در انتخابات ۱۵ آبان ایالات متحده، رقابتهای تنگاتنگی برای کنترل مجلس نمایندگان و سنا در جریان است؛ رقابتهایی که تعیین میکند کدام حزب اکثریت را به دست میآورد و قدرت پیشبرد یا متوقف کردن برنامههای رییسجمهوری را خواهد داشت.
انتخابات کنونی در آمریکا تنها بر سر ریاستجمهوری نیست. انتخابات کنگره آمریکا (مجلس نمایندگان و مجلس سنا) نیز در همین زمان برگزار میشود.
همه ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و ۳۴ کرسی از ۱۰۰ کرسی مجلس سنا در مصاف رقابتاند.
آخرین خبرها از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و نتایج آن را در صفحه ویژه ایراناینترنشنال دنبال کنید. در این صفحه لحظه به لحظه همراه با نقشهها، تصاویر و تحلیلها از نتایج انتخابات و پیامدهای آن مطلع میشوید.
در این روز همچنین نبرد برای بهدستآوردن کرسیهای اجرایی دیگر نیز برقرار خواهد بود.
به گزارش آسوشیتدپرس، این انتخابات در شرایطی برگزار میشود که جو کنگره پرتنش و ناآرام است و اولین انتخابات ریاستجمهوری از زمان حمله به کنگره در ششم ژانویه ۲۰۲۱ برگزار میشود.
در این انتخابات، سرنوشت اقتصاد، امنیت مرزی، حقوق باروری و حتی آینده دموکراسی آمریکا رقم میخورد و ممکن است تنها یک کرسی در کنگره، نتیجه را در هر دو مجلس تغییر دهد.
سنا و رقابت بر سر اکثریت
در سنا، دموکراتها با اکثریت ضعیف ۵۱ به ۴۹ در تلاش هستند تا جایگاه خود را حفظ کنند.
در ایالت ویرجینیای غربی، بازنشستگی سناتور مستقل جو منشن به جمهوریخواهان فرصت میدهد تا با کاندیدای محبوب خود، جیم جاستیس، فرماندار کنونی ایالت، این کرسی را از آن خود کنند.
پیروزی جمهوریخواهان در این ایالت، توازن سنا را به نسبت ۵۰-۵۰ برمیگرداند.
رقابتهای کلیدی در مجلس نمایندگان
در مجلس نمایندگان، نبردهای سرنوشتساز در نیویورک و کالیفرنیا جریان دارد؛ جایی که دموکراتها به دنبال بازپسگیری برخی کرسیها هستند که در سالهای اخیر به جمهوریخواهان واگذار شده است.
حکیم سکو جفریز، رهبر دموکراتها، در صورت پیروزی حزبش، اولین سیاهپوست در تاریخ آمریکا خواهد بود که به ریاست مجلس نمایندگان میرسد اما مایک جانسون، رییس کنونی مجلس نمایندگان، پیشبینی میکند که جمهوریخواهان نه تنها اکثریت را حفظ خواهند کرد بلکه آن را افزایش میدهند.
چالشهای پیش روی کاخ سفید
کنترل کنگره میتواند مسیر سیاستهای کاخ سفید را دگرگون کند؛ از ایجاد همپیمانان یا مخالفان برای دونالد ترامپ یا کامالا هریس گرفته تا اجباری برای سازش یا حتی بنبستهای سیاسی.
کنگره همچنین نقشی اساسی در روند انتقال مسالمتآمیز قدرت ریاستجمهوری ایفا میکند.
چهار سال پیش، ترامپ هواداران خود را به مقابل کنگره فراخواند و گروهی از سناتورهای حزب جمهوریخواه اعلام کردند از تایید پیروزی جو بایدن خودداری خواهند کرد.
نقش کلیدی هریس و رقابت تنگاتنگ دو حزب
رقابت کمرنگ اولیه برای کنترل کنگره آمریکا بهمحض ورود هریس بهجای بایدن به صحنه، با شور و شوق بیسابقهای میان دموکراتها جانی تازه گرفت.
