ولی محلوجی، عضو جبهه آزادی ایرانیان کوییر، برای اعلام همبستگی با وحید بهشتی، که با مطالبه تروریست شناختن سپاه ۵۹ روز است اعتصاب غذا کرده، با او در مقابل وزارت خارجه بریتانیا دیدار کرد. محلوجی با تقدیم یک درختچه زیتون مزین به پرچم رنگینکمان، از مقاومت بهشتی قدردانی کرد.
جبهه آزادی ایرانیان کوئیر (IQL) که در ۱۰ آذر از سوی گروهی از ایرانیان کوییر تشکیل شد، یک سازمان غیرانتفاعی حقوق بشری است که از حقوق و زندگی جامعه کوییر در داخل و خارج از ایران حمایت میکند.
از آغاز شروع خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی»، جامعه کوییر ایرانی با حضور در خیزش انقلابی مردم در داخل و خارج کشور بر مطالبات خود برای ایران پس از جمهوری اسلامی تاکید کردهاند.
حامد اسماعیلیون درباره دلایل کنارهگیریاش از شورای همبستگی به ایراناینترنشنال گفت در حالی که به همراه اکثریت قریب به اتفاق جمع برای پیشبرد طرحها خواستار تشکیل کمیتههای تخصصی، اساسنامه و سازوکار بودند، اما «از طرف آقای پهلوی» مقاومت وجود داشت.
حامد اسماعیلیون در برنامه چشمانداز با سیما ثابت به ایراناینترنشنال گفت از ابتدا در شورای همبستگی تاکید او و اکثریت اعضا بر این بوده که باید برای همه طرحهای مورد نظر کمیتههای تخصصی تشکیل شود و این شورا دارای اساسنامه و سازوکار باشد، اما نظر مخالف این بود که باید سازمانها و نهادهایی از خارج تشکیل شوند و شورا از آنها حمایت کند.
حامد اسماعیلیون افزود: «مشکل دیگر این بود که بحثهای داخلی جمع به خارج انتقال پیدا کرد که این هم ضربه دیگری بود. به طور مشخص توییتهایی که آقای پهلوی در دو سه هفته گذشته زدند، بیرون بردن بحثهای داخلی از جمع بود، در حالی که ما هنوز داشتیم در موردش صحبت میکریم.»
حامد اسماعیلیوناظهارنظرها درباره همزمانی عمدی کنارهگیری او از شورای همبستگی و سفر شاهزاده رضا پهلوی به اسرائیل را رد کرد و گفت برای پرهیز از این برداشت، برای اعلام تصمیم خود تا بعد از بازگشت او از اسرائیل صبر کرده است.
این چهره مخالف جمهوری اسلامی با تاکید بر اینکه نیروهای سیاسی مختلف به تلاشهای خود برای حمایت از خیزش انقلابی مردم ادامه میدهند، گفت: «انقلاب ایران قرار نیست فروکش کند. جمهوری اسلامی یا دچار فروپاشی میشود یا سرنگون خواهد شد، بدون ما و یا با ما. این کار در داخل ایران اتفاق میافتد و مردم ایران آن را رقم خواهند زد. وظیفه ما در خارج کشور تنها قدرتمندتر کردن مردم در داخل ایران است.»
حامد اسماعیلیون با تاکید بر ادامه فعالیتهای خود در انقلاب «زن، زندگی، آزادی» گفت: «تلاش خواهم کرد با افرادی که پایبند به دموکراسی هستند و افکار نزدیکتری داریم برای شکلگیری جبهههای مختلف کار کنیم. ابدا ناامید نیستم. هر تغییری که ایجاد میشود، درها را به آیندهای دیگر میگشاید. انقلاب در ایران اتفاق خواهد افتاد و آینده بهتری منتظر ایران خواهد بود.»
حامد اسماعیلیون جمعه با انتشار پیامی از «شورای همبستگی برای دموکراسی و آزادی در ایران» کنارهگیری کرد.
اسماعیلیون درباره علت ترک «گروه همبستگی» نوشت: «گروههای فشار از بیرون از جمع با شیوههای غیردموکراتیک میکوشیدند مواضعشان را تحمیل کنند. در میانه انفعال و منازعات بینتیجه، به آتش دعواهای بیهوده دمیده شد که در فضای آن خون آنها که کشته شدند و رنج آنها که درد میکشند به سایه میرود.»
