در حالی که انتقادها از عملکرد جمهوری اسلامی در مناطق مرزی کشور افزایش یافته، روزنامه هممیهن در گزارشی درباره وضعیت سربازان و ساکنان در مناطق مرزی ایران، اعلام کرد که از سال ۱۳۹۹ تا خردادماه امسال، دستکم ۵۰ سرباز در مناطق مرزی ایران کشته شدهاند.
محمدباسط درازهی، نماینده پیشین استان سیستان و بلوچستان در مجلس به این روزنامه گفت: «زمانیکه در مجلس نماینده مردم این منطقه بودم، بارها اعلام کردم که برای این منطقه باید از سربازان بومی استفاده شود. غیربومیها آشنایی با محیط ندارند و حتی از نظر آبوهوایی هم تحمل این شرایط را ندارند.»
او افزود که بارها پیش آمده که سربازان ایران در برابر حمله افراد مسلح، «آنقدر سردرگم شدهاند که به اشتباه وارد خاک پاکستان شدهاند و در تله قرار گرفتهاند».
در حالی که پیشتر اعدامهای مرتبط با قاچاق مواد مخدر اعتراضهایی را برانگیخته، این نماینده گفت که برخی از افراد مسلح، «طبق اطلاعاتی که داریم فرزندان افرادی هستند که بهدلیل قاچاق مواد مخدر، اعدام شدهاند».
همچنین یکی از ساکنان منطقه سراوان که روزنامه هممیهن او را «ش» معرفی کرده، گفته است: «هیچکدام از سربازان در مناطق صفرمرزی از اهالی بومی نیستند و در حادثه اخیر هم، چنین وضعیتی دیده میشود.»
او افزود: «اغلب نیروهایی که برای حفاظت از مناطق صفرمرزی در نظر گرفته میشوند، از شهرهای دور میآیند. غریبه بودن افراد منجر میشود تا میان آنها و بومیان ارتباط مستمری شکل نگیرد. در کنار همه اینها مشکلی که وجود دارد این است که هیچوقت از بومیان برای کادرهای ارتشی، نظامی و انتظامی استفاده نمیشود. اگر هم بهکار گرفته شوند بهعنوان سرباز وظیفه وارد میشوند.»
این ساکن منطقه سراوان تاکید کرد: «کل جمعیت سیستان و بلوچستان نزدیک به دو میلیون و هشتصد هزار نفر است. ما نشنیدیم کسی مثلا در نیروی انتظامی استخدام شود.»
در حالی که در ماههای اخیر جمهوری اسلامی به شدت اعتراضات مردمی در سیستان و بلوچستان را سرکوب کرده و بیش از معترض را کشته، هممیهن به نقل از این ساکن سراوان نوشت: «هرزمان نگاه امنیتی از استان برداشته شد، اقدامات تروریستی و ناامنیها هم کم شد. اما وقتی نگاه به استان امنیتی میشود، استان ناامن میشود.»
این گزارش هممیهن پس از افزایش انتقادها در پی کشته شدن مرزبانان ایرانی در مرزهای استان سیستان و بلوچستان منتشر شده است.
خبرگزاری ایرنا، رسانه دولت ایران روز شنبه تایید کرد که دستکم دو مامور مرزبانی جمهوری اسلامی در درگیری نظامی روز شنبه با طالبان در مرز مشترک ایران و افغانستان کشته شدهاند.
هفته گذشته نیز رسانههای ایران گزارش دادند در پی حمله «تروریستی» چند مهاجم که از مرز پاکستان قصد ورود به ایران را داشتند، پنج مرزبان ایرانی کشته شدند.
شاهزاده رضا پهلوی در پیامی به این حمله واکنش نشان داد و نوشت: «تروریستهایی که جوانان مرزبان ایرانی را در سراوان به قتل رساندند، روی دیگر سکه جمهوری تروریست اسلامی هستند که جوانان بلوچ را اعدام میکند و به قتل میرساند.»
اما رسول موسوی، دستیار وزیر خارجه جمهوری اسلامی، در توییتی مدعی شد که درگیری بین نیروهای مرزبانی ایران و طالبان «ادامه توطئه استعمارگران» است.
شب گذشته، پنجم خرداد، مریم، مادر ابوالفضل امیرعطایی از مرگ فرزند نوجوانش خبر داد و در اینستاگرامش نوشت: «ماهم رفت؛ ماهت بمیرد آسمان ...»
روز ۳۰ شهریور سال گذشته و در جریان اعتراضات مردمی علیه جمهوری اسلامی در شهر ری، نیروهای حکومتی از فاصله یک متری، گلوله گاز اشکآور را به سمت ابوالفضل ۱۶ ساله شلیک کردند که باعث شد این نوجوان نیمی از جمجمه خود را از دست بدهد.
ابوالفضل از زمان اصابت گلوله به سرش بیهوش شد و به کما رفت. در هشت ماه گذشته هم به دلیل متلاشی شدن بخشی از جمجمه، کاملا فلج بود و تنها میتوانست چشمهایش را تکان دهد.
او در این هشت ماه تحت چند عمل جراحی سنگین قرار گرفت و در نهایت روز اول خرداد، مادر او ویدیویی از پسرش منتشر کرد که نشان میداد او میتواند انگشتهای دستش را تکان دهد و به حرفهای مادرش واکنش نشان دهد.
مادر ابوالفضل ۱۶ ساله که در این هشت ماه عکسها و ویدیوهایی از قبل و بعد از اصابت گلوله گاز اشکآور به او منتشر میکرد، پنج روز پیش با شادی، ویدیویی را از واکنش پسرش به محیط اطراف در اینستاگرام گذاشت اما این شادی حتی یک هفته هم دوام نیاورد.
شامگاه جمعه مادر ابوالفضل در استوری اینستاگرام خود با انتشار عکسی، از مرگ فرزند نوجوانش خبر داد.
ابوالفضل همان روز اصابت گلوله گاز اشکآور به سرش به بیمارستان منتقل شد اما پیش از آن برخی نزدیکان این نوجوان گفته بودند نیروهای حکومتی از خانواده او تعهد گرفتهاند که از هیچ نهادی شکایت نکنند.
در جریان انقلاب «زن، زندگی، آزادی» که از اواخر شهریور سال گذشته و در پی مرگ ژینا (مهسا) امینی در مقر گشت ارشاد آغاز شد، دهها کودک و نوجوان از سوی حکومت کشته، زخمی و زندانی شدند.
سازمانهای حقوق بشری هویت دستکم ۷۰ کودک و نوجوان کشته شده در جریان اعتراضات سراسری را شناسایی کردند.
این کودکان با شلیک مستقیم گلوله به قلب و سرشان، شلیک ساچمه و ضرب و جرح از سوی نیروهای حکومتی به قتل رسیدند.
با افزایش تعداد کودکان کشته شده در اعتراضات، مردم ایران «مرگ بر حکومت بچهکُش» را به یکی از شعارهای اصلی خود در تجمعات خیابانی یا شعار دادن از پشتبامها تبدیل کردند.