دیوان بین‌المللی دادگستری: صلاحیت نداریم به شکایت ایران برای آزاد کردن دارایی‌هایش برسیم

مرادی وندان روز ۱۱ بهمن در شهر مسجدسلیمان از سوی ماموران امنیتی بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه یکی از نهادهای امنیتی استان ایلام و طی «مراحل بازجویی»، به زندان مرکزی ایلام منتقل شد.

او از ۲۳ اسفند در اعتراض به بلاتکلیفی در زندان و تلاش‌ها برای گرفتن اعترافات اجباری، لب‌های خود را دوخت و دست به اعتصاب غذا زد.

شکوفه مرادی، خواهر این زندانی سیاسی، با تایید خبر این اقدام اعتراضی سجاد گفته بود که برادرش «مورد شکنجه قرار گرفته و دندانش در اثر ضرب و جرح شکسته» است.

او همچنین درباره وضعیت برادرش هشدار داده و گفته بود: «سجاد مرادی وندان بیش از یک ماه در سلول انفرادی بوده و با این که بر اساس قانون بایستی تحت عنوان عفو از زندان آزاد می‌شد اما همچنان او را در زندان نگه داشته‌اند و قصد اخذ اعترافات اجباری از او دارند.»

۱۳ بهمن ۱۴۰۱ هم برادر سجاد به نام سامان مرادی وندان که پیش‌ از آن با تودیع وثیقه از زندان آزاد شده بود، مجددا به وسیله ماموران امنیتی بازداشت شده بود.

سجاد مرادی وندان با گذشت ۱۶ روز از اقدام اعتراضی‌اش، لب‌های خود را باز کرده اما بنا بر اطلاعات رسیده به ایران‌اینترنشنال، وعده‌های مسوولان زندان به این شهروند زندانی هنوز عملی نشده و او همچنان در وضعیتی بلاتکلیف در زندان به سر می‌برد.

سجاد مرادی وندان پدر یک فرزند پسر خردسال است و تاکنون از حق دسترسی به وکیل محروم مانده است.

به گفته سازمان‌ها و گروه‌های حقوق بشری، تداوم بازداشت و بلاتکلیفی او در زندان در شرایطی است که مسوولان بازپرسی دادسرای استان ایلام از پذیرش وثیقه برای آزادی موقتش امتناع کرده‌اند.

پس از انتشار خبر دستگیری سجاد مرادی وندان، مردم آبدانان استان ایلام در اعتراض به این بازداشت شامگاه ۱۲ بهمن‌ ماه به خیابان آمدند و فریاد «مرگ بر خامنه‌ای» سر دادند و با شعار «‌اروپا اروپا یا با سپاه یا با ما» خواهان اضافه شدن نام سپاه به لیست تروریستی اتحادیه اروپا شدند.

تجمع‌کنندگان همچنین ضمن اظهار نگرانی درباره خطر جانی برای سجاد، خواهان برقراری تماس تلفنی او با خانواده‌اش شده بودند.

بر اساس اطلاعات رسیده به ایران‌اینترنشنال، سجاد مرادی وندان شهروند ۳۴ ساله‌ای است که پیش از بازداشت برای بیش از سه ماه در حال فرار از دست ماموران بوده است.

رادان روز پنج‌شنبه، ۱۰ فروردین با اشاره به جان‌باختن ۶۲۹ نفر در تصادف‌های رانندگی نوروز گفت: «آمار پزشکی قانونی بیش از این تعداد خواهد بود.»

او تعداد کشته‌های حوادث جاده‌ای نوروز امسال را در مقایسه با سال قبل «کمتر» دانست و گفت: «حدود ۳۷۰ میلیون تردد استانی و بین استانی طی نوروز امسال به ثبت رسیده است.»

سال گذشته آمار قربانیان ۱۸ روزه سفرهای نوروزی در تصادفات جاده‌ای، ۷۴۶ کشته اعلام شده بود.