شورای همبستگی برای دموکراسی و آزادی در ایران در روز ۲۱ بهمن ۱۴۰۱ اولین نشست خود را در دانشگاه جرجتاون در واشینگتن دیسی برگزار کرد.
این شورا که دیگر اعضای آن عبارتند از شاهزاده رضا پهلوی، شیرین عبادی، عبدالله مهتدی، مسیح علینژاد و نازنین بنیادی، در روز ۱۹ اسفند ۱۴۰۱ «منشور همبستگی و سازماندهی برای آزادی» خود به نام «مهسا» را منتشر کرد.
سایت هرانا گزارش داد کیفرخواست پرونده هشت تن از بازداشتشدگان خیزش سراسری در ایذه با اتهاماتی از قبیل «محاربه» و «افساد فی الارض» صادر شد. پرونده این افراد به شعبه چهارم دادگاه انقلاب اهواز ارجاع شده و همگی در زندان شیبان اهواز به سر میبرند.
طبق این گزارش، اسامی این شهروندان بهمن بهمنی، محسن احمدپور، بهروز سلحشور، رسول بداغی، وحید عباسی، رضا عربپور، صادق قاسمی و اسماعیل موسوی نظری است.
این شهروندان در آبان ماه سال ۱۴۰۱ به دستور بازپرس پرونده به دست ماموران اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شده بودند. پرونده این افراد به شعبه چهارم دادگاه انقلاب اهواز ارجاع شده و همگی در زندان شیبان اهواز به سر می برند.
یک منبع آگاه از جزییات پرونده به هرانا گفت: این هشت معترض بازداشت شده چندی پیش در پروندهای مشترک، از سوی یکی از شعب بازپرسی دادسرای ایذه تفهیم اتهام شدند، اما از مصادیق اتهامی این افراد اطلاعی در دست نیست.
طرح اتهاماتی همچون محاربه و افساد فی الارض میتواند به صدور حکم اعدام برای متهمان منجر شود.
طرح این اتهامات علیه معترضان بازداشتی در ایذه در حالی مطرح میشود که پیشتر نیز در اواسط فروردین ماه، خبرگزاری قوه قضاییه اعلام کرد عباس کورکوری معروف به «مجاهد»، به اتهام قتل کیان پیرفلک، کودک ۹ ساله اهل ایذه، به اعدام محکوم شده است. این در حالی است که بر اساس گزارشها و گواهی خانواده کیان پیرفلک، این کودک در تیراندازی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی کشته شده است.
مادر و عموی کیان پیرفلک، زینب (ماهمنیر) مولاییراد و سجاد پیرفلک، پیش از این بارها تاکید کردهاند، «مجاهد کورکور» در محل تیراندازی نبوده و این اتهامات سناریوسازی نهادهای امنیتی است.
طبق اعلام سازمان حقوق بشر ایران، با وجود اعدام شدن چهار معترض خیزش سراسری علیه جمهوری اسلامی، همچنان بیش از ۱۰۰ معترض بازداشت شده دیگر در خطر صدور یا اجرای احکام اعدام قرار دارند.
سازمان حقوق بشر ایران تاکید کرده که جمهوری اسلامی «عامدانه با اظهارات ضد و نقیض درباره پرونده و احکام معترضان، مخصوصا احکام اعدام، تلاش میکند تا در این باره ابهام ایجاد کند.»
دومین روز نشست مجازی «گفتوگو برای نجات ایران» در کلاب هاوس، شنبه دوم اردیبهشت برگزار شد و در این همایش فعالان سیاسی، اجتماعی و حقوق بشری از داخل و خارج ایران دیدگاههای خود را درباره گذار از جمهوری اسلامی و تشکیل حکومت دمکراتیک در ایران مطرح کردند.
نیره توحیدی، استاد دانشگاه و کنشگر حقوق زنان، نخستین سخنران در دومین روز این همایش بود.نیره توحیدی در این نشست گفت: «همبستگی ملی اولین ضرورت لازم باید برای گذار از حکومت استبدادی است؛ همبستگی که شخصی مثل تاجزاده و آقای پهلوی را در بربگیرد. قاعدتا منظور از همه، کسانی هستند که مرتکب جنایتی علیه مردم نشدهاند.»
