پژوهشگر روابط بینالملل: جمهوری اسلامی چارهای جز تسلیم در برابر فشارهای آمریکا ندارد
حسین آقایی، پژوهشگر روابط بینالملل و امور استراتژیک، به ایران اینترنشنال گفت جمهوری اسلامی به دلیل ضعف حاضر به مذاکره با آمریکا شده و تهران راهی جز تسلیم شدن در برابر فشارهای دولت ترامپ ندارد.
آقایی گفت اگر ترامپ از خواستههای حداکثریاش عقبنشینی نکند و جمهوری اسلامی آنها را بپذیرد، عملا همان سناریوی خلع سلاح به سبک لیبی اجرا خواهد شد.
او افزود: «جمهوری اسلامی در نهایت هیچ راهی جز تسلیم شدن در برابر فشارهای نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک آمریکا ندارد، زیرا جایگزین توافق جنگی است که احتمالا جمهوری اسلامی را ساقط خواهد کرد.»
آقایی خاطرنشان کرد حتی توافق و معامله نیز باعث میشود خطر سرنگونی تحت شرایطی برای جمهوری اسلامی باقی بماند.
قرار است عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی و استیو ویتکاف، فرستاده ویژه آمریکا در امور خاورمیانه شنبه ۲۳ فروردین در پایتخت عمان مذاکره کنند.
فرانسه پروژهای بلندپروازانه به نام «رنسانس لوور» را برای نوسازی موزه لوور، اصلیترین و معروفترین موزه این کشور اعلام کرده است. هدف این پروژه، علاوه بر مدرنسازی، گسترش موزه به منظور بهبود بازدید از آن و پاسخگویی به چالشهای معاصر است.
موزه لوور یکی از نمادینترین و تاثیرگذارترین موزههای جهان است و اهمیت آن چند بُعدی است: فرهنگی، تاریخی، هنری، گردشگری و حتی دیپلماتیک.
ساختمان لوور در ابتدا و در اوایل قرن دوازدهم یک دژ بود که برای محافظت از پاریس ساخته شده بود. در قرن ۱۶ میلادی، فرانسوای اول، شاه وقت فرانسه، این دژ را به یک اقامتگاه سلطنتی به سبک رنسانس تبدیل کرد.
پیش از انقلاب فرانسه، قصری سلطنتی در قلب شهر افسانهای پاریس بود و پس از انقلاب، در سال ۱۷۹۳ به موزه تبدیل شد؛ هدف از چنین کاری، در دسترس قرار دادن گنجینههای هنری برای عموم بود و پس از مصادره اموال سلطنتی و کلیسایی، بسیاری از آثار سلطنتی در همین دوران به لوور منتقل شد که در آن زمان «موزه مرکزی هنرهای جمهوری» نام داشت.
اکنون علاقهمندان به هنر و زیبایی می توانند با قدم زدن در سالنهای تودرتوی لوور، سفری میان دورانها و تمدنها داشته باشند؛ از سکوت معابد مصر و تمدن ایران باستان تا شکوه رنگین رنسانس ایتالیا و نقاشیهای مهم فرانسوی.
لوور پربازدیدترین موزه فرانسه است که سالانه بین ۷ تا ۱۰ میلیون گردشگر را جذب میکند؛ چنین جاذبه گردشگری، تاثیر اقتصادی قابل توجهی برای هتلها، رستورانها، فروشگاهها و دیگر بخشهای صنعت گردشگری فرانسه دارد.
لوور فقط تماشاخانه آثار هنری نیست؛ بلکه مامنی برای نگهداری و همچنین مکانی برای آموزش است. هر ساله میلیونها دانشآموز، دانشجو، پژوهشگر و علاقهمند به هنر از طریق نمایشگاهها، سخنرانیها و برنامههای مختلف، به آموزش هنر در لوور میپردازند.
آیا اولین بار است که موزه لوور تغییر میکند؟
این برای اولین بار نیست که فرانسویها قصد دارند موزه لوور را تغییر دهند؛ در کل، ساختمان لوور در طول قرنها دستخوش تحولات عمدهای شده و از یک قلعه قرون وسطایی به موزهای جهانی و مدرن تبدیل شده است.
در قرن هفدهم، ساخت رواق شرقی لوور ابهت خاصی به این ساختمان داد. این بخش از لوور، شاهکار معماری کلاسیک فرانسوی شناخته شده است.
