طبق گزارشهای منتشر شده، میثم صابری کرهرودی، ۴۱ ساله، صافکار و پدر یک دختر ۷ ساله، در خیابان مخابرات اراک با خودروی نیروهای سرکوب زیر گرفته شد، خودرو از روی او عبور کرد و بر اثر خونریزی جان باخت. گزارشها حاکی است خودروهای سرکوب افراد دیگری را نیز در این خیابان اراک زیر گرفتند.
نتبلاکس، نهاد مستقل پایش وضعیت اینترنت، صبح چهارشنبه اول بهمن گزارش داد جمهوری اسلامی از شبکههای سیمکارت سفید و انتشار سرمقالهها برای شکلدهی به افکار عمومی در خارج از کشور استفاده میکند.
نتبلاکس تاکید کرد جهان نظارهگر است و تلاشها برای پنهان کردن حقیقت، مستند خواهد شد.
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، در مقالهای در والاستریت ژورنال اعلام کرد اعتراضات با ورود «عناصر تروریستی داخلی و خارجی» به خشونت کشیده شد و قطع اینترنت برای مهار آنها ضروری بوده است.
او همچنین گفت ارتباطات «بهتدریج» در حال برقراری است و «زندگی عادی» بازگشته؛ صحبتهایی که با واقعیت قطع طولانیمدت اینترنت و گزارشهای متعدد از تداوم سرکوب، در تناقض قرار گرفته است.
در پی واکنشها به این مقاله، شورای سردبیری والاستریت ژورنال با رد روایت عراقچی، نوشت ادعاهای او ماهیت و نیات حکومت ایران را آشکار میکند و پرسید اگر پای نفوذ خارجی در میان بود، چرا حکومت هنگام شلیک به معترضان اینترنت را قطع کرد تا واقعیت به جهان نرسد؟
همزمان، نهاد ناظر رسانهای بریتانیایی «دیدگاه بیطرف» گزارش داد ویراستاران حامی جمهوری اسلامی در ویکیپدیا بهصورت هماهنگ در حال بازنویسی و حذف سوابق حکومت ایران در سرکوب و کشتار معترضان و مخالفان در کشور هستند.
این نهاد اقدام هماهنگ حامیان حکومت را یک «جنگ اطلاعاتی اقتدارگرا» خواند و اعلام کرد جمهوری اسلامی علاوه بر کشتن معترضان، شواهد آن را نیز حذف میکند.
گروهی از متخصصان پزشکی، پیراپزشکی و پزشکی قانونی در بیانیهای تحلیلی اعلام کردند بررسی نظاممند تصاویر و ویدیوهای رسیده از ایران، نشاندهنده الگوهای جدی و نگرانکننده از نقض اصول بنیادین پزشکی، پزشکی قانونی و حقوق بشر در جریان سرکوب اخیر است.
این بیانیه بر پایه ارزیابیهای مستقل پزشکان، پرستاران، نیروهای اورژانس، پاتولوژیستها و کارکنان مراکز درمانی و سردخانهای تهیه شده است.
در ادامه روایتهای تکاندهنده از وضعیت مجروحان و خانوادهها، مرکز اسناد حقوق بشر ایران گزارش داد بر اساس روایتی که دریافت کرده، یک معترض مجروح سه روز از ترس «تیر خلاص» نیروهای امنیتی، بیحرکت درون کیسه پلاستیکی مخصوص حمل اجساد باقی ماند تا خانوادهاش سرانجام او را زنده در کهریزک پیدا کردند و به بیمارستان منتقل شد.
واکنشهای بینالمللی و فشار سیاسی
در بیستوپنجمین روز انقلاب ملی ایرانیان، واکنشها در چند جبهه همزمان گسترش یافت.
ریچارد مارلز، وزیر دفاع و معاون نخستوزیر استرالیا، در سخنانی در مجلس نمایندگان این کشور اعلام کرد دولت و مردم استرالیا در کنار مردم شجاع ایران که برای حقوق بنیادین خود در برابر یک رژیم سرکوبگر اعتراض میکنند، ایستادهاند.
او افزود «هیچ مشروعیتی» برای رژیمی که برای حفظ قدرت هزاران شهروند خود را میکشد وجود ندارد و این را «جنایت» خواند.