علیرضا رجایی،روزنامهنگار و کنشگر سیاسی، نیز در این همایش گفت: «همه توافق دارند که پروژه جمهوری اسلامی با شکست مواجه شده و این شکست را حتی در میان مقامات رسمی حکومت هم با دو پهلوگویی مشاهده میکنید.»
او افزود: «حکومت کنونی مثل دژ در بستهای است که سایهای از اشباح بر آن دیده میشود. سالیانی که این حاکمیت موجود وجود دارد از ابزار صنعت دین استفاده کرده است. به هر حال نیاز به افق گشایی جدید داریم.»
رجایی خاطرنشان کرد: «خیابان و عدم تبعیت با هزینه سنگین به دست آمده و برای کامل شدن ضلع سوم یعنی رهبری باید چارچوب تعیین کرد و آن را محقق ساخت.»
علی کشتگر، فعال سیاسی سوسیال دموکرات، در این همایش گفت: «همبستگی حداکثری در صورت توافق بر اصول مشترک حداقلی امکان پذیر است. ما همه میخواهیم از استبداد دینی عبور کرده و به دموکراسی سکولار برسیم براساس منشور حقوق بشر است.»
او افزود: «پس از همبستگی، شرط موفقیت گفتمان و شعار این همبستگی را مشخص کنیم. اگر قرار باشد اکثریت مردم در کنار هم قرار بگیرد، شعار آزادی با شعار نان مسکن و اشتغال در کنار هم قرار بگیرد.»
این فعال سیاسی خاطرنشان کرد: «توده تهیدست دموکراسی برایشان کمتر ملموس است. جنبش زن زندگی آزادی شعار نان مسکن را با خود همراه کند. ایران سرزمین تشنه آزادی و عدالت اقتصادی است.»
کشتگر افزود: «یک گفتمان هم برای گفتوگو باید در نظر گرفته شود. به حاکمان بگوییم اهل انتقامگیری نیستیم. به رقبای سیاسی همچون چپهای رادیکال و مشروطهخواهان نیز به زبان مدارا بگوییم مبارزه ما علیه جمهوری اسلامی نباید تحتالشعاع رقابت بین بلوکها باشد.»
محسن کدیور، استاد دانشگاه و کنشگر سیاسی، در این همایش گفت: «نجات یافتن از این رژیم اکنون دارد به یک مطالبه ملی تبدیل میشود. این کج راهه از همان ابتدا بنای کجی بود مبتنی بر ناسازگاری بنیادی درونی. کجا اشتباه کرده بودیم این پرسش تلخ را باید پاسخ دهیم تا دوباره اشتباه نکنیم.»
او افزود: «روحانیون بلکه فقها همانند حکما عرفا سیاستمداران خوبی نیستند ضررشان قطعا بیشتر از نفعشان است. ولایت سیاسی فقیه در کلیه انواع آن فاقد اعتبار شرعی است. ربانی سالاری همان استبداد دینی است که با مردمسالاری و جمهوریت تعارض آشتی ناپذیر دارد.»
کدیور خاطرنشان کرد: «اصل حکومت دینی و اسلامی اشتباه سوم است. حکومت دینی به دلیل توهمات دینی حکومت ناکارآمد و مضر به مذهب است. سیاست اسلامی و اسلام سیاسی اشتباه دیگر است. سیاست اقتصاد زمامداری و اداره مردم اسلامی و غیر اسلامی ندارد.»
این استاد دانشگاه تاکید کرد: «نجات ایران با حفظ تمامیت ارضی و استقلال آن با روش حتیالامکان مسالمتآمیز در گرو کنار گذاشتن نظام اصلاحناپذیر جمهوری اسلامی، برگزاری همه پرسی تغییر نظام و تشکیل مجلس موسسان برای قانون اساسی جدید است. ما باید مطالبه اصلاحات ساختاری را تبدیل به اجماع ملی کنیم.»
حاتم قادری، استاد دانشگاه، نیز در این همایش گفت: «با گذشت بیش از ۱۰۰ سال از مشروطه ما هنوز نتوانستیم قدرت را مهار کنیم ما شایستگی حکومت کردن بر خودمان را پیدا نکردیم و آینده آینده تیره و تاری است. ایران باید خیلی سریع به مشکلات بپردازد.»
