در حالی که بحث‌ها درباره احتمال عملیات زمینی آمریکا در ایران شدت گرفته، تحلیلگران نظامی بر این باورند که در چنین سناریویی، نقش نیروهای ویژه و یگان‌های واکنش سریع بیش از هر زمان دیگری تعیین‌کننده خواهد بود.
مایکل آیزنشتات، تحلیلگر نظامی، با اشاره به ساختار نیروهای ایران به فاکس‌نیوز گفت که این کشور از واحدهای پیاده‌نظام گسترده برخوردار است که می‌توانند در برابر عملیات‌های متعارف مقاومت کنند. به گفته او، استفاده از نیروهایی مانند لشکر ۸۲ هوابرد آمریکا در قالب عملیات کلاسیک، نه‌تنها برای وارد کردن ضربه قاطع کافی نیست، بلکه می‌تواند این نیروها را در معرض تلفات سنگین قرار دهد.
در همین چارچوب، اعزام اخیر نیروهای لشکر ۸۲ هوابرد به خاورمیانه - که شامل یگان‌هایی از تیم رزمی تیپ اول و فرماندهی این لشکر است - بیش از آنکه نشانه آغاز یک تهاجم گسترده زمینی باشد، به‌عنوان بخشی از راهبرد فشار و ایجاد گزینه‌های محدود و هدفمند ارزیابی می‌شود. گزارش‌ها همچنین از استقرار این نیروها در «فاصله عملیاتی» از ایران حکایت دارد.
خبرگزاری آسوشیتدپرس بامداد چهارشنبه به نقل از یک منبع نظامی در دولت آمریکا اعلام کرد که یک هزار نیروی نظامی از لشکر ۸۲ هوابرد در روزهای آینده به خاورمیانه اعزام می‌شود.
آسوشیتدپرس نوشت که این نیرو شامل یک گردان از تیم رزمی تیپ اول است که همراه با سرلشکر براندون تگنمایر، فرمانده لشکر، و ستاد فرماندهی آن راهی این ماموریت خواهد شد.
پس از آن، روزنامه نیویورک‌تایمز هم از اعزام حدود دو هزار نیروی واکنش سریع به خاورمیانه خبر داد.
کارشناسان معتقدند در صورت حرکت به سمت عملیات زمینی، این ماموریت‌ها به‌احتمال زیاد بر عملیات‌های محدود، سریع و مبتنی بر نیروهای ویژه متمرکز خواهد بود - از جمله تصرف و کنترل نقاط کلیدی مانند جزیره خارک، که نقش حیاتی در صادرات نفت ایران دارد.
در این سناریو، یگان‌هایی مانند ۸۲ هوابرد و واحدهای تفنگداران دریایی، نه برای اشغال گسترده، بلکه برای اجرای عملیات‌های دقیق، کوتاه‌مدت و با هدف ایجاد اهرم فشار به کار گرفته می‌شوند. چنین رویکردی می‌تواند توان حکومت ایران در حوزه‌هایی مانند صادرات انرژی را محدود کند، بدون آنکه آمریکا وارد یک جنگ زمینی گسترده شود.
لشکر ۸۲ هوابرد یکی از واحدهای واکنش سریع ارتش ایالات متحده است که برای فرود با چتر نجات در مناطق متخاصم یا قلمرو مورد مناقشه برای تأمین امنیت زمین‌ها و فرودگاه‌های کلیدی، آموزش دیده است. اکسیوس پیش‌تر گزارش داده بود که بخش‌هایی از این لشکر درروزهای اخیر دوره آموزش گذرانده است.
با این حال، آیزنشتات هشدار می‌دهد که حتی در این نوع عملیات‌ها نیز خطرات قابل توجهی وجود دارد. به گفته او، نیروهای ایرانی در سرزمین اصلی می‌توانند با حملات موشکی یا پهپادی به اهدافی مانند جزیره خارک، تلفات قابل توجهی به نیروهای آمریکایی وارد کنند.
او همچنین تاکید کرد که در صورت کاهش درگیری‌های متعارف، احتمال تغییر شکل جنگ به سمت درگیری‌های نامتقارن، حملات چریکی و فعالیت‌های «منطقه خاکستری» افزایش می‌یابد- سناریویی که تجربه جنگ خلیج فارس نیز آن را تایید می‌کند.
در همین حال، اعزام یگان ۳۱ تفنگداران دریایی آمریکا از ژاپن به خاورمیانه توجه‌ها در شرق آسیا را به خود جلب کرده است. یگان ۳۱ پیش از اعزام به منطقه، بین بیستم بهمن تا بیستم اسفند سال گذشته،رزمایش سالیانه «مشت آهنین» را با ارتش ژاپن برگزار کرده بود که از نظر وسعت و میزان نیروها بزرگ‌ترین آن بود.
هدف نیروهای شرکت‌کننده در رزمایش مشت آهنین، بازپس‌گیری و دفاع از جزایر دورافتاده بود؛ در آن هنگام، هدف اصلی رزمایش «آمادگی نیروهای ژاپنی و آمریکایی در برابر حملات چین» توصیف شده بود.
روزنامه شوکان‌گندای، چاپ توکیو، نوشت این یگان، که برای مقابله با بحران‌های شبه‌جزیره کره و تنش‌های شرق آسیا همواره در آماده‌باش ۲۴ ساعته قرار دارد، در زمرهٔ «نخبه‌ترین» واحدهاست و اعزام آن به خاورمیانه نشان خواهد داد که توان و انعطافش تا چه حد در بحران‌های جهانی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اعزام دیگر یگان‌های نخبه، از جمله واحد ۳۱ تفنگداران دریایی آمریکا از ژاپن به خاورمیانه، نشان‌دهنده تمرکز فزاینده بر نیروهای چابک، چندمنظوره و آماده برای عملیات در محیط‌های پیچیده است.
ارزیابی‌ها نشان می‌دهد که اگر ایالات متحده به سمت عملیات زمینی در ایران حرکت کند، این عملیات به‌احتمال زیاد نه به شکل یک تهاجم گسترده، بلکه در قالب ماموریت‌های محدود و متکی بر نیروهای ویژه انجام خواهد شد- رویکردی که هدف آن ترکیب فشار نظامی با کنترل ریسک‌های یک جنگ تمام‌عیار است.