این تغییر موجب افزایش چشمگیر بودجه و حضور داوطلبان شد که نمایندگان دموکرات را به یاد جنبوجوش انتخابات ۲۰۰۸ در دوران باراک اوباما انداخت.
در این انتخابات، میلیاردها دلار از سوی احزاب و گروههای مستقل صرف رقابتهای تعیینکننده در هر دو مجلس نمایندگان و سنا شده است.
دموکراتها برای بازپسگیری کنترل مجلس نمایندگان تنها به چند کرسی نیاز دارند در حالی که در صورت تساوی آرای سنا، معاون رییسجمهوری نقش تعیینکنندهای خواهد داشت.
چهرههای جدید جمهوریخواه در مقابل سناتورهای دموکرات
جمهوریخواهان با نقشه گستردهای از فرصتها، ثروتمندان تازهوارد را به میدان آوردهاند تا سناتورهای دموکرات را در حدود ۱۰ ایالت تحت فشار قرار دهند.
در اوهایو، برنی مورنو، بازرگان ثروتمند و حامی ترامپ، برای شکست شرود براون، سناتور سهدورهای دموکرات، رقابت میکند.
این رقابت تاکنون حدود ۴۰۰ میلیون دلار هزینه داشته است.
یکی از رقابتهای پربیننده سنا در مونتانا در جریان است؛ جایی که جان تستر، سناتور سهدورهای دموکرات، با تیم شیهی، ثروتمند عضو سابق نیروی ویژه نیروی دریایی آمریکا که از سوی ترامپ حمایت میشود، رقابت میکند.
شیهی که اظهارات توهینآمیزی درباره بومیان آمریکا داشته، با چالشی سخت از سوی تستر، کشاورز محبوب منطقه، مواجه است.
مناطق حساس و تکیه جمهوریخواهان بر ترامپ
در مناطق کلیدی «دیوار آبی» مانند پنسیلوانیا، میشیگان و ویسکانسین، جمهوریخواهان به ترامپ اتکا کردهاند تا سه سناتور دموکرات فعلی را از رقابت خارج کنند.
«دیوار آبی» به گروهی از ایالتهای آمریکا اشاره دارد که بهطور سنتی به دموکراتها رای میدهند و معمولا با رنگ آبی (رنگ نمادین حزب دموکرات) مشخص میشوند.
میچ مکانل، رهبر پیشین جمهوریخواهان در سنا، به رغم این که همیشه تمرکزش بر حفظ اکثریت قدرت بوده، با دشواریهایی مواجه است.
چالشهای جدید برای جمهوریخواهان در ایالتهای جنوب غربی و فراتر از آن
در ایالت آریزونا، کرسی سنا که پیشتر از سوی سناتور کریستن سینما اشغال شده بود، اکنون بهدلیل بازنشستگی او در انتخابات پیشرو، مورد رقابت قرار گرفته است.
در این رویارویی، کَری لیک، نامزد جمهوریخواه و روبن گالگو، نامزد دموکرات، بهطور جدی در حال رقابت هستند. این مصاف بهعنوان یکی از مهمترین و حساسترین انتخابات سنا در سال جاری شناخته میشود.
در نوادا، سناتور جکی روزن از حزب دموکرات با مقاومت شدید سم براون، جمهوریخواه تازهوارد مواجه است.
دموکراتها در ایالتهای تگزاس و فلوریدا حملات خود را به تد کروز و ریک اسکات، نامزدهای جمهوریخواه افزایش دادهاند.
در این ایالتها پس از تصمیم دادگاه عالی در محدودسازی حق سقط جنین، موضوع حقوق باروری اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
کروز با کالین آلرد، نماینده کنگره از منطقه دالاس رقابت میکند، در حالی که اسکات در برابر دبی موکارسل-پاول، نماینده سابق مجلس، با سرمایهگذاری ۱۰ میلیون دلاری از ثروت شخصیاش، به رقابت مشغول است.
تغییرات تاریخی در کنگره، فرصتی برای تنوع بیشتر و شکستن رکوردهای جدید
کنگره آمریکا در آستانه دستیابی به چند نقطه عطف تاریخی قرار دارد چرا که با رای مردم، چهره جدیدی از تنوع و نمایندگی شکل میگیرد.
