دبیرکل حزب حاکم ژاپن: نمیتوان آمریکا و اسرائیل را بابت حمله به ایران سرزنش کرد
شونئیچی سوزوکی، دبیرکل حزب حاکم لیبرال دموکرات ژاپن، در واکنش به حملات آمریکا و اسراییل به جمهوری اسلامی گفت: «نمیشود بهطور یکجانبه دست به سرزنش (آمریکا و اسرائیل) زد.»
دولت ژاپن از محکوم کردن کارزار نظامی علیه جمهوری اسلامی پرهیز کرده است. اظهارات سوزوکی روشنترین رویکردی است که یک مقام ارشد حزب حاکم ژاپن تاکنون در توضیح این «عدم محکومیت» بیان میکند.
او در یک مناظره تلویزیونی در شبکه اناچکی گفت: «پیشینهای تاریخی و طولانی در این مسئله وجود دارد و همچنین گرایش جمهوری اسلامی در قبال توسعه برنامه هستهایاش تاکنون مطرح بوده است.»
سوزوکی ادامه داد: «بنابراین نمیتوان صرفا براساس آنچه اکنون رخ داده، بهطور یکجانبه دست به سرزنش زد. باید گذر زمان و زمینههای تاریخی را نیز در نظر گرفت.»
بر اساس گزارشهای دریافتی از شهروندان، از شامگاه گذشته تا بامداد امروز صدای انفجارهای متوالی در بندرعباس شنیده شده است. یک شهروند اعلام کرده که «تقریباً هر ده دقیقه یکبار» صدای انفجار به گوش میرسیده و این وضعیت تا دقایقی پیش ادامه داشته است.
همچنین از شهرستان کنگاور در استان کرمانشاه گزارش شده صدای انفجارهای متعدد شنیده شده که به گفته شهروندان احتمالاً ناشی از پرواز یا حمله جنگندهها بوده است.
در تحولی دیگر، ویدیویی که از سوی یک شهروند ارسال شده نشان میدهد صبح یکشنبه در ادامه حملات اسرائیل و آمریکا، پادگان «امام علی» وابسته به سپاه پاسداران در چابهار هدف قرار گرفته است.
روزنامه والاستریت ژورنال در گزارشی به جزییات طرح مشترک اسرائیل و آمریکا برای هدف قرار دادن همزمان مقامهای ارشد جمهوری اسلامی و علی خامنهای پرداخت و نوشت جنگندههای اسرائیلی ۳۰ بمب بر مجموعه محل اقامت او فروریختند.
به نوشته این روزنامه، مقامهای اطلاعاتی اسرائیل و آمریکا مدتها در انتظار برگزاری نشست مشترک رهبران ارشد سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی بودند تا بتوانند آنها را بهطور همزمان هدف قرار دهند. مقامهای اسرائیلی گفتهاند نیروهای اطلاعاتی سرانجام روز شنبه سه نشست را شناسایی کردند و محل حضور خامنهای نیز مشخص شد.
والاستریت ژورنال افزود این فرصت «منحصربهفرد» تلقی شد و به همین دلیل حمله در روشنای روز انجام گرفت. به گفته منابع آمریکایی، واشینگتن اطلاعاتی در اختیار داشت که نشان میداد جمهوری اسلامی پیش از صدور دستور حمله از سوی ترامپ در حال بررسی اقدام علیه اهداف آمریکایی بوده و همین موضوع به تصمیم رییسجمهوری آمریکا فوریت بیشتری داده است.
بر اساس این گزارش، عملیات اندکی پیش از ساعت ۱۰ صبح به وقت ایران با موج گستردهای از موشکها و جنگندهها آغاز شد و تا عصر، حدود ۲۰۰ جنگنده اسرائیلی نزدیک به ۵۰۰ هدف را مورد حمله قرار دادند؛ عملیاتی که ارتش اسرائیل آن را بزرگترین کارزار هوایی در تاریخ این کشور توصیف کرده است.
روزنامه واشینگتنپست گزارش داد دونالد ترامپ پس از هفتهها لابیگری فشرده از سوی اسرائیل و عربستان سعودی، دستور حمله گسترده هوایی به حکومت ایران را صادر کرد؛ حملهای که در همان ساعات اولیه به کشتهشدن علی خامنهای و چند مقام ارشد دیگر انجامید.
این تصمیم در حالی اتخاذ شد که ارزیابیهای اطلاعاتی آمریکا حاکی از آن بود حکومت ایران در دهه آینده تهدید فوری علیه خاک ایالات متحده ایجاد نمیکند.
روزنامه واشینگتنپست گزارش داد دونالد ترامپ پس از هفتهها لابیگری فشرده از سوی اسرائیل و عربستان سعودی، دستور حمله گسترده هوایی به حکومت ایران را صادر کرد؛ حملهای که در همان ساعات اولیه به کشتهشدن علی خامنهای و چند مقام ارشد دیگر انجامید.
این تصمیم در حالی اتخاذ شد که ارزیابیهای اطلاعاتی آمریکا حاکی از آن بود حکومت ایران در دهه آینده تهدید فوری علیه خاک ایالات متحده ایجاد نمیکند.
