وبسایت گلوبال نیوز از تشکیل پرونده با درخواست آژانس خدمات مرزی کانادا برای اخراج سلمان سامانی، قائم مقام وزیر کشور در امور مجلس در دولت حسن روحانی، از این کشور خبر داد. سخنگوی هیات پناهندگان تشکیل پرونده برای سامانی را تایید، اما دولت از اظهارنظر در این باره خودداری کرده است.
روز چهارشنبه ۱۵ آذر حکم اعدام دستکم چهار نفر در زندانهای دهدشت، سنندج و سقز اجرا شد. خبرگزاری هرانا هویت یکی از این زندانیان را فردی ۳۵ ساله به نام ذبیحالله ارجمند اعلام کرد که بامداد امروز در زندان مرکزی دهدشت به دار آویخته شد.
ارجمند به اتهام ارتکاب جرایم مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.
بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی رضا اکوانیان، فعال حقوق بشر در شبکه اجتماعی ایکس، ارجمند متولد سال ۱۳۶۷ بود که سال ۱۳۹۸ به اتهام حمل مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شد: «دوستانش میگویند ذبیحالله به دلیل فقر اقتصادی ناچار شده بود مواد جابهجا کند.»
مادر ذبیحالله ارجمند در ویدیوی که شامگاه سهشنبه ۱۴ آذر در مقابل زندان دهدشت ضبط شده است، پس از ملاقات آخر با پسرش با بغض و گریه به لُری میگوید: «در چشمهایم نگاه کردی و اشک ریختی، عزیزم در چشمهایم نگاه کردی خواستی چه بگویی؟»
او در ادامه خطاب به مردم میگوید پسرش را برای اعدام به قرنطینه بردهاند و میخواهد شب را با او کنار زندان بمانند تا شاید پسرش را اعدام نکنند.
در گزارش آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد به مجمع عمومی این سازمان درباره نقض حقوق بشر در ایران که اوایل آبان منتشر شد، آمده است ۲۳۹ نفر از اعدامشدگان در هفت ماه نخست سال جاری میلادی (معادل بیش از نیمی از آنان)، به دلیل اتهامهای مرتبط با جرایم مربوط به مواد مخدر به اعدام محکوم شده بودند.
این رقم نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۹۸ درصد افزایش داشته است.
روز چهارشنبه حکم اعدام خالد روحی و سیروس حیدری، دو زندانی کُرد نیز در زندان مرکزی سنندج و به اتهام قتل عمد اجرا شد.
سازمان حقوق بشری ههنگاو نوشت که سیروس حیدری از ١٢ سال قبل و خالد روحی از چهار سال پیش به اعدام محکوم شده بودند.
امروز حکم اعدام یک زندانی اهل سقز هم در زندان مرکزی این شهر اجرا شد. این زندانی پیشتر به اتهام «تجاوز به عنف» به اعدام محکوم شده بود.
سازمان حقوق بشر ایران روز پنجشنبه ۹ آذر در گزارشی با اعلام اینکه شمار اعدامهای انجام شده به دست جمهوری اسلامی از ابتدای سال جاری میلادی به ۷۰۷ تن رسیده است، نوشت که این آمار در هشت سال اخیر بیسابقه بوده است.
این سازمان حقوق بشری در گزارش خود اعلام کرد اجرای احکام اعدام از آغاز جنگ میان اسرائیل و حماس در غزه شتاب بیشتری گرفته و در ۵۴ روز جنگ، دستکم ۱۷۶ نفر در ایران اعدام شدهاند.
روز سهشنبه ۱۴ آذر بیانیه مشترک پنج سندیکای فرانسوی کنفدراسیون دموکراتیک کار، کنفدراسیون عمومی کار، فدراسیون متحد سندیکایی، اتحاد سندیکایی همبسته و اتحادیه ملی سندیکاهای خودگردان در واکنش به تشدید سرکوبها و افزایش اعدامها در ایران منتشر شد.