قادری افزود: «امر ولایی سطوح مختلف جامعه را در هم تنیده است. امر ولایی در نظام پادشاهی هم بگونهای خودش را نشان داده است. اما به شکل کلاسیک به جمهوری اسلامی باز میگردد. امر ولایی امری رو به زوال است اما آسیبهای خود را به همراه داشته است.»
احسان شریعتی، استاد دانشگاه، نیز در این همایش گفت: «ما خواستار یک دموکراسی هستیم که از پایین به شکل شورایی در جامعه شکل بگیرد.»
قربان بهزادیان نژاد، استاد دانشگاه و کنشگر سیاسی، در این نشست گفت: «ملموس شدن شدت و فراگیری بحرانها باعث شده شناخت و راه برون رفت به مساله فراگیر و همگانی تبدیل شود. برای اجماعسازی به گفتوگو نیاز است.»
عبدالله مومنی، فعال سیاسی، در این نشست گفت: «دلیل طرح راهکار نجات ایران از طریق تدوین یک قانون اساسی جدید این واقعیت است که هیات حاکمه کنونی ایران از هرگونه صلاحیت و کارآیی، نه فقط برای اداره امور مملکت یا اندکی توسعه، بلکه حتی از تمشیت امور روزمره خود نیز عاجز است.»
حسین رفیعی، اقتصاددان و کنشگر سیاسی، در این همایش گفت: «برای عبور خشونتپرهیز از شرایط کنونی، پیشنهاد مشخص من این است آن بخشی که تضییع حقوق مردم کردهاند، به آنها اعتماد دهیم قصد انتقام جویی نداریم.»
رفیعی افزود: «یک هیات حقوقی تشکیل شود به شکایات علیه تضییعکنندگان حقوق مردم رسیدگی کند. سپس از منابع عمومی جامعه خسارت پرداخت کرده و اعاده حیثیت کند.»
عبدالله ناصری، استاد دانشگاه و کنشگر سیاسی، نیز در این نشست گفت: «خیابان نیروی عظیم اجتماعی را در مقابل قدرت حاکمیت به رخ کشیده و آن را به عقب میراند. هر قدر تقابل دو نیرو مردم و حاکمیت توازنش به سمت و کفه نیروی اجتماعی سنگینتر شود، تحقق مطالبات را تسهیل میکند.»
علیرضا بهشتی شیرازی، ناشر و کنشگر سیاسی، نیز در این نشست گفت: «به نظر میرسد دیر یا زود تغییر قطعی است. مهمترین چیز که مانع از هزینه بزرگ در این تغییر میشود رساندن جامعه به یک اجماع است. رسیدن به اجماع نیاز به از خودگذشتگی دارد.»
مهدی نصیری، روزنامهنگار و کنشگر سیاسی، نیز در این همایش خاطرنشان کرد: «مردم هر زمان اراده کنند میتوانند راجع به نوع حکومت تصمیم گرفته و خواهان تغییر باشند. مساله دیگر این است که همه شاهدیم جمهوری اسلامی با بحرانهای زیادی مواجه شده است؛ مهمترین آن بحران مشروعیت است.»
مریم سطوت، کنشگر سیاسی چپ، میز در این نشست با اشاره به اینکه جنبش زن زندگی آزادی با مبارزه زنان شروع شد گفت: «این امر نشان داد بدون آزادی زن، جامعه نمیتواند آزاد باشد. چشماندازی هم برای رژیم وجود ندارد که بتواند تغییری ایجاد کند.»
منصوره شجاعی، کنشگر حقوق زنان، نیز در این نشست جنبش زن زندگی آزادی را از این جهت که این جنبش به جای تخریب و تسلیم، به خلق کردن روی آورده «الهامبخش» خواند. اهدافی که جنبش زن زندگی به دنبال آن است جمهوری خواهی از نوع جمهوری دموکراتیک سکولار پارلمانی است.
عاليه مطلب زاده، عکاس خبرنگار و کنشگر مدنی، نیز در این همایش گفت: «بر هیچ کس پوشیده نیست که جمهوری اسلامی اقتدارش را بر پایه سرکوب مردم بنا نهاده است.»
او تاکید کرد: «مردم باید به این اعتماد برسند که مخالفان، قدرت اداره کشور را دارند و نیروهای سیاسی با تقویت اشتراکات و در کنار هم ایستاده و برای استمرار این روحیه تلاش کنند.»
