طلسم بالاخره شکست؛ الکساندر زورف قهرمان رولان گاروس شد
الکساندر زورف، تنیسباز ۲۹ ساله آلمانی، پس از سالها ناکامی در گام آخر، بالاخره طعم شیرین قهرمانی در یک گرنداسلم را چشید و قهرمان مسابقات رولان گاروس شد.
الکساندر زورف، تنیسباز ۲۹ ساله آلمانی، پس از سالها ناکامی در گام آخر، بالاخره طعم شیرین قهرمانی در یک گرنداسلم را چشید و قهرمان مسابقات رولان گاروس شد.
در دیدار پایانی و دراماتیک زمین «فیلیپ شاتریه»، زورف پس از ۴ ساعت و ۱۶ دقیقه نبرد نفسگیر مقابل فلاویو کوبولی ایتالیایی ۳ بر ۲ به پیروزی رسید. در امتیاز پایانی ست پنجم این مسابقه، کوبولی با یک ضربه کات داخل زمین و متعاقباً یک لوب، زورف را به عقب فرستاد؛ اما مرد آلمانی توپ را برگرداند و در نهایت تنیسباز ایتالیایی ضربه خود را به شکلی ناشیانه به تور کوبید. با این خطا، زورف از فرط خوشحالی روی خاک رس پاریس پهن شد و اشک شوق ریخت.
پایان یک کابوس؛ کلکسیون افتخارات تکمیل شد
با حذف زودهنگام مدعیان اصلی جام یعنی یانیک سینر،مرد شماره یک جهان و نواک جوکوویچ، تمام نگاهها و فشارها روی شانههای زورف قرار گرفته بود. این چهارمین فینال گرنداسلم او در دوران حرفهایاش بود. این تنیسباز آلمانی نخستین فینال گرنداسلمش را در اوپن آمریکا ۲۰۲۰ در تایبریک ست پنجم مقابل دومینیک تیم واگذار کرده بود؛ در حالی که دو ست جلو بود. او سپس در سال ۲۰۲۴ در همین رقابتها مقابل کارلوس آلکاراس شکست خورد و در فینال اوپن استرالیا ۲۰۲۵ نیز مغلوب یانیک سینر شد.
الکساندر زورف پیش از این تمام افتخارات ممکن در دنیای تنیس از جمله عناوین مسترز ۱۰۰۰، قهرمانی در فینالهای ایتیپی و مدال طلای المپیک را کسب کرده بود و تنها جای خالی در کارنامه درخشان او، یک جام گرنداسلم بود که حالا در ۲۹ سالگی به آن دست یافت.
مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، بارها با ادبیاتی تهاجمی تهدید کرد: «به فیفا اعلام کردهایم اگر ویزای برخی از اعضای تیم ملی صادر نشود، تصمیمهای دیگری خواهیم گرفت.»
اما پاسخ واشنگتن به این خطونشانها، ابطال گسترده ویزای کاروان همراه ایران بود. نیویورکتایمز از رد درخواست ویزای خود مهدی تاج خبر داد و رسانههای وابسته به سپاه پاسداران (فارس و تسنیم) فهرستی ۱۴ نفره از جاماندگان شامل مقامات حراست، دبیرکل و مشاوران فدراسیون را منتشر کردند.
پیش از این، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، صراحتاً اعلام کرده بود که اجازه ورود افراد مرتبط با سپاه را نخواهد داد. یک مقام کاخ سفید نیز با تأکید بر اینکه ویزای بازیکنان و کادر ضروری صادر شده، گفت: «اجازه نخواهیم داد از این سازوکار سوءاستفاده کنند تا تحت عناوین نادرست، تروریستها را به ایالات متحده وارد کنند.»
فدراسیون فوتبال که پیشتر تهدید به تصمیمات جایگزین کرده بود، در واکنشی انفعالی با صدور بیانیهای این اقدام را «مغایر با قوانین بینالمللی» و «مداخله سیاست در ورزش» خواند.
اما اوج این «تحقیر»، شرایط بیسابقه ورود بازیکنان به خاک آمریکاست. برخلاف ادعای سخنگوی فدراسیون مبنی بر صدور ویزای مولتی، سفیر جمهوری اسلامی در مکزیک تایید کرد که آمریکا تنها اجازه داده بازیکنان صبح روز مسابقه وارد خاک این کشور شوند و بلافاصله پس از بازی آنجا را ترک کنند.
این وضعیت، کاروان تیم ملی را به زندانیانی شبیه کرده که تنها برای چند ساعت مرخصی مشروط برای حضور در مراسم خاکسپاری پدر و مادر خود گرفتهاند؛ آنهم در شرایطی که سایه بازداشت و بازجوییهای چندساعته، مشابه آنچه برای ایمن حسین، مهاجم عراقی در شیکاگو رخ داد، بر سر تکتک بازیکنان سنگینی میکند.
در پاسخ به این پرسش که چرا مسئولان این میزان از تحقیر را تحمل میکنند، دو دلیل اساسی را از زبان مقامات پیشین ورزش جمهوری اسلامی میتوان بیان کرد: نخست، ولع مالی فدراسیون برای تصاحب پاداش حداقل ۱۰.۵ میلیون دلاری فیفا است.
به قول محمد دادکان، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال: «تمام تلاش فدراسیون برای این است که پول پاداش صعود را بگیرد و بین خودشان تقسیم کنند؛ هیچکس دلش برای وطن نسوخته است.»
دوم، اصرار حکومت بر ترویج ایدئولوژی خود در بزرگترین صحنه ورزشی جهان است؛ تا جایی که مصطفی هاشمیطبا، رئیس اسبق سازمان تربیت بدنی با نگاهی ایدئولوژیک گفت: «باید در این رقابتها حتما شرکت کنیم و از پرچم دفاع کنیم. حاشیهها را باید تحمل کرد. اگر به ۱۱ بازیکن ویزا بدهند، باید با همان ۱۱ نفر وارد زمین بشویم و به جام جهانی برویم.»
با این حال، این اصرار بر حضور به هر قیمت، با حضور گسترده هواداران مخالف جمهوری اسلامی که قرار است با پرچمهای شیروخورشید در ورزشگاههای لسآنجلس و سیاتل حضور پیدا کنند، احتمالاً به شکستی تمامعیار برای حکومت بدل خواهد شد؛ شکستی که شاید یکی از سنگینترین و کمسابقهترینها در نوع خود باشد.
