نبرد انریکه و کمپانی در پارکدوپرنس؛ تقابل مدافع عنوان قهرمانی با آمادهترین تیم اروپا
پاریسنژرمن به دنبال تکرار تاریخ و صعود به دومین فینال پیاپی خود است. بایرنمونیخ نیز با هدایت مربی جوان خود، وینسنت کمپانی، رویای سهگانه را در سر میپروراند.
پاریسنژرمن به دنبال تکرار تاریخ و صعود به دومین فینال پیاپی خود است. بایرنمونیخ نیز با هدایت مربی جوان خود، وینسنت کمپانی، رویای سهگانه را در سر میپروراند.
امشب ورزشگاه پارک دو پرنس میزبان یکی از جذابترین مسابقات فصل فوتبال اروپا است.
پاریسنژرمن در دیدار رفت مرحله نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا به مصاف بایرنمونیخ میرود. این مسابقه تقابل قهرمان دوره گذشته و آمادهترین تیم حال حاضر اروپا است.
لوئیس انریکه: هیچ تیمی بهتر از ما نیست
لوئیس انریکه با اعتمادبهنفس بالا پا به این دیدار حساس خواهد گذاشت. سرمربی اسپانیایی پاریسنژرمن معتقد است تیمش در بهترین فرم ممکن قرار دارد.
او در کنفرانس خبری تاکید کرد که اگرچه بایرن ثبات بیشتری داشته، اما پاریس از نظر تیمی بیرقیب است.
انریکه گفت: «پاریسنژرمن و بایرن بهترین تیمهای هجومی این رقابتها هستند، اما کلید بازی در توانایی دفاع کردن مقابل این سبک تیمها نهفته است. بایرن از نظر تیمی کمی باثباتتر از ما بوده، اما هیچ تیمی بهتر از ما نیست.»
او همچنین درباره انگیزه شاگردانش گفت: «ما تشنه تاریخسازی هستیم و میخواهیم باز هم پیشرفت کنیم. تیم ما امسال متفاوت است، چون بازیکنان انگیزه زیادی برای تکرار موفقیت دارند.»
وینسنت کمپانی: طوفانی در راه است
وینسنت کمپانی، سرمربی بایرنمونیخ، با وجود محرومیت از حضور روی نیمکت، هیجان زیادی برای این تقابل دارد.
او بازی امشب را برخوردی شدید میان ایدههای فوتبالی توصیف کرد.
وینسنت کمپانی اظهار داشت: «نوعی طوفان در راه است. ما نمیدانیم دقیقا چه اتفاقی خواهد افتاد، زیرا کیفیت بازیکنان دو تیم بسیار بالا است. هر دو تیم بلندپروازی یکسانی دارند و میخواهند مانع بازیسازی رقیب شوند.»
او همچنین با کنایه به داستان قدیمی پنهان شدن مورینیو در سبد لباس، درباره غیبتش روی نیمکت گفت: «من با قد ۱۹۲ سانتیمتری نمیتوانم در سبد لباس پنهان شوم. من در جای دیگری از استادیوم خواهم نشست و راهی برای حمایت از تیم پیدا میکنم.»
وضعیت دو تیم و ستارههای تاثیرگذار
پاریسنژرمن در حالی پا به این میدان میگذارد که صدرنشین مقتدر لیگ فرانسه است. انریکه در بازی اخیر مقابل آنژه به ستارههایی مثل دمبله و کواراتسخلیا استراحت داد تا آنها را با تمام توان برای نبرد با بایرن حفظ کند.
پاریسیها که در مرحله قبل لیورپول را حذف کردند، حالا به دنبال شکستن طلسم نتایج ضعیف اخیر خود مقابل باواریاییها هستند.
در سمت مقابل، بایرنمونیخ با تکیه بر قدرت گلزنی هری کین به پاریس آمده است.
کین فصل شگفتانگیزی را پشت سر میگذارد و ۵۳ گل در تمامی رقابتها به ثمر رسانده است.
