فدراسیون فوتبال تاجیکستان روز گذشته با انتشار یک اطلاعیه کوتاه ضمن تشکر از پتر شگرت بابت دوره حضور روی نیمکت تیم ملی فوتبال این کشور، اعلام کرد این سرمربی کروات با پایان قرارداد خود از تیم ملی فوتبال تاجیکستان جدا شد.
شگرت با تاجیکستان در اولین حضور این تیم در تاریخ جام قهرمانی آسیا تا مرحله یکچهارمنهایی این تورنمنت، پیشروی کرد.
پس از صحبتهای شب گذشته نکونام درخصوص اختلافات خود با کادر مدیریتی استقلال، ایرنا، خبرگزاری دولت جمهوری اسلامی، و فارس، رسانه وابسته به سپاه، با انتشار اخبار و گزارشهای مختلف، سرمربی استقلال را آماج خبرهای خود قرار دادند. در این بین ایسنا هم خواهان استعفای نکونام شد.
در حالی که استقلال با نکونام با چهار امتیاز اختلاف صدرنشین لیگ است، فارس در گزارشی با انتقاد از او نوشت: «متاسفانه سرمربی استقلال برخلاف تواناییهای فنیاش، دقت چندانی در کنترل حواشی ندارد. او کار را به دست افرادی سپرده که خودشان اسیر دروغ سازیهای خودشان هستند و مدام مجبورند بهانهای جدید برای دروغ پردازیهایشان بسازند. این دروغ سازیها اکنون مانند گردابی شده که نکونام را نیز تحت تاثیر قرارداده و به نظر میرسد او رفته رفته تمرکز فنی خودش را نیز از دست میدهد.»
ایرنا هم در خبری مدعی شده: «از کمپ استقلال خبر میرسد که مهدی یکتا، مشاور رسانهای جواد نکونام، سرمربی این تیم نیز برکنار شده است. پیش از این یکی از معاونین باشگاه استقلال گفته بود که برخی پرسپولیسیها اطراف نکونام حضور دارند و بین سرمربی و علی خطیر(مدیرعامل آبیها) اختلاف ایجاد میکنند.
همچنین ایسنا نیز به دلیل صحبتهای شب گذشته این سرمربی در نشست خبری و نسبت دادن انتشار اخبار دروغ به این خبرگزاری، در گزارشی با عنوان «باشرف باش و خداحافظی کن!»، خواهان استعفای نکونام شد.
محمدحسین کنعانیزادگان، مدافع ملیپوش پرسپولیس، چندساعت پس از ضربوشتم یکی از هواداران آلومینیوم در هنگام سوارشدن به اتوبوس تیم پس از شکست برابر این تیم، با انتشار یک استوری اینستاگرامی عذرخواهی کرد: «از مردم عزیز و مهربان اراک بهخاطر رفتارم عذرخواهی میکنم.»
کنعانیزادگان در این استوری نوشته: «»دیروز روز سختی برای من بود. ناراحتی شکست برابر تیم خوب آلومینیوم اراک کل تیم و هواداران را ناراحت کرده بود. متاسفانه بازی هم در شرایط امنیتی مناسبی برگزار نمیشد و هواداران از رختکن تا کنار اتوبوس حضور داشتند و هرلحظه هر اتفاقی ممکن بود برای هر بازیکنی بیفتد. ناراحتی باخت و شنیدن الفاظی زشت از طرف معدود از افراد که قطعا حسابشان از مردم مهماننواز و شریف اراک جداست، باعث شدکنترل خودم را از دست بدهم و بابت این اتفاق واقعا پشیمانم.»
مدافع سرخپوشان در ادامه نوشت: «ابتدا از هواداران پرسپولیس بهخاطر شکست و سپس از مردم عزیز و مهربان اراک بهخاطر رفتارم عذرخواهی میکنم.»
یک روز پس از تصمیم کمیته فنی فدراسیون فوتبال کره جنوبی درباره اخراج یورگن کلینزمن، رئیس فدراسیون فوتبال این کشور اعلام کرد، یورگن کلینزمن پس از شکست مقابل اردن در مرحله نیمهنهایی جام قهرمانی آسیا از سمت خود برکنار شد.
کلینزمن که پس از جام جهانی ۲۰۲۲ هدایت کرهجنوبی را بر عهده گرفت، در ۱۹ بازی روی نیمکت این تیم ۸ برد، ۶ تساوی و ۵ باخت کسب کرد. رسانههای کره جنوبی در زمان جام قهرمانی آسیا انتقادات فراوانی به مدیریت او، بهمریختگی و بینظمی حاکم بر اردوی تیم وارد کرده بودند.