این دوره احتمالا اولین باری خواهد بود که دو زن سیاهپوست به طور همزمان در سنا حضور دارند. اتفاقی که پیشتر در تاریخ آمریکا سابقه نداشته است.
تاکنون تنها دو زن سیاهپوست از جمله هریس، به عنوان سناتور انتخاب شدهاند.
در دِلِور، لیسا بلانت روچستر، نامزد دموکرات، در رقابتهای سنا از اریک هانسن، رقیب جمهوریخواه خود پیشی گرفته است.
در مریلند، آنجلا السوبروکس، همپیمان هریس، رقابتی نزدیک با لری هوگن، فرماندار محبوب جمهوریخواه سابق این ایالت دارد.
سارا مکبراید، قانونگذار ایالت دِلِور و از نزدیکان خانواده بایدن، در آستانه تبدیل شدن به نخستین شخص آشکارا تراجنسیتی در کنگره است.
در مجلس نمایندگان، تغییرات ناشی از بازترسیم حوزههای انتخاباتی، تعادل قدرت را تغییر میدهد.
جمهوریخواهان با افزایش کرسیهای خود در کارولینای شمالی از دموکراتها پیشی میگیرند، در حالی که دموکراتها دومین کرسی با اکثریت سیاهپوستان را در آلابامای جمهوریخواه کسب خواهند کرد.
اولین انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در دوران رهبری خامنهای سهشنبه، ۱۲ آبان ۱۳۷۱ انجام شد که خامنهای درباره آن صحبت خاصی نکرد.
آخرین خبرها از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و نتایج آن را در صفحه ویژه ایراناینترنشنال دنبال کنید. در این صفحه لحظه به لحظه همراه با نقشهها، تصاویر و تحلیلها از نتایج انتخابات و پیامدهای آن مطلع میشوید.
دومین انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در دوره خامنهای، سهشنبه، ۱۵ آبان ۱۳۷۵ انجام شد، خامنهای در زمان رقابتهای انتخاباتی در این دوره که بین بیل کلینتون از حزب دموکرات و باب دول از حزب جمهوریخواه بود، یک دیدار با مدیران و مسئولان رسانههای کشور برگزار کرد.
در این دیدار، خامنهای بیشتر به نقد دموکراسی آمریکایی پرداخت و با اشاره به نویسنده چپ مورد علاقهاش «هوارد فاست» به تحلیل انتخابات آمریکا هم پرداخت.
او در این دیدار با اشاره به نوشتههای فاست، ضمن انتقاد از سرکوب گروههای چپ، سوسیالیست و کمونیست در آمریکا، که احتمالا ناظر به خواندن رمان مهاجران فاست باشد، گفت: «چند رمان او به فارسی هم ترجمه شده و بنده دیدهام - بخوانید و ببینید درباره چپها چه مطالب تکاندهندهای آوردهاند!»
خامنهای در همین دیدار، حضار را به خواندن رمان «خوشههای خشم» نوشته «جان اشتاین بک» تشویق کرد و گفت: «بخوانید و بدانید که مرکزِ به اصطلاح دموکراسی و قبله کسانی که صاحب چنین قلمهای بد و زشتی در ایرانند، حتی حاضر نبودند چپها را تحمل کنند، چون معتقد بودند، مارکسیسم، نظام سرمایه داری آمریکا را زیر سوال میبرد.»
یک ماه بعد از انتخابات آمریکا، ۱۵ آذرماه ۱۳۷۵ خامنهای در دیداری با دانشجویان باز به تحلیل رویه انتخابات آمریکا به استناد رمان پرداخت و گفت: «در زمینه مسائل انتخاباتی، من کتابی را از نویسنده نسبتا معروف چپ آمریکایی، هوارد فاست خواندم. او کتابهای متعددی دارد. البته رمان نویس است، اما طی یک داستان واقعی، انتخابات را کاملا خوب تشریح کرده است.»
