تکواندوی بازی‌های آسیایی: مهدی حاجی‌موسایی به مدال نقره رسید

فرانسه با دو پیروزی خارج از خانه مقابل ترکیه و بلژیک به استقبال سومین بازی زیدان در لیگ ملت‌های اروپا می‌رود.

به نوشته اتلتیک، این مسابقه برای زیدان بازگشتی ویژه به ورزشگاهی است که مهم‌ترین خاطره دوران بازی او در آن شکل گرفت. او در سال ۱۹۹۸ با فرانسه در همین ورزشگاه قهرمان جام جهانی شد.

زیدان پیش از دیدار با ایتالیا گفت قهرمانی در خانه «یک رویا» بود، اما تاکید کرد اکنون تمام تمرکزش روی آینده تیم ملی فرانسه است.

بازگشت زیدان به تیم ملی با استقبال گسترده‌ای در فرانسه روبه‌رو شده است. تمام ۸۰ هزار بلیت دیدار فرانسه و ایتالیا ظرف ۲۴ ساعت فروخته شد و فدراسیون فوتبال فرانسه معتقد است «اثر زیدان» در این استقبال نقش داشته است. تیری آنری نیز حضور او روی نیمکت فرانسه را «اتفاقی خارق‌العاده» توصیف کرده است.

زیدان پس از پنج سال انتظار جانشین دیدیه دشان شد؛ سمتی که می‌گوید از زمان جدایی از رئال مادرید در سال ۲۰۲۱ تنها هدفش بوده است.

زیدان درباره بازگشت به استاد دو فرانس گفت: «احساس فوق‌العاده‌ای است، به‌خصوص که مقابل هواداران خودمان بازی می‌کنیم. کاری که سال ۱۹۹۸ اینجا انجام دادیم و قهرمانی در جام جهانی در خانه یک رویا بود. اما حالا باید به اتفاقات بعدی فکر کنیم. امروز تمام تمرکزم روی تیم ملی فرانسه است.»

زیدان درباره پنج سال انتظار برای نیمکت فرانسه هم گفت: «پنج سال بیکار ننشسته بودم. حتی بیشتر از زمانی که سرمربی رئال مادرید بودم مسابقه تماشا کردم. تیم ملی فرانسه را هم خیلی دنبال کردم و این تیم ظرفیت فوق‌العاده‌ای دارد. تنها کاری که بعد از رئال مادرید می‌خواستم انجام دهم، هدایت تیم ملی بود.»

او در دوران مربیگری رئال مادرید سه بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد، اما اکنون با چالشی متفاوت روبه‌رو است؛ انتقال موفقیت‌های فوتبال باشگاهی به تیم ملی.

دو بازی نخست فرانسه با زیدان با پیروزی همراه بوده، هرچند عملکرد تیم هنوز کاملا درخشان نبوده است. عثمان دمبله، کاپیتان فرانسه در غیاب کیلیان امباپه مصدوم، می‌گوید زیدان آزادی زیادی به بازیکنان می‌دهد.

حالا دیدار با ایتالیا نخستین فرصت هواداران فرانسوی است تا تیم زیدان را در خانه ببینند؛ در ورزشگاهی که نام او از ۲۸ سال پیش با تاریخ فوتبال فرانسه گره خورده است.

۲۰ سال پس از فینال تلخ با ایتالیا

آخرین بازی از ۱۰۸ حضور زیدان با پیراهن فرانسه، که آخرین مسابقه دوران بازی او نیز بود، مقابل ایتالیا رقم خورد. پیش از فینال جام جهانی ۲۰۰۶ در برلین، همه‌چیز طوری به نظر می‌رسید که گویی قرار است زیدان با شکوه از فوتبال خداحافظی کند.

اما بدترین پایان ممکن رقم خورد. او پس از زدن گل نخست مسابقه، در وقت اضافه به دلیل ضربه سر به مارکو ماتراتزی اخراج شد و در نهایت ایتالیا در ضربات پنالتی به پیروزی رسید.

زیدان دیروز گفت: «به اتفاقی که افتاد افتخار نمی‌کنم. اما قبلا گفته‌ام و باز هم می‌گویم؛ آن اتفاق بخشی از مسیر است. نمی‌شود همیشه فقط کارهای فوق‌العاده انجام داد. فکر می‌کنم همه ما در زندگی مسیری را طی می‌کنیم که در آن کارهایی هم انجام داده‌ایم که چندان خوب نبوده‌اند.»