گزارشهای مختلفی از بینظمی حاکم بر اردوی تیم کره جنوبی منتشر شد. آخرین آن مربوط به شب بازی با اردن است؛ دو سه روز پیش روزنامه سان انگلستان در گزارشی خبر داد بانداژ انگشت سون هیونگ مین، کاپیتان و فوقستاره تیم ملی فوتبال کره جنوبی، در بازی با اردن در مرحله نیمهنهایی جام قهرمانی آسیا برابر اردن، حاصل درگیری با لی کانگاین و یکی دیگر از بازیکنان جوان کره در شب قبل از بازی بوده است.
سمانه نیکدل که در روزهای گذشته، روپایی زدن او در رشت پربازدید شد، به روزنامه هفت صبح گفت: «در نوجوانی به زمین چمن میرفتم و با مردهای بزرگتر از خودم بازی میکردم. بچه بودم اما هیکل درشتی داشتم و خوب بازی میکردم. حتی گل قیچی برگردان هم میزدم. من را صدا میکردند دیگو مارادونا.»
هفت صبح نوشته سمانه نیکدل را همه میشناسند: «از پل یخسازی تا پارکی همان نزدیکیها با او قدم زدم و هر ثانیه آدمها، پیر و جوان حال و احوالش را میپرسیدند و به او آفرین میگفتند. میگفتند هر روز و گاه یک روز در میان زیر این پل و یا محله گلباغ ، میآید و ساعتها برای خودش روپایی میزند.»
این زن ۳۶ ساله، درباره علاقهاش به فوتبال گفته که همه چیز از کارتون فوتبالیستها شروع شد: «بچه که بودم برادرهایم فوتبال نگاه میکردند. من میخواستم کارتون ببینم اما آنها کانال را عوض میکردند. تنها کارتونی که با هم میتوانستیم ببینیم فوتبالیستها بود. آنقدر فوتبال دیدم که عاشق فوتبال شدم. از کوچکی توپ پلاستیکی داشتم و با دیوار تمرین میکردم. آن زمان دخترها اصلا فوتبال بازی نمیکردند.»
او گفته شاگرد مریم ایراندوست، مربی معروف فوتبال زنان هم بوده است: «مهاجم بودم. یک دورانی هم در ملوان بودم و خانم مریم ایراندوست مربی من بود. در بقیه باشگاههای داخل رشت و فومن هم بازی میکردم. یک فوتبالی میکردم که باید میدیدی. اما بدشانسی آوردم و پای چپم مصدوم شد. در سرعت بالا پایم پیچ خورد اما من به بازی کردن ادامه دادم و مصدومیتم بیشتر شد. حالا پای راستم هم گاهی خیلی درد میگیرد. با اینکه هم وزن زیادی دارم و هم مصدوم هستم بیشتر از یک ساعت، با درد به روپایی زدن ادامه میدهم.»
سمانه میگوید پس از مصدومیت، نتوانسته فوتبال بازی کند: «در همین پارکی که نشستهایم برای خودم ورزش میکردم و روپایی میزدم. کم کم، حدودا دو سال پیش رفتم زیر پل یخسازی و آنجا روپایی زدم. حالا محله گلباغ هم میروم. بعضی وقتها شهرداری و سبز میدان هم میروم اما زیاد نه. این کار شغل من است و کاری جز توپ زدن بلد نیستم.»
روپایی زدن در خیابان پول چندانی برای سمانه ندارد: از ظهر بیرون میآیم و تا ساعت ۹ شب یا بیشتر در خیابان میمانم. پول آنچنانی هم در خیابان در نمیآورم. شاید هر روز پنج یا شش نفر فقط به من پول بدهند. دنبال این بودم که یک اسپانسر پیدا کنم تا حمایتم کند اما تا به حال پیدا نکردم. حالا که ویدئوی من منتشر شده امیدوارم کسی حاضر شود از من حمایت کند. آرزو دارم دور جهان را بگردم و روپایی بزنم.»
او گفته که «با ۱۱۴ کیلو وزن و پاهای مصدوم، میتوانم بیش از یک ساعت بدون اینکه توپ زمین بخورد روپایی بزنم. کسی در جهان با وزن من هست که این همه روپایی بزند؟»
روایت سمانه از فوتبال بازی کردن، روایت بیشتر دختران ایران است: «از سمت خانواده حمایتی ندیدم. به من میگفتند فوتبال برای پسرهاست. البته مادرم بعدها با باشگاه رفتن من مخالفتی نداشت اما نتوانستند من را در باشگاه خوبی ثبتنام کنند. به من میگفتند فوتبال کار نمیشود اما من فقط همین کار را دوست دارم.»