انتخابات بعدی آمریکا در دوره رهبری خامنهای، ۱۷ آبان سال ۱۳۷۹ برگزار شد و در آن جورج بوش پسر، از حزب جمهوریخواه برگزیده شد.
تغییر تاکتیک خامنهای؛ «اسم نویسندهها را نمیگویم»
اردیبهشت ۱۳۷۹، در حالی که آمریکا سرگرم رقابتهای انتخاباتی بود، خامنهای در تهران دوباره به رمانهایی که خوانده بود ارجاع داد و گفت: «من از قول فلان نویسنده مسلمانِ متعصب نقل نمیکنم، از قول خود غربیها نقل میکنم. من مایل نیستم که از نویسندگان و کتابهایشان اسم بیاورم؛ اما خود نویسندگان امریکایی تشریح میکنند و مینویسند که انتخابات شهرداریها، انتخابات نمایندگی مجلس و انتخابات ریاست جمهوری، با چه سازو کاری انجام میگیرد. اگر کسی نگاه کند، خواهد دید که در آنجا، آرا مردم تقریبا هیچ نقشی ندارد»
در تیرماه، خامنهای در دیدار با «کارگزاران نظام» دوباره به موضوع انتخابات در آمریکا اشاره کرد و گفت به محمد خاتمی هم گفته است که «در دمکراسیهای غربی عدهای پای صندوقهای رای میآیند و رای میدهند. مثلا حزب گفته به آقای زیدبنعمرو رای بده، او هم ورقه را که انداخت، کار تمام میشود!» او در ادامه خاطر نشان کرد: « در اینجا(جمهوری اسلامی) مردم به مسئولان عشق میورزند و رابطهشان، رابطه عاطفی است؛ نه فقط رابطه رای دادن.»
شهریور ۱۳۷۹، خامنهای که با دانشجویان بسیجی دیداری داشت، دوباره برای تحلیل انتخابات در آمریکا، به کتابهایی که خوانده ارجاع داد و گفت: «این کتابهایی را که خود امریکاییها در زمینه نقش رسانهها و در زمینه کیفیت انتخابات، در لباسهای گوناگون و شکلهای گوناگون نوشتهاند، بخوانید تا ببینید انتخابات شهرداریها چگونه است؛ انتخابات فرمانداریها چگونه است؛ بعد انتخابات رییس جمهور و نمایندگان کنگره چگونه است. نقش سرمایه و پول، نقش اول است؛ مردم هم وجهالمصالحهاند؛ دمکراسیای به آن معنا وجود ندارد.»
آذرماه ۱۳۷۹، خامنهای با انتقاد از «عدهای» که از سخنان او درباره انتخابات و دموکراسی در آمریکا «لجششان» گرفته، گفت: «این حرف، حرف ما نیست؛ تعصبآمیز هم نیست؛ ناشی از ناآگاهی هم نیست؛ متکی به نظرات و حرفها و دقتها و مثال آوردنهای برجستگان ادبیات غربی است. آنها خودشان این را میگویند. بله، در تبلیغات عمومی اعتراف نمیکنند. آنجا میگویند آرا مردم وجود دارد … اما واقعیت قضیه این نیست. خودشان هم در سطوح و مراحلی به این معنا اعتراف میکنند؛ در نوشتههایشان هم هست.»
انتقاد خامنهای از فقدان دموکراسی واقعی در آمریکا
انتخابات بعدی آمریکا همزمان با دوران رهبری خامنهای، ۱۲ آبان ۱۳۸۴ برگزار شد. رقابت بین جان کری و جورج بوش پسر بود. در این دور خامنهای واکنش چندانی نداشت.
او آبان ۱۳۸۳، حدود یکسال قبل از این انتخابات در دیدار با اعضای هیات دولت، با مقایسه دموکراسی آمریکا و دوران رضا شاه پهلوی، دموکراسی در آمریکا را نوع به روز شده استبداد خواند و گفت: «یک شکل هم روش مدرن است؛ یعنی روش حکومتهای به ظاهر دموکرات که باطن استبدادی دارند. امروز زمام این حکومتها به دست کمپانی های اقتصادی است. اینها طراح سیاستها هستند. ….نماینده مجلس را اینها میفرستند، رییسجمهور را اینها روی کار میآورند.»