آنها نوشتند که جمهوری اسلامی با سوءاستفاده از توجه جهانی به جنگ غزه، دست به سرکوب «خشم اجتماعی و مردمی ایرانیان نسبت به بحران اقتصادی» زده است.
پنج سندیکای فرانسه در بخشی از بیانیه خود یادآور شدند حاکمیت در تلاش برای ایجاد رعب و وحشت بین مردم، تعداد اعدامها را به شدت افزایش داده است.
اتحادیه اروپا نیز روز جمعه ۱۰ آذر در بیانیهای نسبت به اعدام حمیدرضا آذری، کودک-مجرم و میلاد زهرهوند، معترض بازداشت شده در جریان خیزش انقلابی در ایران واکنش نشان داد و با اشاره به اعدام دستکم ۶۰۰ زندانی در ایران از ماه ژانویه تاکنون، شدت گرفتن اعدامها را وحشتناک خواند.
اتحادیه اروپا گفت مخالفت قاطع و اصولی خود را با استفاده از مجازات اعدام در هر زمان و در هر شرایطی تکرار میکند.
بررسیهای ایراناینترنشنال در خصوص اعدامهای صورت گرفته در ایران نشان میدهد جمهوری اسلامی تنها در سه هفته گذشته (از ۲۰ آبان تا ۱۰ آذر)، دستکم ۱۱ زندانی سیاسی و عقیدتی را با اتهامات مختلف اعدام کرده است.
کامران رضایی، ایوب کریمی، قاسم آبسته، هانی آلبوشهبازی، گداعلی صابرمطلق، میلاد زهرهوند، غلامرسول حیدری، محمدکریم بارکزایی، محمد براهویی، ادریس بیلرانی و میثم چندانی، زندانیان سیاسی و عقیدتی اعدام شده در این بازه زمانی هستند.
اعدام این زندانیان در زندانهای عادلآباد شیراز، قزلحصار کرج، سپیدار اهواز، مرکزی رشت، ملایر و زاهدان صورت گرفت.
خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه، روز چهارشنبه ۱۵ آذر خبر داد امیرحسین مقصودلو، ملقب به «تتلو» که در ترکیه به علت شکایتهای خصوصی متعدد بازداشت شده بود، در مرز بازرگان تحویل مقامهای جمهوری اسلامی شد و «بلافاصله با دستور قضایی بازداشت شد».
به گزارش روابط عمومی دادگستری استان آذربایجان غربی، تتلو که در سالهای اخیر در استانبول ترکیه زندگی میکرد، به وسیله پلیس ترکیه به مقامهای جمهوری اسلامی تحویل داده شد.
بر اساس گزارش میزان، لحظاتی پس از بازداشت تتلو، مقام قضایی در استان آذربایجان غربی دستور تحقیق درباره اتهامهای منتسب به متهم را صادر کرد تا با تکمیل تحقیقات، پروندهاش تحویل ضابط قضایی شود.
این گزارش اضافه کرد شاکیان خصوصی، شکایتهای متعددی علیه تتلو در دستگاه قضایی ثبت کردهاند که مهمترین آنها شکایت افراد زیر ۱۸ سال و خانوادههایشان از او به دلیل تعرض جنسی و اعمال خشونت است.
میزان نوشت: «تتلو طی سالهای اخیر اقدامات گستردهای در جهت گسترش فساد و فحشا در بین جوانان و نوجوانان داشته است.»
پیش از این بهمن بابازاده، خبرنگار حوزه موسیقی ساکن ایران و خبرگزاری تسنیم گزارش داده بودند تتلو به عنوان خواننده و آهنگساز مقیم ترکیه، با شکایت کنسولگری جمهوری اسلامی در استانبول به دلیل «فحاشی»، از سوی پلیس ترکیه بازداشت و به بازداشتگاه منتقل شده است.
بابازاده روز یکشنبه ۱۲ آذر در شبکه اجتماعی ایکس در این باره نوشت: «این خواننده متهم است به کارکنان کنسولگری ایران فحاشی کرده است. دادستان استانبول امروز درباره تعداد روز بازداشت تتلو رای خواهد داد و او هماینک در بازداشتگاه است.»