سمانه تا دوم دبیرستان بیشتر درس نخوانده: «دو همکلاسی داشتم که معتاد بودند و میخواستند من را هم تزریقی کنند. ترسیدم معتاد شوم و دیگر مدرسه نرفتم. اینجا هم خانواده من را حمایتی نکرد که من را مدرسه بهتری ثبت نام کنند. به جز فوتبال، والیبال، هندبال، بسکتبال و ... هم بازی میکردم. شاید اگر از لحاظ مالی حمایت داشتم به جاهای خوبی میرسیدم. خیلی از این بابت ناراحتم و بعضی مواقع گریه میکنم. اگر حمایت میشدم در خیابان روپایی نمیزدم.»
مهربانیهای مردم رشت به او، چندان بزرگ نیست، اما در خاطرش مانده: «یک بار رستوران رفته بودم. صاحب رستوران گفت اگر بتوانی بیوقفه صد تا روپایی بزنی بهت ۵۰ هزار تومان میدهم. با اینکه بدنم آماده نبود صد تا را زدم. به جای پنجاه هزار تومان من را کباب که صد و خوردهای بود مهمان کرد. یک بار هم یک بستنی فروشی که به آن بدهکار بودم گفت روپایی بزن، بدهیات را میبخشم.»
سمانه همچنین گفته که «پرسپولیسی هستم. آقا علی دایی اسطوره من است. بیشتر بچههای قدیمی را دوست دارم. آقای عابدزاده، محمد خاکپور، نیکبخت واحدی با اینکه استقلالی بود بازیاش را خیلی دوست داشتم. بچههای الان را نمیشناسم و علاقهای ندارم.»
کیومرث هاشمی، وزیر ورزش و جوانان امروز حسین طلا را به عنوان مدیرعامل جدید شرکت توسعه و نگهداری امکان ورزشی منصوب کرد. طلا در اعتراضات خونبار و طولانی مدت سال ۸۸ فرماندار تهران، بالاترین مقام سیاسی-امنیتی پایتخت و رییس شورای تامین تهران بود.
او که همزمان معاون مرتضی تمدن، استاندار تهران در دولت محمود احمدینژاد (از ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹) بود، یکی از عوامل سرکوب اعتراضات سال ۸۸ و جنبش سبز و کشتار معترضان شناخته میشود. اتحادیه اروپا در سال ۹۰ حسین طلا را به دلیل سرکوب معترضان، تحریم کرد.
حسین طلا در همان سال ۸۸، به عنوان فرماندار نمونه تقدیر شد. پس از فرمانداری تهران، نماینده دوره نهم مجلس شورای اسلامی شد. پس از نمایندگی مجلس، او شهردار اسلامشهر در غرب تهران شد.
او پیش از حضور در فرمانداری تهران، جانشین معاون سیاسی قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بوده است. قرارگاه ثارالله زیر نظر فرمانده سپاه پاسداران، مسئولیت امنیت تهران را در زمان اعتراضات و خیزشهای انقلابی برعهده دارد و مهمترین عامل سرکوب معترضان است.
حسین طلا که مدرک پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی بهشتی و دکترای مدیریت بحران از پژوهشگاه مهندسی بحرانهای طبیعی دارد، سمتهایی در شورای نگهبان داشته و مدتی هم رییس شرکت دخانیات بوده است.
حسین طلا، علاوه بر اینها مدتی مدیرکل حراست وزارت کار بوده است. تنها سمت ورزشی او، عضویت در هیات رییسه فدراسیونهای پرورش اندام و تنیسروی میز است.
حسین طلا سالها پیش درباره نقش خود در سرکوب اعتراضات جنبش سبز به سایت رجانیوز، پایگاه اطلاعرسانی جبهه پایداری گفت: «بعد از ظهر روز بیست و سه خرداد هشتاد و هشت در خیابان مطهری، من با موتور اطراف را گشت زدم و یکلحظه احساس کردم همه جا از کنترل خارج شده است. نه من، همه غافلگیر شده بودند.»
او گفت: با برخی از دستگاهها تماس گرفتم و گفتم یک نیرو بفرستید. بیایید فرمانداری را حفظ کنید که این اسناد از بین نرود. یکسری از بچههای فرمانداری و بچههای بسیج پایگاههای اطراف را جمع کردیم و خیابان میرعماد را بستیم و جمعیت بسیجی را نگه داشتیم.»