هیوا سیفیزاده، خواننده زن ایرانی، هنگام اجرا در تهران بازداشت و «عمارت روبهرو» تعطیل شد
هیوا سیفیزاده، خواننده زن ایرانی، شامگاه پنجشنبه نهم اسفند، هنگام اجرا در «عمارت روبهرو» در تهران، با یورش نیروهای امنیتی بازداشت شد. این مجموعه فرهنگی در منطقه چهارراه ولیعصر تهران اعلام کرد که تا اطلاع ثانوی تعطیل خواهد بود.
یکی از حاضران در این اجرا در پیامی به ایراناینترنشنال گفت که ماموران در زمان اجرا وارد سالن شدند و برنامه ناتمام ماند.
در یورش نیروهای امنیتی علاوه بر سیفیزاده، چند هنرمند و شهروند دیگر نیز بازداشت شدند.
از میان هنرمندان بازداشتشده، شش نفر با قرار وثیقه بهطور موقت آزاد شدند اما سیفیزاده و هومن معمار پناهی، مدیر عمارت روبهرو، همچنان در بازداشت هستند.
صفحه اینستاگرام سیفیزاده نیز ساعاتی پس از بازداشت او مسدود شد.
یک شاهد عینی درباره این بازداشتها گفت از اواسط آهنگ اول، چند نفر با ماسک و موبایل و دوربین به دست، وارد محل برگزاری اجرا شدهاند و شروع به گرفتن فیلم کردهاند: «... دیگر قشنگ معلوم بود چه اتفاقی افتاده...»
این مخاطب، اجرای سیفیزاده را چیزی مشابه کنسرت فرضی پرستو احمدی توصیف کرد که در آن بدون حجاب اجباری میخواند.
احمدی، همراه با گروهی از هنرمندان از جمله احسان بیرقدار، سهیل فقیهنصیری، امین طاهری و امیرعلی پیرنیا، ۲۱ آذر ماه کنسرتی را در کاروانسرای دیرگچین اجرا کرد که متعاقب آن این کاروانسرا پلمب و مدیر آن به علت «تخلف از ضوابط بهرهبرداری»، به دادگاه استان قم معرفی شد.
این کنسرت با نام «کنسرت فرضی» یا «کنسرت کاروانسرا» در یوتیوب پرستو احمدی به اشتراک گذاشته شد و او و نوازندگان این رویداد، دوشنبه سوم دی، در دادسرای ناحیه ۳۸ امنیت اخلاقی تهران تفهیم اتهام و پس از تودیع قرار وثیقه به صورت موقت آزاد شدند.
در عمارت روبهرو چه گذشت؟
بر اساس گزارشها، مسئولان برگزاری اجرای هیوا سیفیزاده، اجازه فیلمبرداری از این برنامه را به تماشاگران ندادهاند.
یکی از حاضران در این کنسرت در پیامی به ایراناینترنشنال گفت: «قرار بود اجرای دیشب ساعت ۲۱:۳۰ شروع شود که قدری با تاخیر شروع شد. خود مسئولان عمارت روبهرو قبل از اجرا گوشیها را از ما تحویل گرفتند و البته بابت شرایط و تحویل گرفتن گوشیها از ما عذرخواهی کردند.»
شاهد عینی در ادامه روایت خود درباره این ماجرا به ایراناینترنشنال گفت: «دم بچههای اجرا و هیوا سیفیزاده عزیز گرم که واقعا با اینکه استرس و ترس در گروه اجرا دیده میشد اما آهنگ دوم را هم با توضیح خواندند و بعد یک آقایی که ماسک نداشت، رفت روی صحنه و از همه خواست محل را ترک کنند و گفت که این اجرا مجوز ندارد.»
در پی این ماجرا، مجموعه فرهنگی «عمارت روبهرو» که به عنوان محلی برای برگزاری رویدادهای فرهنگی فعالیت دارد، جمعه ۱۰ اسفند با انتشار پستی در اینستاگرام خود اعلام کرد که این مجموعه تا اطلاع ثانوی تعطیل خواهد بود.
به گفته شاهد عینی، عوامل امنیتی همه حاضران را از سالن به بیرون هدایت کردهاند: «ما چند دقیقهای در محوطه بیرون و حیاط عمارت روبهرو منتظر ایستادیم که اتفاقی نیفتاد و همزمان چند خانم چادری با ماسک رفتند داخل. به سمت خیابان که آمدیم، یک ون هم سر کوچه ایستاده بود که ماشین خودشان بود؛ البته پلاک ماشین پلاک انتظامی نبود و یک ون شخصی بود که نیروهای لباس شخصی با آن وارد عمل شده بودند و حرفشان هم این بود که این کنسرت مجوز ندارد.»
