صادق روحی، عضو پیشین تیم ملی بوکس و قهرمان چندین دوره مسابقات استانی و کشوری با ابراز نگرانی از وضعیت برادرش، #جواد_روحی نوشت: «بارها گفتهام و خواهم گفت هرجا برنده بودهام، حاضرم ببازم، میدانم طعمهای، اما صبوری و استقامتت برای من بیش از پهلوانی و قهرمانی، ستودنیاست.»
او نوشت: «به امید آزادی و رهایی از بند، برای همه جوانهای سرزمینم. علیالخصوص تو رفیف و همبازی بچگیهام.»
جواد روحی، از بازداشتشدگان خیزش انقلابی ایرانیان، به اتهام محاربه، افساد فی الارض و ارتداد، به سه بار اعدام محکوم شده است. اخیرا ویدیویی در شبکههای اجتماعی منتشر شده که روحی را در حال رقص در تجمعی در نوشهر استان مازندران نشان میدهد.
گاردین در گزارشی از پرونده او نوشته است: «جواد روحی ۳۵ ساله، ساکن روستای کوچک کلیکان شهر آمل استان مازندران، با جرایمی مرتبط با ارتداد و توهین به مقدسات بازداشت شد. جواد روحی از حق داشتن وکیل انتخابی (تعیینی) در دادگاه محروم و مبتلا به بیماری اعصاب و روان شدید است. گروههای حقوق بشری میگویند او آنچنان در بازداشتگاه سپاه پاسداران هراسان (از معترضان) شکنجه شده که توانایی تکلم، کنترل ادرار و راه رفتن را از دست داده است.»
برای روحی در ارتباط با وقایع روز ۳۰ شهریور در نوشهر مازندران، اتهامهایی همچون محاربه، افساد فی الارض، ارتداد و «تحریک مردم به جنگ و کشتار با یکدیگر به قصد بر هم زدن امنیت کشور» تراشیده شده است.
او همراه با عرشیا تکدستان و مهدی محمدیفرد به ورود به کیوسک پلیس راهنمایی و رانندگی نوشهر، ایجاد حریق، پرتاب کردن وسایل کیوسک به داخل خیابان و آتش زدن اموال، از جمله یک قرآن، متهم شده است.
بنا بر اعلام حبیبالله قزوینی، وکیل تسخیری جواد روحی، طبق تصاویر دوربین مدار بسته، جواد روحی تنها در محل تجمع حضور دارد و هیچ مدرکی دال بر این که او اموال عمومی را آتش زده و تخریب کرده وجود ندارد و موکلش از سوختن قرآن هم خبر ندارد.
گاردین همچنین نوشته: «بنا بر گزارش گروههای حقوق بشری، روحی در نخستین روزهای بازداشت، تحت شکنجه وادار به اعترافات اجباری شده و هیچ مدرکی مبنی بر دست داشتن او در اتهامات مطرح شده به چشم نمیخورد. به خانواده جواد روحی تنها اجازه یک بار ملاقات پیش از برگزاری دادگاه او داده شد و آنان پس از برپایی دادگاه، از حق دیدار و مکالمه تلفنی با فرزندشان محروم بودهاند.»
روحی، لیسانس حقوق دارد و از خانوادهای کارگری است. او پیش از بازداشت شاغل نبوده اما پیشتر از آن، در یک مغازه و کارخانه سفالسازی کارگری میکرده است.
به گفته وکیل او در دادگاه، جواد روحی به دلیل بیماری اعصاب و روان و بیکاری، از همسرش جدا شده، (۳۰ شهریور) به نوشهر رفته بوده تا همسر سابقش را ببیند و او را راضی به بازگشت کند و چون پول نداشته، چند روز در نوشهر در خیابان خوابیده.
در حکم دادگاه به کشته شدن پنج نفر در همان روز حضور روحی در نوشهر اشاره شده که البته تمامی پنج فرد کشتهشده به دست نیروهای امنیتی (سرکوب) جانشان را از دست دادند و در آن روز، هیچیک از اعضای نیروهای امنیتی (سرکوب) کشته نشدند.
بلوای «خلیج عربی» کمتر یک ماه پیش در افتتاحیه عرب کاپ شروع شد؛ مقتدی صدر و نخست وزیر عراق در پیام به این بازیها بهجای خلیج فارس از «خلیج عربی» استفاده کردند، جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا و فدراسیون جهانی فوتبال هم از کشورهای «خلیج عربی» استفاده کردند و اینفانتینو در پیام تبریک به قهرمانی عراق هم از «خلیج عربی» استفاده کرد.