همزمان خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، تایید کرد که این خواننده از سوی پلیس ترکیه دستگیر شده است.
تسنیم نوشت دلیل این بازداشت «اقدام به تشنج در کنسولگری ایران در ترکیه» بوده است.
بر اساس گزارش این خبرگزاری امنیتی، تتلو «به تازگی پاسپورت جدید دریافت کرده اما با پاسپورت پانچ شده به فرودگاه رفته که این موضوع نشان میدهد، او برای حاشیهسازی و جذب بیشتر دنبالکننده دست به این کار زده است».
تسنیم پیشبینی کرده بود که تتلو «به دلیل نداشتن شاکی خصوصی احتمالا به زودی آزاد خواهد شد».
تتلو چهار سال پیش نیز به درخواست نیروی انتظامی جمهوری اسلامی به وسیله پلیس ترکیه بازداشت شد و مقامهای پلیس ایران گفتند کارهای انتقال او به کشور در حال انجام است. او یک هفته بعد آزاد شد.
احمد نوریان، سخنگوی وقت نیروی انتظامی، روز هشتم بهمن ۱۳۹۸ در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران جوان گفته بود: «به علت پروندهای قضایی که برای تتلو در ایران تشکیل شده بود، اعلان قرمز اینترپل برای این فرد اعلام و او در ترکیه بازداشت شد.»
در آن زمان، رسانههای ایران اتهام این خواننده را اهانت به شخصیتهای مذهبی شیعیان در یکی از کنسرتهایش اعلام کردند.
سال قبل از آن، غلامحسین محسنی اژهای، معاون و سخنگوی وقت قوه قضاییه، اعلام کرد دستگاه قضایی برای این خواننده به دلیل اظهاراتش حین زندگی و فعالیت در خارج کشور پرونده تشکیل داده و حکم غیابی برای او صادر میکند.
تتلو متولد سال ۱۳۶۶ در تهران است که کار هنری خود را در سال ۱۳۸۳ و با انتشار آثارش در یک وبلاگ آغاز کرد.
نخستین آلبوم او با نام «زیر همکف» منتشر شد.
تتلو یک بار در آذر ماه سال ۱۳۹۲ به وسیله پلیس امنیت اخلاقی در ایران بازداشت و پس از چند روز مجددا آزاد شد.
او پس از آزادی با انتشار نامهای در صفحه فیسبوک خود از طرفدارانش عذرخواهی کرد.
در تابستان سال ۱۳۹۴، در جریان مذاکرات هستهای جمهوری اسلامی با کشورهای اروپایی و آمریکا، این خواننده با مجوز و حمایت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی یک موزیک ویدیو را با عنوان «خلیج فارس حق مسلم ماست» روی عرشه یکی از ناوهای نیروی دریایی جمهوری اسلامی در خلیج فارس تولید و منتشر کرد.
این اثر او و همکاری با نیروهای نظامی با واکنش کاربران در فضای مجازی و رسانهها مواجه شد.
او سابقه حضور در مراسم و برنامههای دیگری را نیز دارد که مورد حمایت حکومت بودند؛ از جمله حضور در موزه صلح تهران در سال ۱۳۹۴ برای قدردانی از جانبازان جنگ ایران و عراق.
این خواننده یک بار دیگر در شهریور ماه سال ۱۳۹۵ بازداشت شد. در آن زمان اتهام او را «تشویق جوانان به فساد و فحشا» عنوان کردند.
تتلو در انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۹۶ از کاندیداهای جریان اصولگرا، محمدباقر قالیباف و پس از انصراف او از ابراهیم رئیسی حمایت کرد.
او در زمستان سال ۱۳۹۶ اعلام کرده بود به صورت موقت از دنیای موسیقی ایران خداحافظی میکند.
اظهارات و پستهای او در رسانههای اجتماعی درباره مسایل عمومی بارها با واکنشهای گسترده روبهرو شده است.