بر اساس این گزارش، محمد بن سلمان طی یک ماه گذشته چندین تماس خصوصی با ترامپ برقرار کرده و هشدار داده بود اگر آمریکا اکنون اقدام نکند، حکومت ایران پس از استقرار بزرگترین آرایش نظامی آمریکا در منطقه از زمان حمله ۲۰۰۳ به عراق، قویتر و خطرناکتر خواهد شد. این موضع توسط برادرش خالد بن سلمان، وزیر دفاع عربستان، در دیدارهای محرمانه ژانویه در واشینگتن نیز تقویت شد. با این حال ریاض بهطور علنی پس از تماس ولیعهد با مسعود پزشکیان اعلام کرده بود اجازه استفاده از حریم هوایی یا خاک عربستان برای حمله به ایران را نخواهد داد.
در سوی دیگر، به نوشته واشینگتنپست، بنیامین نتانیاهو سالهاست خواهان اقدام نظامی علیه حکومت ایران بوده و به گفته مقامهای آمریکایی، در جلسات محرمانه به قانونگذاران اطلاع داده شد که اسرائیل «با یا بدون آمریکا» حمله خواهد کرد؛ بنابراین بحث اصلی این بود که آیا واشینگتن همزمان با اسرائیل وارد عملیات شود یا پس از واکنش حکومت ایران وارد درگیری گردد.
بنابر این گزارش، در زمان تصمیمگیری، استیو ویتکاف و جرد کوشنر در حال مذاکره با مقامهای ایرانی در ژنو بودند. این مذاکرات سه دور از فوریه ادامه داشت اما به گفته یک مقام ارشد دولت ترامپ، تیم آمریکایی به این نتیجه رسید تهران قصد حفظ توان غنیسازی برای استفاده بالقوه در ساخت سلاح هستهای را دارد. در همین حال ترامپ در تجمعی در تگزاس اعلام کرد «تصمیم بزرگی» در پیش دارد و از مذاکرات ابراز نارضایتی کرد.
ترامپ در سخنرانی اعلام حمله، این اقدام را «پاسخ به دههها خصومت ایران» توصیف کرد و به گروگانگیری ۵۲ آمریکایی در ۱۹۷۹، کشتهشدن ۲۴۱ نظامی آمریکایی در بیروت در ۱۹۸۳ و حمله ۲۰۰۰ به ناوشکن یواساس کول اشاره کرد. او همچنین مدعی شد حکومت ایران تهدیدی «قریبالوقوع» بوده و در مسیر تولید سلاح هستهای و موشکهای دوربردی است که میتوانند به خاک آمریکا برسند.
به نوشته واشینگتنپست این ادعاها با چالش روبهرو شده است. آژانس بینالمللی انرژی اتمی اعلام کرده نشانهای از ازسرگیری برنامه فعال ساخت بمب وجود ندارد و ارزیابی پیشین آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا نیز نشان میداد توسعه موشک قارهپیما در صورت آغاز، حدود یک دهه زمان میبرد. خود ترامپ پیشتر گفته بود حملات تابستان گذشته برنامه هستهای ایران را «نابود» کرده است.
ترامپ تاکید کرده نیروهای زمینی آمریکا وارد ایران نخواهند شد و عملیات عمدتاً هوایی و موشکی خواهد بود؛ رویکردی متفاوت با حمله ۲۰۰۳ به عراق که با حضور گسترده نیروهای زمینی و مدیریت مستقیم انتقال قدرت همراه بود. با این حال کارشناسانی مانند آرون دیوید میلر هشدار دادهاند تغییر بنیادین ساختار سیاسی یک کشور صرفاً از طریق قدرت هوایی سابقه موفقی ندارد.
به نوشته این روزنامه، در کنگره، دموکراتها از ترامپ خواستهاند ماهیت «تهدید قریبالوقوع» را توضیح دهد. سناتور مارک وارنر پس از جلسه توجیهی محرمانه با مارکو روبیو و جان رتکلیف گفت تهدیدی ندیده که «بهطور واقعی اعزام نیروها را توجیه کند.»
پس از آغاز حمله، حکومت ایران به عربستان پاسخ داد و ریاض در بیانیهای خشمگین خواستار اقدام قاطع جامعه بینالمللی شد. اکنون پرسش اصلی آینده عملیات است. ترامپ گفته امیدوار است نیروهای امنیتی حکومت ایران با «میهنپرستان ایرانی» همراه شوند و وعده داده بمبارانهای «سنگین و دقیق» تا تحقق هدف «صلح در خاورمیانه و جهان» ادامه یابد.
به نوشته واشینگتنپست، ترامپ اکنون ریسک بزرگی را پذیرفته است: اینکه آیا یک کارزار گسترده هوایی میتواند به اهداف سیاسی از جمله تغییر رژیم یا ایجاد دولتی همسو با آمریکا منجر شود یا نه؛ هدفی که حتی در خوشبینانهترین سناریوها نیز با عدم قطعیتهای جدی روبهروست.