به نوشته اتلتیک، بیست سال بعد، آن پایان جنجالی دوران بازی زیدان هیچ تاثیری بر محبوبیت و احترامی که در فرانسه دارد، نگذاشته است.

پاسکال فره، روزنامه‌نگار باسابقه فوتبال فرانسه، می‌گوید: «شور و علاقه بسیار زیادی نسبت به زین‌الدین زیدان وجود دارد. نخست به این دلیل که او زین‌الدین زیدان است؛ کسی که به نظرم محبوب‌ترین فرد در فرانسه است. دوم به دلیل موفقیت فوق‌العاده او در مربیگری رئال مادرید و کسب سه قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا. حالا هم هدایت نسلی چشمگیر از بازیکنان را بر عهده دارد. بنابراین بله، انتظارات بسیار زیاد است.»

تیری آنری، هم‌تیمی سابق زیدان در تیم ملی فرانسه، حتی فراتر رفت.

آنری پنج‌شنبه در گفت‌وگو با شبکه فرانسوی RMC، حضور زیدان را «اتفاقی خارق‌العاده» توصیف کرد و گفت: «او در فوتبال کشور ما چیزی نزدیک به خداست. این را بدون هیچ قصدی برای توهین به افراد مذهبی می‌گویم، اما برای ما که در فوتبال هستیم، او در سطحی الهی قرار دارد.»

این میزان احترام و ستایش در پوشش رسانه‌ای نیز کاملا مشهود بوده است.

همان‌طور که گاهی در روزهای خوش آغاز دوران یک سرمربی جدید اتفاق می‌افتد، برخی گزارش‌ها آن‌قدر ستایش‌آمیز بوده‌اند که تقریبا هر جزییاتی را نشانه‌ای از نبوغ زیدان دانسته‌اند.

حتی این‌که او با اعلام فهرست بازیکنان در روز جمعه به جای پنج‌شنبه «سنت‌شکنی» کرد، از سوی برخی رسانه‌های فرانسوی نشانه تمایل او به «تغییر روال تثبیت‌شده» تیم ملی توصیف شد.
در این میان ممکن است این سوال پیش بیاید که آیا این همه شور و ستایش بیش از اندازه نیست؟

در آلمان نیز پس از انتخاب یورگن کلوپ به‌عنوان سرمربی جدید، هیجان زیادی وجود دارد، اما ناکامی‌های اخیر باعث شده انتظارات در آنجا محتاطانه‌تر باشد. در فرانسه، برعکس، این باور گسترده وجود دارد که زیدان موفق خواهد شد؛ به این دلیل ساده که موفقیت تقریبا همیشه همراه دوران مربیگری او بوده است.

در ۲۰ سالی که از بازنشستگی زیدان به‌عنوان بازیکن می‌گذرد، او فقط شش سال سرمربی بوده است: یک فصل و نیم هدایت کاستیا، تیم دوم رئال مادرید، سپس از ژانویه ۲۰۱۶ تا مه ۲۰۱۸ سرمربی تیم اصلی رئال مادرید بود و در مارس ۲۰۱۹ بار دیگر به این تیم بازگشت و در پایان فصل ۲۱-۲۰۲۰ دوباره جدا شد.

زیدان در مجموع چهار سال و نیم حضورش روی نیمکت تیم اصلی رئال مادرید، دو بار قهرمان لالیگا، سه بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، دو بار قهرمان سوپرجام اروپا و دو بار قهرمان نسخه قدیمی و کوچک‌تر جام جهانی باشگاه‌ها شد.

با وجود همه این موفقیت‌ها، شاید عجیب به نظر برسد، اما هنوز درباره میزان توانایی زیدان به‌عنوان مربی ابهام‌هایی وجود دارد.

حتی زمانی که رئال مادرید سه بار پیاپی قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد، گاهی به نظر می‌رسید تیم بیش از آن‌که به یک چارچوب تاکتیکی یا فنی برجسته متکی باشد، از غریزه و توانایی فردی بازیکنانش بهره می‌برد. البته می‌توان پرسید مگر مدیریت تیم چیزی جز هدایت بازیکنان به شکلی است که در موقعیت‌های پرفشار با اعتمادبه‌نفس بازی کنند؟

از سوی دیگر، منچسترسیتی رسما به رای پرونده نقض مقررات مالی لیگ برتر اعتراض کرد. باشگاه می‌گوید رای کمیسیون مستقل حاوی «اشتباهات اساسی و آشکار در زمینه قانون، اصول و واقعیت‌هاست».