در آستانه شانزدهم آذر و روز دانشجو، جمعی از دانشجویان تعلیق شده دانشگاههای کشور بیانیهای منتشر کردند و برای برگزاری اعتصاب سراسری در دانشگاهها فراخوان دادند. در این بیانیه از دانشجویان خواسته شده است تا روز چهارشنبه ۱۵ آذر از شرکت در کلاسهای درس خودداری کنند.
به گفته نویسندگان بیانیه، بسیاری از دانشجویان یا با «احکام ظالمانه کمیتههای بیانضباط» و ارجاع به شیوهنامهای ضد دانشجویی از حق تحصیل محروم هستند یا داخل دانشگاه، فضای متشنجی را تجربه میکنند.
تلاشها برای سرکوب جنبشهای دانشجویی و جلوگیری از دور جدید اعتراضات در دانشگاهها از ابتدای سال تحصیلی جدید و بازگشایی دیرهنگام کلاسها آغاز شد.
از مهر امسال تاکنون گزارشهایی درباره برخوردهای قهری با دانشجویان، اخراج و تعلیقها و برگزاری جلسات کمیته انضباطی منتشر شده است.
برای برخی از دختران دانشجوی مخالف حجاب اجباری، حکم لغو اسکان در خوابگاهها صادر کردهاند.
از سوی دیگر بر اساس بیانیه دانشجویان تعلیقی، بسیاری از استادان دانشگاهها صرفا به دلیل حمایت از جنبش دانشجویی با احکام اخراج، تعلیق، قطع حقوق یا تمدید نشدن قرارداد روبهرو شدهاند.
به گفته آنان، در موارد متعددی استادانی با کیفیت تدریس به مراتب پایینتر اما همراه با دستگاه سرکوب، جای استادان کنار گذاشته شده را گرفتهاند.
به تازگی گزارشهایی به ایراناینترنشنال رسیده است که نشان میدهند با ادامه فشارهای امنیتی، کادرهای آموزشی شماری از دانشگاهها که در خیزش ۱۴۰۱ نقشی پررنگ داشتند، پاکسازی شدهاند.
گزارشهایی از این پاکسازی وسیع در دانشگاههایی مانند امیرکبیر، شریف، آزاد تهران، آزاد و سراسری اصفهان، علوم پزشکی تبریز و شماری دیگر از دانشگاهها منتشر شده است.
افرادی که در این پاکسازی کنار گذاشته شدهاند، طی یک سال گذشته به اشکال مختلف دست به حمایت از دانشجویان معترض بازداشت یا تعلیق شده زده و تلاش کرده بودند وضعیت این دانشجوها را بهبود ببخشند.
به گفته دانشجویان تعلیقی، این نخستین بار نیست که حاکمیت به منظور ارعاب و سرکوب، پیشانی دانشگاه را هدف گرفته است.
در بخشی از بیانیه این دانشجویان آمده است که جمهوری اسلامی مشروعیت خود را بر مبنای خودکامگی تعریف و به نیروهای قهری دل خوش کرده است و به همین دلیل همیشه به دانشگاه که پایگاه پرسشگری و پسزننده سرسپردگی در برابر وضع موجود است، به چشم تهدید مینگرد.
به گفته آنان، حکومت با دور کردن دانشجوهای معترض از دانشگاه، بیش از پیش پای خود را بر گلوی دانشجویان فشار میدهد.
دانشجویان تعلیق شده در این بیانیه هشدار دادند که حاکمیت با اعمال «سرکوب افسار گسیخته و همهجانبه» با هدف خاموش کردن هر گونه تلاش برای ایجاد تغییر و سلب امکان کنشگری، دانشجویان را به عنوان آینده ایران به ورطه نابودی میکشاند.
آنان تاکید کردند تبعات این ویرانی، گریبانگیر مسیر توسعه جامعه از هر جهت خواهد شد تا آیندهای به مراتب تاریکتر از امروز پیش رویمان باشد.
در ماههای گذشته انجمنها و فعالان دانشجویی دانشگاههای مختلف دهها بیانیه در محکومیت تشدید فشار و سرکوب فضاهای آموزشی منتشر کرده و آزادی دانشجویان بازداشت شده و بازگشت به تحصیل تعلیق و اخراج شدهها را خواستار شدند.
