بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال ایران: به ضحاک بفهمانیم #ما_همه_باهم_هستیم

ذبیح‌الله پورشیب در جریان مسابقات انتخابی که اوایل اردیبهشت برگزار شد معتقد بود دیگر شرکت‌کننده‌ها در این وزن برای کنار زدن او، تبانی کرده‌اند. به همین دلیل با آنها درگیر شد.

به نظر می‌رسد سه تورنمنت حساس برای کاراته ایران باعث تعلیق احکام انضباطی شده است. کاراته ایران در سال جاری، مسابقات قهرمانی آسیا، قهرمانی جهان و بازی‌های آسیایی را در پیش دارد.

ایرنا نوشته که کمیته استیناف، مطابق انتظار آرای کمیته انضباطی را وتو کرد. بر اساس اظهارات مکتوب افراد که در اختیار کمیته استیناف قرار گرفت، این کمیته در پایان احکام زیر را صادر کرد:
۱- حکم ۶ ماه محرومیت ذبیح الله پورشیب به یک سال تعلیق تبدیل شد.
۲- حکم ۴ ماه محرومیت مهدی خدابخشی به یک سال تعلیق تبدیل شد.
۳- حکم ۴ ماه محرومیت کیوان بابان به یک سال تعلیق تبدیل شد.
۴- حکم ۴ ماه محرومیت محمدرضا گیلانپور به یک سال تعلیق تبدیل شد.

این محرومیت‌ها در حالی بخشیده شد که هفته پایانی سوپر لیگ کاراته، فردا جمعه در سالن افراسیابی برگزار می‌شود.

رضا کلهر به دلیل مثبت شدن تست دوپینگ، ۴ سال محروم شد.

دانیال بزرگی نقره گرند اسلم را گرفته بود و در ترکیب تیم اعزامی به مسابقات جهانی باکو نیز حضور دارد. تسنیم نوشته که شنیده شده در نمونه بزرگی همان ماده ممنوعه در تست رضا کلهر یعنی از خانواده استروئید آنابولیک بوده و او نیز با محرومیت چهار ساله مواجه خواهد شد.

دیروز دبیر فدراسیون تکواندو در واکنش به مثبت شدن تست کلهر گفته بود: «اطلاعی نداریم چه کسی به او این دارو را داده است. خودش می‌گوید داروی مصرف نکرده است. در روزهای گذشته جلسه فشرده‌ای با حضور هادی ساعی، بیژن مقانلو و رضا کلهر برگزار کردیم و تا این لحظه هنوز خود ورزشکار، پزشک تیم ملی و هیچ کسی دلیل مثبت اعلام شدن نمونه تست دوپینگ را نمی‌داند.»

به گفته دبیر فدراسیون «این دارو را باید در دوره چند ماهه استفاده کنید تا باعث حجم دهی عضلات و تاثیر روی عملکرد شود، در حالی که او در حال کاهش وزن است، اما بر اساس اشتباه این اتفاق صورت گرفته است. معلوم نیست این اشتباه را چه کسی انجام داده است؛ چرا که کلهر مدعی است دارویی مصرف نکرده است و نیازی به دارو ندارد.»

هنوز جواب آزمایش دیگر نفرات حاضر ایران در گرندپری چین و همچنین نفرات اعزامی به جهانی باکو اعلام نشده و چنانجه دو تست دیگر مثبت شود، تکواندوی ایران تعلیق خواهد شد و اجازه حضور در هیچ رقابتی را ندارد.

ایرنا نوشته که با توجه به «صحبت‌های سرمربی تیم ملی و مسئولان فدراسیون در روزهای گذشته و پس از مثبت شدن تست رضا کلهر می‌توان برداشت کرد که آنها معتقدند این مساله بوی توطئه می‌دهد.»

این دور از رقابت‌ها در سه گروه چهار تیمی از اول تا ۹ آبان ۱۴۰۲ برگزار می‌شود تا در نهایت دو نماینده قاره آسیا در المپیک ۲۰۲۴ پاریس مشخص شوند.

گروه A: استرالیا (میزبان)، تایوان، فیلیپین، ایران
گروه B: چین (میزبان)، کره جنوبی ، تایلند، کره شمالی
گروه C: ژاپن، ویتنام، ازبکستان (میزبان)، هند

تیم ملی فوتبال زنان ایران در مرحله اول رقابت‌های انتخابی المپیک با یک پیروزی و یک تساوی برابر میانمار به مرحله دوم صعود کرد.

در روزهای گذشته گزارش‌های متعددی از فروش بلیت بازی نساجی - پرسپولیس با قیمت‌هایی چندبرابر قیمت اصلی، منتشر شده بود.

داود معظمی‌گودرزی همچنین به ایسنا گفته که «افرادی سودجو و فرصت طلب اقدام به ایجاد بازارسیاه فروش بلیت‌های این مسابقه در فضای مجازی کرده بودند که تعداد زیادی از این افراد دستگیر و جهت سیر مراحل قانونی تحویل مراجع قضایی شدند.»

به گفته او «این احتمال وجود دارد که مجرمان سایبری کاربران را به لینک‌های آلوده هدایت کرده و از طریق بدافزار‌ها اقدام به سوءاستفاده از اطلاعات داخل گوشی آنان کنند که در این شرایط احتمال سرقت اطلاعات هویتی کاربران نیز وجود دارد.»

او در گفتگویی با ایسنا گفته عامل انتخاب کوهنوردی، عمل جراحی زانو بوده است که او را از اسکواش دور کرده: «بعد از عمل زانو، انجام داوری و مربیگری از نظر روحی برایم قابل قبول نبود و دوست داشتم فعالیت هدفمندتری داشته باشم.»