بهمن بابازاده، خبرنگار حوزه موسیقی، اعلام کرد که این اجرا با مجوز رسمی برگزار شده بود اما در حین اجرا نیروهای امنیتی به همراه چهار مامور زن وارد سالن شدند و سیفیزاده را بازداشت کردند.
سیفیزاده، پیشتر و در جریان خیزش انقلابی در ایران، بدون حجاب اجباری ترانههایی در حمایت از معترضان اجرا کرده بود.
یراحی: دیگر کنسرت نمیگذارم
جمعه ۱۰ اسفند، مهدی یراحی، خواننده موسیقی پاپ و زندانی سیاسی پیشین، با انتشار ویدیویی ضمن بیان اینکه بیش از پنج سال است از کار ممنوع است، گفت: «این ممنوعیت باعث شد تا درد زنان ایران را بفهمم و دیگر نمیخواهم از این رانت جنسیتی بهرهمند شوم.»
او تاکید کرد که در کنار زنان ایران میایستد و دیگر حاضر نیست فعالیت رسمی داشته باشد.
یراحی که از حامیان خیزش «زن، زندگی، آزادی» است و دستگاه قضایی جمهوری اسلامی برای او مجازات شلاق نیز صادر کرده، پیش از این در شبکه ایکس نوشت: «برای اجرای حکم ۷۴ ضربه شلاق آمادهام و ضمن محکوم کردن این شکنجه ضد بشری، هیچگونه درخواستی برای لغو آن ندارم.»
وکیل مهدی یراحی، ۱۱ دی از پایان حکم یکسال حبس او که به پابند الکترونیکی تبدیل شده بود، خبر داد و گفت: «مجازات ٧۴ ضربه شلاق مهدی یراحی باقی مانده که آزاد شدن وثیقه ١۵ میلیارد تومانی منوط به اجرای آن است.»
پیش از این سیمین غانم، خواننده سرشناس ایرانی، با اشاره به اینکه سالهاست با محدودیتها برای خوانندگی در ایران مواجه بوده، خواستار «رفع تمامی محدودیتها برای زنان هنرمند در ایران» شد.
او ۲۹ بهمن با انتشار یک فایل صوتی در حساب اینستاگرام خود ضمن اشاره به اینکه سالهاست دیگر حتی اجازه خواندن برای زنان را هم ندارد، تاکید کرد در سالهای گذشته فرصت خوانندگی را از او گرفتهاند.
غانم در ادامه ضمن انتقاد به استفاده از نامش در جشنواره حکومتی موسیقی فجر اعلام کرد جایزهاش را در این سالها از مردم گرفته است و نیازی به قدرشناسی مسئولان جشنواره فجر ندارد.
پنجشنبه دوم اسفند، آرش صیادی، رپر معروف به «ایسین» و آهنگساز و تهیهکننده او به نام رسام سهرابی نیز در حین اجرای زنده در یک کنسرت زیرزمینی در تهران بازداشت شدند.
کانال تلگرام آرش صیادی شنبه چهارم اسفند از آزادی این دو هنرمند خبر داد و در عین حال نوشت تلفنهای همراه آنها از سوی نیروهای امنیتی ضبط شده است.
هر چند جمهوری اسلامی بر اساس قوانین شرعی، محدودیتهای فراوانی بر رفتار جنسی خارج از چارچوب ازدواج رسمی در ایران اعمال میکند اما به نظر میرسد رشد صنعت خدمات ماساژ به صورت زیرزمینی در شهرهای مختلف، به پوششی برای تنفروشی بدل شده است.
تنفروشی در قالب ارائه خدمات ماساژ که در شبکههای مجازی تبلیغ میشود و پربازدید شده است، از تناقضهای اخلاقی و اجتماعی-اقتصادی عمیق در جمهوری اسلامی حکایت دارد.
در کشوری که اخلاق عمومی بر پایه اصول اسلامی تعریف میشود، محبوبیت خدمات ماساژ در شبکههای اجتماعی مانند اینستاگرام، پارادوکس قابل توجهی را به نمایش میگذارد.