همزمان، جولیان لیسر، عضو مجلس نمایندگان استرالیا و وزیر هنر در دولت سایه، نیز جمهوری اسلامی را «رژیمی جنایتکار» خواند و بر ایستادن دوشادوش دولت در محکومیت تهران و حمایت از جامعه ایرانی/فارسیزبان در استرالیا تاکید کرد.
در اروپا، کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، تاکید کرد اتحادیه باید سپاه پاسداران را در فهرست گروههای تروریستی قرار دهد.
همچنین اعضای پارلمان اروپا در نشستی، سرکوب گسترده اعتراضات، اعدامها و قطع اینترنت را محکوم کردند و اکثریت نمایندگان خواستار قرار گرفتن سپاه در فهرست سازمانهای تروریستی شدند.
در اقدامی دیگر، پارلمان کرهجنوبی نیز با صدور قطعنامهای کمسابقه، سرکوب خونین معترضان در ایران را محکوم کرد و خواستار واکنش جامعه بینالمللی شد.
در ایالات متحده، شماری از قانونگذاران آمریکایی در یک کنفرانس خبری به ابتکار یاسمین انصاری، نماینده ایرانیتبار کنگره، حمایت خود را از معترضان اعلام کردند.
در بلژیک، سام فان روی، نماینده پارلمان، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت شمار زیادی از عوامل سپاه پاسداران و حامیان جمهوری اسلامی در خاک بلژیک حضور دارند و خواستار شناسایی و اخراج آنها به همراه خانوادههایشان شد.
همزمان، کارگروه «سکولاریته و انسانگرایی» حزب سوسیال دموکرات آلمان از دولت فدرال خواست سیاستی سختگیرانهتر در قبال تهران و اسلام سیاسی اتخاذ کند و در صورت بیاثر بودن اقدامات، بستن سفارت آلمان در تهران و اخراج دیپلماتهای جمهوری اسلامی از آلمان را بررسی کند.
این کارگروه همچنین خواستار تحریمهای سختتر، انزوای نهادهای سرکوبگر، آزادی همه زندانیان سیاسی، توقف اخراج افراد به ایران و قرار گرفتن سپاه در فهرست تروریستی اتحادیه اروپا شد.
در کنار فشارهای سیاسی، پیامهای نمادین نیز پررنگ بود و شهبانو فرح پهلوی جمعه سوم بهمن را به یاد جانباختگان انقلاب ملی ایرانیان «روز سوگ ملی» اعلام کرد و کشتار اخیر را «جنایت علیه بشریت» خواند.
او از ایرانیان خواست هر کجا هستند ساعت ۱۲ ظهر به وقت محل اقامت خود، یک دقیقه سکوت کنند.
شهبانو فرح پهلوی همچنین در گفتوگو با خبرگزاری فرانسه گفت پس از این اعتراضها «راه بازگشتی وجود ندارد» و تاکید کرد جوانان ایران با شجاعتی عظیم در حال نوشتن فصلی تازه از تاریخاند.
او نقش مخالفان خارج از کشور را نیز ایجاد پیوند میان داخل و جهان آزاد و سازماندهی تجمعهای گستردهتر برای جلب توجه افکار عمومی دانست.
در عرصه ورزش، کنفدراسیون فوتبال آسیا اعلام کرد استقلال و سپاهان در لیگ قهرمانان آسیا و تراکتور در لیگ نخبگان آسیا باید از حریفان خود در زمین بیطرف میزبانی کنند؛ تصمیمی که پس از کشتار بیسابقه برای سرکوب اعتراضات و هشدار کشورهای خارجی به شهروندانشان برای سفر به ایران اتخاذ شد.
همزمان، در حوزه امنیتی و ژئوپلیتیک، کانال ۱۲ اسرائیل به نقل از منابع اطلاعاتی غربی نوشت برای نخستین بار نشانههایی از شکاف در صفوف نیروهای امنیتی ایران مشاهده شده و صدها افسر از سپاه و بسیج جدا شدهاند.
از سوی دیگر، روزنامه واشینگتنتایمز در گزارشی درباره روابط جمهوری اسلامی و روسیه پیشبینی کرد در صورت حمله احتمالی ایالات متحده، حمایت مسکو از تهران به اقدامات دیپلماتیک محدود خواهد ماند.
