تیم ملی فوتبال اسپانیا، قهرمان یورو و یکی از مدعیان جدی قهرمانی، در نخستین بازی خود در جام جهانی برابر کیپورد، تیم رده ۶۷ ردهبندی فیفا، با تساوی بدون گل متوقف شد تا نخستین شگفتی جام در گروه H رقم بخورد.
اسپانیا در تنها تجربه قهرمانی جام جهانی در سال ۲۰۱۰ هم در گام نخست با ناکامی در پیروزی مواجه شده و برابر سوئیس شکست خورده بود.
عربستان سعودی و اروگوئه امشب دیگر بازی این گروه را برگزار خواهند کرد.
کیپ ورد در نخستین حضور خود در جام جهانی شگفتی آفرید
وقتی سوت پایان نخستین مسابقه کیپ ورد در تاریخ جام جهانی در استادیوم آتلانتا، در فاصله ۵۲۹۶ کیلومتری از خانه، به صدا درآمد، آنها کاری باورنکردنی انجام داده بودند؛ کشوری کوچک و تازهوارد توانسته بود اسپانیا، قهرمان اروپا و یکی از مدعیان اصلی قهرمانی جهان، را با تساوی بدون گل متوقف کند.
بوبیستا، سرمربی تیم، گفته بود میخواهد دنیا ببیند کیپ ورد چیست و مردمش چه کسانی هستند؛ و دنیا هم دید.
او تاکید کرده بود که صعود به جام جهانی فقط فوتبال نیست؛ موسیقی است، فرهنگ است، همه چیز است. پس این نتیجه چه بود؟ چیزی فوقالعاده.
چه لحظهای بود و چه فریادی برخاست وقتی غیرممکن به واقعیت تبدیل شد.
مجمعالجزایری در اقیانوس اطلس با ۶۰۰ هزار نفر جمعیت. یک مدافع میانی باشگاه شمروک روورز از منطقه کراملین دوبلین که زبان کریول را یاد گرفته و روزی در لینکدین پیدا شده بود. یک دروازهبان ۴۰ ساله از لیگ دسته دوم پرتغال. یک ژوزیمار دیگر که نام خود را در تاریخ این رقابتها ثبت کرد و در پایان مسابقه اشک ریخت؛ اشکی که قرار است نسلها درباره آن صحبت شود.
درباره همه آنها، تکتکشان. آنها به آمریکا آمدند، مقابل اسپانیا قرار گرفتند و مقاومت کردند؛ با بدنهایی که برای هر توپ به خطر افتاد و قلبهایی که آشکارا برای کشورشان میتپید.
حتی ورود لامین یامال، ستاره نوجوانی که قرار بود ناجی اسپانیا باشد، نتوانست آنها را شکست دهد.
کیپ ورد از آتلانتا یک امتیاز گرفت، اما دستاوردش بسیار فراتر از آن بود. حتی میتوانست بیشتر هم باشد.
وقتی مسابقه در دقایق پایانی با نتیجه صفر-صفر دنبال میشد، این کیپ ورد بود، نه اسپانیا، که بهترین فرصتهای گلزنی را خلق کرد.
باورنکردنی بود؛ در دقیقه ۹۰ دینی بورگس در محوطه جریمه اسپانیا به هوا پرید تا ضربه سر بزند و شاید جاودانه شود، اما اونای سیمون توپ را مهار کرد. سه دقیقه بعد، رایان مندس نیز فرصت خود را داشت.
از سوی دیگر، دنی اولمو مجبور شد ضربه کوین پینا را دفع کند؛ داستانی شگفتانگیز که تا آستانه غیرقابل باورتر شدن پیش رفت.
اما همین تساوی نیز برای همیشه در یادها خواهد ماند؛ تساویای سرشار از شادی.
و اگر آن موقعیتها لحظاتی ماندگار بودند، صحنه مهار فوقالعاده پیکو لوپس در دقیقه ۸۸ نیز چنین جایگاهی خواهد داشت؛ جایی که او با تکلی تماشایی مانع گلزنی اولمو شد.
