محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، با اشاره به آمار بالای تلفات و آسیبهای ناشی از تصادفهای رانندگی در ایران گفت که سال گذشته بیش از ۲۰ هزار نفر در این تصادفات کشته و سه هزار نفر دچار قطع نخاع شدند.
سازمان پزشکی قانونی پیشتر اعلام کرده بود این میزان فوتی، رکورد ۱۲ ساله مرگ و میر تصادفات جادهای را شکسته است.
وزیر بهداشت شنبه ۱۵ اسفند گفت که سال گذشته «بیش از یک میلیون مجروح» نیز بر اثر تصادفات جادهای به مراکز درمانی مراجعه کردند که حدود سه هزار نفرشان آسیب قطع نخاع داشتند.
ظفرقندی آسیبهای روانی، اجتماعی و خسارات مالی این تصادفها را برابر با حدود هفت درصد از درآمد ناخالص ملی (جیدیپی) خواند که بیش از کل سهم وزارت بهداشت از این درآمد است.
شهریور امسال، سیاوش محبی، جانشین فرمانده پلیس راه گفت هر روز هزار نفر در تصادفها مجروح میشوند که از میان آنها به طور میانگین ۱۰۰ نفر دچار معلولیت و ۲۰۰ خانواده دچار کاهش شدید درآمد و فقر میشوند.
خبرگزاری تابناک آمارهای اعلام شده از سوی وزیر بهداشت درباره قربانیان تصادفهای جادهای را با برخی رویدادهای بزرگ تاریخی و طبیعی مقایسه کرد و نوشت در جریان جنگ هشت ساله ایران و عراق، سالانه به طور میانگین ۲۵ هزار نفر جان خود را از دست دادند.
به عبارت دیگر، تصادفات جادهای هر ۱۰ سال به اندازه کل جنگ ایران و عراق، کشته بر جای میگذارد.
تابناک نوشت زلزله بم در سال ۱۳۸۲ که یکی از مرگبارترین زلزلههای تاریخ ایران بود، منجر به کشته شدن حدود ۲۶ هزار نفر شد که تقریبا برابر با تعداد کشتههای تصادفات جادهای در یک سال است.
هفته گذشته علیرضا رئیسی، معاون وزارت بهداشت، خبر داد ۸۳ درصد افرادی که جان خود را در حوادث ترافیکی از دست میدهند زیر ۵۰ سال دارند و ۵۱ درصد نیز کمتر از ۳۰ سال دارند.
هر سال در جریان سفرهای نوروزی، آمار تصادفهای جادهای و مرگ و میر ناشی از آن به طور چشمگیری افزایش مییابد.
گرچه معاون وزیر بهداشت دولت مسعود پزشکیان نقش ایمنی جادهها و خودروها و خطاهای انسانی را در بروز تصادفها تقریبا برابر دانسته است اما در سالهای گذشته بسیاری از کارشناسان و شماری از مسئولان، جانباختگان حوادث ترافیکی و رانندگی را قربانیان بیکیفیتی خودروها و راهها دانستهاند.
حسن مومنی، رییس پلیس راه کشور، دوازدهم فروردین امسال گفت از زمان آغاز طرح نوروزی پلیس در ۲۴ اسفند ۱۴۰۲ تا آن تاریخ، ۸۳ درصد خودروها در تصادفات منجر به مرگ تولید داخل ایران بودند.