در قرن نوزدهم، ناپلئون بناپارت در جریان لشکرکشیهایش در اروپا و مصر، مجموعه موزه را گسترش داد، بهطوری که در آن زمان، موزه با نام «موزه ناپلئون» شناخته میشد.
بسیاری از آثار هنری که در آن دوران غارت شدند، پس از سقوط ناپلئون بازگردانده شدند، اما برخی همچنان در لوور باقی ماندند.
اما در قرن بیستم، موزه لوور دستخوش نوآوریهای مهمی شد، از جمله افزودن هرم شیشهای طراحیشده از سوی یو مینگ پِی، معمار مشهور آمریکایی چینیتبار در سال ۱۹۸۹. ساخت این هرم در ابتدا با انتقادهای فراوان همراه بود اما امروز تبدیل به نماد نوگرایی در دل سنت در این موزه شده است.
پروژه «رنسانس جدید» چیست؟
تغییرات و بازسازی مجدد موزه لوور که از سوی امانوئل مکرون، رییسجمهوری فرانسه اعلام شده، «رنسانس جدید» نام دارد.
هدف این پروژه ، مدرنسازی موزه و افزایش ظرفیت آن به ۱۲ میلیون بازدیدکننده در سال است. برای چنین تعداد بازدیدکنندهای، ساخت یک ورودی جدید، از مهمترین محورهای این پروژه است. این ورودی در نزدیکی رود سن ساخته خواهد شد تا از شلوغی ورودی فعلی زیر هرم شیشهای بکاهد و جریان بازدیدکنندگان را روانتر کند.
همچنین بازسازی باغهای کاروسل و تویلری متعلق به موزه و نوسازی تاسیسات فرسوده موزه از بخشهای اصلی پروژه است. اکنون مشکلاتی مانند نشتی آب و نوسانات دما، حفظ و نگهداری آثار هنری را به خطر انداخته است.
اما شاید خبر نه چندان خوش برای بازدیدکنندگان غیراروپایی، تصمیم به افزایش قیمت بلیت موزه برای آنان باشد. در چارچوب پروژه جدید و برای تامین هزینههای این نوسازی، بهای بلیت برای بازدیدکنندگان کشورهای خارج از اتحادیه اروپا از ۲۲ یورو فعلی به حدود ۳۰ یورو افزایش خواهد یافت.
این پروژه گسترده، که برای آن هزینهای بین ۷۰۰ تا ۸۰۰ میلیون یورو برآورد شده، از راههای دیگر نیز تامین مالی خواهد شد؛ از جمله حمایت مالی خیرین و درآمد حاصل از همکاریهایی نظیر مشارکت با موزه لوور ابوظبی. به این ترتیب، هیچ هزینه اضافی برای مالیاتدهندگان فرانسوی در نظر گرفته نشده است.
عملیات اجرایی این پروژه به مدت شش سال ادامه خواهد داشت و پایان آن برای سال ۲۰۳۱ برنامهریزی شده است.
سرنوشت مونالیزا چه خواهد شد؟
لوور مجموعهای چشمگیر شامل بیش از ۳۸۰ هزار اثر هنری از آثار باستانی تا دوران مدرن را در خود جای داده، اما تابلوی مونالیزا یا ژوکوند به نماد اصلی این موزه تبدیل شده و هر بازدیدکننده در همان تجربه اول از حضور در لوور، به بازدید این اثر میرود.
تاریخ این تابلو با تاریخ و اهمیت موزه گره خورده است، زیرا اساسا خرید مونالیزا از لئوناردو داوینچی، نقاش ایتالیایی و خالق این اثر، در قرن شانزدهم آغازگر گردآوری آثار هنری در موزه لوور بود.
در پروژه بازسازی لوور قرار است یک اتاق ویژه برای نمایش این اثر بینظیر اختصاص داده شود که به بازدیدکنندگان اجازه میدهد تا به صورت اختصاصی و جدا از سایر آثار، این نقاشی را مشاهده کنند.
اکنون این اثر در اتاقی همراه با تابلوهای دیگر به نمایش درآمده و معمولا جمعیتی که مقابل آن تجمع میکنند، فرصت را برای بازدید از دیگر آثار گرفته است.