منچسترسیتی با تاکید بر بی‌گناهی خود افزود که پنج‌شنبه شب اعتراضش را همراه با «مجموعه‌ای جامع از مدارک انکارناپذیر که از تمام مواضع باشگاه پشتیبانی می‌کند» ثبت کرده است.

روز سه‌شنبه اعلام شد منچسترسیتی در پرونده مربوط به نقض مقررات مالی لیگ برتر بین فصل‌های ۱۰-۲۰۰۹ تا ۱۸-۲۰۱۷ در ۱۱۴ مورد از ۱۱۵ اتهام مقصر شناخته شده است.

اتحادیه فوتبال انگلیس اعلام کرد: «از آنجا که روند رسیدگی میان لیگ برتر و باشگاه منچسترسیتی همچنان ادامه دارد، در این مرحله اظهارنظر بیشتری نخواهیم کرد. با این حال، تحولات را از نزدیک دنبال می‌کنیم.»

اختیارات گسترده اتحادیه فوتبال انگلیس این امکان را به این نهاد می‌دهد که تحقیقات جداگانه‌ای درباره این پرونده آغاز کند؛ تحقیقاتی که می‌تواند خطر مجازات‌های بیشتری را برای منچسترسیتی به همراه داشته باشد.

بی‌بی‌سی اسپورت به نقل از منابعی نوشت که منچسترسیتی قصد دارد در جریان اعتراض خود استدلال کند که منابع مالی قراردادهای مهم اسپانسری از دولت ابوظبی تامین شده، نه از مالکان باشگاه.

کمیسیون مستقل در بررسی‌های خود به این نتیجه رسید که منچسترسیتی با شماری از شرکای تجاری خود «قراردادهای صوری» ترتیب داده تا بیش از ۸۳۰ میلیون پوند منابع مالی پنهانی را مخفی کند.

لیگ برتر اعلام کرده است منچسترسیتی «برای نزدیک به یک دهه به‌طور نظام‌مند قوانین لیگ برتر را نقض کرده است».

کمیسیون مستقل همچنین اعلام کرد منچسترسیتی از «روش‌هایی» برای «پنهان کردن میزان واقعی برخی تعهدات مالی باشگاه» استفاده کرده است.

این یافته‌ها باعث شده کمیته خزانه‌داری مجلس عوام بریتانیا، که بر سیاست‌ها و عملکرد اداره درآمد و گمرک بریتانیا نظارت دارد، درباره دریافت اسناد حذف‌شده از نسخه عمومی گزارش کمیسیون از سوی این اداره سوال کند.

مگ هیلیر، رییس این کمیته متشکل از نمایندگان احزاب مختلف، اعلام کرد خواهان اطمینان یافتن از این است که اداره درآمد و گمرک بریتانیا به اهمیت این مسائل و جنبه عمومی پرونده توجه دارد.

این نامه پس از انتشار گزارشی از موسسه Tax Policy Associates ارسال شده است. این موسسه می‌گوید منچسترسیتی به دلیل یک قرارداد «صوری» با روبرتو مانچینی، سرمربی سابق این باشگاه، ممکن است تا ۱۲ میلیون پوند مالیات پرداخت‌نشده داشته باشد.

طبق این گزارش، علاوه بر مالیات بر درآمد و حق بیمه پرداخت‌نشده، ممکن است جریمه‌ای نیز برای منچسترسیتی در نظر گرفته شود که مجموع بدهی احتمالی باشگاه را به ۲۴ میلیون پوند برساند.

در تحولی جداگانه مشخص شده است که خلدون المبارک، رییس منچسترسیتی، چند روز پیش از اعلام رای پرونده با جاناتان رینولدز، وزیر بازرگانی بریتانیا، دیدار کرده است. در این دیدار صحبتی درباره منچسترسیتی نشده و المبارک در مقام مدیرعامل صندوق ثروت ملی ابوظبی در آن شرکت کرده است.