سهشنبه ۱۴ آبان ۱۳۸۷، باراک اوباما از حزب دموکرات در رقابت با جان مککین از حزب جمهوریخواه توانست پیروز انتخابات ریاست جمهوری شود.
ریاست جمهوری او آغاز نزدیک شدن غیررسمی آمریکا و جمهوری اسلامی به شمار میرود. در این دور خامنهای اشاره مستقیم و خاصی به انتخابات آمریکا نداشت، اما در دور دوم که ۱۶ آبان ۱۳۹۱ برگزار شد، خامنهای مفصلا به انتخابات آمریکا پرداخت.
از نژادپرست خواندن آمریکاییها تا جنبش والاستریت
او در سخنرانی نوروز ۱۳۹۱ خود در مشهد، با اشاره به انتخابات اوباما در دور اول (سال ۲۰۰۸) گفت: «رییسجمهور کنونی آمریکا با شعار تغییر سر کار آمد. تغییر یعنی چه؟ یعنی وضعیتی داریم که بسیار بد است، من میخواهم آن وضعیت را تغییر بدهم. او با این شعار آمد توی میدان، مردم هم به خاطر شعار تغییر، به او رای دادند.»
رهبر جمهوری اسلامی با «نژادپرست» خواندن رای دهندگان آمریکایی ادامه داد: «مردم نژادپرست حاضر نبودند به یک فردی که از نژاد سیاه است، رای بدهند؛ اما رای دادند، به امید تغییر.»
او در ادامه با اشاره به اعتراضات گروههای ضد سرمایهداری در سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ در آمریکا تحت عنوان «جنبش تسخیر والاستریت» یا «جنبش ۹۹ درصدی»، گفت: «جنبش تسخیر والاستریت در خود شهرهای آمریکا به راه افتاده است. این وضعیت، وضعیت خوبی است؟ این حسابِ دو دو تا چهارتاست؛ این حسابِ پیچیدهای نیست. تغییر را مردم آمریکا قبول کردند؛ یعنی وضعیت کنونی بد است؛ آن وضعیت بد هم تا حالا تغییر پیدا نکرده است. بنابراین آمریکا گرفتار است.»
۱۹ مهر ۱۳۹۱، کمتر از یک ماه پیش از انتخابات آبان ۱۳۹۱ آمریکا هم، خامنهای در دیدار با مردم بجنورد، باز به موضوع انتخابات آمریکا پرداخت و گفت: «الان یکی از مسائلی که در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در درجهی اول مطرح است، مشکلات اقتصادی است؛ مردم بیچارهاند، گرفتارند، طبقات ضعیف در آنجا دارند پامال میشوند. این جنبش ۹۹ درصدی که گفته شد، یک واقعیت است؛ البته سرکوب میکنند.»
خامنهای یک هفته قبل از انتخابات آن سال، در دیدار با دانشآموزان هم که دهم آبان برگزار شد، دوباره به انتخابات آمریکا پرداخت و گفت: «این ننگ نیست برای یک دولت که نامزدهای ریاست جمهوریاش در مبارزات و مباحثات انتخاباتی جوری حرف بزنند که دل صهیونیستها را شاد کنند؛ نوکری و اطاعت خودشان از آنها را اثبات کنند؟… هر کدام سعی میکنند نسبت به جامعه یهود فلسطینی و جامعه صهیونیستها و سرمایهدارهای اسرائیلی بیشتر اظهار اطاعت کنند، برای خاطر این است که اسیر آنهایند.»
خامنهای: دموکرات و جمهوریخواه برای ما فرقی ندارد
۱۸ آبان ۱۳۹۵، انتخابات آمریکا که در آن دونالد ترامپ و هیلاری کلینتون رقابت میکردند برگزار شد.