دانشجویان تعلیق شده در بیانیه خود خواهان به رسمیت شناخته شدن حق تحصیل در دانشگاه، تشکیل اجتماعات، آزادی اندیشه و بیان، انتقاد و مطالبهگری، برخورداری از دادرسی عادلانه، برخورداری از خوابگاه و حفظ حریم خصوصی شدند.
آنان تاکید کردند با هدف اعتراض و نمایاندن تصویری از آیندهای که ادامه وضع موجود رقم میزند، چهارشنبه ۱۵ آذر را روز اعتصاب سراسری دانشجویی اعلام میکنند.
در جریان خیزش انقلابی سال گذشته، دانشجویان دهها دانشگاه ایران با انتشار بیانیههایی به نشانه اعتراض و همدلی با اعتصابات سراسری از حضور در کلاسهای درس در روزهای ١۴، ١۵ و ١۶ آذر خودداری کردند.
پیش و پس از این روزها نیز فضای دانشگاههای کشور شاهد اعتراض، تحصن و تجمعهای دانشجویی گسترده بود.
اعتراضات دانشجویی سال گذشته در شرایطی برای ماههای متوالی ادامه یافت که صدها نفر از دانشجویان دانشگاههای مختلف به شکلی خشونتبار بازداشت یا ممنوعالورود شدند.
در جریان خیزش انقلابی، نیروهای سرکوبگر چندین بار به خوابگاههای دانشجویان در دانشگاههای مختلف حمله کردند.
محبوبه رضایی و سپیده قلیان با انتشار نامهای از زندان اوین درباره وضعیت جسمانی و سلامتی زهره سرو، زندانی سیاسی، هشدار دادند. به گفته آنان، حال این زندانی سیاسی در دوازدهمین روز اعتصاب غذایش نامساعد است.
زهره سرو که به دلیل فعالیت در فضای مجازی زندانی شده، از روز دوم آذر در بند زنان زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده است.
به گفته قلیان و رضایی، زهره سرو در اعتراض به «ناعدالتیهایی که از مهر ۱۴۰۰ و چهار ماه تبعید غیرانسانی به زندان قرچک تا امروز متحمل شده»، اعتصاب غذا کرده است.
آنان با تاکید بر غیرمستقل بودن قوه قضاییه، یادآور شدند تمام مراحل جلب، بازجویی، تحقیقات و محاکمه این زندانی سیاسی غیرقانونی و غیرانسانی بوده است.
سرو روز چهارم آذر در نامهای که نسخهای از آن به دست ایراناینترنشنال رسید، خواسته خود را برای پایان دادن به اعتصاب غذا «پذیرش درخواستش برای آزادی مشروط» عنوان کرد و نوشت در این مدت تنها آب، قند و نمک خواهد خورد.
این زندانی سیاسی تاکید کرد همان قانونی که محکوم به تحمل حبسش کرده، میگوید با سپری شدن بیش از یکسوم حکم، مشمول استفاده از آزادی مشروط است. با وجود این، تا کنون به پیگیریهای او و بابک پاکنیا، وکیلش، پاسخی داده نشده است.
یک هفته پس از این نامه، محبوبه رضایی و سپیده قلیان متنی منتشر کرده و گفتند با «نفوذ افسار گسیخته سپاه پاسداران در دستگاه قضا»، در تمامی مراحل بازپرسی و دادگاه، اجازه دسترسی وکیل و شخص زهره سرو به پرونده، داده نشده است.
به گفته آنان، بدون هیچ مصداقی از اجتماع و تبانی، قاضی به دستور بازجو، حکم سنگین حبس برای زهره سرو صادر کرده است.
زهره سرو در تاریخ دوم مهر ۱۴۰۰ بازداشت و با حکم ایمان افشاری، رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به هفت سال حبس تعزیری محکوم شد که شش سال از آن قابل اجراست.
