خداحافظی جرارد پیکه از بارسلونا و فوتبال

در پاسخ وزارت امور خارجه اسپانیا به ایران اینترنشنال آمده است: وزارت امور خارجه با خانواده‌ سانچز در تماس است و آنها گزارش داده‌اند که او ناپدید شده است. سفارت ما در تهران درباره وضعیت سانچز با مقامات ایرانی در تماس است

این هوادار فوتبال که در ۹ ماه گذشته، سفر ماجراجویانه خود با پای پیاده از مادرید به دوحه قطر برای تماشای بازی‌های جام جهانی را در حساب اینستاگرامی خود مستندسازی می‌کرد، از اول اکتبر (نهم مهرماه)، یعنی زمان ورودش به خاک ایران، هیچ پستی در اینستاگرام به اشتراک نگذاشته. به گفته خانواده آقای سانچز، واتس‌اپ او هم از آن تاریخ به روز نشده است.

او در ۹ ماه گذشته از ۱۵ کشور جهان عبور کرد و قرار بود، ایران آخرین توقف پیش از رسیدنش به دوحه قطر باشد. گزارش ناپدید شدن این شهروند اسپانیایی از طریق خانواده‌اش به اطلاع وزارت خارجه اسپانیا رسیده است

روزنامه اطلاعات در شماره امروز خود با انتشار یادداشتی، جام جهانی قطر ۲۰۲۲ را برای ایران یک «فرصت از دست رفته» خواند و نوشت: در فاصله ۲۰ روز مانده تا شروع مسابقات، به گواه آمار رسمی هنوز حتی یک بلیط سفر به ایران خریداری نشده یا یک تخت مراکز اقامتی از سوی مسافران خارجی رزرو نشده است.

در ادامه این یادداشت آمده است: حتی یک بنگاه اقتصادی در داخل کشور هم سفارش جدیدی برای کالا یا خدمات تولیدی خود دریافت نکرده تا به مسافران جام جهانی قطر عرضه کند.

روزنامه اطلاعات در حالی جام جهانی قطر را برای ایران فرصت از دست رفته خوانده است که سران نظام جمهوری اسلامی واهمه دارند اعتراضات سراسری و خیزش انقلابی ایرانیان که در تمام دنیا در جریان است، در جام جهانی قطر مشکل‌ساز شود

در بخشی از استوری اینستاگرامی نیکخواه آمده است: سعیده را سالهاست که می‌شناسم، خبرنگار و دوستی حرفه‌ای و صادق که همیشه همراه و همدل ورزش بوده. بارها موفقیت تیم‌های ملی ایران را برای هموطنان بازگو کرده. الان حق نیست بدون تفهیم گناه و بی‌دلیل در بند باشد.

ستاره سابق بسکتبال ایران در این استوری با انتقاد از وضعیت خبرنگاران در ایران تاکید کرد: مگر معنی و مفهوم شغل خبرنگار چیزی جز بیان اتفاقات است.

گفتنی است، خانم فتحی ۲۴ مهر ماه در منزلش و بعد از حادثه آتش‌سوزی زندان اوین توسط ماموران امنیتی و بدون هیچ توضیح یا تفهیم اتهام بازداشت شده است

خادم در این پست اینستاگرامی با اشاره به خاطره‌ای از جام جهانی ۲۰۰۶ نوشت:‌ قبل از جام جهانی، فشار زیادی بود تا علی دايی در لیست نهایی تيم ملی نباشد. اما سرمربی تیم ملی پایش ایستاد.
خاطرم هست در این بازی، به علی که خارج از بحث ماست، بعضی بازیکنان تیم در زمین رفتار خوبی با دایی نداشته و...؛ درنتیجه او نمایش قابل توجهی نداشت و همین هم بهانه جدیدی بود برای مخالفانش و شروع هجمه‌ها و تهیج مردم برای اعتراض به حضورش!

میتوانستم درک کنم که آقای گل فوتبال جهان و فردی که بخشی از دنیا، ایران را به نام او میشناختند، چه حالی دارد. به همین خاطر هم پیشنهادی برای کادر فنی فرستادم، مبنی بر اینکه با توجه به احتمال خداحافظی دایی پس از جام جهانی، اگر بشود از او در بازی بعدی هم استفاده و هر زمان که احساس شد باید تعویض شود، به شکلی محترمانه فضایی برای خداحافظی او فراهم شده و گزارشگر بازی هم به این موضوع اشاره کند.

این خاطره را گفتم تا به این برسم که ما ایرانی‌ها، مردمی هستیم با خلقیاتی خاص وگاه غیرقابل توصیف! مثلا شدیداً "پهلوان کنف کنیم"! بطوریکه عاشقانه، با حمایت‌هایمان یک فرد را به عرش رسانده و سپس با کوچک‌ترین اتفاق، چنان به زمین گرمش میزنیم که انگار این یارو هیچ ارتباطی با آن چهره دوست‌داشتنی دیروز نداشته!

حال هم به عنوان یک طرفدار شش آتشه مهران مدیری، معتقدم همین که او توانسته سالها گل لبخند بر لب ده‌ها میلیون ایرانی بنشاند، دینش را به مردم ادا کرده و اگر بهره مالی و معنوی‌ای هم نصیبش شده، نوش جانش!

کاش بیست درصد از مدیران کشور به اندازه امثال دایی‌ها و مدیری‌ها مفید بوده و میلیاردها تومان هم پاداش می‌گرفتند

چهل روز از آغاز اندوهی عظیم گذشت و نه تنها تسکینمان ندادید که اندوه‌های سهمگین‌تر به روان ما تحمیل کردید. ما عزاداریم اما همیشه اینطور نخواهد ماند. ما عادت کرده‌ایم از دردهایمان پله بسازیم.

همچنین آجیلی حضور در لیگ برتر بسکتبال ایران را تحریم کرد و امسال در هیچ تیمی به میدان نخواهد رفت.