رسانههای ایران خبر دادند پل «بی-۱» (بیلقان) در کرج عصر پنجشنبه برای بار دوم هدف حمله قرار گرفته است. استانداری البرز پس از اولین حمله اعلام کرد در پی هدف قرار گرفتن پل دو نفر کشته و تعدادی زخمی شدهاند. ویدیوهایی از لحظه انفجار و فروریختن این پل به ایراناینترنشنال رسیده است.
دختر خانم ستوده، پنجشنبه ۱۳ فروردین گفت لوازم الکترونیکی، از جمله لپتاپ و گوشیهای نسرین ستوده و همسرش، رضا خندان، ضبط شده است.
بر اساس این گزارش، تا زمان تنظیم این خبر، هیچ تماسی از سوی ستوده برقرار نشده و خانواده او از نهاد بازداشتکننده و محل نگهداریاش اطلاعی ندارند.
نسرین ستوده از شناختهشدهترین وکلای حقوق بشر در ایران است که در سالهای گذشته بهدلیل فعالیتهای حقوقی و مدنی خود بارها بازداشت و زندانی شده است.
او ۱۱ فروردین در گفتوگویی با ایرانوایر، تصویری بیواسطه از شرایط تهران در جریان جنگ ارائه کرد و گفت: «شهر، شهر رها شده است. شهری که در موقع حمله، نه آژیر خطری در آن به صدا در میآید نه پناهگاهی هست.»
ستوده همچنین با انتقاد از وضعیت حکمرانی جمهوری اسلامی گفت: «حکومتی که میخواست نابخردانه از انرژی هستهای برای تولید برق استفاده کند، به دلیل لجاجت احمقانهاش کل برق کشور را در معرض نابودی قرار داده است. حکومتی که نیم قرن شعار مرگ بر این کشور و آن کشور سر داد، ما را در معرض مرگ قرار داده است.»
این وکیل حقوق بشری درباره آثار جنگ بر زندگی شهروندان نیز گفت: «هر چند در جنگ ایران و عراق ما کمتر خبر از نزدیکان داشتیم که کشته داده باشند یا خانههایشان آسیب دیده باشد، اما این بار بسیاری از نزدیکانمان با تخریب خانه یا شکسته شدن شیشهها در اثر موج انفجار روبهرو هستند. درست مثل جریان ۱۸و ۱۹ دی»
به گفته ستوده، «سوال این است که آیا جلب اعتماد جهان راحتتر از این همه درگیری نیست؟ آنچنان که بسیاری از کشورها پس از جنگ جهانی دوم به تصمیم کشورهای دیگر برای جلب اعتمادشان تمکین کردند».
او همچنین در توصیف فضای زندانهای جمهوری اسلامی گفت: «ماموران کمی در زندان حضور دارند. بیشتر آنها رفتهاند و افراد کمی فقط برای آب و غذا دادن به زندانیان ماندهاند. مقامات برخلاف قانون از آزاد کردن زندانیان در زمان جنگ خودداری میکنند. آنها فقط از جان خود مراقبت میکنند.»
این وکیل حقوق بشری، بهمن ماه ۱۴۰۴ در مصاحبه با نشریه فرانسوی لوپوئن، خواستار مداخله بینالمللی در ایران به دلایل بشردوستانه شد و بر «مسئولیت حفاظت» از مردم تاکید کرد.
ستوده در مصاحبه با این نشریه فرانسوی گفت: «همه ما هنوز در شوک هستیم و از خود میپرسیم یک حکومت چگونه اینچنین بیمحابا به کشتار و خشونت دست میزند؟»
ستوده در ادامه صحبتهای خود گفت: «ضربه نهایی، اعدامهای انجامشده در مراکز بازداشت و نمایش عمومی اجساد متعدد بود. صحنههایی از جسدها که در کیسههای سیاه کنار هم در فضای باز گذاشته شده بودند، از تلویزیون دولتی پخش شد.»
در یک نمونه از همین اعدامهای فراقضایی، اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد علی حیدری، معترضی که شامگاه ۱۸ دی در جریان اعتراضات در مشهد مجروح و بازداشت شد و ۳۳ روز در وضعیت ناپدیدسازی قهری قرار داشت، حدود یک ماه پس از بازداشت با شلیک تیر مستقیم ماموران امنیتی به پیشانیاش در بازداشتگاه به قتل رسیده است.