به نظر میرسد بسیاری از این صفحهها در فضای مجازی در حال تبلیغ خدمات درمانی هستند اما بررسیهای دقیقتر ایراناینترنشنال واقعیت دیگری را آشکار میکند: شبکهای مخفی از تنفروشی، تحت پوشش خدمات درمانی فعالیت میکنند.
یکی از این صفحات به دست زنی اداره میشود که خود را دارنده مدرک فیزیولوژی از دانشگاه تهران و مدرک بینالمللی ماساژدرمانی از مالزی معرفی میکند و در پروفایل آن نوشته شده است: «من یک ماساژور هستم و در تهران برای زنان و مردان خدمات ماساژ ارائه میدهم.»
ایراناینترنشنال نمیتواند بهطور مستقل اصالت این صفحات یا محتوای آنها را تایید کند، علاوه بر این به نظر میرسد برخی از این صفحات، از ویدیوهایی از خدمات ماساژ در سایر کشورها را برای تبلیغ کار خود استفاده کردهاند.
این خدمات شامل ماساژ در منزل، ماساژ پا، ماساژ با سنگ داغ و ماساژ تایلندی است و در شماری از این صفحات هم عکسهایی از یک سالن ماساژ که ظاهرا در شمال تهران قرار دارد، به چشم میخورد.
وجود تعدادی ویدیو از زنان جوانی که در حال ماساژ مردان هستند، ظاهرا به مشتریان این امکان را میدهد که ماساژور مورد علاقه خود را انتخاب کنند.
با این حال، یکی از لینکهای موجود در یکی از این صفحهها، ما را به یک کانال تلگرام راهنمایی میکند و این کانال بُعد دیگری از خدمات ارائه شده در این مراکز را به تصویر میکشد.
محتویات این کانال تگرام نشان میدهد این مراکز چیزی فراتر از ماساژدرمانی سنتی در اختیار مشتریان میگذارند و خدمات آنها همچنین شامل سکس سهنفره یا گروهی و رابطه با لزبینها و افراد تراجنسیتی میشود.
قیمت این خدمات دو میلیون و ۱۰۰ هزار تومان برای یک ماساژ ۹۰ دقیقهای، چهار میلیون و ۷۰۰ هزار تومان برای ماساژ و رابطه جنسی، شش میلیون و ۲۰۰ هزار تومان برای یک شب خدمات، و ۱۳ میلیون تومان برای خدمات در طول ۲۴ ساعت تعیین شده است.
تنفروشی در ایران غیرقانونی است و برای افرادی که در آن مشارکت میکنند یا در تسهیل آن نقش دارند، مجازاتهای سنگینی در نظر گرفته میشود.
بر اساس قوانین جمهوری اسلامی، «زنا»، یعنی رابطه جنسی بین دو فرد که رابطه زناشویی رسمی با همدیگر ندارند و همجنسگرایی میتواند به حبس، شلاق یا در مواردی به اعدام منجر شود.
ناظران میگویند علیرغم قوانین تنبیهی بیرحمانه جمهوری اسلامی، تجارت زیرزمینی روابط جنسی در ایران همچنان ادامه دارد و عواملی از جمله فقر، بیکاری، اعتیاد به مواد مخدر و کمبود تحصیلات به آن دامن میزند.
مشکلات شدید اقتصادی یکی از مهمترین دلایلی است که زنان در ایران را در معرض استثمار قرار میدهد و میتواند شماری از آنان را وادار به تنفروشی کند.
وقتی ایراناینترنشنال برای کسب اطلاعات بیشتر با مدیر کانال تلگرامی تماس گرفت، فردی با فهرستی از پیش آماده شده که جزییات قوانین و روشهای پرداخت را توضیح میداد، به این تماس پاسخ داد.
به گفته او، مشتریان باید نیمی از هزینهها را پیش از دریافت خدمات و نیمی دیگر را پس از آن پرداخت کنند، البته پیشپرداخت باید به حساب فرد دیگری صورت میگرفت و این موضوع میتواند به این معنی باشد که این صفحات و کانال در کار کلاهبرداری باشند.
وجود این صفحات در فضای مجازی، چه جعلی و چه واقعی، تصویری نگرانکننده از زندگی در حکومت جمهوری اسلامی به تصویر میکشد: یا افرادی در حال سواستفاده از تجارت غیرقانونی تنفروشی برای گول زدن جوانان و کلاهبرداری از آنان هستند و یا زنان جوانی از سنین ۲۰ تا ۴۰ ساله حاضر هستند برای سه میلیون تومان تنفروشی کنند.
