برادر علی یونسی، دانشجوی زندانی، در توییتی از وخیمتر شدن حال پدر ۷۰ ساله خود، میریوسف یونسی، پس از ۴۳ روز بازداشت در یک سلول انفرادی۱×۲ متری خبر داد. او گفت پدرشان هیچ ملاقاتی با وکیل و خانواده نداشته و «تنها صحبتی که میشنود، فحش و تهدید زیر فشار طاقت فرسا» است.
■ اصل این سند را از اینجا و از طریق این لینک بخوانید.
این سند افشا شده همچنین به وضوح نشان میدهد دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی چگونه بر تجاوز و تعدی مامورانش سرپوش میگذارد و آنها را از هر گونه پیگردی مصون میکند.
این سند از طرف محمد شهریاری، معاون دادستان و سرپرست دادسرای عمومی و انقلاب (شعبه ۲۷) تهران خطاب به علی صالحی، دادستان عمومی و انقلاب تهران نوشته شده و تاریخ ۲۱ مهر ماه ۱۴۰۱ روی آن درج شده است.
پرونده افشا شده، جزییاتی از نحوه بازداشت و سپس تجاوز جنسی به دو دختر معترض را از سوی علیرضا صادقی و علیرضا حسینی، دو مامور سپاه پاسداران ارائه میدهد.
این نامه نخستین سند داخلی افشا شده از درون سیستم قضایی جمهوری اسلامی است که «تجاوز»، «شکنجه» و «آدمربایی» ماموران امنیتی حکومت را برملا میکند.
مامورانی که کارشان تجاوز است
معاون دادستان در نامه خود به دادستان اشاره کرده که دو دختر به کلانتری ۱۲۴ قلهک مراجعه کرده و شکایتی را درباره بازداشت و تجاوز ماموران به آنها در شامگاه ۱۱ مهر ماه طرح کردهاند.
شهریاری بلافاصله پس از اشاره به شکایت این دو دختر نوشته که با «هماهنگی صورت گرفته» با حفا (حفاظت اطلاعات فرماندهی انتظامی تهران بزرگ) شکایت این دو دختر ثبت «نشده» است.
در ادامه این نامه آمده که یک فرد به نام علیرضا صادقی به عنوان متهم و پدرش حسین صادقی، در منزلشان در خیابان پیروزی تهران بازداشت شدهاند.
در طی این بازداشت همچنین مقادیر زیادی باتون، فشنگ جنگی، جلیقه ضد گلوله، بیسیم، دستبند و تعداد زیادی اوراق شناسایی فراجا، سپاه، قوه قضاییه و مقادیر زیادی دلار و همچنین مواد مخدر از منزل متهم کشف شده است.
فردی به نام علیرضا حسینی، سروان پاسدار و مسوول اطلاعات یگان «امام حسن مجتبی» که موتورسیکلت او در منزل «متهم دستگیر شده» بوده نیز بازداشت و به بازداشتگاه ساحفا فراجا (سازمان حفاظت اطلاعات فراجا) منتقل شده است.
نامه سرپرست دادسرای عمومی و انقلاب خطاب به دادستان انقلاب، حاوی اعترافهای افراد بازداشت شده و اقرار آنها به تجاوز جنسی به دو دختر معترض بازداشت شده است.
علیرضا صادقی، مامور سپاه، در اعتراف خود اشاره کرده که در تاریخ ۱۱ مهر برای انجام ماموریت به منطقه ستارخان اعزام شدهاند و دو نفر خانم و یک آقا را در نزدیکی پمپ بنزین ستارخان بازداشت کردهاند.
در این اظهارات آمده که آنها بازداشتشدگان را به سپاه تهران انتقال دادهاند ولی مسوول مربوطه گفته که امکان پذیرش «متهم خانم» ندارند و در نتیجه این دو دختر را به سمت تهرانپارس بردهاند.
این مامور سپاه در ادامه به تجاوز جنسی خود به دختر بازداشت شده اعتراف کرده و مدعی شده است این دختر در خودرو به او پیشنهاد رابطه جنسی داده و او با «جاری کردن خطبه صیغه موقت»، با او عمل جنسی انجام داده است.
او با نام بردن از همراهان خود به اسامی علیرضا حسینی، حجت کیوانلو و علی شاهرودی، گفته است که آنها ممکن است با دیگر دختر بازداشت شده رابطه جنسی برقرار کرده باشند.