خامنهای در سخنرانی شروع سال ۱۳۹۵ خود در مشهد، به موضوع انتخابات آمریکا اشاره کرد و گفت: «انتخابات ریاست جمهوری آمریکا هم چند ماه دیگر -هفت هشت ماه دیگر- شروع خواهد شد و تا نه ماه دیگر این دولت فعلی آمریکا عوض خواهد شد و هیچ تضمینی وجود ندارد که این دولتی که بعدا به وجود خواهد آمد، به تعهدات دولت قبل عمل بکند. الان نامزدهای ریاست جمهوری آمریکا در سخنرانیهای انتخاباتیشان مسابقه گذاشتهاند در بدگویی به ایران.»
۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۵، خامنهای با اشاره به اظهارات ترامپ در تبلیغات انتخاباتی گفت: «ما نقض نمیکنیم برجام را لکن اگر طرف مقابل نقض کند که حالا همینطور این کسانی که نامزد ریاست جمهوری آمریکایند، مدام دارند تهدید میکنند که ما میآییم پاره میکنیم، نقض میکنیم، اینها اگر پاره کردند، ما آتش میزنیم.»
۲۸ مهر ۱۳۹۵، نزدیک به دو هفته پیش از انتخابات آمریکا، خامنهای در واکنش به مناظرات انتخاباتی این کشور گفت: «شما نگاه کنید این وضع انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را؛ به دو نفر رسیدهاند، شما نگاه کنید مناظرات اینها را، ببینید با هم چه کار دارند میکنند، به هم چه میگویند! یکی از این دو نفر هم رئیسجمهور خواهد شد.»
۲۶ آبان ۱۳۹۵ هم، حدود ده روز پس از اعلام نتایج انتخابات، رهبر جمهوری اسلامی در دیدار با مردم اصفهان با اشاره به پیروزی ترامپ در انتخابات گفت: «البته حالا بنده هیچ قضاوتی در مورد این انتخاباتی که در آمریکا انجام گرفته است ندارم. آمریکا، آمریکا است؛ این حزب یا آن حزب، هر کدامشان سرِ کار آمدند، خیری به ما نرساندند، شر رساندند. …ما نگرانی هم نداریم. …در دنیا عدهای عزا گرفتهاند که چرا انتخابات در آن کشور اینجوری شد؛ یک عدهای در دنیا خوشحال شدند و شادی کردند. ما نه، ما نه عزا میگیریم، نه شادی میکنیم؛ برای ما فرقی ندارد.»
کابوس خامنهای با پیروزی ترامپ در انتخابات
با این حال، دوره چهارساله ریاست جمهوری دونالد ترامپ، از نظر تحریمها یکی از بدترین دوران جمهوری اسلامی در دوره رهبری خامنهای بود. ترامپ ژنرال مورد علاقه خامنهای و دست راست او در سیاست خارجی و میدان یعنی قاسم سلیمانی را هدف قرار داد.
با خروج ترامپ از برجام، اوضاع اقتصادی جمهوری اسلامی به طرز بیسابقهای پس از یک دوره کوتاه سقوط کرد. ترامپ از برجام خارج شد، اما خامنهای آن را آتش نزد؛ کار به جایی رسید که پس از مرگ سلیمانی، خامنهای در نماز جمعه ۲۷ دی ۱۳۹۸، ترامپ را «دلقک دروغگو» نامید.
آخرین اظهار نظر انتخاباتی خامنهای به ۲۹ آبان ۱۴۰۱ باز میگردد. وقتی در دیدار با مردم اصفهان گفت: «در طول سالهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی همه روسای جمهور آمریکا در این خط مقدم با جمهوری اسلامی جنگیدند. حالا کجا هستند؟ بعضیها نابود شدند تلف شدند از بین رفتند و بعضیها در زباله دان تاریخ افتادهاند هر چند زنده باشند. از کارتر، کلینتون و اوبامای دموکرات بگیرید تا ریگان و بوش جمهوری خواه و آن «سبک مغز قبلی» و تا این «بنده خدای بیهوش و حواس فعلی» که میخواهد مردم ایران را نجات دهد.»
حالا ترامپ که خامنهای او را «دلقک» و «سبکمغز» میخواند دوباره وارد دور انتخابات شده، اما رهبر جمهوری اسلامی که در سالهای اخیر برای بسیاری از سربازان داخلی و خارجی خود، از محمدرضا زاهدی سپاه پاسداران، تا اسماعیل هنیه حماس نماز میت خوانده، بر خلاف دورههای گذشته، اظهار نظر خاصی درباره انتخابات آمریکا نداشته است.
