دو کارشناس امنیتی آمریکایی در مقاله‌ای تحلیلی در واشینگتن‌پست تاکید کردند حمله اخیر به تاسیسات هسته‌ای در ایران نشان داد حضور گسترده نظامی آمریکا در خاورمیانه بیش از آن‌که مزیتی راهبردی باشد، به نقطه‌ضعفی پرهزینه و آسیب‌پذیر بدل شده است.
دان کالدول، مشاور پیشین پنتاگون و کهنه‌سرباز جنگ عراق، و جنیفر کاواناگ، مدیر تحلیل نظامی در اندیشکده «دیفنس پرایوریتیز»، با اشاره به عملیات گسترده ۳۱ خرداد نوشتند: بمب‌افکن‌های بی-۲ از پایگاهی در ایالت میسوری آمریکا به‌مدت ۳۷ ساعت پرواز کردند تا تاسیسات هسته‌ای فردو و نطنز را بمباران کنند. به‌طور هم‌زمان، ۳۰ موشک کروز تاماهاوک نیز از یک زیردریایی در خلیج فارس به سوی نطنز و اصفهان شلیک شد. این عملیات با همراهی ده‌ها هواپیمای شناسایی، جنگنده و سوخت‌رسان انجام شد.
اما نکته کلیدی، به‌نوشته نویسندگان، آن است که بسیاری از این هواپیماها از پایگاه‌های آمریکا در خاورمیانه به‌پرواز درنیامده بودند؛ موضوعی که می‌تواند ناشی از ملاحظات سیاسی کشورهای میزبان یا امتناع آن‌ها از همکاری مستقیم باشد. این واقعیت، به باور آن‌ها، اعتبار عملیاتی ۴۰ هزار نیروی مستقر آمریکا و میلیاردها دلار تجهیزات نظامی در منطقه را زیر سوال می‌برد.
۳۶ ساعت پس از حمله، حکومت ایران با شلیک موشک به پایگاه هوایی «العدید» در قطر پاسخ داد؛ حمله‌ای که اگرچه تلفات انسانی نداشت، اما موجب انتقال هواپیماها از این پایگاه و اعزام ناوهای آمریکایی از بندر بحرین به دریا برای حفظ امنیت شد.
نویسندگان این تحولات را نشانه‌ای از آسیب‌پذیری جدی نیروهای آمریکایی در منطقه دانسته‌اند و می‌نویسند ادامه استقرار گسترده ارتش آمریکا در خاورمیانه، بیش از آن‌که بازدارنده باشد، آن‌ها را به اهدافی در دسترس برای دشمنان دولتی و غیردولتی تبدیل کرده است؛ همان‌طور که در بمب‌گذاری مرگبار پادگان تفنگداران آمریکا در بیروت در سال ۱۹۸۳ و حمله به برج‌های خبر در عربستان در ۱۹۹۶ رخ داد.
این تحلیل هشدار می‌دهد که هزینه‌های مالی و امنیتی چنین حضوری بالا است، و در شرایطی که اجازه عملیات از سوی کشورهای میزبان محدود یا سلب می‌شود، باید این حضور مورد بازنگری قرار گیرد.
به‌باور نویسندگان، دولت آمریکا باید نیروهای خود را به‌ویژه از پایگاه‌های در معرض خطر مانند کویت خارج کند، حضور خود در عراق و سوریه را به صفر برساند و تمرکز خود را بر پایگاه‌های امن‌تری مانند «سلطان بن عبدالعزیز» در عربستان سعودی معطوف کند. همچنین نیروهای موقتی که پس از حملات حماس در ۷ اکتبر و آغاز جنگ جمهوری اسلامی و اسرائیل به منطقه اعزام شدند، باید پس از پایان بحران، بازگردانده شوند.
کالدول و کاواناگ در پایان تاکید می‌کنند: جنگ ۱۲ روزه با [حکومت] ایران هرچند برای آمریکا تلفاتی نداشت، اما فرصتی فراهم کرده تا برای نخستین‌بار در یک دهه اخیر، راهبرد نظامی خود در منطقه را اصلاح و به‌صورت اساسی کوچک‌سازی کند. این فرصتی است که نباید از دست برود.