علیرضا حسینی که از او به عنوان مسوول اطلاعات یگان «امام حسن مجتبی» نام برده شده، در اعتراف اولیه خود اشارهای به تجاوز جنسی نکرده و صرفا گفته است دو دختر بازداشت شده را همراه یک آقا در محدوده ستارخان بازداشت و گوشیهای همراه آنها را ضبط و تفتیش کردهاند و با ادعای داشتن «مصادیق مجرمانه مرتبط با تجمعات» آنها را سوار خودرو کرده و با خود بردهاند.
او در ادامه گفته است که قصد داشتهاند بازداشتشدگان را به سپاه تهران انتقال دهند اما فردی به نام یکتا، مسوول اطلاعات سپاه تهران، به آنها گفته «پذیرش خانم» ندارند و از آنان خواسته که بازداشتشدگان را رها کنند.
او اما در اعترافهای تکمیلی به تجاوز اعتراف کرده و در شرح ماجرا گفته است: «مشاهده نمودم که صادقی در حال صحبت کردن با یکی از متهمین زن است. به ایشان تذکری مبنی بر فاصله گرفتن از متهمین دادم. پس از چند دقیقه دیدم صادقی دست پشت کمر [نام زن بازداشت شده] گذاشته و در حال صحبت کردن با اوست. به وی تذکر دادم ولی صادقی دختر دوم بهنام [نام دیگر زن بازداشت شده] را به سمت بنده هدایت نمود که با اشاره سر از صادقی سوال کردم داستان چیست که صادقی اشاره نمود از خودش بپرس.»
این مقام سپاه اعتراف کرده است که دیده «صادقی ایستاده روبهروی ... و قسمت جلوی شلوارش پایین بوده و خانم ... در حال ....».
از توصیف این صحنه به نظر میرسد صادقی در حال اجبار دختر بازداشت شده به سکس دهانی بوده است.
او سپس در روایت تجاوز جنسی خود ابتدا ادعا کرده است دیگر دختر بازداشتی او را تحریک کرده و با گفتن این که «تو را خدا ما را آزاد کنید» زیپ شلوار او را پایین کشیده است.
تلاشی رسوا برای حمایت از ماموران متجاوز
معاون دادستان در تلاشی آشکار برای سرپوش گذاشتن بر تجاوز دو مامور سپاه به دو دختر معترض، در بخش نتیجهگیری پرونده نوشته که «متهمان صرفا جهت اخاذی و آدمربایی اکیپی تشکیل داده و اقدام به انجام اقدامات مجرمانه نمودهاند».
در این بخش همچنین به تشکیل «بازداشتگاههای مستقل» و «شکنجه مردم»، «اخاذی» و «ارتباط وسیع با زنان و دختران» اشاره شده است.
بخش پایانی نتیجهگیری به روشنی نشان میدهد چگونه دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی پرونده تجاوز مامورانش به مردم را مختومه میکند.
در این بخش آمده که «با توجه به مسالهدار بودن پرونده و امکان نشت اطلاعات در شبکههای اجتماعی و رسانهها و سوءاستفاده گروههای معاند، توصیه میشود دستورات لازم در ارتقای طبقهبندی به "بهکلی سری" اتخاذ گردد و با توجه به عدم ثبت شکایت، با برکناری متهمان بدون ذکر نام ارگانهای انتظامی درگیر، با مرور زمان مختوم گردد.»
از ابتدای شروع خیزش انقلابی علیه جمهوری اسلامی، گزارشهای متعددی از تعرض و تجاوز جنسی ماموران امنیتی به زنان معترض در هنگام بازداشت و در جریان بازجویی منتشر شده است.
همچنین گزارشهای مستندی وجود دارد که حاکی از شلیک به اندام جنسی زنان معترض در جریان اعتراضها به عنوان بخشی از روند سرکوب سیستماتیک است.
نامه افشا شده معاون دادستان به دادستان عمومی و انقلاب تهران سندی انکارناپذیر از چگونگی کارکرد سیستم امنیتی در ایجاد مصونیت برای افرادی است که در قامت باندی تبهکار از طریق تجاوز و شکنجه، منویات حکومت را برای سرکوب پیش میبرند.
جهان به خیزش انقلابی ایرانیان با حیرت مینگرد اما اگر «خوب» نگاه میکرد، باید از پیش هم به قدرت پنهان زنان ایران گوشهچشمی میداشت. تمام این سالها زنان آرام و راهبردی، تار و پود رشته جمهوری اسلامی، یعنی حجاب را پنبه کردهاند.
