دونالد ترامپ، رییسجمهوری پیشین آمریکا، پس از حضور در دادگاهی فدرال در میامی در ارتباط با پرونده نگهداری غیرقانونی اسناد محرمانه، پس از تفهیم ۳۷ اتهام مطرح شده علیه او، این اتهامات را نپذیرفت و گفت که گناهکار نیست.
پس از این جلسه تفهیم اتهام که ۴۷ دقیقه طول کشید، به ترامپ اجازه داده شد بدون هیچ وثیقه و محدودیت مسافرتی، دادگاه را ترک کند. با این حال، قاضی دادگاه ترامپ را از صحبت کردن با شاهدان احتمالی در این پرونده منع کرد.
والت ناتا، دستیار ترامپ، نیز که در این پرونده متهم شده، در کنار ترامپ در جلسه تفهیم اتهام حضور داشت و او نیز بدون نیاز به محدودیت مسافرتی و وثیقه، دادگاه را ترک کرد، اما از صحبت با شاهدان احتمالی منع شد.
حامیان ترامپ که مقابل دادگاه تجمع کرده بودند، پس از خروج او از دادگاه در حمایت از رییسجمهوری پیشین آمریکا شعار دادند.
ترامپ در مسیر بازگشت از دادگاه در یک رستوران کوبایی توقف کرد و هوادارانش در آنجا تولد ۷۷ سالگی او را جشن گرفتند. ترامپ گفت: ایالاتمتحده به «فساد» کشده شده و «درحال افول» است.
او افزود: «ما دولتی داریم که از کنترل خارج شده است.»
ترامپ سپس در جمع هوادارانش در باشگاه گلف ترامپ در شهر بدمینستر ایالت نیوجرزی حاضر شد و در سخنرانی خود با اشاره به جلسه تفهیم اتهاماتش گفت: «امروز شاهد شرورانهترین و وحشتناکترین سوءاستفاده از قدرت در تاریخ آمریکا بودیم.»
ترامپ بایدن را به تلاش برای حذف «قدرتمندترین رقیب سیاسی خود» و «دزدیدن انتخابات» ریاستجمهوری ۲۰۲۴ متهم کرد و گفت: بدنامی این روز در تاریخ ثبت خواهد شد و بایدن به عنوان «فاسدترین رییسجمهوری تاریخ» آمریکا در یادها خواهد ماند.
او افزود: «مرا به دلیل نگهداری قانونی اسناد ریاستجمهوری خودم تحت قانون ضد جاسوسی به ۴۰۰ سال زندان تهدید کردهاند، در حالی که تحت قانون ثبت اسناد ریاستجمهوری، من از همه نظر حق قانونی نگهداری این اسناد را دارم.»
ترامپ خاطرنشان کرد: جو بایدن زمانی که سناتور و معاون رییسجمهوری بود بدون اینکه حق قانونی داشته باشد، انبوهی از اسناد محرمانه را در اختیار خود گرفت و بدون هیچ امنیتی آنها را در نقاط مختلف، از جمله گاراژ خانه خود و محله چینیها در واشینگتن نگهداری میکند.
ترامپ بارها بر بیگناهی خود تاکید کرده و دولت بایدن را متهم کرده که برای جلوگیری از پیروزی او در انتخابات ریاستجمهوری آینده، رییسجمهوری پیشین را هدف قرار داده است.
سال گذشته حدود ۱۳ هزار سند به وسیله بازرسان از خانه ترامپ در فلوریدا در مارآ لاگو کشف و ضبط شد که حدود ۱۰۰ مورد از این اسناد به عنوان «محرمانه» طبقهبندی شده بودند.
ترامپ متهم است پس از پایان ریاستجمهوری خود با انتقال هزاران سند محرمانه به امارت شخصی خود و نگهداری غیرمحتاطانه این اسناد، اسرار ملی را در معرض خطر قرار داده است.
در کیفرخواست تنظیم شده علیه ترامپ، اشاره شده که او اسناد طبقهبندیشده دولتی را در حمام و قسمت دوش در املاک خود در فلوریدا و همچنین مکانهای مختلف دیگری از جمله سالن رقص، انبار، دفتر و اتاق خواب نگهداری میکرده است.
طبق این کیفرخواست، ترامپ به مقامهایی که قصد بازگرداندن این اسناد را داشتند دروغ گفته است.
