پژوهشگران دانشگاه واشینگتن زیستپلاستیکی نوآورانه با ساختاری الهامگرفته از برگ طراحی کردهاند که در دمای اتاق تجزیه میشود، از پلاستیکهای نفتی قویتر است و میتواند تحول مهمی در صنعت بستهبندی پایدار ایجاد کند.
پایگاه خبری ساینسدیلی یکشنبه ۱۲ مرداد گزارش داد در راستای مقابله با بحران فزاینده آلودگیهای ناشی از پلاستیک، گروهی از پژوهشگران دانشگاه واشینگتن در سنتلوئیس موفق به طراحی نوعی زیستپلاستیک نوآورانه با نام «لیف» (LEAFF) شدند.
این زیستپلاستیک دارای ویژگیهای منحصر بهفردی از جمله قابلیت تجزیه در دمای اتاق، مقاومت در برابر هوا و آب، و امکان چاپ مستقیم بر سطح بستهبندی است.
این ترکیب با بهرهگیری از الیاف نانویی سلولز و با الهام از ساختار چندلایهای برگها ساخته شده است.
به گفته جاشوا یوان، مدیر مرکز تحقیقات سییوآرپی و استاد مهندسی شیمی و محیط زیست، این ساختار نوآورانه از یک لایه میانی سلولزی در میان دو لایه زیستپلاستیک تشکیل شده که از استحکام، عملکرد و قابلیت تجزیهپذیری بالاتری نسبت به پلاستیکهای متداول نفتپایه برخوردار است.
پلاستیکهای متداول، مانند پلیاتیلن و پلیپروپیلن، سالانه در تولید میلیاردها بستهبندی مورد استفاده قرار میگیرند و در نهایت به میکروپلاستیکهای مضر در منابع آبی و خاک تبدیل میشوند.
اما لیف که از پلیلاکتیکاسید و پلیهیدروکسیبوتیرات مشتق شده، این مشکل را با تجزیه در شرایط طبیعی و بدون نیاز به کمپوست صنعتی حل میکند.
پونیت دات، دانشجوی دکترا و مسئول نگارش این مقاله، میگوید: «ساختار سلولزی به لیف استحکامی حتی بیشتر از پلاستیکهای نفتی میدهد و عملکرد آن در نگهداری مواد غذایی و مقاومت در برابر رطوبت و اکسیژن را بهبود میبخشد.»
این فناوری همچنین قابلیت چاپ مستقیم روی بستهبندی را فراهم میآورد که خود باعث کاهش هزینههای تولیدکنندگان میشود و به تسهیل استفاده تجاری از آن کمک میکند.
یوان در ادامه اظهارات خود تاکید کرد ایالات متحده با در اختیار داشتن منابع غنی کشاورزی و زیرساختهای تولیدی میتواند در بازار جهانی زیستپلاستیک پیشتاز شود، زیرا این کشور توانایی تامین مواد اولیه زیستی مانند لاکتیکاسید و اسیدهای چرب از تخمیر ذرت و سایر مواد گیاهی را دارد.
افزون بر این، استفاده از برخی میکروارگانیسمها برای تبدیل پسماندهایی چون دیاکسید کربن، لیگنین و ضایعات غذایی به زیستپلاستیک بخشی از راهکارهای نوین در این حوزه به شمار میرود.
یوان در پایان گفت: «آمریکا با مشکل بزرگ پسماند روبهرو است، اما با بهرهگیری از اقتصاد چرخشی میتوان این پسماندها را به موادی مفید تبدیل کرد.»
او افزود: «توسعه زنجیره تامین زیستپلاستیک میتواند به ایجاد مشاغل جدید و گسترش بازارهای جدید منجر شود.»