خیزش انقلابی در ایران، جنبش مدنی خودجوش افرادی است که جانشان به لبشان رسیده و در حالی که نمیتوانند حتی حداقلهای زندگی را برای خود مهیا کنند، باید از رژیم خودکامه مذهبی هم (که با وعده و وعید نگهداری از مردم خودش بر سر کار آمد) هم اطاعت کند و چه چیزی خطرناکتر از انبوه مردمی است که چیزی برای از دست دادن نداشته باشند؟ انقلاب فرانسه خود گواه چنین ادعایی است.
جمهوری اسلامی ۴۳ سال است با سیاست وحشتآفرینی به قدرت چسبیده است و زنان بیش از همه بهای چنین چنگزدنی را پرداختهاند.
در این بازی قدرت، رژیم گاهی هم مردم را به صورت غیررسمی کمی آزاد میگذارد تا دوباره با ضرب شست ناگهانی و بدون اعلام، با سختگیری غافلگیرشان کند. البته از این شلکن و سفتکن حکومت آشکارا حرفی زده نمیشود. اما داستان ژینا (مهسا) [امینی] بود که کارد را به استخوان رساند. مانند خیلی زنها، چند تار موی مهسا از روسریاش، بیرون ریخته بود. به هر حال قوانین فیزیک تا ابد از قوانین حجاب اجباری جمهوری اسلامی تبعیت نمیکنند و روسری گاهی از سر لیز میخورد.
در تمام ۴۳ سال اخیر، از دست جمهوری اسلامی در رفت که با این اقدامات حکومت فقط زنها را جسورتر میکند؛ چون زنها در ایران قبل از مرگ مهسا امینی هم روسری را کم و بیش دور انداخته بودند.
همین اقدامات بود که خیزش انقلابی را رقم زد و افرادی از جمله نازنین بنیادی، بازیگر و فعال حقوق بشر، آن را «نخستین انقلاب به رهبری زنان» میدانند.
بنا بر تحلیل نازنین بنیادی، جمهوری اسلامی دو راه پیش رو دارد: یکی این که به سرکوب وحشیانه مردم ایران ادامه دهد که این راه تنها خشم و کینه علیه رژیم را بیشتر میکند و برای جمهوری اسلامی نبردی است که در آن ناگزیر شکست خواهد خورد یا این که گشت ارشاد را منحل کند و به زنان اجازه دهد حجاب از سر بردارند که البته حجاب اجباری از ارکان یک حکومت اسلامی است و بدون آن، چنین حکومتی از اساس پاشیده است.
بنیادی باور دارد جمهوری اسلامی به هر حال بازنده است و هر راهی برود، آنقدری بقا نخواهد یافت.
جمهوری اسلامی همواره کوشیده که خیزش انقلابی در ایران را وابسته به غرب و آن را جنبشی سیاسی به جهان بشناساند، اما آنچه در ایران روی میدهد جنبشی برای احقاق حقوق مدنی است. زنان ایران از بنیادیترین حقوق بشر محروماند.
جنایات جمهوری اسلامی توجه جهان را هم به خود جلب کرده و باعث اخراج این کشور از کمیسیون مقام زن سازمان ملل متحد شده است.
طبق قوانین جمهوری اسلامی، بسیاری از تصمیمات مهم زندگی زنان وابسته به اجازه مردان است و شعار انقلاب «زن، زندگی، آزادی» درباره سیاست نیست بلکه درخواست برابری است.
در اوایل اعتراضات برآورد مقامهای اطلاعاتی ایالات متحده این بود که جنبش مردم ایران این بار هم همچون جنبشهای گذشته شکست خواهد خورد اما ایرانیان باور دارند که این بار فرق میکند.
و اگرچه منابعی در داخل رژیم در ابتدای اعتراضات فکر میکردند راه برونرفتی از بحران فعلی وجود خواهد داشت اما با هر چه به خاک و خون کشیده شدن بیشتر اعتراضات، امید برای هر اصلاح هم رنگ باخت.
در کشوری که در زبانی که مردم به آن تکلم میکنند، زن بر مرد تقدم دارد و این در ترکیباتی مثل «زن و شوهر»، «زن و مرد» و «خواهر و برادر» در زبان فارسی هویداست، زنان در نهایت خواستار احقاق حقشان شدهاند.
مردم ایران دیگر خریدار حرفهای رژیم که اگر جمهوری اسلامی نبود ایران دست داعش میافتاد هم نیستند.
به هر حال در ایران آنچه که نباید، برای جمهوری اسلامی اتفاق افتاده و آب رفته دیگر به جوی بازنمیگردد.