ادامه بررسی های ایراناینترنشنال، نشان داد صفحات مشابه متعددی در فضای مجازی وجود دارند که به دست ادمینهای ایرانی اداره میشوند.
برخی از این صفحات به صورت تلویحی و مبهم به تبلیغ ارائه خدمات جنسی میپردازند و برخی دیگر آشکارا از آن سخن میگویند. قیمت این خدمات با توجه به عوامل مختلفی از دو میلیون تومان تا ۱۵ میلیون تومان متغیر است.
به دلیل ماهیت حساس این مطلب و حفظ امنیت افرادی که عکس آنها در این صفحات قرار داده شده است، ایراناینترنشنال از ذکر اسامی درج شده در این صفحات خودداری میکند.
«آ» که میگوید زنی ۲۴ ساله است که تصویرش در یکی از آگهیهای تبلیغ ارائه خدمات جنسی در فضای مجازی دیده میشود.
آنچنان که در تبلیغ ادعا شده او با ارائه گواهی سلامت و همچنین گواهی واکسیناسیون کرونا به مشتریان اطمینان خاطر میدهد که خطر ابتلا به بیماریهای مراقبتی از طریق رابطه جنسی وجود ندارد.
عکسهایی با لباسهای مختلف از این زن در این صفحه موجود است و نوشته شده او برای هر روز همراهی یک مشتری خدمات جنسی، ۱۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان مطالبه میکند و با آنان به سفر نیز میرود.
زن دیگری با نام «میم»، ویدیوهایی شطرنجیشده از رابطه دهانی به اشتراک گذاشته است. او همچنین عکسهایی در سواحل، باشگاههای ورزشی و سایر مکانها در اختیار مشتریان بالقوه خود میگذارد و به نظر میرسد با به نمایش گذاشتن بدن خود سعی در جذب آنان دارد.
«ر» زنی دیگر است که میگوید ۲۷ ساله است و آمادگی خود را برای سفرهای بینالمللی با مشتریان اعلام کرده است.
زن دیگری با نام «گاف» در یک ویدیوی تبلیغاتی دیده میشود و از یک استخر، بوسه و چشمک را روانه مشتریان خود میکند.
مقامهای جمهوری اسلامی در مواجهه با تنفروشی به صورت گزینشی عمل میکنند. آنها در بسیاری موارد چشم خود را به روی واقعیتهای موجود میبندند و در تعدادی از موارد نیز به شکلی بیرحمانه افراد دخیل در تنفروشی را سرکوب میکنند.
به همین دلیل، این باور وجود دارد که تصمیمات و شیوه برخورد مسئولان حکومت در حوزه برخورد با مساله تجارت جنسی، تحت تاثیر فساد و رشوهگیری اتخاذ میشود.
هرچند نگاه عامه مردم در ایران به تنفروشی، تحت تاثیر ارزشهای محافظهکارانه مذهبی، تا حد زیادی منفی است، اما اکنون بسیاری اذعان دارند که عوامل اجتماعی-اقتصادی در دامن زدن به این پدیده نقشی کلیدی ایفا میکنند.
همزمان، تلاشها برای مبارزه با تنفروشی در ایران به دلیل محدودیتهای قانونی و فرهنگی با موانع زیادی روبهرو شده است.
اگرچه برخی ابتکارات با هدف حمایت و بازپروری کارگران جنسی در ایران وجود دارد، اما سازمانهای غیردولتی فعال در این زمینه با مشکلات زیادی از جمله فشارهای حکومت و نگاه منفی جامعه دست به گریبان هستند.
به گفته کارشناسان و متخصصان این حوزه، مواجهه موثر با پدیده تنفروشی تنها با شناسایی و تلاش برای رفع عوامل ریشهای آن، مانند فقر و نگاه غیرامنیتی و آسیبشناسانه به این معضل امکانپذیر است.
بهعلاوه، آگاهیبخشی، خدمات آموزشی، آموزش حرفهای و مراقبتهای پزشکی از دیگر شاخصههای مهمی هستند که باید در مسیر حل معضل تنفروشی در نظر گرفته شوند.
حکومت به دنبال اجرای سختگیرانه قوانین خود در حوزه «اخلاق»، از جمله حجاب اجباری است. در سوی دیگر، تنفروشی بیداد میکند و زنان آسیبپذیر را درست زیر چشم حکومت مورد استثمار قرار میدهد.