او گفته که اولویت اصلیاش قهرمانی در لیگ قهرمانان است و رکوردها در درجه دوم اهمیت قرار دارند.
بایرن در مرحله قبل رئال مادرید را در یک جدال نفسگیر حذف کرد و اکنون مدعی اصلی قهرمانی است.
هر دو تیم تا اینجای رقابتها ۳۸ گل به ثمر رساندهاند که بهترین آمار در قاره اروپا است.
انریکه تاکید کرده که مدافعانی مثل حکیمی و نونو مندز باید در دفاع بینقص باشند، اما اولویت تیم او همچنان حمله کردن است.
پاریس از سال گذشته درسهای زیادی گرفته و حالا باتجربهتر از قبل به دنبال عبور از سد بایرن آماده است.
امشب فوتبالدوستان جهان چشم به پاریس دوختهاند تا شاهد نبرد دو غول تهاجمی باشند؛ غولهایی که هیچکدام به چیزی کمتر از پیروزی قانع نیستند.
حضور اخیر ملیپوشان فوتبال در تجمعات حکومتی، در حالی که جمهوری اسلامی هنوز برای حضور تیم ملی در جام جهانی آمریکا بلاتکلیف است و مشخص نیست تیم امیر قلعهنویی به جام جهانی خواهد رفت یا نه، بار دیگر بحث قدیمی و جنجالی استفاده ابزاری از ورزش برای مقاصد ایدئولوژیک و سیاسی را داغ کرده است.
مهدی تاج، رییس فدراسیون فوتبال، در پاسخ به شائبه اجباری بودن این حضور، با لحنی تدافعی گفت: «مگر این بازیکنان بچه هستند؟ خودشان علاقهمند هستند.»
اما واقعیت پشت این صحنهآراییها، ریشه در یکی از تاکتیکهای پروپاگاندا دارد که پیش از این در تاریکترین دوران قرن بیستم تجربه شده است.
الگوبرداری از دیکتاتوریهای تاریخی
استفاده از شهرت ورزشکاران برای ترویج یک فکر و ایدئولوژی خاص و جلا دادن به چهره یک نظام سیاسی، ابداع جدیدی نیست.
بنیتو موسولینی، دیکتاتور فاشیست ایتالیا، از نخستین کسانی بود که ظرفیت عظیم فوتبال را برای ترویج ایدئولوژی خود درک کرد.
او با تبدیل پیروزیهای تیم ملی ایتالیا در جامهای جهانی ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ به ابزار پروپاگاندا، بازیکنان را مجبور میکرد با پیراهنهای مشکی، نماد فاشیسم، و سلام نظامی وارد زمین شوند.
هدف دستگاه پروپاگاندای موسولینی، ترویج ایدئولوژی فاشیستی بود. در واقع، دیکتاتورها از ورزش به عنوان ابزاری استفاده میکنند تا مشکلات و بحرانهای خود را پشت پرده محبوبیت ورزشکاران و قهرمانیهای ورزشی پنهان کنند.
تناقض در روایت «اختیار»
ادعای مهدی تاج درباره «علاقه شخصی» بازیکنان با یک پرسش جدی روبهرو است. اگر این حضور صرفا بر اساس علایق فردی است، چرا ملیپوشان پیش از آغاز اردوی تیم ملی در این تجمعات، که بیش از ۵۰ روز در جریان است، حضور فعالی نداشتند؟
پیش از آغاز اردوی تیم ملی و تحت نظارت مستقیم مسئولان فدراسیون، نشانه بسیار کمی از حضور ملیپوشان در این تجمعات دیده میشد. همچنین غیبت ستارههای دیگر رشتههای ورزشی نیز در این برنامهها مشهود است.
تعمیق شکاف؛ تیم ملی یا تیم حکومتی؟
این رفتار آشکار حاکمیت در استفاده ابزاری از بازیکنان، پیامدی جز عمیقتر شدن شکاف میان مردم و تیم ملی ندارد.