در داخل کشور نیز خبرهای نگرانکننده ادامه داشت و بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، مسئولان زندان اوین در روزهای اخیر اقدام به نصب تیربار روی سقف بند هفت کردهاند؛ اقدامی که به گفته منابع آگاه با هدف تشدید تدابیر امنیتی انجام شده اما موجب هراس زندانیان و خانوادههایشان شده است.
همچنین یک مقام وزارت کشور در ایران که گفته شده در اعتراضات پس از فراخوان شاهزاده رضا پهلوی شرکت داشته، در پیامی به ایراناینترنشنال از دونالد ترامپ خواست «وارد عمل شود» و تاکید کرد «دست مردم ایران مقابل نیروهای مسلح خالی است».
از سوی دیگر، اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد به دنبال نگرانی بدنه اصلاحطلبان از فروپاشی جمهوری اسلامی، شورای مرکزی «جبهه اصلاحات ایران» نشستی اضطراری و غیرعلنی برگزار کرده که بررسی بیانیه این نشست، با دخالت و تهدید نهادهای امنیتی متوقف شده است.
در سایه این تحولات، هرانا نیز گزارش داد دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در دیماه دستکم ۳۱۳ نفر را در زندانهای سراسر کشور اعدام کرده است.
این آمار نشان میدهد در یک ماه گذشته و همزمان با انقلاب ملی ایرانیان، بهطور میانگین روزانه بیش از ۱۰ نفر در ایران اعدام شدهاند.
برای خواندن تحولات جاری مربوط به انقلاب ملی ایرانیان اینجا را کلیک کنید.
بر اساس روایت شاهدان، علیرضا و امیررضا، برادران دو قلو و ساکن تهران، پنجشنبه ۱۸ دی همراه با چند تن از اقوام خود برای حضور در اعتراضات به خیابانهای تهرانپارس رفتند و در نقاط مختلف منطقه حضور یافتند.
آنها در نهایت در محدوده فلکه سوم تهرانپارس به سایر بستگانشان پیوستند و در میان جمعیت بودند که ناگهان شلیک مستقیم از پشتبامها آغاز شد و علیرضا با اصابت گلوله جنگی از پشت سر به زمین میافتد.
او در آغوش عمویش به بیمارستانی در محدوده فلکه سوم تهرانپارس منتقل شد. این حادثه در ساعاتی رخ داد که به گفته شاهدان، موج اصلی کشتار تازه آغاز شده بود.
تلاش ناموفق برای احیا
به گفته منبع مطلع، در ساعات ابتدایی سرکوب، شمار مجروحان و کشتهشدگان هنوز بالا نبود و به همین دلیل کادر درمان و پرستاران بیمارستان، حدود ۴۵ دقیقه برای انجام اقدامات پزشکی و احیا تلاش کردند، اما در نهایت علیرضا جان خود را از دست داد.
این منبع تاکید کرد در میانه اقدامات پزشکی برای علیرضا، بیش از ۱۰۰ مجروح تیر خورده به این بیمارستان منتقل شدند؛ به حدی که این مرکز درمانی ظرفیت و نیروی کافی را برای پذیرش و رسیدگی به مجروحان نداشت.
ثبت مشخصات و تحویل ندادن پیکر
پس از جانباختن علیرضا، کد ملی و مشخصات هویتی او ثبت شد تا خانواده روز بعد برای تحویل پیکر به «بهشت زهرا» مراجعه کنند.
خانواده بهدلیل برخی مسائل شخصی، صبح شنبه ۲۰ دی برای تحویل پیکر به «بهشت زهرا» رفتند، اما به آنها اعلام شد با این کد ملی و مشخصات، هیچ فردی ثبت نشده است.
مسئولان از خانواده خواستند برای شناسایی، وارد سولهها شوند و تاکید کردند تشخیص هویت تنها باید بهوسیله بستگان درجه یک انجام شود.