به نوشته گاردین، لوپس در ایرلند متولد و بزرگ شده است. پدرش کارلوس، آشپز کشتیهای کروز، زمانی که کشتیاش در دوبلین پهلو گرفته بود با جودی آشنا شد. هر دوی آنها به همراه دو برادر پیکو در ورزشگاه حضور داشتند.
پدربزرگ ۹۸ سالهاش که هنوز روی زمین کشاورزی کار میکند، از جزیره سائو نیکولاو مسابقه را تماشا میکرد.
خانواده همسرش نیز با کمپر خود را به مسابقه رسانده بودند. چه اندازه باید به او افتخار کنند و چه داستان شگفتانگیزی دارد.
این داستان پیشتر هم روایت شده بود، اما همچنان شگفتانگیز است و این مسابقه فصل تازهای به آن افزود.
مشاور سابق وام مسکن که از کار خود خسته شده بود، بازیکن نیمهحرفهایای که از بوهیمیانز به شمروک روورز رفت، روزی پیامی در لینکدین دریافت کرد و آن را نادیده گرفت؛ چون به زبانی بود که نمیفهمید و تصور کرد هرزنامه است. اکنون او بخشی از تاریخ شده بود.
پشت سر او، ژوزیمار ژوزه اوورا دیاس، معروف به «ووزینیا»، دروازهبان ۴۰ ساله تیم، نیز تاریخساز شده بود. همه آنها چنین کردند؛ چه قهرمانانی.
ترکیب اصلی تیم در هشت لیگ مختلف بازی میکند و هر ۲۶ بازیکن خارج از سطح اول فوتبال جهان هستند.
اسپانیا ۲۴ بار به سمت دروازه حریف شوت زد اما راهی برای گلزنی پیدا نکرد. اما این نتیجه تصادفی نبود؛ اصلا. بازیکنان بوبیستا برای آن زحمت کشیده بودند و از همان آغاز شایستهاش بودند.
شمارش معکوس آغاز مسابقه به پایان رسید و یک دقیقه و شش ثانیه دیرتر از زمان برنامهریزیشده، دایلون لیورامنتو نخستین لمس توپ تاریخ کیپ ورد در جام جهانی را ثبت کرد. این درحالی است که به آنها گفته بودند اینجا جای آنها نیست.
اما آنها چیز دیگری رقم زدند؛ نمایشی از مقاومت و سرکشی. نود دقیقه طولانی که در پایان آن پاداشی بزرگ انتظارشان را میکشید.
بوبیستا گفته بود تیمش شجاعت حمله خواهد داشت، اما برای این مسابقه اولویت اصلی دفاع بود؛ و آنها این کار را فوقالعاده انجام دادند.
اسپانیای مستاصل
۱۴ دقیقه طول کشید تا پدری نخستین شوت اسپانیا را بزند. سپس پائو کوبارسی ضربهای به بیرون فرستاد و تقریبا همین بود.
در سوی دیگر زمین، رایان مندس توپ را از بالای سر گاوی عبور داد اما ضربهاش توسط مارک کوکوریا دفع شد.
لیورامنتو از میانه زمین شوت زد و ژووانه کابرال نیز ضربهای را از کنار دروازه به بیرون فرستاد.
اسپانیا در ادامه بهتر شد و هرچه به پایان نیمه نخست نزدیکتر میشد، موقعیتهای بیشتری خلق میکرد.
در همین مقطع بود که ووزینیا درخشیدن را آغاز کرد.
نخستین مهار بزرگ او روی ضربه سر میکل اویارسابال بود؛ پس از آنکه فران تورس تیر دروازه را لرزانده بود.
سپس ضربه تورس را مهار کرد و بعد نیز مقابل ضربه سر ایمریک لاپورت ایستاد.
با آغاز نیمه دوم تعداد شوتهای اسپانیا بیشتر و بیشتر شد و در نهایت به ۲۷ رسید.
اما هیچچیز جواب نمیداد. زمان میگذشت. و میگذشت. و باز هم میگذشت.
و برخلاف انتظار همه، لامین یامال تا دقیقه ۷۰ وارد زمین نشد. حضور او فضای مسابقه را تغییر داد، اما نتوانست تاریخ را تغییر دهد. این کار را کیپ ورد انجام داد.