این رفتارها، با واکنش نه چندان جدی و سرسخت دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی و همچنین فدراسیون فوتبال همراه شد. اما هنوز این بلوا به پایان نرسیده، خبر میرسد فدراسیون جهانی بسکتبال هم خلیج فارس را «خیلج» نامیده، عنوانی که کشورهای عربی حاشیه خیلج فارس سالهایت به عنوان تخفیف از «خلیج عربی» بهره میبرند.
فدراسیون جهانی بسکتبال (FIBA) چهار هفته پیش و از ابتدای فصل ۲۰۲۲-۲۰۲۳ تصمیم گرفت تا مسابقاتی با عنوان سوپر لیگ بسکتبال باشگاههای غرب آسیا را با شیوه جدید برگزار کند.
فیبا در این مسابقات از دو لیگ منطقهای با عناوین «لیگ غرب آسیا» و «لیگ خلیج» استفاده کرده تا ۱۶ تیم حاضر در این رقابتها به صورت منطقهای و در دو لیگ مختلف با دو گروه ۴ تیمی به مصاف یکدیگر بروند.
طبق تقسیمات منطقهای قاره آسیا توسط فدراسیون جهانی بسکتبال، ایران خارج از منطقه «خلیج» که همان «خلیج فارس» است قرار دارد. اما اکثر کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس مثل عربستان، بحرین، قطر، امارات، کویت و عمان از سوی فیبا در منطقه «خلیج» قرار دارند، موضوعی که به نظر میرسد نیازمند ورود جدی فدراسیون بسکتبال ایران به آن بوده، اتفاقی که در همان شروع مسابقات رخ نداد.
در تقسیمات منطقهای فیبا نمایندگان ایران در منطقه غرب آسیا (ذوبآهن اصفهان و شهرداری گرگان) به همراه تیمهای کشورهای عراق، اردن، لبنان، فلسطین، سوریه و یمن، در لیگ منطقهای «غرب آسیا» حاضر شوند.
اما در حالی که ۴ هفته از این مسابقات گذشته، تازه فدراسیون بسکتبال ایران به این موضوع معترض شده است.
کنگره «زنان تاثیرگذار» که جملیه علمالهدی، همسر ابراهیم رئیسی و دختر احمد علمالهدی، نماینده خامنهای، با حضور زنانی گمنام از برخی کشورها برگزار کرده است، با انتقادات فراوانی روبرو شده.
رسول خادم، قهرمان کشتی ایران در صفحه اینستاگرام خود دو تصویر از بی بی خانم استرآبادی که اولین مدرسه دخترانه را در ایران در سال ۱۲۸۵ خورشیدی به نام “دوشیزگان”راه اندازی کرد و مریم میرزاخانی ریاضیدان ایرانی که نخستین زن برنده جایزه بزرگ فیلدز است، منتشر کرد.
او در توضیح نوشت: «از این دوبانوی تاثیرگذار نام برده شد تا وابستگانِ اهالی قدرت که تاثیرگذاری زنان را نتیجه یِ حمایت مردانشان میدانند و با دعوت و همنشینی با جماعتی بی هویت و آویزان وابستگی های خانوادگی- سیاسی و هزینه کردن هزاران دلار در این وضعیت مالی خراب، بدنبال ناکجاآباد خودشان هستند، بدانند؛ مدرک دانشگاهی که با خود دارند و خودشان را صاحب تحصیلات عالیه میدانند، ثمره یِ تاثیرگذاری و جانفشانی های بی بی خانم استرآبادی ها است! و بدانند اگر تازه خیلی هم در رشته و حرفه ی خود پیشرفت کنند و اثربخشیِ فراملی و بینالمللی داشته باشند، میشوند مریم میرزاخانی ها!»
خادم در ادامه نوشت: «اسباب شرمندگی است که بی بی خانم استرآبادی ها و مریم میرزاخانی ها و مه لقا ملاح ها و خدیجه افضل ها و انوشه انصاری ها و بی بی مریم بختیاری و … را داشته باشی و بعد به جای هزینه کرد برای معرفی این زنان اثرگذار ایرانی به مردم دنیا، کنگره بگذاری آنهم با جماعتی هیچ که هیچ هویتی از خودشان ندارند ، برای هیچ …»