گفته می‌شود گفت‌وگوهای دو طرف بر روابط بریتانیا و امارات متحده عربی، از جمله در زمینه دفاع، امنیت، اطلاعات و تجارت متمرکز بوده است. منابع دولت بریتانیا چنین دیدارهایی را برای وزیر بازرگانی «کاملا عادی» توصیف کرده‌اند. بلومبرگ نخستین رسانه‌ای بود که این دیدار را گزارش کرد.

رسیدگی به اعتراض چقدر طول می‌کشد؟

کمیسیونی که پرونده منچسترسیتی را بررسی کرد از سه عضو با سال‌ها تجربه در حوزه حقوق تشکیل شده بود.

اعتراض باشگاه اکنون در جلسه‌ای غیرعلنی به هیاتی مستقل و سه‌نفره سپرده خواهد شد که اعضای آن نیز سوابق تخصصی مشابهی در حوزه حقوق دارند.

یکی از مقررات لیگ برتر می‌گوید رسیدگی به اعتراض باید ظرف ۱۲ هفته به پایان برسد و رای نیز حداکثر ۳۰ روز پس از آن اعلام شود.

با توجه به اینکه منچسترسیتی می‌گوید اعتراض خود را پنج‌شنبه ثبت کرده است، ۱۲ هفته بعد مصادف با ۲۴ دسامبر خواهد بود. با این حال، در صورت ضرورت می‌توان این مهلت را کنار گذاشت و به همین دلیل هنوز مشخص نیست کل روند رسیدگی چقدر طول خواهد کشید.

این مقررات تازه تابستان امسال به آیین‌نامه لیگ برتر اضافه شده است.

رویه پرونده‌های قبلی نشان می‌دهد احتمالا مجازات منچسترسیتی پس از صدور رای درباره اعتراض مشخص خواهد شد، هرچند این موضوع قطعی نیست. در نتیجه، ممکن است پس از تعیین مجازات نیز اعتراض دیگری از سوی باشگاه صورت گیرد.

منچسترسیتی در اعتراض خود چه خواهد گفت؟

منچسترسیتی قصد دارد استدلال کند که منابع مالی قراردادهای مهم اسپانسری از دولت ابوظبی تامین شده است، نه از مالکان باشگاه.

گفته شده گروه ابوظبی یونایتد، شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی متعلق به شیخ منصور، معاون رییس و معاون نخست‌وزیر امارات متحده عربی، در قالب یک «طرح تامین مالی پنهانی» به ارزش ۸۳۰.۶۹ میلیون پوند، مبالغ قراردادهای تجاری را افزایش داده است.

طبق استدلال مطرح‌شده در پرونده، این اقدام به منچسترسیتی امکان می‌داد در ظاهر مقررات مالی لیگ برتر و یوفا را رعایت کند. مقررات لیگ برتر به نهادهای دولتی اجازه می‌دهد اسپانسر باشگاه‌ها باشند.

هواپیمایی اتحاد، اسپانسر اصلی منچسترسیتی، اعلام کرده در حال بررسی اقدام حقوقی علیه لیگ برتر است و می‌گوید انتشار یافته‌های کمیسیون «پیامدهای زیان‌باری» داشته است؛ با وجود اینکه نام این شرکت هواپیمایی در نسخه عمومی و ویرایش‌شده رای ذکر نشده است.

اتحاد همچنین اعلام کرد «قاطعانه هرگونه یافته، نتیجه‌گیری یا برداشتی را که نشان دهد این شرکت تاکنون در ترتیبات تجاری نادرستی دخیل بوده، رد می‌کند».

اتحاد متعلق به صندوق ثروت ملی «العماد» است که ریاست آن را ولیعهد ابوظبی، فرزند رییس امارات متحده عربی، بر عهده دارد.

به نوشته این رسانه، رئال مادرید از یوفا خواسته است عناوین قهرمانی بارسلونا در سال‌هایی که این باشگاه به خوسه ماریا انریکس نگریرا پول پرداخت می‌کرد، پس گرفته شود.

۵۰ هزار صفحه، هزاران سند، مدرک و اظهارات افراد مختلف؛ همه این موارد از سوی رئال مادرید برای یوفا ارسال شد تا به هدفی برسد که اکنون رسمی شده است: یوفا پرونده‌ای را با محوریت «پرونده نگریرا» و پیامدهای آن گشوده است.

