جمعی از خانوادههای کشتهشدگان به دست جمهوری اسلامی با انتشار پیامی از آغاز به کار «شورای انقلابی دادخواهان» خبر داده و پیگیری «عدالت انتقالی و تاسیس دادگستری مستقل» را از اهداف اصلی آن برشمردند.
اعضای این شورا خود را «بازماندگان این سالهای سیاه» از خاوران تا آبان، از جانباختگان اعتراضات ۸۸ تا شکنجهگاههای کردستان و از اعدامیان پشتبام مدرسه رفاه در انقلاب ۵۷ تا کشتهشدگان انقلاب «زن زندگی آزادی» نامیدند.
در این بیانیه ویدیویی آمده است: «روزگاری است که زمان بر ما ایرانیان سخت میگذرد... مایی که صدای فریادمان را دادخواهانه سر دادیم و دادمان را هنوز نستاندیم. پیگیریم تا این همه جنایات بر زمین مانده را در دادگاهی عادل و منصف روایت کنیم و جنایتکاران را در پیشگاه عدالت قرار دهیم. بیکیفری بس است.»
این پیام که هر بخش از آن توسط یکی از دادخواهان خوانده میشود، اضافه کرده است: «هرچه از عمر رژیم جهنمی ملاها میگذرد، جانهای دیگری به جرم آزادیخواهی و میهندوستی به قتلگاه برده میشوند. ما خانوادههای دادخواه که ۴۳ سال است عزیزانمان به جرم دگراندیشی توسط رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسیدهاند، تقاضای تاسیس عدلیهای مستقل از نظام سیاسی، بعد از سرنگونی رژیم در داخل کشور را داریم.»
دادخواهان با تاکید بر طراحی و پیگیری عدلیهای ایرانی منطبق بر اصلهای حقوقی، قضایی و دادگستری بینالمللی، یادآور شدند: «دادخواهی ما، رفتن به سمت تاسیس و برپایی حکومت و دستیابی به قدرت سیاسی نیست. ما میخواهیم تاسیس دادستانی و نهاد قضایی کل کشور را به عنوان خانوادههای دادخواه فریاد بزنیم.»
آنها همچنین تاکید کردند که تمامی توان خود را برای «افزون کردن هماهنگی و همبستگی میان اقشار مردم برای براندازی و دادخواهی پس از آن» به کار خواهند بست.
لادن بازرگان خواهر بیژن بازرگان از اعدامشدگان کشتار تابستان ۶۷، رویا پیرایی، دختر مینو مجیدی و رامتین فاتحی پسر رامین فاتحی از جانباختگان خیزش انقلابی ۱۴۰۱، مهدی شهبازیفر برادر آمنه شهبازیفر و سوران منصورنیا برادر برهان منصورنیا، کشتهشدگان اعتراضات آبان ۹۸ از جمله چهرههایی بودند که در این ویدیو ظاهر شدند.
تشکیل این شورا با تاکید بر همبستگی برای براندازی جمهوری اسلامی با بیانیه گروهها و تشکلهای صنفی داخل ایران و چهرهها و برخی احزاب سیاسی به منظور «اتحاد» برای عبور از جمهوری اسلامی همزمان شده است.
پیش از این هم ۲۰ تشکل صنفی و مدنی منشوری با عنوان «مطالبات حداقلی تشکلها» منتشر و بر اتحاد و بههم پیوستگی جنبشهای اجتماعی و مطالباتی و تمرکز بر مبارزه برای پایان دادن به وضعیت ضد انسانی و ویرانگر موجود تاکید کردند.