نیویورک تایمز در مطلبی با بررسی تجربه انتخابات سال ۲۰۲۰ و قوانین و مقررات انتخاباتی کوشیده به این پرسش پاسخ دهد.
در سال ۲۰۱۶، جهان همان اول صبح فردای روز انتخابات میدانست دونالد ترامپ برنده انتخابات ریاستجمهوری شده است، اما در سال ۲۰۲۰، اعلام برنده شدن جو بایدن ۴ روز طول کشید.
آخرین خبرها از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و نتایج آن را در صفحه ویژه ایراناینترنشنال دنبال کنید. در این صفحه لحظه به لحظه همراه با نقشهها، تصاویر و تحلیلها از نتایج انتخابات و پیامدهای آن مطلع میشوید.
به نوشته نیویورک تایمز، امسال بسته به اینکه رقابت چقدر نزدیک باشد هر دو زمانبندی قابل تصور است. به این معنا که اگر اعلام نتیجه نهایی به اختلاف چند هزار رای در چند ایالت محدود شود، ممکن است اعلام نام رییسجمهور بعدی چند روز طول بکشد.
اما در همین حال، اگر بر خلاف نظرسنجیها که نشان از رقابت بسیار تنگاتنگ بین دو نامزد میدهد، یک نامزد آرا بسیار بیشتری را به دست بیاورد، نتیجه میتواند خیلی زودتر مشخص شود.
سال ۲۰۲۰ چه اتفاقی افتاد؟
انتخابات ۲۰۲۰، سهشنبه ۳ نوامبر برگزار شد، اما نتایج نهایی آریزونا، جورجیا، میشیگان، نوادا، کارولینای شمالی، پنسیلوانیا و ویسکانسین، هفت ایالت تعیینکننده، صبح چهارشنبه اعلام نشد.
آسوشیتد پرس چهارشنبه ۴ نوامبر اعلام کرد بایدن آرا الکترال میشیگان و ویسکانسین را کسب کرده که او را به آستانه اکثریت اعضا کالج انتخاباتی رساند، اما هنوز به حد نصاب لازم برای پیروزی نرسیده بود.
اعلام نتیجه نهایی انتخابات آن سال به دلیل زمانی که برای شمارش آرای پستی لازم بود، که به خاطر همهگیری کرونا تعداد آنها به شکلی بیسابقه بالا رفته بود، سه روز دیگر هم طول کشید.
تا اندکی قبل از ظهر روز شنبه، ۷ نوامبر، سازمانهای خبری جو بایدن را به عنوان برنده پنسیلوانیا و به همراه آن، بنده نهایی رقابت ریاست جمهوری اعلام نکردند.
قابل توجه اینکه، با وجود مشخص شدن نتیجه نهایی، نتایح نوادا، جورجیا، آریزونا و کارولینای شمالی حتی دیرتر هم اعلام شدند.
نکته دیگر اینکه، بر اساس قوانین ایالتی، در برخی ایالتها آرای پستی را قبل از آرای حضوری میشمارند و در برخی دیگر برعکس عمل میکنند، در این حالت به دلیل اینکه احتمال بیشتری وجود داشت که شمار زیادی از دموکراتها به صورت پستی رای دهند و در مقابل این احتمال هم وجود داشت که شمار بیشتری از جمهوریخواهان به صورت حضوری رای دهند، اعلام تدریجی نتایح شمارش آرا میتوانست گمراهکننده باشد.
یعنی جایی که آرا پستی ابتدا خوانده شد ممکن بود این تصور را ایجاد کند که با توجه به رای بیشتر دموکراتها در این مرحله، کاندیدای آنها این ایالات را برده است و جایی که آرا حضوری ابتدا خوانده شد این تصور را ایجاد کرد که نامزد جمهوریخواهان بنده آن ایالت خواهد شد.