موضوعی که از نظر مقام‌های ورزشی اسپانیا مشمول مرور زمان شده، از نظر یوفا همچنان زنده است و این نهاد قصد دارد پرونده‌ای را که زنگ خطر را در مقر یوفا در نیون به صدا درآورده، تا رسیدن به نتیجه نهایی دنبال کند.

عالی‌ترین نهاد فوتبال اروپا می‌خواهد تمام اتفاقات بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۸ را روشن کند؛ سال‌هایی که بارسلونا ۸.۴ میلیون یورو به فردی پرداخت کرد که نفر دوم کمیته فنی داوران بود. یوفا قصد دارد مشخص کند این پرداخت‌ها با چه هدفی انجام شده، بارسلونا به دنبال چه بوده و نفوذ ناشی از این پرداخت‌های ادعایی در ازای گزارش‌ها تا چه اندازه بوده است.

هنگامی که این پرونده در آوریل ۲۰۲۳ مطرح و علنی شد، الکساندر چفرین آن را یکی از جدی‌ترین مواردی توصیف کرد که در دنیای فوتبال دیده است.

چفرین گفت: «به دو دلیل نمی‌توانم مستقیما درباره این موضوع اظهار نظر کنم. نخست اینکه یک کمیته انضباطی مستقل مسئول رسیدگی به آن است. دوم اینکه من این موضوع را با جزییات بررسی نکرده‌ام. با این حال، می‌توانم چیزی بگویم. درباره آن اطلاعات گرفته‌ام و وضعیت بسیار جدی است. این یکی از جدی‌ترین مواردی است که در فوتبال دیده‌ام.»

او افزود: «در سطح لیگ اسپانیا، البته موضوع مشمول مرور زمان شده و نمی‌تواند پیامدهای رقابتی داشته باشد، اما روند رسیدگی در سطح دادستانی اسپانیا ادامه دارد. با این حال، تا جایی که به یوفا مربوط می‌شود، هیچ‌چیز مشمول مرور زمان نشده است.»

در سه سال و نیم گذشته، یوفا منتظر نتیجه روند قضایی بوده است، اما پس از اقدامات رئال مادرید شرایط تغییر کرده است. اسناد ارسال‌شده از سوی رئال مادرید اکنون با جزییات از سوی بازرس تعیین‌شده برای این پرونده بررسی می‌شود؛ پس از آنکه یوفا موضوع را به اندازه کافی جدی تشخیص داد تا پرونده‌ای برای آن باز کند.

پس از رسمی شدن گشایش پرونده، اکنون زمان بررسی دقیق مدارک، جمع‌آوری مستقیم اطلاعات درباره افراد درگیر، از جمله دریافت اظهارات آنها، و همچنین دریافت دفاعیات مربوطه از بارسلونا فرا رسیده است.

احتمال محرومیت از حضور در رقابت‌ها

رئال مادرید از یوفا خواسته است عناوین قهرمانی بارسلونا در سال‌هایی که این باشگاه به خوسه ماریا انریکس نگریرا، نفر دوم مجموعه داوری فوتبال اسپانیا، پول پرداخت می‌کرد، از این باشگاه پس گرفته شود.

یوفا همچنین می‌تواند در هر زمان، اگر تشخیص دهد باشگاهی برای تغییر روند طبیعی رقابت تلاش کرده است، آن تیم را از حضور در رقابت‌های تحت نظر خود محروم کند؛ موضوعی که در ماده ۴ مقررات یوفا به آن اشاره شده است.

گشایش این پرونده همزمان با محکومیت منچسترسیتی از سوی لیگ برتر به دلیل اقداماتی است که بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ انجام شده و ممکن است به سقوط این تیم به دسته پایین‌تر منجر شود. یوفا پیش‌تر منچسترسیتی را به دو سال محرومیت از رقابت‌های اروپایی محکوم کرده بود، اما دادگاه حکمیت ورزش در نهایت رای را به سود مدیران سیتی صادر کرد.

رئال مادرید چه می‌خواهد؟

رئال مادرید پس از آنکه بارسلونا این باشگاه را در پروژه سوپرلیگ تنها گذاشت، با تمام توان وارد پرونده نگریرا شد.