بر اساس آن‌چه مقام‌های جمهوری اسلامی می‌گویند، ۴۳ درصد از کشته‌شدگان حوادث رانندگی پس از انتقال به بیمارستان جان خود را از دست می‌دهند.

آماری که به گفته کمال هادیانفر، رییس پلیس راهور، به دلیل «عدم تشخیص در ضربه مغزی یا خونریزی داخلی» و «خطای پزشکی» است.

علاوه بر مرگ‌های بیمارستانی، ۵۱ درصد قربانیان هم «در دم» و پیش از حضور نیروهای امدادی می‌میرند و شش درصد باقی مانده نیز در حین انتقال به بیمارستان جان خود را از دست می‌دهند.

ثبت آمار بالای ۶۲۹ کشته در تصادفات رانندگی تا روز پنج‌شنبه ۱۰ فروردین در حالی‌ است که تعداد مجروحان و آسیب‌دیدگان این حوادث بیش از ۲۰ برابر جان‌باختگان است.

روز چهارشنبه ۹ فروردین، حسن مومنی، رییس پلیس راه کشور، آماری از «۱۲ هزار و ۶۰۰ نفر مجروح» در حوادث رانندگی ارائه کرد و گفت: «حدود ۱۵ درصد از این مجروحان معلول و قطع عضو شده‌اند.»

مقام‌های جمهوری اسلامی همواره عدم رعایت حق تقدم، عدم توانایی در کنترل وسیله نقلیه و سرعت و سبقت غیرمجاز را از جمله دلایل عمده تصادف‌ها اعلام کرده و می‌گویند ۸۲ درصد این حوادث جاده‌ای بر اثر عدم توجه به جلو و خستگی و خواب‌آلودگی رانندگان به ویژه در محورهای طولانی اتفاق می‌افتند.

بسیاری از کارشناسان اما علاوه بر این عوامل انسانی، استاندارد و ایمن نبودن خودروهای ایرانی و وضعیت نامناسب جاده‌ها را عاملی موثر در بروز تصادفات عنوان می‌کنند. نکته‌ای که رییس پلیس راهور هم آن را اخیرا به صورت تلویحی تایید کرد و گفت: «پنج هزار و ۲۰۰ نقطه حادثه‌خیز در کشور داریم.»

به گفته هادیانفر، بیشترین حوادث در این نقاط رخ می‌دهد اما از بین آن‌ها تقریبا ۸۷۷ نقطه «پر حادثه» هستند که باید «با اولویت‌دهی» مشکلشان برطرف شوند.

این گروه با اعتراض به نحوه برخورد دولت، وزارت آموزش و پرورش و مجلس شورای اسلامی با فرهنگیان کشور و بی‌توجهی به حقوق صنفی آنان، این برخوردها را توهین و بی‌عدالتی خواند و مطالبات خود را مطرح کرد.

در این بیانیه که روز پنج‌شنبه ۱۰ فروردین منتشر شد، آمده است: «اقدامات مجلس‌نشینان، سازمان برنامه و بودجه و متولیان وزارت آموزش و پرورش در خصوص تصویب و اجرای لایحه رتبه‌بندی، باعث خشم و انزجار فرهنگیان نسبت به عملکرد خط‌مشی‌گذاران و مسوولین حکومتی شد.»

نویسندگان بیانیه در ادامه «پرداخت قسطی حقوق معلمان در آخرین ساعات آخرین روز سال»، «اعمال رتبه‌بندی با حقه‌بندی و خلاف قانون»، «پرداخت نشدن بیش از شش ماه اضافه‌کاری و حق‌التدریس» و «پرداخت دیرهنگام حقوق اسفند» را از مصادیق «توهین و تحقیر» نهادهای دولتی مربوط به معلمان برشمردند.

این بیانیه «عدم سکوت در مقابل ظلم و مطالبه حق» را وظیفه شرعی و انسانی خواند و خطاب به همه «مسببان این توهین و تحقیرها» هشدار داد چنانچه مطالبات مدنظر فرهنگیان محقق نشود، مجبور به «تعطیلی کلاس‌ها و از سرگیری تجمعات» خواهند شد.