رضایی و قلیان در نامه خود تاکید کردند: «بازجو به زهره گفته است تنها در صورتی میتواند آزاد شود که بپذیرد از طرف سپاه پاسداران در عراق فعالیت کند.»
به اعتقاد آنان، به همین دلیل با وجود موافقت شورای طبقهبندی زندان، همچنان قاضی از آزادی مشروط او امتناع میکند و بیهیچ ادله موجه و مدللی فقط میگوید: «بازجو گفته نه!»
زهره سرو، زندانی سیاسی مشروطهخواه پیشتر و در آبان ۹۸ به دلیل فعالیت در فضای مجازی (اینستاگرام) بازداشت و به اتهام «اجتماع و تبانی» به سه سال حبس تعزیری و چهار ماه فعالیت موثر در بسیج و مطالعه تفسیر سوره حجرات محکوم شده بود.
سرو که تا پیش از دستگیری در سال ۹۸ با عنوان «ماه فر» در فضای مجازی فعالیت داشت، فروردین ۱۴۰۰ پس از تحمل ۱۵ ماه حبس و اجرای حکم ۷۴ ضربه شلاق از زندان آزاد شد.
این زندانی سیاسی در نامهای که هفته گذشته منتشر شد، به شرایط مادر ۷۵ سالهاش اشاره کرد که به دلیل کهولت سن و شکستگی لگن، امکان خروج از خانه را ندارد و در سالهای حبس او به وسیله پرستار نگهداری میشود.
به گفته سرو، مادرش امکان نشستن روی ویلچر را نیز ندارد و به همین دلیل از ۲۷ ماه پیش تاکنون از ملاقات با او محروم مانده است.
قلیان و رضایی به «رنجها و ذره ذره آب شدن» زهره سرو اشاره کردند و گفتند زندانیان کمتر شناخته شده که به علت شرایط خانوادگی از حمایت خانواده محروم هستند در وضعیت بغرنجتری به سر میبرند.
در بخش دیگری از نامه این دو نفر آمده است: «آنها "نه" قاطع خود را پیشتر به نظام مستبد گفتهاند و اکنون با نظر بازجو از تمام حقوق شهروندی خود محروم هستند. در این بینابین بیعدالتی و نبود عدالتخانه و روزگار سیاهی که جمهوری اسلامی برایمان رقم زده، کنار عزیزانمان و صدایشان باشیم.»
زهره سرو متولد سال ۱۳۶۵ و فارغالتحصیل رشته مدیریت بازرگانی است.
او اردیبهشت امسال همراه با گلرخ ایرایی، نسرین جوادی، سپیده قلیان، بهاره هدایت و نرگس محمدی، پنج تن دیگر از زنان زندانی سیاسی در اوین، با انتشار بیانیهای نسبت به موج اعدامها در ایران اعتراض کرد.
علاوه بر زهره سرو، نسیم سیمیاری، زندانی سیاسی همبند او نیز از روز دوشنبه ۲۹ آبان در اعتراض به ادامه بازداشت و بلاتکلیفی خود در بند زنان زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده است.
بسیاری از زندانیان در ایران به ناچار از اعتصاب غذا به عنوان آخرین راه در اعتراض به رسیدگی نشدن به پروندهشان، مراعات نشدن حقوقشان به عنوان زندانی یا بازداشت ماندن و بلاتکلیفیهای بلندمدت در زندان استفاده میکنند و جان خود را به خطر میاندازند.
خانواده آرمیتا گراوند از برگزاری مراسم چهلم او در روز چهارشنبه ۱۵ آذر بر سر مزار او در «بهشت زهرای تهران» خبر دادند. شماری از خانوادههای دادخواه، خبر برگزاری مراسم او را در شبکههای اجتماعی بازنشر کردند.
آوا گراوند، خواهر آرمیتا، در استوری اینستاگرام خود نوشت مراسم چهلم او از ساعت ۱۵ در قطعه ۹۹ «بهشت زهرای تهران» آغاز میشود.