به نوشته مارکا، رئال مادرید ۱۷ ژوئن در بیانیه‌ای اعلام کرد نامه‌ای به یوفا ارسال کرده تا «یوفا را از وجود شواهد مرتبطی مطلع کند که به‌شکلی قاطع نشانه‌های شناخته‌شده از ابتدای پرونده درباره وجود پرداخت‌های طولانی‌مدت، غیرشفاف و فاقد هرگونه توجیه قابل راستی‌آزمایی» از سوی بارسلونا در پرونده نگریرا را تقویت می‌کند.

رئال مادرید در ادامه این بیانیه اعلام کرد: «رئال مادرید تاکید می‌کند که این وقایع، از منظر مقررات انضباطی ورزشی، خطری نظام‌مند و بسیار جدی برای سلامت رقابت‌ها ایجاد می‌کند، زیرا نشان‌دهنده وجود ساختاری برای اعمال نفوذ ناروا بر مجموعه داوری است؛ موضوعی که با اصول اساسی برابری در رقابت، بی‌طرفی، عدم جانبداری و غیرقابل پیش‌بینی بودن نتیجه مسابقات ناسازگار است.»

رئال مادرید همچنین از یوفا خواست رسیدگی انضباطی را که پیش‌تر آغاز کرده بود، فورا از سر بگیرد. این باشگاه ادامه یافتن این وضعیت را غیرقابل قبول دانست و اعلام کرد تداوم آن اعتبار فوتبال، نهادهای آن و مدیرانش را به‌شدت به خطر می‌اندازد و بنابراین، مستقل از روند پرونده‌های قضایی جاری، نیازمند واکنشی قاطع، عبرت‌آموز و فوری در حوزه ورزشی است.

بیانیه یوفا

یوفا تایید می‌کند که حجم قابل توجهی از اسناد را از باشگاه رئال مادرید در ارتباط با تحقیقات جاری درباره باشگاه بارسلونا در موضوع مربوط به خوسه ماریا انریکس نگریرا، نایب‌رییس سابق کمیته فنی داوران فدراسیون فوتبال اسپانیا، موسوم به «پرونده نگریرا»، دریافت کرده است.

بازرسان اخلاقی و انضباطی یوفا نیز این اسناد تازه را دریافت کرده‌اند و آنها را در چارچوب بررسی جاری این پرونده ارزیابی خواهند کرد.

مدال‌ها شاید یکی از ماندگارترین نمادهای هر دوره از بازی‌های آسیایی باشند؛ چیزی که بعد از پایان مسابقات، خاموش شدن مشعل و خالی شدن ورزشگاه‌ها، برای ورزشکار باقی می‌ماند.

به همین دلیل هم میزبان‌ها معمولا سعی می‌کنند در طراحی مدال، بخشی از هویت، تاریخ و فرهنگ خودشان را به نمایش بگذارند. مثلا در دوره قبلی بازی‌های آسیایی در هانگژوی چین، مدال‌ها «شان‌شویی»، یعنی «کوه و آب»، نام داشتند. طراحی آنها از طبیعت هانگژو و همچنین «کونگ»، یکی از اشیای مشهور یشمی فرهنگ باستانی لیانگ‌ژو، الهام گرفته بود. روی مدال هم تصویری انتزاعی از تپه‌ها، دریاچه و منظره هانگژو دیده می‌شد.

حالا ژاپن برای بازی‌های آسیایی آیچی–ناگویا مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است؛ مدالی که شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما وقتی از نزدیک به آن نگاه می‌کنیم، شکلش کاملا معمولی نیست.

این مدال یک دایره کامل نیست. لبه‌ها نامتقارن‌اند و بعضی قسمت‌ها طوری طراحی شده‌اند که انگار یک صفحه دایره‌ای شکسته و این مدال، یکی از تکه‌های باقی‌مانده آن است. پشت این طراحی هم یک داستان جالب وجود دارد.

طراح مدال‌ها، دایسوکه شیبا، طراح و مدیر خلاق ژاپنی و بنیان‌گذار شرکت مری بیتل است. او ابتدا در دانشگاه کوبه در رشته مهندسی عمران تحصیل کرد و بعد در موسسه طراحی وانتان، طراحی داخلی خواند. مدتی هم به‌عنوان مدیر در یک دفتر طراحی فعالیت کرد و در سال ۲۰۱۶ شرکت خودش را راه‌اندازی کرد.