جستوجو میان هزاران پیکر
به گفته منبع ایراناینترنشنال، در سولههای «بهشت زهرا» بین سه تا چهار هزار پیکر نگهداری میشد: «به دلیل تعداد بسیار زیاد کشتهشدگان، ثبت آنها در سیستم یا نوشتن اطلاعات فرد کشتهشده روی کاورها انجام نشده بود. حتی پیکرهایی که از بیمارستانها منتقل شده بودند و مشخصا نشانههایی از اقدامات پزشکی از جمله لولهگذاری، آنژیوکت و پانسمان داشتند هم ثبت مشخصات نشده بودند.»
به گفته او، خانوادههای زیادی در میان شیون و فریاد، تکتک ناچار به باز کردن زیپ کاورها بودند تا پیکر عزیزانشان را شناسایی کنند.
بنا بر گفتههای این شاهد عینی، جستوجوی پیکر علیرضا در اولین سوله ساعتها به طول انجامید: «ازدحام جمعیت و نبودن هیچ ساز و کاری باعث میشد برخی از پیکرها را بارها ببینند.»
او در ادامه گفت: «افرادی در سولهها بودند که با فریاد تاکید میکردند بعد از دیدن چهره کشتهشدگان حتما زیپ کاورها کشیده شود و این، شناسایی را طولانیتر میکرد.»
سه تن از نزدیکان علیرضا که برای شناسایی و تحویل پیکر او به «بهشت زهرا» رفته بودند، به ناچار با خانواده تماس گرفتهاند تا چند تن دیگر برای سرعت بخشیدن به روند شناسایی به محل بروند: «در نهایت آنها ۱۰ نفره در سولههای مختلف تقسیم شدند تا پیکر او را پیدا کنند؛ اما جستوجو در میان سه سوله اول بینتیجه ماند.»
به گفته راوی، یک سوله بسیار بزرگ مخصوص زنان و دختربچههای کشته شده وجود داشته است: «سومین سولهای که وارد شدند، زیپ هر کاوری را که باز میکردند زنان و دختران کمسن و دختر بچههایی بودهاند که توان دیدن آنها را نداشتند. بعد از دیدن چند ده کاور، مطمئن شدند در این سوله فقط پیکر زنان کشتهشده وجود دارد و مشخصا آنها را از مردان جدا کردهاند.»
پرداخت پول برای پیدا کردن پیکر
بر اساس این روایت، در ادامه، یکی از رانندگان آمبولانس «بهشت زهرا» زمانی که سردرگمی خانواده را دیده است، به آنها گفته که پشت سولهها، کانتینرهایی وجود دارد و پیکرهایی که در سولهها جا نشدهاند در آنها نگهداری میشوند: «او گفت چند آمبولانس بهشت زهرا هم هستند که دهها پیکر روی هم در آنها قرار داده شدهاند.»
به گفته این منبع، نحوه صحبت این فرد بهگونهای بوده که درخواست پول را القا میکرده است: «خانواده که نگران عدم تحویل پیکر بودند و خبرهایی درباره دریافت پولهای کلان شنیده بودند، ناچار به پرداخت مبلغی چند ده میلیون تومانی شدند.»
پس از اعلام نام بیمارستان، راننده به خانواده کمک کرده تا پیکر علیرضا را در یکی از آمبولانسها پیدا کنند.
به گفته یکی از نزدیکان علیرضا که او را شناسایی کرده، بخش بزرگی از صورت او بهدلیل اصابت گلوله از پشت سر متلاشی شده بود: «این فرد نزدیک به علیرضا با حال روحی آشفته، یک پلک او را بالا زده تا بتواند با دیدن رنگ چشمها او را شناسایی کند.»
خاکسپاری
پس از ساعتهای طولانی جستوجو و تحویل پیکر، علیرضا را برای خاکسپاری آماده کردند.
بنا بر این روایت، خانواده با خشم و اندوه فراوان، در صف خواندن «نماز میت» نایستادهاند.
علیرضا به موسیقی علاقهمند بود و خانواده او در زمان خاکسپاری، ترانههایی را که او دوست داشت پخش کردند و مراسم خاکسپاری اینگونه به دور از هر آیین مذهبی انجام شد.
به گفته نزدیکان، خانواده، همچنان هنگام حضور بر مزار علیرضا، ترانههای مورد علاقه او را پخش میکنند.
بر اساس این روایت، امیررضا، برادر دوقلوی علیرضا، پس از این حادثه، گرفتار وضعیت روحی نامناسبی شده است.
