مردمی که کنار جمهوری اسلامی نایستادند

وظیفه اصلی هر حکومتی حل مشکلات مردم است اما مردم می‌بینند که نه تنها مشکلات آن‌ها حل نمی‌شود بلکه حکومت خود به منبع مشکلات و آزار و اذیت آن‌ها تبدیل شده است.

مردم با خود می‌گویند: «حکومتی که مشکلات روزمره ما را حل نمی‌کند، چرا باید از آن در برابر حمله اسرائیل دفاع کنیم؟»

آن‌ها به بی‌توجهی حکومت به مشکلات اقتصادی، بیکاری، گرانی و تورم اشاره می‌کنند و می‌پرسند چرا باید نگران آن باشند که اسرائیل چه آسیبی به جمهوری اسلامی وارد می‌کند؟

سپاه پاسداران و دیگر دستگاه‌های امنیتی نیز که هر فرصتی را برای سرکوب اعتراضات داخلی غنیمت می‌شمارند، از نگاه مردم به نماد سرکوب و بی‌رحمی تبدیل شده‌اند.

بسیاری از مردم معتقدند که این دستگاه‌ها به جای دفاع از ملت، به سرکوب و کشتار جوانان و معترضان مشغول‌اند و در نتیجه، برخی از مردم حتی از حملات اسرائیل به سپاه پاسداران استقبال کرده و معتقدند این حملات باید شدیدتر می‌بود.

یکی از مسائل مهم دیگر که خشم عمومی را برانگیخته، هزینه‌های سنگینی است که جمهوری اسلامی به بهانه دفاع از ایران بر مردم تحمیل می‌کند. سیاست‌های ضد اسرائیلی و ماجراجویانه حکومت در منطقه، از جمله در غزه و لبنان، بدون نظرخواهی از مردم اجرا می‌شوند.

مقامات نظام از جمله عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، مدعی‌اند که مردم حاضرند هزینه این سیاست‌ها را بپردازند اما در واقع، مردم احساس می‌کنند این سیاست‌ها تنها منافع حکومت را تامین کرده و امنیت و رفاه شهروندان را به خطر انداخته است.

در چنین فضایی، طبیعی است که بسیاری از مردم احساس کنند جمهوری اسلامی نماینده واقعی آنان نیست و در نتیجه، دلیلی برای حمایت از آن در برابر حمله اسرائیل نمی‌بینند.