آثار ایران باستان و پس از اسلام چه خواهد شد؟
مجموعههای آثار ایرانی در حال حاضر در دو بخش اصلی موزه لوور قرار دارند:
بخش اول در قسمت آثار باستانی شرق باستان است که شامل اشیاء مربوط به ایران باستان از پنجهزار سال پیش از میلاد تا قرن هفتم میلادی است و از مهمترین سایتهای باستانشناسی ایران برگرفته شده است.
بخش دوم، قسمت هنرهای اسلامی است که آثار مربوط به ایران پس از اسلام، از قرن هفتم تا نوزدهم میلادی را نمایش میدهد و غنای هنری ایران را به نمایش میگذارد.
این دو بخش بهطور استراتژیک چیده شدهاند تا بازدیدکنندگان بتوانند پیوستگیها و تفاوتها میان هنر دیرینه ایران و هنر اسلام ابتدایی را درک کنند.
در پروژه «رنسانس جدید» لوور بهطور خاص اشارهای به نوسازی بخش آثار ایران باستان نشده، اما قطعا بهصورت غیرمستقیم از بهبودهای کلی مانند نوسازی فضاهای نمایشگاهی و شرایط نگهداری بهرهمند خواهند شد.
کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا، هشدار داد در صورتی که جمهوری اسلامی با دولت ترامپ بر سر مسئله هستهای توافق نکند، تهران باید در انتظار تحریمهای شدیدتری باشد.
رایت سهشنبه ۱۹ فروردین در گفتوگو با شبکه سیانبیسی گفت: «کاملا انتظار دارم که تحریمهای بسیار سختی علیه ایران اعمال شود، به این امید که این فشارها باعث شود آنها برنامه هستهای خود را کنار بگذارند.»
وبسایت آکسیوس در گزارشی تحلیلی به تفاوتهای عمدهای که بین دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، و غولهای دنیای فناوری که برای حمایت از او و شکل دادن به دستور کار اقتصادیاش وارد میدان شدهاند، پرداخته است.
بهنوشته آکسیوس، تقابل این دو چشمانداز به روشنی توضیح میدهد که چرا بر سر استراتژی تعرفهای، شدیدترین درگیریهای آشکار و پنهان در درون ائتلاف ترامپ بروز کرده است.
چشمانداز دنیای فناوری
غولهای دنیای فناوری میگویند ما اکنون در آغاز «عصر هوش مصنوعی» قرار داریم؛ عصری که با فناوری چندان قدرتمندی به پیش رانده میشود که بازارها، صنایع و حتی ملتها را دگرگون خواهد کرد.
ایالات متحده در این عرصه از مزیتی قاطع و اولیه برخوردار است؛ مزیتی که میتواند به رنسانسی در تولید و طبقه متوسط منجر شود. شرکتهای تولیدکننده تراشه، داده، مواد معدنی و انرژی در آمریکا (و صنایع مرتبط با آنها) رشد خواهند کرد و به شکوفایی خواهند رسید. اگر در این رقابت شکست بخوریم، دیگر هیچ چیز اهمیتی نخواهد داشت.
چشمانداز ترامپ
ترامپ اما معتقد است که آمریکا در سراشیبی سقوطی تند، و شاید مرگبار، قرار دارد.
به باور او، کشور «غارت شده، به یغما رفته و مورد تجاوز و تاراج قرار گرفته» است. نجات آمریکا مستلزم اعمال قدرتی خشن و بیملاحظه برای پاک کردن کسریهای تجاری و بازگرداندن آمریکایی شبیه به دهه ۱۹۵۰ میلادی است. به باور ترامپ، هوش مصنوعی نمیتواند این کار را انجام دهد، ولی تعرفهها میتوانند.
او اذعان دارد که این مسیر دردناک خواهد بود. اما در پی آن، ساختمانهای بزرگ، کارخانههای تازه و مشاغل پردرآمد برای میلیونها آمریکایی به وجود خواهد آمد. برخی از این مشاغل، به حوزه هوش مصنوعی مرتبط خواهند بود؛ اما بسیاری دیگر همچون کارگر خط تولید، لولهکش یا برقکار، مشاغل سنتی خواهند بود.
استیو بنن، که در دوره نخست ترامپ از مقامات کاخ سفید بود و اکنون یکی از پادکسترهای پرنفوذ جریان «ماگا» (MAGA عظمت را به آمریکا بازگردانیم) به شمار میرود، به آکسیوس گفت که او غولهای فناوری را «جهانیگرایان خودشیفتهای میداند که ثروت و قدرت خود را در اولویت قرار میدهند.»