صدیقه وسمقی، دین پژوه و کنشگر سیاسی، نیز در این نشست با ابراز امیدواری کرد با ائتلاف و وفاق ملی جبهه فراگیر تشکیل شود تا شاهد باشیم که این جنبش پر هزینه به نتیجه برسد و ملت ایران شاهد حوادث خوب در آینده باشند.
مهدی نوربخش،استاد دانشگاه و کنشگر سیاسی، نیز به عنوان آخریم سخنران در این همایش خاطرنشان کرد: «انقلاب ۵۷ قرار بود نظم دموکراتیک بر سر کار بیاورد اما نظام تبدیل به یک نظام استبدادی مطلق شده است. در همه جای دنیا شهروندان از حقوق قانونی برخوردارند. اما این اتفاق درون کشور ما نیفتاده است.»
او افزود: «این نظام هر چه پیش میرود بر اقلیت تکیه میکند و از اکثریت میگذرد. جنبشهای اجتماعی هستند که ما را به انقلاب نزدیک میکنند. جنبشهای اجتماعی توازن قدرت را به هم میزنند.»
نوربخش خاطرنشان کرد: «انقلاب دوم میتواند همراه با خشونت از هر طرف باشد. با پیشنهاد میرحسین موسوی زودتر از اینکه به انقلاب برسیم نظام تن به رفراندوم دهد. این اصولیترین راه است و راهی است که ما را از خشونت دور کند.»
سفارت اسرائیل در عشقآباد، پایتخت ترکمنستان که نزدیکترین مقر دولت اسرائیل به ایران است افتتاح شد. الی کوهن، وزیر امور خارجه اسرائیل که در ترکمنستان به سر میبرد گفت پیام راهاندازی این سفارتخانه در چنین منطقهای به جمهوری اسلامی این است که «اسرائیل همهجا حضور دارد».
کوهن روز شنبه دوم اردیبهشت در مصاحبهای با کانال ۱۳ تلویزیون اسرائیل گفت که نزدیکترین سفارت به ایران در عشقآباد افتتاح شده که معنی آن برای جمهوری اسلامی این است که اسرائیل در همه جا حضور دارد.
او در ادامه به حضور روزهای قبلش در جمهوری آذربایجان هم اشاره کرد.
به گفته کوهن، آذربایجان اولین کشور مسلمان شیعه است که سفارت خود را در اسرائیل افتتاح کرده و این اتفاق نیز «پیامی واضح برای ایران» محسوب میشود.
وزیر امور خارجه اسرائیل در این مصاحبه با اشاره به برنامه اتمی جمهوری اسلامی گفت اسرائیل تلاش میکند برای متوقف کردن این برنامه ائتلافی جهانی را همراه با ایالات متحده آمریکا، اروپا و برخی کشورهای همسایه ایران تشکیل دهد.
اگرچه اسرائیل و ترکمنستان ۳۰ سال پیش روابط دیپلماتیک خود را برقرار کردند اما تا امروز «سفارت موقت» اسرائیل در پایتخت ترکمنستان فعال بود.
ترکمنستان که عمده جمعیت آن مسلمان هستند، هنوز در تلآویو سفارتخانه ندارد اما سفارت اسرائیل در عشقآباد، تنها ۲۵ کیلومتر با مرز ایران فاصله دارد.
مقامات جمهوری اسلامی تاکنون واکنش یا اظهارنظری رسمی در مورد افتتاح این سفارتخانه نداشتهاند اما خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، در گزارشی نوشت: «رژیم صهیونیستی با افتتاح این سفارت در تلاش است تا پس از آذربایجان، در هممرزی با شمال غرب ایران مناطق مرزی شمال شرق کشور را نیز ناامن کند. حضور این رژیم در منطقه جز ناامنی برای کشورهای منطقه از جمله ایران حاصلی ندارد.»
رسانههای اسرائیلی پیشتر درباره افتتاح این سفارتخانه نوشته بودند سفارت اسرائیل در عشقآباد، نزدیکترین سفارتخانه این کشور به خاک «دشمن اصلی خود یعنی ایران» خواهد بود.
روزنامه تایمز اسرائیل نوشت که افتتاح این سفارتخانه، «راه وسوسهبرانگیزی برای نفوذ به جمهوری اسلامی» است.