او روز ۱۳ آذر در یک استوری اینستاگرامی نوشت که یک روز وقتی آرمیتا «با موهای باز و قشنگش» بیرون میرفته، پدرشان از او خواسته «رعایت کند» چون نگرانش بوده اما آرمیتا در پاسخ گفته روزی میرسد که به موهایش افتخار کنند.
آوا گراوند در ادامه نوشت: «آرمیتا، قلبم، آن روزی که گفتی رسید و امروز روزی است که ما به تو افتخار میکنیم.»
آرمیتا گراوند، نوجوان ۱۶ سالهای بود که روز ۹ مهر بر اساس برخی گزارشها و روایتها، در ایستگاه متروی شهدای تهران به دلیل حمله یک زن چادری بیهوش شد، به کما رفت و پس از ۲۸ روز بستری بودن در بیمارستان نظامی فجر، در روز ششم آبان جان باخت.
او دانشآموز کلاس یازدهم هنرستانی در تهران بود و هنگامی که بیهوش شد، در راه مدرسه بود. برخی منابع زن چادری حملهکننده به او را نیروی حجاببان و برخی دیگر، از آتش به اختیارهای حامی حکومت معرفی کردند.
مراسم خاکسپاری آرمیتا روز هفتم آبان با وجود جو امنیتی سنگین با حضور جمعی از شهروندان در «بهشت زهرا» برگزار شد.
بر اساس گزارشها، هنگام قرائت قرآن برای دفن آرمیتا، تعدادی از زنهای شرکتکننده در مراسم فریاد «آرمیتا روحت شاد» و «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده» سر دادند.
پس از پایان مراسم خاکسپاری، ماموران به سمت افرادی که شعار دادند حمله و آنان را بازداشت کردند.
اواخر آبان امسال سایت بیدارزنی در گزارشی به افزایش اعمال فشار بر زنان و سرکوب آنها از سوی حکومت پس از قتل حکومتی آرمیتا گراوند و خاکسپاریاش در روز هفت آبان پرداخت و نوشت ۶۲ زن در این مراسم بازداشت و به زندانهای اوین و قرچک منتقل شدند.
جلسه دادگاه دستکم ۱۴ نفر از زنان بازداشت شده حاضر در زندان قرچک تنها یک هفته پس از بازداشت در تاریخ ۱۵ آبان برگزار شد.
در میان افراد بازداشتشده زنانی از تشکلهای دانشجویی، وکیلها و خانوادههای دادخواه حضور داشتند.
نسرین ستوده، وکیل و فعال حقوق بشر که در مراسم خاکسپاری آرمیتا گراوند در روز هفتم آبان بازداشت شد روز ۲۳ آبان در نامهای به تشریح چگونگی بازداشت خود و ۴۲ تن دیگری پرداخت که به دادسرای اوین منتقل شدند.
به گفته ستوده، ماموران امنیتی او و منظر ضرابی، از مادران دادخواه ساقط شدن هواپیمای اوکراینی با موشکهای سپاه پاسداران را «روی زمین کشیدند، بردند، سوار ماشین وَن کردند» و به پای او شوکر زدند.
ستوده و ضرابی در حالی از «بهشت زهرای تهران» به بازداشتگاه وزرا منتقل شدند که حاضر به سر کردن حجاب اجباری نشدند.
پس از انتشار خبر جان باختن آرمیتا گراوند، شهروندان در شامگاه ششم آبان در شهرهای مختلف ایران از جمله تهران، کرج و شیراز به سر دادن شعارهایی مانند «مرگ بر حکومت بچهکش» پرداختند.
۴۰ روز پس از اتفاقی که شهروندان از آن با عنوان «قتل حکومتی» یاد میکنند، فراخوانهایی برای حضور بر مزار آرمیتا در روز چهارشنبه منتشر شده است.
گوهر عشقی، مادر دادخواه ستار بهشتی، کارگر وبلاگنویس کشته شده به دست جمهوری اسلامی، نوشت: «بچههایمان، عزیزانمان، قهرمانان جاوید ما که جان شیرینشان توسط خونخوارهای [علی] خامنهای گرفته شد، فراموش نکنیم.»