مجتبی جباری، بازیکن سابق استقلال، که این روزها با افتتاح کتابفروشی خود، از کار در فوتبال فاصله گرفته، در گفتگو با ورزش سه دلیل تیرهروزیهای استقلال را سوءمدیریتی عنوان کرده که از دوران بازی او، این باشگاه را فرا گرفته بود.
اگر از همان زمان این دو باشگاه به بخش خصوصی واگذار شده بودند شرایط خیلی بهتری داشتند و دست کم برای گرفتن مجوز حرفه ای به مشکل نمیخوردند.
تیم داری دولتی بخش اصلی مشکل این دوباشگاه است. اگر این دو تیم را بردارید فوتبال ایران تهی می شود. ما مردم را هرروز می بینیم، به خاطر شرایط این دو تیم ناراحت و نگرانند، اما انگار حال و روز این هواداران مهم نیست. آنها ناامید و عصبانی هستند. این همه بی مسئولیتی را واقعا درک نمی کنم.
باشگاه طوری نیست که کسی برایش برنامه ریزی کند. مدیریت میداند که مدت زمانی کوتاهی اینجاست، نمی تواند کار بلند مدت کند، میخواهد همان دوره اش را خوب بگذراند و برود. هرکسی به استقلال میآید ظاهرا بهترین کارها را انجام می دهد اما بعد از یکی دوسال می بینیم بدترین عملکرد را داشته است.
سالهایی که بازی میکردم استقلال قهرمان میشد و شرایط خوبی داشت و همه بازیکنان دوست داشتند به این تیم بیایند. اما حالا برای پرسپولیس اینطوری است. حتی روی تعداد تماشاگران هم تاثیر دارد؛ بچههایی که فوتبال می بینند طرفدار تیمی میشوند که قهرمانی می آورد.
در این گزارش آمده است؛ استقلالیها در بخش معیارهای A که ناکامی در احراز یکی از آنها منجر به عدم صدور مجوز میشود، در ۳۵ مورد، تنها در ۲۱ مورد قبول شده و علاوه بر نقص مدارک در ۴ آیتم، در ۱۰ مورد دیگر به کلی رد شدند.
برنامه توسعه جوانان، بخش معیار استادیوم، بخش معیار مالکیت امکانات آموزشی، بخش معیار پرسنلی و اداری، بخش معیار چارت سازمانی و بخش معیار مالی، قسمتی از مواردی است که استقلال به دلایل تاملبرانگیزی نظیر عدم بارگذاری مدارک یا بارگذاری ناقص، به کلی در احراز آنها رد شده است.
به طور مثال استقلال برای کسب مجوز حرفهای، استادیوم فولادشهر، ورزشگاه خانگی ذوب آهن اصفهان را به عنوان استادیوم خانگی خود معرفی کرده است، اما این استادیوم حداقل در ۱۸ مورد به دلیل عدم برخورداری از معیار مربوطه و در ۷ مورد به دلیل عدم بارگذاری مدارک از سوی باشگاه استقلال، رد شده است.
در بخش معیارهای B که ناکامی باشگاه در برآورده کردن آنها با جریمه مالی مواجه میشده و خللی در صدور مجوز ایجاد نمیکرد هم استقلالیها انفعال غیرقابل درکی داشتند. به طور مثال، "ثبتنام بازیکنان بزرگسالان و ردهای پایه در فدراسیون یا هیاتها جهت شرکت در بازیهای رسمی"، موردی است که این باشگاه نسبت به انجام آن اقدامی نکرده است.
در موردی دیگر، آنها نسبت به بارگذاری تصاویر از تجهیزات محل تمرین و امکانات پزشکی آن اقدام نکردهاند. در بخش اداری به عنوان مثال مدارک فرشید سمیعی، مشاور حقوقی باشگاه و در بخش فنی، مدرک مربیگری بهزاد غلامپور و دوسسانتوس، بدنساز ساپینتو، به صورت کامل بارگذاری نشده است.
معرفی افسر حفاظت از کودکان، داشتن حداقل یک تیم زنان که در مسابقات رسمی در سطح ملی منطقهای یا محلی شرکت کند، حمایت یا سازماندهی برنامههای مسئولیت اجتماعی، داشتن آکادمی به همراه زیرساختها و امکانات مورد نیاز مطابق کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز مواردی از معیارهای سطح C بود که استقلال به کلی آن را نادیده گرفته است.
ساکت در این نامه ضمن اشاره به مشکلات مالی باشگاههای لیگ برتر ایران، خطاب به کمیسیون تلفیق مجلس نوشته: «گزارش جامعی از وضعیت حق پخش و همچنین پیشنهاد اجرایی جهت تحقق و ایجاد این حقوق جهت جلوگیری از پیامدهای آتی بینالمللی همچون تعلیق و عدم صدور مجوز حرفهای باشگاهها ارائه میگردد.»
در خلاصه طرح پیشنهادی، «پرداخت مبلغ ۲.۰۰۰.۰۰۰.۰۰۰.۰۰۰ تومان (دوهزار میلیارد تومان) در فصل جاری توسط صدا و سیما به سازمان لیگ فدراسیون فوتبال بابت حق پخش زنده، تولیدی و منتخب مسابقات فوتبال لیگ برتر از درآمد حاصله صدا و سیما» آمده است.
در پیوست این نامه، طرح پیشنهادی مورد اشاره ساکت ضمیمه شده که در آن ضمن توضیح حق پخش، مدلهای مختلف جمعی و فردی پرداخت این حق، درآمد لیگهای معتبر اروپایی و آسیایی، مثل پریمیر لیگ، لالیگا، سری آ و ... عواقب عدم اجرای این قانون در ایران و در نهایت راهکار باشگاه سپاهان برای این موضوع تشریح شده است.
مدل پیشنهادی ساکت، تقسیم ۵۰ درصد از مبلغ درخواستی در این نامه (۲ هزار میلیارد تومان) به صورت مساوی بین تمام باشگاهها، تقسیم ۲۵ درصد مبلغ بین باشگاهها بر اساس رتبه کسبشده در انتهای فصل و همچنین تقسیم ۲۵ درصد درآمد حاصله بین باشگاهها بر اساس تعداد بازیهای پخششده از آنها است.