زخمی که از جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی» و در نتیجه سکوت ملیپوشان در برابر سرکوب و کشتار مردم بر پیکر رابطه ملت و تیم ملی نشست، هنوز التیام نیافته است.
کشته شدن افرادی چون مهران سماک بهدست حکومت، نمادی از این گسست تاریخی است.مهران سماک همراه نامزدش در واکنش به باخت تیم ملی به آمریکا در جامجهانی قطر، در خودرو بوق میزد که با تیراندازی مستقیم ماموران به سرش کشته شد.
وقتی تیم ملی به جای آنکه «صدای مردم» باشد، به ویترین تجمعات حکومتی تبدیل میشود، دیگر نمیتوان انتظار داشت مردم تیم ملی را از آن خود بدانند.
همانطور که رسول خادم بهدرستی اشاره کرد، شادی مردم از باخت تیم ملی در جام جهانی قطر، حاصل عملکرد حاکمیتی است که ورزش را به گروگان گرفته است.
ادامه این مسیر، بیشازپیش، تیم ملی را از یک نهاد مردمی به یک ارگان تبلیغاتی حکومتی تبدیل میکند که در نهایت، بزرگترین بازنده آن نه سیاستمداران، بلکه خود فوتبال است.
وزیر ورزش ایتالیا، پنجشنبه ۳ اردیبهشت به شیکه بریتانیایی اسکاینیوز گفت: «بازگشت احتمالی ایتالیا به جامجهانی ۲۰۲۶، که بر اساس گزارشها از سوی پائولو زامپولی، فرستاده دونالد ترامپ، به فیفا پیشنهاد شده است، در درجه اول غیرممکن و در درجه دوم کار درستی نیست. نمیدانم کدامیک اولویت دارد؛ صعود به جامجهانی باید در زمین بازی رقم بخورد.»
طبق گزارش فایننشالتایمز، پائولو زامپولی، نماینده ویژه دونالد ترامپ، در پیشنهادی جنجالی از جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، خواسته است تیم ملی ایتالیا را جایگزین ایران در جامجهانی ۲۰۲۶ کند.
زامپولی با اشاره به پیشینه درخشان و چهار قهرمانی لاجوردیپوشان، استدلال کرده است که حضور ایتالیا در تورنمنتی که به میزبانی آمریکا برگزار میشود، انتخابی توجیهپذیر است؛ هرچند طبق قوانین فیفا، در صورت حذف یک تیم آسیایی، اولویت جایگزینی معمولا با تیمی از همان قاره، مانند امارات، خواهد بود.
به نوشته فایننشالتایمز این طرح بیش از آنکه جنبه ورزشی داشته باشد، تلاشی دیپلماتیک برای ترمیم روابط تنشآلود میان دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، و جورجا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، تلقی میشود.
روابط این دو متحد دیرین، پس از انتقاد ملونی از سخنان ترامپ درباره پاپ لئو چهاردهم و همچنین مخالفت رم با استفاده جنگندههای آمریکایی از پایگاههای نظامی سیسیل برای عملیات در ایران، به تیرگی گراییده بود.
در واقع، فرستاده ترامپ امیدوار بود با اعطای این امتیاز ورزشی بزرگ به ایتالیا، خشم عمومی در این کشور را کاهش دهد و همکاریهای نظامی و سیاسی رم را دوباره جلب کند.
با این حال، واکنش صریح وزیر ورزش ایتالیا نشان داد که این کشور تمایلی ندارد خارج از عرف ورزشی و به قیمت حذف ایران، وارد مهمترین رویداد فوتبالی جهان شود.
به نوشته فایننشالتایمز، پائولو زامپولی، فرستاده ویژه آمریکا، این پیشنهاد را با جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، و همچنین با ترامپ، به عنوان رهبر کشوری که یکی از میزبانان مشترک این رقابتهاست، در میان گذاشته است.
