احتمال حل تنشهای آمریکا و جمهوری اسلامی از مسیر دیپلماسی
فرشته پزشک، کارشناس روابط بینالملل، میگوید با توجه به فاصله زیاد میان خواستههای آمریکا و انتظارات جمهوری اسلامی، در شرایط کنونی دیپلماسی بعید است بتواند تغییر اساسی در وضعیت ایجاد کند.
او افزود تا زمانی که هیچیک از طرفین به پیروزی قاطع در میدان نرسیدهاند، احتمال تداوم درگیریها همچنان بالاست.
عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی، در مصاحبهای درباره جنگ ۴۰ روزه، وضع مجتبی خامنهای، قتل عام دیماه، کشتهشدن علی خامنهای و شماری از مقامهای ارشد حکومت، و نیز وجود حفره امنیتی در نظام توضیح داد.
مرتضی کاظمیان، عضو تحریریه ایراناینترنشنال، بخشهای مختلف سخنان عراقچی را ارزیابی میکند
علیحسین قاضیزاده، عضو تحریریه ایراناینترنشنال، با اشاره به نهمین روز حملات آمریکا، گفت راهبرد واشینگتن، فرسایش تدریجی توان نظامی و اقتصادی جمهوری اسلامی از طریق هدف قرار دادن زیرساختها و مراکز نظامی در نقاط مختلف ایران است.
او با مقایسه این روند با سیاست آمریکا در قبال عراق، گفت این حملات با هدف تضعیف تدریجی حکومت و کاهش توان بازسازی و ادامه جنگ دنبال میشود.
حسین آقایی، عضو تحریریه ایراناینترنشنال، گفت: «اگر آمریکا سناریوی تغییر حکومت در ایران را در برنامه خود داشته باشد، این حملات به تنهایی کافی نیست. اسرائیل باید وارد این جنگ شود و مراکز ثقل جمهوری اسلامی، از جمله رهبران سیاسی، نهادهای امنیتی، توان اقتصادی و ساختار حکمرانی را هدف قرار دهد. در این صورت، آمریکا این سیگنال را ارسال میکند که برنامه کلانی برای تغییر حکومت دارد.
همه چیز به این بستگی دارد که آمریکا این جنگ را چگونه میبیند. اگر آمریکا این نبرد را در چارچوبی کلان ارزیابی کند و به این نتیجه برسد که چین و روسیه در پشت پرده حضور دارند، برای تامین منافع خود، کار را در ایران به هر قیمتی به پایان خواهد رساند.»
اورشلیمپست نوشت که خاورمیانه سابقهای دیرینه در جنگهای فرسایشی دارد و اکنون به نظر میرسد دولت دونالد ترامپ خود را برای ورود به رویارویی طولانیمدت با حکومت ایران آماده میکند.
این روزنامه شامگاه یکشنبه ۲۸ تیر نوشت یکی از نشانههای حرکت در این مسیر، تکرار کارزارهای نظامی در فاصلهای نسبتا کوتاه است؛ جنگ ۱۲ روزه، جنگ ۴۰ روزه و دور تازه درگیریها که از هفته گذشته آغاز شده است.
اورشلیمپست در ادامه نوشت تاریخ خاورمیانه و مناطق پیرامونی، از شمال آفریقا و افغانستان تا منطقه ساحل، نشان میدهد پیروزیهای سریع نظامی همیشه امکانپذیر نیستند و حتی زمانی که رخ میدهند، لزوما به نتایج سیاسی قاطع و پایدار منجر نمیشوند.
یک ارتش ممکن است در نبردی پیروز شود یا بخش مهمی از توانمندیهای دشمن را از بین ببرد؛ اما ماهها یا سالها بعد بار دیگر خود را در برابر دور تازهای از درگیری ببیند.
به نوشته این روزنامه، این وضعیت ممکن است همان چالشی باشد که اکنون آمریکا و اسرائیل در رویارویی با حکومت ایران با آن مواجه هستند.
اگر درگیری کنونی در مسیر تبدیل شدن به یک جنگ فرسایشی باشد، پرسش اصلی دیگر صرفا این نیست که کدام طرف از توانایی انجام حملات موثرتر یا وارد کردن خسارت بیشتر به طرف مقابل برخوردار است.
پرسش تعیینکننده این است که کدام طرف میتواند دورهای پیاپی درگیری را برای مدت طولانیتری ادامه دهد، هزینههای نظامی، اقتصادی و سیاسی آن را تاب آورد و در نهایت، فشار نظامی را به یک نتیجه سیاسی و راهبردی پایدار تبدیل کند.
روحالله رحیمپور، تحلیلگر سیاسی، با اشاره به اظهارات دونالد ترامپ درباره نابودی کامل توان هستهای و نظامی جمهوری اسلامی، به ایراناینترنشنال گفت تا زمانی که ذخایر اورانیوم غنیشده، امکان بازسازی تاسیسات هستهای، دانش فنی و ظرفیت موشکی جمهوری اسلامی پابرجاست، نمیتوان از نابودی کامل این توانمندیها سخن گفت.
او همچنین تاکید کرد حملات اخیر آمریکا عمدتا بر کاهش توان جمهوری اسلامی در کنترل تنگه هرمز متمرکز بوده و سایتهای هستهای هدف قرار نگرفتهاند.