تلآویو در ادامه تلاشهای خود برای تقویت روابط با همسایگان ایران، با چند کشور عرب روابط دیپلماتیک برقرار کرده است.
جمهوری آذربایجان هم که از پیش با اسرائیل رابطه داشت، به تازگی روابطش را با این کشور گسترش داده است. ۳۰ سال پس از آغاز روابط دو کشور، نماینده جمهوری آذربایجان وارد اسرائیل شد و سفارت دائمی خود را در این کشور افتتاح کرد.
خبر گشایش سفارت جمهوری آذربایجان در اسرائیل روز نهم فروردین منتشر شد و خشم مقامات جمهوری اسلامی را به دنبال داشت طوریکه ناصر کنعانی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، درباره گسترش روابط دیپلماتیک باکو و تلآویو گفت: «از دولت آذربایجان خواستیم در مورد سخنان وزیر امور خارجه رژیم صهیونیستی مبنی بر توافق با آذربایجان برای تشکیل جبهه متحد علیه ایران توضیح دهد.»
کنعانی همچنین اظهارات وزیر امور خارجه آذربایجان را در مورد محتوای گفتوگوهایش با طرف اسرائیلی درباره «مرحله جدید شراکت استراتژیک» باکو و تلآویو، تایید ضمنیِ «جهتگیری ضدایرانی همکاریهای آنها» دانست.
تاکید او بر مواضع «ضد ایرانی» اسرائیل و تایید آن از سوی آذربایجان اشاره به سخنان الی کوهن در دیدار با جیحون بایراموف، همتای آذربایجانیاش بود.
او با اشاره به «تهدیدهای یکسانی» که باکو و تلآویو با آن روبهرو هستند، تاکید کرده بود «درک دو کشور از تهدیدات ایران مشترک است».
همزمان با حضور وزیر امور خارجه اسرائیل در ترکمنستان، حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی نیز با ایمن الصفدی، همتای اردنی خود درباره عادیسازی روابط با کشورهای همسایه گفتوگو کرد.
در این دیدار، وزیر اردنی گفت کشورش خواستار برقراری روابطی خوب با ایران مبتنی بر «اصول حسن همجواری، عدم مداخله در امور داخلی و همکاری دو جانبه» است و در عین حال تاکید کرد ادامه دادن گفتوگوهای راهگشا و صادقانه برای رسیدگی به موضوعات مختلف از جمله «وضعیت مرز با سوریه» ضروری است.
دوم اردیبهشت ۱۴۰۲، کارگران پروژهای صنایع نفت، گاز و پتروشیمی در اعتراض به عدم افزایش دستمزد دست به اعتصاب زده و کارگاههای خود را تخلیه کردند. همزمان همایش منشور مطالبات حداقلی تشکلهای صنفی و مدنی ایران با حمایت ۸۰ حزب و نهاد در آستانه روز جهانی کارگر در آلمان برگزار شد.
روز شنبه شماری از کارگران پروژهای شاغل در چندین پروژه از صنایع نفت، گاز، پتروشیمی و فولاد در عسلویه، دهلران، گچساران، کنگان و ...، زیر عنوان «کمپین ۱۴۰۲» در اعتراض به افزایش پیدا نکردن دستمزد، دست به اعتصاب و تخلیه کارگاههای خود زدند.
این کارگران پروژهای خواستار افزایش دستمزد مطابق با لیست پیشنهادی خود بر اساس افزایش ۷۹ درصدی هستند.
در این روز کارگران شرکت کارن گستر در اعتراض به افزایش نیافتن دستمزد در سال جدید به اعتصابات پیوسته و کارگاه را تخلیه کردند.
بر اساس ویدیوهای منتشر شده، کارگران شرکت IGC شاغل در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی «دشت عباس دهلران» هم در اعتراض به افزایش نیافتن دستمزد برای سال ۱۴۰۲ دست به اعتصاب زده و کارگاه را تخلیه کردند.
بر اساس ویدیوهایی دیگر، کارگران «پتروشیمی دهلران» نیز روز شنبه دست از کار کشیدند.
کارگران شاغل در «صنایع نفتی کنگان» هم در این روز به اعتصاب سراسری کارگران پیوستند.