به گفته بنن و دیگر ملیگرایان پوپولیست، «اولویت با کشور و شهروندان آمریکاست.»
ایلان ماسک نیز در آخر هفته، در پیامی در شبکه اجتماعی خود، ایکس، به پیتر ناوارو، مشاور تجاری ترامپ و از پیشگامان رویکرد پوپولیستی، تاخت و نوشت: «او که تا به حال هیچ چیزی نساخته!» ماسک بعدا این پست را حذف کرد.
ناوارو هم در پاسخ، روز دوشنبه در سیانبیسی گفت: «ماسک تولیدکننده خودرو نیست. او در بسیاری موارد فقط مونتاژکننده خودرو است.»
تصویر کلی
آکسیوس در ادامه گزارش خود نوشت اگر میخواهید بفهمید این فرآیند چگونه در حال شکل گرفتن است، ببینید چه کسانی حرف میزنند و چه کسانی سکوت کردهاند. کسانی که اکنون درباره تعرفهها هشدار میدهند، هم نوآوران دنیای فناوریاند (مانند ایلان ماسک و رید هافمن) و هم غولهای سرمایهگذاری در صندوقهای پوشش ریسک (مانند بیل اکمن و استن دراکنمیلر). آنها بهخوبی میدانند که تقریبا هیچ چیز را نمیتوان به این سرعت و با این هزینه پایین در آمریکا تولید کرد؛ بهویژه اجزای حیاتی فناوری را. آنها میگویند که نه مواد لازم را در اختیار داریم و نه نیروی کار کافی را. آنها میخواهند ترامپ به جای وضع تعرفههای سنگین، با تکیه بر ویژگی غیرقابل پیشبینی بودنش، معاملات معدنی هوشمندانه و مشوقهای هدفمند وضع کند.
برد گرستنر، بنیانگذار و مدیرعامل شرکت سرمایهگذاری فناوری «آلتیمتر کپیتال»، دوشنبه در توییتی نوشت: «تعرفههای در حد سلاح هستهای، چیزی نیست که مردم به آن رای داده باشند. این کار اقتصاد آمریکا را نابود خواهد کرد، نه اینکه دوباره ما را به عظمت برساند. مدیران عامل شرکتها از ترامپ حامی کسبوکارها حمایت میکنند؛ همان ترامپی که وعده تعرفههای هوشمندانه، متقابل و هدفمند را داده بود که زمین بازی جهانی را هموار کند.»
جو لانزدیل، سرمایهگذار فناوری و حامی ترامپ نیز در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که راههایی وجود دارد که «تعرفهها را بتوان بهتر اجرا کرد.»
بلاژی سرینیواسان، از چهرههای سرشناس دنیای رمزارزها، نیز پس از اعلام «روز آزادی» ترامپ، یعنی دوم آوریل که تعرفهها اعلام و اجرا شد، خطاب به ۱.۱ میلیون دنبالکننده خود در شبکه ایکس نوشت: «این کار، مثل بمباران همه زنجیرههای تامین است که به نوعی به آمریکا متصلاند، با این توهم که ۴۵ سال روند صنعتیزدایی را میتوان با تعرفههای ۴۵ درصدی در یک روز جبران کرد.»
در سوی مقابل، مؤمنان واقعی به شعار «اول آمریکا» همچون بنن قرار دارند که نسبت به غولهای فناوری، با دیده تردید، و حتی تحقیر، مینگرند.
بننیها تعرفهها را انتقامی عادلانه از جهانی میدانند که طبقه کارگر آمریکا را قربانی کرده است و عمیقا باور دارند در پی اعمال این تعرفهها مشاغلی پردرآمد در آمریکا بهوجود خواهد آمد. به اعتقاد آنها، هوش مصنوعی هم میتواند همچون توافقهای تجاری گذشته، به ضرر کارگران آمریکایی تمام شود؛ بنابراین چشمانداز آنها بازسازی گستردهتر اقتصاد است. از دید آنها، تعرفهها راهی هوشمندانه، هرچند دردناک، برای بازتنظیم اوضاع است. آنها معتقدند در نهایت، شرکتها مجبور خواهند شد در آمریکا بسازند، به آمریکا بروند و در آنجا بمانند.
استیو بنن، پس از آنکه دولت اعلام کرد ترامپ مذاکرات سطح بالای تعرفهای با ژاپن را آغاز کرده، در پیامکی به آکسیوس نوشت: «چین را منزوی کنید ... بگذارید اکنون عصر طلایی جدیدی آغاز شود.»
