روز چهارشنبه ۱۲ بهمن، کاظم دلخوش، سخنگوی کمیسیون قضایی مجلس که تصویب ممنوعیت خروج زنان از کشور بدون اجازه«سرپرست» را رسانهای کرده بود، پس از جنجالی شدن این خبر، ادعای قبلی خود را رد کرد و آن را دروغ فضای مجازی و رسانهها خواند.
او مدعی شد سخنان جنجالی روز گذشتهاش درباره منوط شدن خروج همه زنان از کشور به اجازه سرپرست محصول «برداشتهای غلط، ادعاهای نادرست و تیترهای دروغین» بوده و مصوبه کمیسیون به دنبال تسهیل خروج زنانی است که «به دلیل غیرموجه» از خروج آنان جلوگیری شده است.
کاظم دلخوش روز گذشته از مصوبه جدید کمیسیون قضایی مجلس خبر داده بود که در صورت تصویب نهایی و خلاف قوانین قبلی، خروج «همه زنان» از ایران را منوط به «اجازه سرپرست» میکند؛ در حالی که پیش از این فقط زنان متاهل و زیر ۱۸ سال برای خروج از کشور نیاز به اجازه شوهر یا «ولی» داشتند.
این صحبتها اما واکنشهای فراوانی در فضای مجازی از سوی کاربران و فعالان مدنی و اجتماعی به دنبال داشت.
منتقدان از این مصوبه با عبارانی چون «تحقیر سیستماتیک زنان»، «کره شمالی شدن ایران»، «آپارتاید جنسیتی» و «اشتغالزایی برای قاچاقچیان انسان» یاد کردند.
برخی هم آن را دهنکجی به انقلاب «زن، زندگی، آزادی» و سرکوب بیشتر زنان در میانه این قیام خواندند و عدهای هم این طرح را با مصوبه طالبان در فروردین امسال مقایسه کردند که اعلام کردند زنان بدون محرم شرعی مرد، اجازه خروج از کشور ندارند.
محسن برهانی، حقوقدان و مدرس دانشگاه در واکنش به این مصوبه در توییتی نوشت: «به اسم منع خشونت علیه زنان، مجلس انقلابی در پی تولید محدودیت و خشونت است ... امثال این مصوبات ناشی از نگاهی محجورانگارانه و پدرسالارانه به زنان این مملکت است و هیچ مستند شرعی ندارد.»
سازمان حقوق بشری ههنگاو نیز «آزادی رفت و آمد» را از جمله حقوق بنیادین هر انسانی خواند که در اسناد بینالمللی حقوق بشر مورد تصریح قرار گفته است و تاکید کرد: «مصوبه کمیسیون قضایی مجلس در محدود کردن آزادی زنان در رفت و آمد و منوط کردن "خروج با اجازه سرپرست"، توهین به شخصیت انسانی زنان و شرمآور است.»
انتقادها به این مصوبه اما تنها از سوی کنشگران اجتماعی، مدنی و حقوقی نبود و طیف وسیعی از چهرههای سیاسی و فعالان شبکههای اجتماعی نزدیک به حکومت، اصلاحطلب و مذهبی نیز تصویب چنین قانونی را زیر سوال بردند.
آذر منصوری، از جمله چهرههای سیاسی بود که در واکنش به این مصوبه نوشت: «یعنی کمترین دریافتی از جنبش زن، زندگی، آزادی ندارید و همچنان اصرار بر رقابت با طالبان در تشدید قوانین تبعیضآمیز علیه زنان ایران دارید ... دستمریزاد، ادامه دهید!»
کاربری با اشاره به این که طی ۴۸ ساعت گذشته در سه نقطه از کشور، سه زنکشی اتفاق افتاده و مردم زلزلهزده خوی در سرمای زیر صفر هستند، نوشت آقایان مجلس برای تحقیر بیش از پیش زنان، مصوبهای جدید در مورد زنانی تصویب میکنند که در پنج ماه گذشته خواب از چشمشان گرفتهاند.
یکی دیگر از کاربران نیز تصویب قانون لزوم اجازه سرپرست برای خروج زنان بالای ۱۸ سال را در ادامه لغو قانون تابعیت فرزند از مادر و حاوی دو پیام دانست: یکی آن که حاکمیت نه تنها حاضر نیست مطالبه روشن مردم را درباره آزادیهای شهروندیشان بپذیرد و صدایشان را بشنود، بلکه مصمم به عصبانیتر کردن و لجبازی با آنهاست.
این مصوبه جنجالی اما تنها تصمیم زنستیزانه جمهوری اسلامی در روزهای گذشته نیست.
حسینعلی حاجی دلیگانی، عضو هیات رییسه مجلس هم روز سهشنبه ۱۱ بهمن گفت: «از ابتدای انقلاب باید وزارت امر به معروف و نهی از منکر را راهاندازی میکردیم؛ امروز هم این ضرورت اقتضا میکند.»
ایده راهاندازی وزارتخانهای مربوط به امر به معروف و نهی از منکر اما مربوط به امروز و دیروز نمیشود.
مسوولان «ستاد امر به معروف» از مدتها پیش با شبکهسازی در استانها در تلاشاند تا مطالبه تشکیل وزارتخانهای با عنوان «وزارت خانواده و جوانی جمعیت» را در دولت و مجلس پیش ببرند.
آبان امسال، محمدصالح هاشمی گلپایگانی، دبیر این ستاد به ابراهیم رئیسی نامه نوشت و از دولت خواست تا لایحهای را برای تجمیع «معاونت امور زنان و خانواده ریاستجمهوری، سازمان بهزیستی، امور بازنشستگان وزارت رفاه، کار و امور اجتماعی، سازمان بازنشستگی کشوری، معاونت جوانان وزارت ورزش و سازمان امور اجتماعی» در یک وزارتخانه، تهیه کند.
همزمان، موضوع انتقال «قرارگاه عفاف و حجاب» از وزارت کشور به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز مطرح شد.
محمدمهدی اسماعیلی، وزیر ارشاد، درباره این موضوع گفت: «وزارت کشور کار محدودی در این حوزه دارد و اصل کار توسط وزارت ارشاد انجام میشود.»
صحبتهای اسماعیلی ناظر به سخنان اخیر ابراهیم رئیسی است که در گفتوگوی ویژه تلویزیونی، حجاب اجباری را «ضرورت دین و قانون» خواند، مدعی شد که «اکثریت زنان با آن موافقاند» و گفت: «نهادهای فرهنگی و اجتماعی و خود مردم باید برای اجرای آن فعال باشند.»
اسماعیلی همچنین گفت: «موضوع قرارگاه زیست عفیفانه در این وزارتخانه در حال پیشرفت است و از نظر ما باید بخش فرهنگی و اجتماعی قرارگاه عفاف و حجاب به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتقل شود.»
با آغاز خیزش انقلابی مردم ایران، بسیاری از زنان دست به نافرمانیهای مدنی گسترده در سطح کشور زده و از پوشیدن روسری و داشتن حجاب اجباری سر باز زدند.
این انقلاب که با شعار «زن، زندگی، آزادی» آغاز شد، با سوزاندن روسریها، نه گفتن به حجاب اجباری و ... ادامه یافت و هدف سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی را به منظور برقراری حکومتی مبتنی بر آزادی و برابری جنسیتی دنبال کرده است.