آیا این به معنای این است که مشکلی پیش آمده بود؟
بررسیهای حقوقی و قانونی نشان داد که بر خلاف ادعاهای تقلب که ناشی از عدم درک منطق این شیوه خواندن آرا بود، ادعاهایی که ممکن است در این دوره هم دوباره تکرار شود، تقلبی صورت نگرفته بود و روند شمارش آرا درست پیش رفته بود.
نیویورک تایمز در ادامه مطلبش با اشاره به اینکه آمریکاییها به جز تجربه سال ۲۰۰۰ در تاریخ معاصر عادت داشتند در شب انتخابات بدانند چه کسی پیروز شده است، یادآوری کرده شمارش آرا در انتخابات مدرن ایالات متحده هرگز در یک روز کامل نشده است.
در واقع قبل از همهگیری کووید، سازمانهای خبری مانند آسوشیتد پرس معمولا در شب انتخابات اطلاعات کافی داشتند که اعلام کنند چه کسی پیروز شده است، اما این به این معنا نبود که همه آرا به طور کامل خوانده شده بود و تمام نتایج در دسترس بود.
تغییر بزرگ در این روند سال ۲۰۲۰ پیش آمد که نتیجه مستقیم افزایش رایگیری پستی و تفاوت طرفداران دو حزب در استفاده از آن بود که در پیامد ان، بخشی از نتایج که در شب انتخابات در دسترس بود به اندازه کافی، نماینده کل آرا نبود تا بتوان نتیجه نهایی را بر اساس ان اعلام کرد.
آیا وضعیت با سال ۲۰۲۰ فرقی دارد؟
نیویورک تایمز نوشته به نظر میرسد در انتخابات امسال، ترکیب آرای اولیه و پستی احتمالا کمتر از سال ۲۰۲۰ به طور نامتناسب به نفع دموکراتها خواهد بود، زیرا جمهوریخواهان بیشتری از گزینه رایگیری پستی و پیش از موعد استفاده میکنند.
همچنین، برخی ایالتها، از جمله میشیگان، قوانین خود را تغییر دادهاند و به کارکنان انتخابات اجازه دادهاند پردازش و خواندن آرای پستی را قبل از روز انتخابات آغاز کنند، تا گزارش نتیجه شمارش آرا زودتر آماده شود.
با این وجود، هنوز در روشهای رایدهی اختلافات حزبی وجود دارد و چون بسیاری از ایالتها قوانین انتخاباتی خود را تغییر ندادهاند، چشمانداز اساسی احتمالا خیلی تفاوت نخواهد داشت.
سریعترین زمانی که ممکن است نتایج اعلام شود
صندوقهای رای در هفت ایالت کلیدی که به خاطر شناور بودن آرا، نتیجه نهایی انتخابات ریاستجمهوی را تعیین خواهند کرد، از ساعت ۷ غروب تا ۱۰ شب به وقت شرق آمریکا بسته خواهند شد.
اولین خبرهای مرتبط با نتایج در جورجیا اندکی پس از ساعت ۷ بعدازظهر و در کارولینای شمالی پس از ساعت ۷:۳۰ بعدازظهر خواهد آمد.
نیویورک تایمز نوشته اگر هریس در این دو ایالت عملکرد خوبی داشته باشد، این میتواند نشان دهد که نتیجه نهایی به نفع او دیگر تنها به ایالتهای "دیوار آبی" با شمارش کندتر مانند میشیگان، پنسیلوانیا و ویسکانسین وابسته نخواهد شد.
در مقابل، اگر ترامپ در این دو ایالت رای اکثریت را کسب کند هریس همچنان این شانس را خواهد داشت که با بردن دیوار آبی، برنده انتخابات باشد، اگرچه برای اطلاع از نتیجه باید زمان بیشتری صبر کرد.
صندوقهای رای در پنسیلوانیا و بیشتر مناطق میشیگان در ساعت ۸ بعدازظهر به وقت شرق امریکا، در ویسکانسین و آریزونا و بخش کوچکی از شمال میشیگان در ساعت ۹ بعدازظهر، و در نوادا در ساعت ۱۰ بعدازظهر بسته میشوند.