ویدیوهای منتشر شده نشان میدهند اعتصاب سراسری کارگران به دلیل افزایش نیافتن دستمزد در سال جدید گسترده شده و کارگران شاغل در «پروژههای پتروشیمی گچساران» هم به این اعتصابات پیوستهاند.
کارگران شرکت «کیان صنعت» که در پتروشیمی گچساران مشغول به کارند نیز برای پیوستن به اعتصابات دست از کار کشیدند.
کارگران شاغل در پروژههای شرکت پیمانکاری نفت و گاز «پارس کیهان» هم روز شنبه اعتصاب کردند و کار نکردند.
در فاز ۱۴ عسلویه اما کارگران شرکت «اکسیرصنعت»، کارگران پتروشیمی «صدف» و همچنین کارگران پتروشیمی «آپادانا»ی عسلویه، در اعتراض به افزایش نیافتن دستمزد دست از کار کشیدند.
ویدیوی منتشر شده دیگری اعتصاب کارگران «هیدروسازان» را در روز شنبه دوم اردیبهشت نشان داد.
کارگران شاغل در «پتروفولاد جهانپارس» هم در این روز دست از کار کشیده و به اعتصابات پیوستند.
کارگران شرکت تولیدی «آذر فلز» که در پتروشیمی شیراز شاغل هستند، همراه با گروههای دیگر کارگران در ایران دست از کار کشیدند.
همایش حمایت از منشور مطالبات حداقلی تشکلهای صنفی ایران در آلمان
از سوی دیگر روز شنبه همایشی در شهر کلن آلمان به منظور حمایت از منشور مطالبات حداقلی تشکلهای صنفی و مدنی ایران برپا شد.
رضا شهابی و حسن سعیدی، دو عضو زندانی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، در پیامی به همایش کلن از منشور مطالبات حداقلی ۲۰ تشکل حمایت کردند و گفتند که تنها راه رهایی، «وحدت و تشکیلات» است.
این همایش در آستانه روز جهانی کارگر برپا شده و بیش از ۳۰ سخنران در سه پنل مجزا درباره اهداف، اهمیت و زوایای مختلف این منشور صحبت میکنند.
بر اساس گزارشها، بیش از ۸۰ حزب و نهاد و هزار و ۵۰۰ فعال سیاسی از این همایش حمایت کردند.
اواخر بهمن ماه سال گذشته بود که ۲۰ نهاد مستقل صنفی و مدنی ایران به طور مشترک منشوری با عنوان «مطالبات حداقلی تشکلها» منتشر و ۱۲ خواسته اصلی خود را مطرح کردند.
آنها همچنین بر اتحاد و بههم پیوستگی جنبشهای اجتماعی و مطالباتی و تمرکز بر مبارزه برای پایان دادن به وضعیت ضد انسانی و ویرانگر موجود تاکید کردند.
آزادی همه زندانیان سیاسی، منع جرمانگاری فعالیت سیاسی و صنفی و مدنی، محاکمه علنی آمران و عاملان سرکوب اعتراضات مردمی، آزادی بیقید و شرط عقیده، بیان و اندیشه و راهپیمایی، لغو احکام اعدام و قصاص و ممنوعیت شکنجه، عدم دخالت مذهب در قوانین، برچیده شدن ارگانهای سرکوب، محدود کردن اختیارات دولت، پایان دادن به تخریبهای زیستمحیطی و عادیسازی روابط خارجی در بالاترین سطوح با همه کشورهای جهان، بخشی از خواستههای این تشکلهاست.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، اتحادیه آزاد کارگران ایران، اتحادیه تشکلهای دانشجویی دانشجویان متحد، کانون مدافعان حقوق بشر، سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفتتپه، شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت، خانه فرهنگیان ایران (خافا)، بیدارزنی، ندای زنان ایران، صدای مستقل کارگران گروه ملی فولاد اهواز، کانون مدافعان حقوق کارگر، انجمن صنفی کارگران برق و فلز کرمانشاه، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری، اتحاد بازنشستگان، شورای بازنشستگان ایران، تشکل دانشجویان پیشرو، شورای دانشآموزان آزاداندیش ایران، سندیکای نقاشان استان البرز، کمیته پیگیری ایجاد تشکلهای کارگری ایران و شورای بازنشستگان سازمان تامین اجتماعی (بستا) امضاکنندگان این منشور هستند.