تجربه میکنیم، برایش جوک هم میسازیم و آخرش میگوییم خدا کند باران بیاید.»
روایتهای شهروندان از سراسر ایران نشان میدهد بحران آب از مرحله هشدار گذشته و زندگی روزمره مردم را تحتتاثیر قرار داده است.
برخی رسانهها در ایران گزارش دادند فروشگاه جینوست در خیابان فرشته تهران، شنبه ۱۹ مهر و پس از برگزاری جشنی در ۱۸ مهر و انتشار ویدیوهای آن، بهدست نیروی انتظامی پلمب شد.
وبسایت خبری «آسیانیوز ایران» با اشاره به این اقدام نوشت که به نظر میرسد این برخورد، صرفا یک واکنش مقطعی نیست، بلکه بخشی از یک کارزار بزرگتر برای «کنترل بیشتر بر فضای اجتماعی، مقابله با نمایش ثروت و اجرای سختگیرانهتر قوانین» است.
بسیاری از کسبوکارها نگران تاثیر این سیاست تازه بر معیشت، سلامت روان شهروندان و زندگی اجتماعی آنها هستند.
فشار اقتصادی حکومت بر مردم و استفاده از آنها برای سرکوب
در هفتههای اخیر فشار حکومت بر کسبوکارها و شهروندان به دلیل سرپیچی از قانون حجاب اجباری، رقص و سرو مشروبات الکلی افزایش چشمگیری پیدا کرده است. از جمله، در پی انتشار ویدیوهایی از برگزاری جشنی در جزیره کیش با عنوان «قهوهپارتی» در رسانههای اجتماعی، دادستان عمومی و انقلاب کیش، از تشکیل پرونده و بازداشت برگزارکنندگان آن خبر داد.
یکی از زنان کافهداری که تجربه برخورد عوامل انتظامی با چنین جشنهایی را دارد به ایراناینترنشنال گفت شاهد بوده که مقامات در بعضی موارد از افراد بازداشتشده - بدون توجه به موقعیت مالیشان - وثیقه چند میلیاردی دریافت کرده و آنها را از کار کردن منع کردهاند.
او افزود بر اساس مشاهداتش بر این باور است که حساسیت بیشتری روی تجمعات تفریحی با حضور جوانها و نسل زد وجود دارد و نیروهای امنیتی با چنین رویدادهایی خشنتر برخورد میکنند.
مقامهای جمهوری اسلامی همواره چنین جشنهایی را «برخلاف شئونات اسلامی» و «هنجارشکنی» توصیف کرده و به نظر میرسد نگران الگوبرداری کسبوکارها از یکدیگر در این زمینهاند.
در ماههای اخیر ویدیوهایی از صاحبان چندین کافه در دزفول و قم در رسانههای اجتماعی منتشر شده که در آن در سخنانی شبیه به اعتراف اجباری یا به دلیل برگزاری جشن همراه با رقص و موسیقی، از مسئولان عذرخواهی و ابراز ندامت میکنند یا از مشتریان خود میخواهند برای جلوگیری از پلمب شدن، حجاب را رعایت کنند.
کارمند یک کافه در تهران به ایراناینترنشنال گفت مقامهای جمهوری اسلامی تلاش میکنند با فشار بر صاحبان کسبوکارها و تهدید به برخورد و پلمب اماکن، مردم را در برابر هم قرار دهند و از آنها به عنوان وسیلهای برای سرکوب و سانسور خودشان و زنان استفاده کنند.
پلمب به مثابه ابزار فشار سیاسی
از طرف دیگر، شواهد و گزارشهای رسیده حاکی است حکومت از بستن کسبوکارها برای انتقامگیری از مخالفانش هم استفاده میکند.
اطلاعات و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دستکم در دو مورد، کسبوکار شهروندان به دلیل فعالیت سیاسی خود آنها یا نزدیکانشان و با هدف اعمال فشار بر افراد، به دستور نهادهای حکومتی در تهران پلمب شدهاند.
این برخورد در گذشته هم سابقه داشته و به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری در خیزش «زن، زندگی، آزادی»، اداره اماکن برای توقف اعتصاب در شهرهای مختلف کردستان و نیز در ایلام و کرمانشاه، مغازه کسبهای را که در اعتصاب شرکت کرده بودند، پلمب کردند.
کارمند یک کافه در مشهد به ایراناینترنشنال گفت حکومت فکر میکند با پلمب و بازداشت، باقی رستورانها و کافهها را «از برگزاری ایونت» بازمیدارد اما تعداد این رخدادها روز به روز بیشتر میشود و در نهایت حتی پلمب هم کارگر نیست و مراسم بسیاری از چشمش در میرود.
او افزود: «غول از چراغ جادو بیرون آمده و دیگر به آن برنمیگردد.»
مردم چه میگویند؟
رسانههای اجتماعی از جمله ایکس و اینستاگرام سرشار از روایت شهروندان از پلمب شدن کسبوکارها و فشار اجتماعی بر زنان برای حجاب اجباریاند.
گروهی از زنان با اشاره به پلمب کافه و رستورانها و جریمههای موجود، بر این باورند تنها زمانی میتوان گفت حجاب اجباری در ایران برچیده شده که زنان بتوانند آزادانه با پوشش دلخواه خود در مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن دولتی حاضر شوند و مدارک هویتی بدون حجاب اجباری داشته باشند.
برخی دیگر از زنان هم با اشاره به فشار موجود بر آنها در محل کار برای حجاب اجباری، میگویند حجاب آزاد نشده، بلکه حکومت بهدلیل شجاعت زنها در سرپیچی از قانون حجاب اجباری و همچنین ترس از اعتراضات مردم بهخاطر فشارهای اجتماعی و شرایط سخت معیشتی، مستاصل شده است.
در کشوری با فرهنگ طولانی قهوهخانهداری در کنار نبود فضاهای تفریحی کافی و آزادیهای اجتماعی، کافهها جزو معدود مکانهای مورد علاقه جوانها برای جمع شدن و تنفساند.
فشار بر کافهها و رستورانها بر سر حجاب و بگیر و ببند زنان، ممکن است باعث جرقه خوردن دور جدید اعتراضات ضدحکومتی در ایران بشود.