«پرداخت همه اضافه‌کاری شش ماهه معلمان تا قبل از شروع کلاس‌ها»، «اصلاح آیین‌نامه قانون رتبه‌بندی بر اساس مولفه‌های مدرک، سنوات خدمت، ارزش‌یابی سالانه و ساعات ضمن‌خدمت و پرداخت معوقات مرتبط بر آن طبق قانون از ۳۱ شهریور ۱۴۰۰» و «تصویب و اعمال فوق‌العاده خاص و فوق‌العاده ویژه برای فرهنگیان طبق قانون مدیریت خدمات کشوری» از جمله مطالباتی است که گروه پیگیری مطالبات فرهنگیان تهران در بیانیه خود به آن‌ها اشاره داشت.

این بیانیه در پایان از فرهنگیان خواست تا ضمن ورود به مدارس از تاریخ ۱۴ فروردین، از حضور در کلاس‌های درس خودداری و در تجمع روز پنج‌شنبه ۱۷ فروردین در محل وزارت آموزش و پرورش شرکت کنند.

انتشار فراخوان‌های تحصن و تجمع معلمان در شرایطی است که روز چهارشنبه ۹ فروردین، سازمان برنامه و بودجه درباره علت تاخیر در پرداخت حقوق اسفند معلمان اعلام کرد آموزش و پرورش احکام رتبه‌بندی معلمان را دیر صادر کرده است.

این سازمان اضافه کرد: «روز ۲۴ اسفند درخواست ۹ هزار و ۶۰۰ میلیارد تومان منابع کرده که این رقم بالاتر از سقف بودجه و پرداخت آن خارج از اختیار دولت بوده است.»

اعتراضات صنفی و معیشتی فرهنگیان در روزهای گذشته ادامه‌دار بوده و روز هشتم فروردین نیز دست‌کم هشت تجمع در سراسر ایران برگزار شده بود.

در این روز جمعی از معلمان استان‌های خراسان شمالی، آذربایجان‌ شرقی، زنجان، کرمانشاه، اردبیل و همدان در اعتراض به مشکلات معیشتی و عدم رسیدگی به مطالبات خود مقابل ساختمان اداره آموزش و پرورش این استان‌ها تجمع کردند.

سفارت جمهوری اسلامی در آتن در حساب توییتر خود نوشت که اتهام‌های اخیر علیه جمهوری اسلامی، «اتهامات بی‌اساس» است و آن را «قویا تکذیب می‌کند».

این سفارت‌خانه همچنین مدعی شد: «بدیهی است انتشار گزارش ساختگی در قالب سناریوی ناشیانه طراحی شده از سوی اسرائیل برای انحراف افکار عمومی و تلاش برای سرپوش گذاشتن بر تحولات داخلی خود است.»

پیشتر دفتر نخست‌وزیری اسرائیل اعلام کرد جمهوری اسلامی را مسوول حمله تروریستی خنثی شده در یونان می‌داند.

کمی قبل از آن، رسانه‌های یونان گزارش دادند نیروهای امنیتی این کشور دست‌کم دو مظنون را که قصد داشتند به اهداف یهودی و اسرائیلی از جمله رستورانی یهودی و یک کنیسه در آتن حمله کنند، بازداشت کرده‌اند.

بر اساس گزارش‌ها، از مظنونان چندین سلاح اتوماتیک و نیز کپسول‌های انفجاری گاز کشف شده است.

افراد بازداشت شده متولد ایران و شهروند پاکستان هستند.

علاوه بر دو مظنون بازداشت‌شده، فرد سومی نیز در این توطئه نقش داشته است که این فرد هم شهروند پاکستان بوده، در ایران زندگی می‌کند و موفق شده پیش از بازداشت از یونان فرار کند.

اطلاعات مربوط به این فرد به پلیس بین‌الملل ارائه داده شده است.

رسانه‌های اسرائیلی می‌گویند این افراد حدود چهار ماه پیش به‌صورت غیرقانونی از ترکیه به یونان رفته بودند.