به گفته افرادی آگاه از موضوع، او استدلال کرده است که چهار قهرمانی ایتالیا در جام جهانی، اعطای این سهمیه را توجیه میکند.
به گفته این افراد، این طرح تلاشی برای ترمیم روابط میان ترامپ و جورجا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، بوده است؛ روابطی که پس از حملات رییسجمهوری آمریکا به پاپ لئو چهاردهم در پی جنگ ایران، دچار تنش شد.
زامپولی به فایننشالتایمز گفت: «تایید میکنم که به ترامپ و اینفانتینو پیشنهاد دادهام ایتالیا جایگزین ایران در جام جهانی شود. من اصالتا ایتالیایی هستم و دیدن آزوری در تورنمنتی که در آمریکا برگزار میشود، یک رویا خواهد بود. با چهار عنوان قهرمانی، آنها سابقهای دارند که حضورشان را توجیه میکند.»
این گزارش در حالی منتشر میشود که در فاصله دو ماه تا شروع بزرگترین رویداد فوتبالی جهان، حضور تیم ملی در خاک آمریکا به یک کلاف سردرگم سیاسی-امنیتی تبدیل شده است.
با وجود آغاز اردو آمادهسازی تیم ملی در تهران، شواهد نشان میدهد که تصمیم نهایی اعزام یا انصراف، نه در فدراسیون فوتبال، بلکه در لایههای عالی حاکمیتی و شورای عالی امنیت ملی گرفته خواهد شد.
مهدی تاج، رییس فدراسیون فوتبال در جمهوری اسلامی که همراه اعضای تیم ملی در تجمعات شبانه در حمایت از حکومت شرکت کرده بود، گفت: «در حال آمادهسازی و تدارک برای جام جهانی هستیم اما مطیع تصمیم حاکمیت هستیم. تصمیم الان آمادگی کامل تیم ملی برای جام جهانی است.»
او همچنین درباره شرکت اعضای تیم ملی در تجمعات حکومتی گفت: «برنامه تیم ملی این است که بازیکنان تیم ملی هر شب در تجمعات شرکت کنند. آنها هر چه دارند از مردم است و خودشان هم مردمی هستند. سر تمرین بودیم و با بازیکنان به تجمع آمدیم.»
او اجبار بازیکنان به حضور در این تجمعات را رد کرد و افزود: «مگر این بازیکنان بچه هستند؟ خودشان علاقهمند هستند. این سنت حسنهای است و هرکسی اینجا بیاید مردمی میشود.»
احمد دنیامالی، وزیر ورزش، نیز در آخرین نشست ستاد جامجهانی با صراحت اعلام کرد که تصمیمگیرنده نهایی «دولت و شورای عالی امنیت ملی» هستند.
او گفت: «در موضع شخصی خودم قطعا مخالف شرکت در جامجهانی هستم. اینفانتینو عامل آمریکاست که به ترامپ جایزه صلح میدهد؛ بعد هم میآید در رختکن تیم ملی ما خوشرقصی میکند. نمیخواهیم آقا، غیرت ما کجا رفته است؟»
دنیامالی تاکید کرد که اگر مصلحت بر عدم حضور باشد، تیم ملی از رقابتها کنار خواهد رفت. این در حالی است که جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، بر حضور قطعی ایران تاکید دارد.
فایننشالتایمز نوشت که فیفا از اظهارنظر درباره تلاشهای لابیگری خودداری کرد، اما به بیانیههای اخیر اینفانتینو اشاره کرد.
رییس فیفا هفته گذشته در نشستی در واشینگتن گفت: «تیم ایران قطعا میآید. امیدواریم تا آن زمان، وضعیت صلحآمیز باشد. این قطعا کمک خواهد کرد. اما ایران باید بیاید تا نماینده مردم خود باشد. آنها صعود کردهاند... آنها واقعا میخواهند بازی کنند و باید بازی کنند.»
