فیلم «همهچیز همهجا به یکباره» که در یازده رشته در نود و پنجمین دوره جوایز سینمایی اسکار نامزد شده بود، توانست هفت جایزه از جمله اسکار بهترین فیلم را از آن خود کند. اما دو نامزد ایرانیتبار اسکار به جایزه نرسیدند.
در مراسم نود و پنجمین دوره جوایز سینمایی اسکار که شامگاه یکشنبه برگزار شد، فیلم «همه چیز همه جا به یکباره» هفت جایزه از جمله، جایزه کارگردانی و سه جایزه از چهار جایزه اسکار برای بازیگری را به دست آورد.
برای این فیلم، دنیل کوان و دنیل شاینرت برنده جایزه بهترین کارگردانی، میشل یئو برنده بهترین بازیگر زن، «که هوی کوآن» برنده بهترین نقش مکمل مرد و جیمی لی کرتیس برنده بهترین نقش مکمل زن شدند.
این فیلم همچنین جایزه بهترین فیلمنامه اصلی و جایزه بهترین تدوین را از آن خود کرد.
«همهچیز همهجا به یکباره» پیشتر نیز جوایزی را به دست آورده بود. یئو و کی کوان برای بازی خود در هشتادمین مراسم گلدن گلوب جایزه گلدن گلوب را دریافت کردند که دومی نیز برنده بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در بیست و هشتمین جایزه انتخاب منتقدان شد.
فیلم «همهچیز همهجا به یکباره» درباره یک زن مهاجر چینی است که میتواند با جهانهای دیگر ارتباط برقرار کند و جهان را نجات دهد.
این فیلم همچنین با ۱۱ نامزدی، بیشترین تعداد نامزدی را در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار داشت.
همچنین جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد به برندان فریزر (فیلم نهنگ) و جایزه بهترین فیلم بینالمللی غیرانگلیسی زبان به فیلم «در جبهه غرب خبری نیست» (آلمان) رسید.
پیشتر فیلم «عنکبوت مقدس» به کارگردانی علی عباسی با وجود اینکه در میان نامزدهای اولیه بهترین فیلم بینالمللی قرار داشت، اما نتوانست به فهرست نهایی راه پیدا کند.
همچنین در میان نامزدهای اسکار نود و پنجم، سیروس نِشواد، یک ایرانیتبار، برای فیلم «چمدان قرمز» که محصول کشور لوکزامبورگ است، در رشته بهترین فیلم کوتاه نامزد شد.
داریوش خنجی، فیلمبردار ایرانیتبار نیز برای فیلمبرداری فیلم «باردو» نامزد دریافت اسکار شده بود.
شهره آغداشلو با لباسی که نام جانباختگان خیزش انقلابی و زن، زندگی، آزادی بر روی آن نقش بسته بود، در فرش قرمز اسکارشرکت کرد. این لباس را کریستین سیریانو ، طراح معروف برای حمایت از خیزش انقلابی طراحی کرده بود.
دنیل روهر، کارگردان مستند «ناوالنی» که جایزه بهترین مستند را در جشنواره اسکار دریافت کرد در گفتوگو با ایران اینترنشنال گفت: «جایزه من نه تنها نشانه حمایت از ناوالنی است، بلکه ابراز پشتیبانی از همه زندانیان سیاسی در ایران است. برایم مهم است که پیامم را از طرف تیمم به آنها برسانم.»