دفتر نخست‌وزیری اسرائیل در بیانیه‌ای که به نمایندگی از موساد صادر کرد، نوشت از زمان بازجویی مظنونان، سازمان امنیت خارجی اسرائیل در زمینه اطلاعاتی درباره روش‌های عملیاتی، زیرساخت‌های عملیاتی و رابطه مظنونان با جمهوری اسلامی به نیروهای امنیتی یونان کمک کرده است.

بر اساس این بیانیه، در جریان تحقیقات مشخص شده زیرساخت تروریستی کشف شده در یونان، بخشی از یک شبکه بزرگ ایرانی است که از درون این کشور کنترل می‌شود و در کشورهای مختلفی فعالیت می‌کند.

از سوی دیگر اما پس از انتشار گزارش اختصاصی ایران‌اینترنشنال از بازجویی حمیدرضا محمد آبراهه، افسر واحد ۸۵۳ وزارت اطلاعات در تانزانیا، این گزارش در رسانه‌های اسرائیلی بازتابی گسترده یافت.

به گزارش مجتبا پورمحسن، عضو هیات تحریریه ایران‌اینترنشنال، کار حمیدرضا محمد آبراهه ایجاد یک شبکه مخفی غیر رسمی با هدف جذب عوامل و ترویج فعالیت‌های وزارت اطلاعات در آفریقا برای نفوذ در دولت‌های محلی، فعالیت‌های تروریستی و ربودن و حذف اهداف غربی در قاره آفریقا بوده است.

حمیدرضا محمد آبراهه، با نام مستعار «حمید سالاری»، آبان ماه در دارالسلام دستگیر شد. او ۴۵ ساله و اهل زابل است و ۱۵ سال با وزارت اطلاعات همکاری داشته است.

در ۱۵ آذر ۱۴۰۱، وزارت مهاجرت تانزانیا در بیانیه‌ای از اخراج یک شهروند ایرانی به نام حمیدرضا محمد آبراهه خبر داد که به گفته این وزارتخ‌انه با مجموعه‌ای از اسناد جعلی، از جمله یک سند جعلی ازدواج، ویزای چندگانه دریافت کرده بود.

دولت تانزانیا اعلام کرد پس از دستگیری و بازجویی حمیدرضا محمد آبراهه، مشخص شده که او به دنبال اقدامات خرابکارانه علیه شهروندان تانزانیا و چند کشور دیگر بوده است.

■ بیشتر بخوانید: اختصاصی؛ اعترافات افسر اطلاعات ایران در تانزانیا درباره تلاش‌های تروریستی تهران در آفریقا

پدر زانیار تندرو با شورش محی، گزارشگر کانون دفاع از دموکراسی و حقوق بشر هانا گفت‌وگو کرده و گفته که این خانواده شش نفره (زانیار همراه با پدر، مادر، دو خواهر و یک برادر کودک خود) اکنون در کمپ موغلا در حوالی ازمیر ترکیه و در شرایطی ناگوار هستند و خطر دیپورت آن‌ها را تهدید می‌کند.

زانیار تندرو، نوجوان پیرانشهری که در جریان خیزش انقلابی از هر دو چشم و سر هدف شلیک گلوله قرار گرفته و مجروح شده، در تلاش برای رسیدن به ایتالیا از طریق یونان در آب‌های مرزی یونان بازداشت و به ترکیه فرستاده شده است.

طبق اظهارات پدر زانیار، او که اول فروردین امسال ۱۸ ساله شده است، بینایی کامل چشم راست و ۴۰ درصد بینایی چشم چپش را از دست داده و‌ در صورت انجام نشدن به موقع عمل جراحی، خطر از دست رفتن بینایی چشم دیگرش هم بیش از پیش وجود دارد.

حمزه تندرو در این گفت‌وگو درباره وضعیت پسرش گفته است: «زانیار در مراکز درمانی پیرانشهر، ارومیه، تبریز و شیراز تحت مداوای پزشکی و جراحی قرار گرفت اما نتیجه‌ای نگرفتیم.»