شیبا در زمینه طراحی گرافیک و تایپوگرافی هم سابقه دارد و آثارش طی چند سال در سالنامه تایپوگرافی ژاپن برگزیده یا پذیرفته شده‌اند. طراحی پلاک خودرو شهر ساکای نیز از جمله کارهای اوست که در سال ۲۰۲۲ جایزه برتر را دریافت کرد.

اما برای طراحی مدال‌های این بازی‌ها، او سراغ یک روش نسبتا غیرمعمول رفت. در جریان طراحی، صفحات دایره‌ای سرامیکی را بارها و بارها واقعا شکست تا ببیند یک دایره وقتی می‌شکند، چه فرم‌هایی به وجود می‌آورد. این آزمایش آن‌قدر ادامه پیدا کرد تا به شکلی رسید که از نظر بصری مناسب بود و همان فرم، پایه طراحی نهایی مدال شد.

اما چرا یک مدال شکسته؟

ایده اصلی از شعار بازی‌های آیچی–ناگویا یعنی «IMAGINE ONE ASIA» یا «یک آسیای واحد را تصور کن» گرفته شده است. ایده این است که ما انسان‌ها در اصل یک جمع واحد هستیم، اما با زبان‌ها، فرهنگ‌ها و هویت‌های بسیار متفاوت زندگی می‌کنیم؛ درست مثل تکه‌هایی که از یک شکل واحد جدا شده‌اند. ورزش دوباره این تکه‌های متفاوت را کنار هم قرار می‌دهد.

این شکستگی در عین حال به خود ورزشکار هم مربوط می‌شود. ورزشکاری که به این مسابقات رسیده، احتمالا بارها در مسیرش شکست خورده، ناامید شده، آسیب دیده، دوباره تمرین کرده و از نو شروع کرده است. طراح می‌گوید این تلاش‌ها و تجربه‌ها را می‌توان مثل «تکه‌ها» دید؛ تکه‌هایی که در نهایت کنار هم قرار می‌گیرند و به یک «بلور» یا یک نتیجه نهایی تبدیل می‌شوند: مدال. حتی پرداخت سطح مدال و تفاوت بافت قسمت‌های مختلف آن هم بخشی از همین مفهوم است؛ چیزهایی که متفاوت‌اند، اما در نهایت یک کل واحد را تشکیل می‌دهند.

خود مدال هم نسبتا بزرگ و سنگین است؛ قطر آن ۸۰ میلی‌متر و ضخامتش پنج میلی‌متر است. مدال طلا حدود ۲۶۵ گرم وزن دارد. البته مثل بسیاری از مدال‌های ورزشی امروز، از طلای خالص ساخته نشده است؛ پایه آن نقره خالص است که با دست‌کم یک گرم طلا روکش شده است. مدال نقره حدود ۲۶۴ گرم و از نقره خالص است و مدال برنز حدود ۲۲۲ گرم وزن دارد و از آلیاژی شامل ۹۵ درصد مس و پنج درصد روی ساخته شده است.

یک ویژگی دیگر هم به موضوع محیط زیست برمی‌گردد. بخشی از فلز مورد استفاده برای ساخت این مدال‌ها از وسایل الکترونیکی کوچک و مستعملی استخراج شده است که با همکاری شهرداری‌های شرکت‌کننده در پروژه بازیافت آیچی–ناگویا جمع‌آوری شده‌اند. اما طراحی فقط به خود مدال محدود نمی‌شود.

روی روبان مدال هم یکی از نمادهای مهم استان آیچی دیده می‌شود: «کاکیتسوباتا». کاکیتسوباتا نوعی زنبق ژاپنی با گل‌های بنفش و آبی است و گل رسمی استان آیچی محسوب می‌شود. این گل ارتباط فرهنگی عمیقی با منطقه دارد و در ادبیات کلاسیک ژاپن هم شناخته شده است. در طراحی روبان، هم سیلوئت گل کاکیتسوباتا و هم خطوط منحنی برگ‌های بلند و باریک آن استفاده شده است. برگزارکنندگان می‌گویند فرم نرم و در عین حال مقاوم این گیاه، قرار است یادآور قدرت همراه با انعطاف ورزشکاران باشد و در عین حال بخشی از فرهنگ آیچی را به جهان معرفی کند.