پشت پرده
آکسیوس در ادامه گزارش خود تاکید کرده که ائتلاف پایگاه «ماگا» ترامپ با آنچه این وبسایت آن را «مجتمع صنعتی بروبچههای فناوری» خوانده که شامل مدیران عامل فناوری، سرمایهگذاران، کارمندان و پادکسترهای این حوزه میشود، از همان ابتدا پیوندی نهچندان مستحکم بود.
ترامپ ۷۸ ساله پایگاه اولیه خود را بر ترکیبی از نارضایتیها و نوستالژی بنا کرد، و وعده داد که آمریکا را به شکوه گذشته بازگرداند. البته ترامپ و دنیای فناوری یک وجه اشتراک دارند: حرکت سریع، شکستن قواعد و رویکردی تهاجمی. اما بیشتر مدیران عامل شرکتهای فناوری چشم به آیندهای دوختهاند که در آن رشد بیشتر و تسلط بر هوش مصنوعی حرف اول را میزند. به گفته مشاوران ترامپ، او زمان چندانی صرف فناوری نمیکند.
نبرد بر سر تعرفهها در حال محک زدن میزان پایداری و سازگاری اتحاد ترامپ و جامعه فناوری است. در نهایت، شرکتهای بزرگ فناوری ضربه سختی خوردهاند: تنها در سه روز معاملاتی گذشته، هفت غول برتر فناوری (Magnificent 7) بیش از یک تریلیون دلار از ارزش خود را از دست دادهاند. البته آنها تاب تحمل چنین ضررهایی را دارند. اما مسئله اصلی، اجزای حیاتی فناوری است؛ مثل تلفنهای همراه از ویتنام یا تراشهها از تایوان، که دیگر صرفا گزینههایی لوکس و مجلل محسوب نمیشوند.
یک منبع دیپلماتیک آلمانی به ایران اینترنشنال گفت که برلین از وجود کانالهایی برای ارتباط میان ایالات متحده و ایران استقبال میکند.
این مقام آلمانی با ابراز نگرانی نسبت به برنامه هستهای جمهوری اسلامی گفت که تهران در ماههای اخیر به تشدید اقدامات خود، از جمله گسترش چشمگیر ظرفیتهای غنیسازی، ادامه داده است.
این دیپلمات آلمانی با اشاره به اینکه قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت در تایید برجام در ماه اکتبر منقضی میشود، گفت که این موضوع ضرورت دستیابی به یک راهحل را بیش از پیش افزایش میدهد.
او گفت به همین دلیل، سه کشور اروپایی در ماههای اخیر چندین دور گفتوگو با ایران انجام دادهاند تا ضمن یادآوری نگرانیهای جامعه بینالمللی، امکان رسیدن به یک راهحل مبتنی بر مذاکره را بررسی کنند.
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در پیامی ویدیویی پیش از ترک واشینگتن هشدار داد که در صورت شکست مذاکرات برای توقف برنامه هستهای جمهوری اسلامی یا تعلل جمهوری اسلامی، «گزینه نظامی» مطرح خواهد شد.
نتانیاهو درباره دیدار دوشنبه خود با ترامپ گفت: «اول از همه درباره ایران گفتگو کردیم. ما موافقیم که جمهوری اسلامی سلاح هستهای نخواهد داشت. این را میتوان با یک توافق انجام داد، اما تنها در صورتی که آن توافق مشابه «مدل لیبی» باشد که همهتأسیسات هستهای را منفجر کنند و همه تجهیزات را با نظارت و اجرای آمریکا از بین ببرند، این خوب است».
او افزود: «گزینه دوم این است که اگر اینطور [توافق] نشود و آنها فقط بخواهند مذاکرات را «کش دهند»، در این صورت گزینه نظامی در کار خواهد بود. همه این را میفهمند.»
نخستوزیر اسرائیل که پس از دیدار با دونالد ترامپ سخن میگفت، از «سفری بسیار گرم» و «دوستی عمیق» با ترامپ یاد کرد و گفت که این روابط در گفتوگوهایشان درباره ایران و دیگر مسائل منطقهای کاملا مشهود بوده است.
او افزود: «شما میتوانستید نزدیکی و دوستی عمیق بین ما را احساس کنید، که این موضوع در مسائلی که دربارهشان صحبت کردیم، بازتاب یافت.»