به گفته او، زانیار به علت وجود ساچمه در گلو و در قسمت چپ مغز، توان صحبت کردن ندارد و تعادل فیزیکی خود را از دست داده است.

این خانواده بر اساس گفته‌های حمزه تندرو، به دلیل صدور حکم جلب و فشار نهادهای امنیتی و با هدف درمان زانیار در ایتالیا، در نهایت اوایل فروردین ماه مجبور به خروج از ایران شده‌اند.

روز پنجم فروردین‌ و پس از «چهار روز و چهار شب» از شروع این سفر، قایق حامل زانیار و سایر پناهجویان به دلیل خراب شدن موتور در آب‌های یونان متوقف می‌شود و با حضور پلیس یونان، پس از ۲۴ ساعت تحویل پلیس ترکیه می‌شوند.

پدر زانیار درباره این دستگیری می‌گوید پلیس یونان با پناهجویان بسیار بدرفتاری کرده، خیلی‌ها را کتک زده‌اند و مدارک پزشکی و گوشی موبایل زانیار را هم در آب انداخته‌اند.

حمزه تندرو همچنین درباره شرایط ناگوارشان در کمپ موغلا گفته است: «دو روز است که از مسوولان کمپ می‌خواهیم باقی‌مانده قرص‌های زانیار را تحویل یا اجازه بدهند قرص جدیدی برای او خریداری کنیم و تحت مداوا و معاینه دقیق پزشکی قرار بگیرد اما هیچ رسیدگی پزشکی‌ای انجام نشده و زانیار شرایط خوبی ندارد.»

بر اساس گفته‌های پدر زانیار، آن‌ها همراه با ۴۰ پناهجوی دیگر همگی در یک اتاق کوچک نگهداری می‌شوند و زانیار در این مدت «مدام دستش را زیر چانه زده، نشسته و نتوانسته بخوابد»؛ به‌ طوری‌ که او از مسوولان کمپ خواسته اگر «سلول انفرادی» دارند پسرش را به آن‌جا بفرستند تا او بتواند «دو ساعت بخوابد».

پدر این معترض مجروح همچنین از نهادهای حقوق بشری درخواست کمک کرده و با دادن هشدار درباره شرایط روحی بسیار بد زانیار و نگرانی از احتمال خودکشی او گفته است: «می‌ترسم بلایی سر خودش بیاورد.»

حمزه تندرو با اشاره به این که تا این لحظه «حتی یک ریال کمک مالی از کسی یا سازمانی» نگرفته‌اند و هزینه‌های درمان و سفر غیرقانونی خود را از طریق فروش خانه و وسایلشان تامین کرده‌اند، گفت: «چقدر باید برای درمان و نجات فرزندم تمنا کنم؟ مگر کل دنیا درد ما را نمی‌داند و نمی‌بیند؟ پسرم را دارم جلوی چشمانم از دست می‌دهم و به بن‌بست رسیده‌ام. فکر می‌کردم اگر از ایران خارج شویم درهای کمک باز می‌شود اما ...»

پیش از این ویدیویی از زانیار تندرو در قایق پناهجویان منتشر شده بود که در آن می‌گفت با وجود ۱۱ ساچمه در سر و زخم‌هایی بر بدن، بدون آب، غذا و دارو مانده است.

زانیار دو بار در جریان اعتراضات سراسری هدف شلیک مستقیم نیروهای امنیتی و انتظامی قرار گرفت که بار اول آن در شب قتل زکریا خیال، از کودکان کشته شده در خیزش انقلابی پیرانشهر بود.

در این حمله، زانیار به دلیل اصابت گلوله‌های ساچمه‌ای از ناحیه دست و سینه در منزل مداوا شد اما شامگاه پنجم آبان بار دیگر در اثر شلیک نیروهای حکومتی از ناحیه کتف، دست و چشم به‌شدت زخمی شد که در این تیراندازی بینایی کامل چشم راست و نیمی از بینایی چشم چپ خود را از دست داد.