به نوشته این رسانه، دیدار مقابل ولز در ورزشگاه آلوالاده به‌عنوان آخرین بازی او برای پرتغال در تاریخ ثبت خواهد شد.

رونالدو امشب تایید کرد که در آستانه مسابقه پرتغال و پس از گفت‌وگو با پدرو پروئنسا، رییس فدراسیون فوتبال پرتغال، اردوی تیم ملی را ترک کرده است.

مهاجم النصر در صفحات رسمی خود در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «پس از نشست خبری سرمربی تیم ملی و در ادامه گفت‌وگویی با رییس فدراسیون فوتبال پرتغال، تصمیم گرفتم اردوی تیم ملی را ترک کنم.»

• 

  رونالدو تایید کرد: پس از مصاحبه ژسوس، تیم ملی را ترک کردم، به زودی درباره‌اش حرف می‌زنم

رونالدو در ادامه نوشت: «در زمان مناسب، حقیقت را درباره دلایلی که باعث شد تیم ملی را ترک کنم، با همه مردم پرتغال در میان خواهم گذاشت؛ تیمی که همیشه خودم را وقف آن کرده‌ام. اکنون زمان آن است که برای پرتغال و همه هم‌تیمی‌هایم، بدون استثنا، آرزوی موفقیت کنم.»

ژرژ ژسوس، سرمربی تیم ملی پرتغال، ساعتی پیش از خروج رونالدو از اردوی پرتغال در دانمارک، گفته بود که مشکلی با فوق‌ستاره ندارد، اما تاکید کرد که او در بازی با دانمارک در ترکیب اصلی حضور نخواهد داشت.

ژسوس گفت: «هرچه بخواهم می‌توانم قول بدهم. من سرمربی هستم. من سرمربی هستم و به بازیکن گفتم که بازی نخواهد کرد. تو را روی نیمکت می‌گذارم. اگر برای ۳۰ دقیقه به تو نیاز داشته باشم، بازی می‌کنی؛ اگر نه، بازی نمی‌کنی. هیچ بازیکنی باعث نمی‌شود نظرم را تغییر دهم؛ نه او، نه هیچ‌کس دیگری در فوتبال و نه هیچ رییسی. هرگز، مطلقا هیچ‌کس.»

ژسوس و پروئنسا توانستند رونالدو را منصرف کنند

پس از این اظهارات، رسانه ابولا پرتغال ویدیویی منتشر کرده که نشان می‌دهد کاپیتان پرتغال پس از این اظهارات سرمربی، با یک ون سیاه متعلق به فدراسیون فوتبال پرتغال ورزشگاه پارکن را ترک کرد.

همچنین مارکا در آخرین به‌روزرسانی خود نوشته که کریستیانو رونالدو که همراه سایر اعضای تیم وارد دانمارک شده بود، پس از شنیدن صحبت‌های سرمربی تیم ملی تصمیم گرفت ورزشگاهی را که قرار بود در آن تمرین کند، ترک کند. او به هتل رفت، چمدانش را برداشت و درخواست کرد هواپیمای شخصی‌اش که در مادرید بود، به سمت کپنهاگ پرواز کند تا او را بازگرداند.

هواپیما حدود ساعت ۲۲:۱۵ به وقت اسپانیا در پایتخت دانمارک فرود آمد و ساعت ۲۳:۳۵ بار دیگر به مقصد مادرید به پرواز درآمد. با حضور کریستیانو در هواپیما و جا گذاشتن هم‌تیمی‌هایش، دوران ۲۳ ساله حضور رونالدو در تیم ملی پرتغال به پایان رسید.

دو چهره دیگر این ماجرا نیز روی زمین ماندند؛ افرادی که آخرین تلاش خود را برای متقاعد کردن این بازیکن انجام دادند.

ژرژ ژسوس، سرمربی تیم ملی پرتغال، و پدرو پروئنسا، رییس فدراسیون فوتبال پرتغال، به دنبال کریستیانو به فرودگاه رفتند تا تلاش کنند او را متقاعد کنند در کپنهاگ و در کنار دیگر بازیکنان دعوت‌شده به تیم ملی بماند.

اما با وجود تلاش‌های آنها، کاپیتان بزرگ پرتغال حاضر به تغییر تصمیمش نشد، سوار هواپیما شد و آنها را در فرودگاه جا گذاشت.