دیدهبان حقوق بشر در گزارشی جدید تاکید کرد که طالبان با آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت زنان و دختران افغان، مرتکب «جنایت علیه بشریت» شده است. این سازمان همچنین خواهان انجام تحقیقات بینالمللی برای پاسخگو کردن طالبان در این زمینه شد.
این سازمان روز جمعه ۱۷ شهریور با انتشار گزارشی، مولفههای جرم «آزار و اذیت جنسیتی» را برشمرد که شامل محرومیت عمدی و شدید یک گروه از حقوق اساسیاش برخلاف حقوق بینالملل بهدلیل هویتش است و تاکید کرد که طالبان مرتکب این جرم «آزار و اذیت جنسیتی» نیز در افغانستان شده است.
این سازمان برای نخستین بار اقدامات طالبان علیه زنان را تحت عنوان «جنایت علیه بشریت» معرفی کرد و از دیوان بینالمللی کیفری خواست پرونده جنایتهای طالبان علیه زنان را بررسی کند.
در این گزارش آمده که سیاستها و قوانین طالبان، زنان و دختران سراسر افغانستان را به خاطر جنسیتشان، از حقوق اساسی محروم کرده است.
همچنین به گفته این سازمان، طالبان زنان و مردانی را که به سیاست آنها در نقض حقوق زنان اعتراض کردهاند، بازداشت و حتی شکنجه کردهاند.
الیزابت اونسن، دبیر دادگستری بینالمللی دیدهبان حقوق بشر گفت «انکار ظالمانه و روشمند» حقوق ابتدایی زنان از سوی طالبان که با هدف حذف آنها از عرصههای عمومی جامعه انجام میشود، توجه جهانی را به خود جلب کرده است.
اونسون افزود: «تحقیقات دیوان کیفری بینالمللی در افغانستان میتواند راهی برای پاسخگویی به جنایت علیه بشریت در مورد آزار و اذیت جنسیتی فراهم کند.»
او تاکید کرد که حکومتها باید اطمینان حاصل کنند که دادستانهای دیوان بینالمللی کیفری، منابع و همکاریهای لازم را برای بررسی این جنایتها در افغانستان در اختیار دارند.
دیدهبان حقوق بشر نوشت که بر اساس یافتههای این سازمان، طالبان از آغاز حکومت دوباره خود تاکنون، با صدور دستورات کتبی و شفاهی، مرتکب «جنایت علیه بشریت» در قبال زنان افغان شده است.
این سازمان از طالبان خواست که تمام اشکال سرکوب و تبعیض را علیه حقوق ابتدایی زنان و دختران، لغو کند.
دیدهبان حقوق بشر تصریح کرد که افغانستان یکی از طرفهای اساسنامه رم دیوان بینالمللی کیفری است و دادستانهای آن اجازه دارند که تحقیقات خود را درباره وضعیت افغانستان از سر بگیرند.
کارشناسان سازمان ملل هم اواخر تیر جاری اعلام کردند محدودسازی سیستماتیک زنان و دختران در افغانستان میتواند مصداق آپارتاید جنسیتی باشد.
طالبان در دو سال گذشته، محدودیتهای گستردهای بر زندگی شغلی، آموزشی و اجتماعی زنان وضع کرده است.
این گروه، دختران مقطع ششم ابتدایی به بعد را از حضور در مدرسه منع کرده و درهای دانشگاهها را روی دانشجویان دختر بسته است.