رمضانی از تلاش‌هایش برای رسیدن به اورست چنین روایت کرده است: «به مربی بدنسازی‌ام گفتم "می‌خواهم به یک کوه ۸ هزار متری بروم، طبق آن به من برنامه بده." چند باری هم با دکتر بهروز مقدسی کوه رفتم. آنقدر تصمیم بزرگی بود که می‌ترسیدم با کسی مشورت کنم و بگویند نمی‌توانی. دوست داشتم در ذهنم باور نتوانستن نباشد.»

رمضانی یک سال و نیم برای روز موعود تلاش کرده است: «نمی‌خواستم یکباره عمل کنم چون سلسله مراتب را در ورزش می‌دانستم اما شانس و وقتش را نداشتم و باید تمام تلاشم را می‌کردم که یا به آرزویم برسم و یا اینکه رهایش کنم. نمی‌توانستم به همسرم بگویم باید به یک کوه ۸ هزار دیگر بروم، چند ماهی نیستم و باید این مقدار هم پول بدهی. کف هزینه صعود به اورست و کمترین امکاناتی که شرکت تحت قرارداد به کوهنورد اختصاص می‌دهند ۳۰ هزار دلار شامل مجوز صعود به اورست (حدود ۱۲ هزار دلار)، چادر، غذا و شرپاست. با این حال بالاخره به نپال رفتم. از فروردگاه نپال تا برگشت به فرودگاه تهران دو ماه طول کشید.»

او درباره صعود به قله گفته است: «فاصله بین کمپ‌ها را به خوبی می‌دانستم اما چیزی که خیلی آزارم داد رفتار شرپایم بود. شرپاها معمولا افراد مسئولی هستند که به کوهنوردان برای صعود کمک می‌کنند اما در این زمینه بدشانسی آوردم. از روز اول که رزومه‌ام را دید حس کردم خیلی نسبت به صعودم ناامید است. به برنامه هم‌هوایی هم نمی‌آمد و هر جور دوست داشت رفتار می‌کرد. متوجه بی‌انگیزگی‌اش بودم و بارها به مسئول شرکت اطلاع دادم اما گفتند هفت بار به قله صعود کرده و باتجربه است.»

او گفت: «روزی که به کمپ چهار رسیدم، پرسید واقعا می‌خواهی قله را صعود کنی. خیلی حالم بد شد اما گفتم شاید می‌خواهد وضعیت آمادگی‌ام را بداند. گفتم حالم خوب است و حتما می‌روم. بعد از دو ساعت دوباره پرسید که عصبانی شدم. گفتم آخرین باری باشد که این سوال را تکرار می‌کنی، همه کارهایم را کرده‌ام و آماده صعود به قله هستم.»

روایت رمضانی از مصائب صعود، ترسناک است: «اکسیژن کمکی را شرپا حمل می‌کند. گفتم اکسیژنم در حال تمام شدن است، عوض کنم؟ گفت وقتی تمام شد تعویض می‌کنی الان حرکت کن و من هم پشت سرت می‌آیم. با اینکه عرف نیست شرپا و کوهنورد از هم جدا شوند اما حرکت کردم. خسته بودم و کند قدم برمی‌داشتم. بعد از مدتی اکسیژنم تمام شد. شرپایم عقب‌تر بود. گفت پایین بیا و اکسیژن را بگیر اما نمی‌توانستم چون همه روی طناب بالا می‌رفتند و او باید بالا می‌آمد. نیمه شب در آن ارتفاع خیلی داد زدم اما انگار صدایم را نمی‌شنید. ۲۰ دقیقه التماس کردم و داد زدم تا اکسیژن را به من رساند.»

او گفته: «قسمتی از کوه یک پیچ دارد که وقتی آن را رد کنی قله را می‌بینی. ۱۰ دقیقه بعد از اینکه حرکت کردیم به سمت آن پیچ حرکت کردم و قله را دیدم. نمی‌دانستم از شدت ناراحتی دروغی که گفته بود راه بروم یا گریه کنم. خیلی حالم بد شد. اگر تا این حد مصمم نبودم با کارهایی که در آن مدت انجام داد، برمی‌گشتم. حرکت کردم و در نهایت ساعت ۸ و ۳۰ دقیقه ۲۵ اردیبهشت به قله رسیدم. آن روز هوا خیلی خوب بود. زمان زیادی را روی قله ماندم و عکس گرفتم. تجربه افراد دیگر روی قله به دردم خورد. مثلا نوشته بودند وقتی روی قله هستند آنقدر درگیر فیلم و عکس نباشید که واقعیت منظره را نبینید. ۱۰ دقیقه‌ای چرخیدم، اطراف را نگاه کردم و خواسته‌های درونم را گفتم.»

فاتح قله اورست گفته مسیر برگشت هم پر ریسک بوده است: زمان برگشت هر چه گشتم شرپایم را پیدا نکردم. تصور اینکه مسیر را تنهایی برگردم خیلی وحشتناک بود. پشت سر یک کوهنورد و شرپای یک شرکت معتبر راه افتادم. کاملا به آنها چسبیدم و فاصله نگرفتم. از هیلاری استپ با وحشت زیادی عبور کردم چون منطقه خطرناکی است و به دلیل خستگی احتمال اشتباه زیاد می‌شود. شرپا را کمپ چهار دیدم و اصلا نمی‌توانستم با او صحبت کنم.»