تقابل انگلستان و مکزیک در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی، نهتنها یکی از جذابترین بازیهای این مرحله محسوب میشود، بلکه به یکی از گرانترین مسابقات تاریخ مراحل حذفی جام جهانی نیز تبدیل شده و بلیت این دیدار در بازار فروش مجدد تا ۳۶ هزار دلار، بیش از شش میلیارد تومان، آگهی شده است.
انگلستان با پیروزی ۲ بر یک برابر کنگو، که با دبل هری کین رقم خورد، راهی مرحله یکهشتم نهایی شد و حالا باید بامداد دوشنبه در ورزشگاه آزتکا شهر مکزیکوسیتی به مصاف مکزیک برود.
در حالی که در بیشتر مسابقات این جام حدود ۲۵ هزار هوادار انگلیس در ورزشگاهها حضور داشتند، انتظار میرود در ورزشگاه ۸۰ هزار نفری آزتکا، هواداران مکزیک اکثریت قاطع را تشکیل دهند. بر اساس گزارش تلگراف، چهار هزار بلیت از طریق سهمیه رسمی فدراسیون فوتبال انگلستان در اختیار هواداران قرار گرفته و پیشبینی میشود در مجموع حدود هشت هزار هوادار انگلیسی در ورزشگاه حضور داشته باشند.
هوادارانی که در مرحله فروش رسمی بلیت تهیه کردند، برای بلیتهای رده سوم ۲۳۵ دلار، رده دوم ۶۰۵ دلار و رده اول ۷۷۰ دلار پرداختند. اما پس از صعود انگلستان، قیمت بلیتها در سامانه رسمی فروش مجدد فیفا به شکل چشمگیری افزایش یافت؛ بهطوری که بلیت رده اول تا ۳۵ هزار و ۶۴۹ دلار، رده دوم تا ۱۱ هزار و ۸۴۵ دلار و رده سوم بین چهار هزار و ۸۲ تا ۱۹ هزار و ۴۵۳ دلار قیمتگذاری شده است.
هواداران انگلیسی که از آمریکا راهی مکزیک میشوند، علاوه بر هزینه اقامت که در بسیاری از شهرها بیش از ۳۰۰ دلار برای هر شب است، با افزایش شدید قیمت پروازها نیز مواجه هستند. بهای پرواز مستقیم از آتلانتا به مکزیکوسیتی به بیش از ۷۳۰ پوند رسیده و بسیاری از هواداران برای کاهش هزینهها، مسیرهای غیرمستقیم یا حتی پرواز به کانکون را انتخاب کردهاند.
در کنار هزینههای سنگین، نگرانیهای امنیتی نیز وجود دارد. مقامهای مکزیک عملیات گستردهای را برای تامین امنیت این مسابقه آغاز کردهاند و انتظار میرود خیابانهای اطراف ورزشگاه ساعتها پیش از آغاز بازی مسدود شود. همچنین به دلیل احتمال تجمع گسترده هواداران مکزیک و هشدارهای وزارت خارجه بریتانیا درباره سفر به برخی مناطق این کشور، از هواداران خواسته شده است با احتیاط بیشتری سفر کنند. با این حال، پلیس فوتبال بریتانیا از رفتار هواداران انگلستان در جریان جام جهانی ابراز رضایت کرده و اعلام کرده است تاکنون تنها پنج نفر از آنها در آمریکا بازداشت شدهاند.
کالیدو کولیبالی، کاپیتان تیم، پیش از جام از سنگال به عنوان «بهترین تیم جهان» یاد کرده بود، اما واقعیت درون و بیرون زمین چیزی جز یک مدیریت فاجعهبار را نشان نمیداد.
«شیرهای ترانگا» در حالی که تا چهار دقیقه پیش از پایان وقت قانونی با دو گل از بلژیک پیش بودند، اسیر درخشش روملو لوکاکو و اشتباه مرگبار موری دیاو، دروازهبان خود، شدند تا بازی به تساوی کشیده شود.
در نهایت نیز یوری تیلمانس در دقیقه ۵+۱۲۰ از روی نقطه پنالتی گل پیروزیبخش بلژیک را به ثمر رساند و سند حذف سنگال را امضا کرد. اما این شکست دراماتیک، در واقع نتیجه منطقی برنامهریزی آماتور و بیکفایت مسئولان فدراسیون سنگال بود.
بحران سنگال از همان داکار آغاز شد؛ جایی که تیم به دلیل پرداخت نشدن هزینه اجاره استادیوم، تنها یک بار موفق به تمرین شد.
پرداخت نشدن پاداشها، بلاتکلیفی قرارداد پاپ تیاو، سرمربی تیم، و برگزاری یک بازی دوستانه فرسایشی مقابل فرانسه در بدو ورود به آمریکا که باعث خستگی بازیکنان شد، از جمله این مشکلات بود.
حتی در طول تورنمنت، اضافه شدن ناگهانی آنالیزور ویدئویی دوم و غیبت عجیب ناظر تیم در بازی نخست مقابل نروژ، نشان از بیبرنامگی محض داشت.
در بخش فنی نیز مدیریت بازیکنان ناامیدکننده بود. مامادو سار، مدافع جوانی که در جام ملتهای آفریقا درخشان ظاهر شده بود، در این جام کاملا نادیده گرفته شد و سایه سنگین بازیکنان قدیمی و پابهسنگذاشته، تیم را فلج کرد.
کولیبالی با وجود افت شدید، در ترکیب اصلی قرار گرفت و پیروزی ۵ بر ۰ مقابل عراق ۱۰ نفره، ضعفهای ساختاری سنگال را پنهان کرد.
سنگال در این جام با سه تیم اروپایی روبهرو شد و هر سه بازی را واگذار کرد. پاپ تیاو، گرچه شجاعت نیمکتنشین کردن کولیبالی را در بازی آخر داشت، اما با تعویض نکردن بهموقع سادیو مانه و ادریسا گیه، که در دقایق پایانی کاملا خسته شده بودند، نتوانست جریان بازی را کنترل کند و تیمش در وقتهای اضافه، با بازیکنانی جوان و بیتجربه که قادر به کنترل احساسات خود نبودند، مغلوب شد.
اکنون تیاو، قهرمان سابق، در فضای مجازی با شدیدترین انتقادها روبهرو است و طبق معمول، مدیران فدراسیون به جای پذیرش اشتباهات خود در آمادهسازی تیم، سرمربی جوان را قربانی خواهند کرد.
سنگال با ادعای قهرمانی به جام آمد، اما با این واقعیت تلخ حذف شد که وقتی همهچیز در پشت صحنه ویران است، استعداد بازیکنان نیز نمیتواند معجزه کند.