بخشی از این اسناد شامل اطلاعات سری مربوط به برنامه هستهای آمریکا و آسیبپذیریهای آن در صورت حمله احتمالی است.
چندی پیش نیز شبکه سیانان به نقل از چند منبع آگاه گزارش داد دادستانهای فدرال آمریکا یک فایل صوتی از ترامپ مربوط به سال ۲۰۲۱ دریافت کردهاند که او در آن اذعان میکند یک سند محرمانه پنتاگون را درباره حمله احتمالی به ایران نگه داشته است.
در مقابل، سخنگوی کارزار انتخاباتی ترامپ گفت اطلاعات افشا شده با هدف ایجاد تنش در اطرف او منتشر شدهاند و هشدار داد با این اقدامات پول مالیاتدهندگان آمریکایی صرف پیگیری اهداف دموکراتها میشود.
ترامپ اولین رییسجمهوری در تاریخ آمریکا است که به جرایم فدرال متهم شده و این دومین بار در چند ماه اخیر است که او در دادگاه حاضر میشود. او در ماه آوریل نیز در اتباط با اتهام پرداخت حقالسکوت به یک بازیگر فیلم پورن در دادگاهی در نیویورک تفهیم اتهام شد و در ارتباط با این اتهام اعلام بیگناهی کرد.
در آلمان حتی چپگرایان افراطی که دیر زمانی است با قدرت سر سازگاری نداشتند خواستار فرستادن تانک و جت به اوکراین شدهاند و در غیاب یک راهحل جایگزین، خودشان هم دنبالهرو درخواست دولت برای تجهیز سلاح برای اوکراین هستند.
بین سیاستمداران چپگرای آلمان یک اقلیت کوچک اما با صدای رسا، نظر خودشان را درباره جنگ در اوکراین بیان میکنند: آنها حامیان فرستادن سلاح به اوکرایناند.
استدلال اساسی: حق دفاع برای اوکراین
یک استدلال چپگرایان حامی ارسال سلاح به اوکراین این است: شکی نیست که اشغال اوکراین به دست نیروهای روسیه نقض حقوق بینالملل است و حق دفاع برای اوکراین محفوظ است و همبستگی بینالمللی با این کشور هم به معنای دفاع از اوکراین (یا دستکم دولت فعلی آن) در حفظ چنین حقی است.
منتقدان فرستادن سلاح به اوکراین هم خواستار این هستند که دولتهای غربی از تلاشهای دیپلماتیک سازمان ملل متحد، برزیل، چین، اسپانیا و ...، برای دسترسی به یک قرارداد صلح استفاده کنند اما با ارائه چنین راهحلی، منتقدان ارسال سلاح به تسلیم شدن در برابر پروپاگاندای ارعاب پوتین متهم میشوند و اینکه به نظر میرسد آنها اوکراین را به حال خودش رها کردهاند تا تسلیم شود و در حقیقت یک سیاست کجدار و مریز در پیش گرفتهاند.
بیشتر حامیان فرستادن سلاح به اوکراین معمولا هرگز به پیامدهای ممکن و ناخواسته اعمال خودشان فکر نمیکنند اما نتیجه (عدم عاقبتاندیشی) در مورد حمله روسیه به اوکراین بسیار جدی است و با توجه به غلبه روسیه در جنگ اوکراین و رو کردن انواع سلاح جنگی مسکو در خاک این کشور، در نهایت حساب وکتاب عاقبت این جنگ ممکن نیست و خطر یک جنگ جهانی سوم هستهای در خارج مرزهای اوکراین هم وجود دارد.
وارد نبودن استدلالات چپگرایان آلمان
جالب اما رنگ عوض کردن چپگراها از زمان وقوع جنگ اوکراین است و کشف ناگهانی این که چطور دولتی که قابل قبول آنها نبود حالا میتواند ابزار پیشبرد سیاستهایشان باشد.
اوکراین یک انقلاب آنارشیستی-کمونیستی نیست که در حال دفاع از خودش در برابر فاشیسم باشد و یک مدل دموکراتیک جدید در خاورمیانه هم نیست. دولت اوکراین از نظر مالی و نظامی کاملا وابسته به غرب است و دولتی است که به زحمت از کشور همسایهاش روسیه، کمتر خودکامه و کمتر اولیگارشی-کاپیتالیستی است.