به نوشته فایننشالتایمز، نمایندگان کاخ سفید و وزارت امور خارجه آمریکا نیز از اظهارنظر خودداری کردند.
اینفانتینو که تابعیت سوئیسی-ایتالیایی دارد، همچنین در اواخر ماه مارس پیش از دیدار تیم ایران در ترکیه با این تیم دیدار کرد و پس از آن گفت فیفا «برای تضمین بهترین شرایط ممکن در مسیر آمادهسازی برای جام جهانی از تیم حمایت خواهد کرد.»
انتخاب ایتالیا، همچون انتخاب اینترمیامی
ایران به عنوان یکی از هشت تیم کنفدراسیون فوتبال آسیا به این رقابتها راه یافته است، در حالی که ایتالیا یکی از ۱۶ سهمیه اروپا را از دست داد؛ سومین جام جهانی پیاپی که این کشور موفق به صعود به آن نشده است. ایتالیا در حال حاضر در ردهبندی فیفا در جایگاه دوازدهم جهان قرار دارد؛ بالاترین رتبه در میان کشورهایی که در این رقابتها حضور ندارند.
به نوشته فایننشالتایمز کتاب قوانین فیفا به این نهاد «اختیار انحصاری» میدهد تا در صورت انصراف ایران، درباره اقدام لازم تصمیمگیری کند. در این قوانین آمده است: «فیفا میتواند تصمیم بگیرد انجمن عضو شرکتکننده مربوطه را با انجمن دیگری جایگزین کند.»
پیش از جام جهانی باشگاهها در تابستان گذشته، فیفا از اختیارات خود استفاده کرد و یک سهمیه به اینتر میامی داد تا لیونل مسی، ستاره جهانی فوتبال، بتواند در این تورنمنت بازی کند.
جریمه در انتظار فوتبال ایران
این درحالی است که اگر شورای عالی امنیت ملی در نهایت حکم به انصراف بدهد، فوتبال ایران با پیامدهایی از جمله پرداخت حداقل ۶۰۰ هزار دلار جریمه به فیفا و محرومیت طولانیمدت به دلیل دخالت مستقیم سیاست در ورزش مواجه خواهد شد.
این پیشنهاد درحالی است که پیشتر گفته شده طبق قوانین فیفا و با تصمیم کنفدراسیون فوتبال آسیا، در صورت انصراف ایران، به احتمال زیاد تیم ملی امارات جایگزین ایران در جدول مسابقات خواهد شد.
تلاشی برای بهبود روابط زیر سایه جنگ
فایننشالتایمز با اشاره به روابط ملونی و ترامپ به نقل از ٖافراد آگاه مینویسد که این طرح تلاشی برای ترمیم روابط میان ترامپ و جورجا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، بوده است؛
ملونی یکی از نزدیکترین متحدان اروپایی ترامپ بوده و حتی در قبال برخی از جنجالیترین اقدامات او، از جمله تهدید به تصرف گرینلند از دانمارک با زور و حملات هوایی به ایران، از انتقاد علنی خودداری کرده است.
با این حال، ترامپ هفته گذشته به طور علنی از ملونی انتقاد کرد، پس از آنکه او ناچار شد حمله ترامپ در شبکه اجتماعی تروث سوشال به پاپ لئو را «غیرقابل قبول» توصیف کند؛ حملهای که در ایتالیا خشم عمومی گستردهای به دلیل بیاحترامی رییسجمهوری آمریکا به رهبر معنوی کاتولیک متولد آمریکا برانگیخت.
ترامپ در مصاحبههای رسانهای مختلف در روزهای بعد، از خودداری رم برای اجازه دادن به استفاده هواپیماهای جنگنده آمریکایی درگیر در بمباران ایران از یک پایگاه نظامی آمریکا در سیسیل برای سوختگیری شکایت کرد.
او گفت از عدم همکاری ملونی در کارزار ایران «شگفتزده» شده و افزود: «فکر میکردم او شجاعت دارد، اما اشتباه میکردم.»