در اوکراین فعالیت احزاب اپوزیسیون سوسیالیست و کمونیست حتی پیش از شروع جنگ هم به عنوان احزاب «حامی روسیه» ممنوع شده بود.
همنوازی چپگرایان آلمان با حاکمان
به طور کلی به ساز دولت رقصیدن چپگرایان آلمان مبنی بر فرستادن سلاح به اوکراین عجیب است و برای این درخواست، گروههای چپگرا و چپگرای افراطی در آلمان باید بتوانند با ارزیابی دولت آلمان و آمریکا همسو شوند.
این دو کشور حمله روسیه به اوکراین را «تضاد ارزشها» میدانند که در آن اوکراین در در دفاع از «آزادی و دموکراسی» غرب در برابر «خودکامگی شرقی» ایستاده است.
توجیه چپگرایان این است که در جنگ اوکراین با روسیه، باید با فرستادن سلاح به اوکراین با این کشور همبستگی نشان داد و از حاکمیت آن دفاع کرد. این نشان میدهد که چطور منطق نیروی نظامی به تفکر چپگرا رخنه کرده است و شاهدی بر این مدعاست که آنان که از راهبردهای ارتشی و نظامی به دورترین هستند، شدت و حدت بیشتری برای اعمال راهحلهایی وابسته به زور ارائه میدهند، آن هم در حالی که افسران نظامی ارشد درباره توهم راهحل نظامی در اوکراین هشدار میدهند.
تجربیات پیشین تاریخی درباره آلمان نشان میدهد اگر کشوری مورد حمله قرار بگیرد، اجبار اخلاقی برای تامین سلاح از سوی این کشور وجود ندارد و نظر آنالنا بربوک، وزیر امور خارجه آلمان هم چیزی جز این نیست.
ماجرا آنجایی مشکلدار میشود که بر اساس همین استدلال، دولت آلمان به مردم یمن (برای مقابله با عربستان سعودی) و کردهای شمال سوریه و شمال عراق هم (برای مقابله با ترکیه) سلاح بفرستد.
سیاست خارجی همسو ارزش-محور؟
اما نمیبینیم که دولت آلمان تصمیم به (فرستادن سلاح به یمن و کردهای شمال سوریه و شمال عراق) گرفته باشد و در همان حال هم از اینکه چنین راهحلهایی (فرستادن سلاح به اوکراین) را «سیاست خارجه در راستای ارزشها» بخواند ابایی ندارد.
اغلب چپگرایان آلمان که حالا همراستا با دولت آلمان از «حق دفاع شخصی» اوکراین و فرستادن سلاح میگویند، در همان حال هم استاندارد دوگانه و ریاکاری غربی را تقبیح میکنند که البته این دو کنار هم، واقعا با هم جور در نمیآیند.
اینکه چپگرایان در عمل از دولت چیزی مثل فرستادن سلاح طلب میکنند عجیب است چون کلا وجود همان دولت را در نظریه رد میکنند.
همچنین چپگرایان خواستار تحریم هم میشوند و گرچه تحریم ابزار معمول سیاست خارجی است اما این هم در تناسب و تجانس با باقی موارد نیست و اعمال تحریم تنها موقعی منطقی است که یکنوع یکدستی (در قبال باقی موارد در جهان) درباره آن اعمال شود.
جوابهای ناخوشایند!
در واکنش به تمامی این تناقضات، وقتی از چپگرایان آلمان در این باره پرسیده شود که چرا از فرستادن سلاح به اوکراین حمایت میکنید ولی آن را به یمن یا مناطق کردنشین شمال سوریه و عراق نمیفرستید، چه جوابی دارند؟
تنها دو پاسخ احتمالی به این پرسش وجود دارد: یکی اینکه چنین درخواستی از سوی چپگرایان صرفا مبتنی بر نژاد است. اینکه اوکراینیها سفیدپوست و مسیحیاند و طبق همین استدلال، ارزشهای برتری نسبت به مسلمانان غیرسفیدپوست دارند (این احتمال پایین است) و دو اینکه، این سیاست که چپگرایان آلمان در پیش گرفتهاند شبیه همان دولت کاپیتالیستی شده که تقبیحش میکردهاند.
و جواب هر کدام باشد، باید چپگرایان آلمان را حسابی معذب کند.
