دهها فعال جمهوریخواه ایرانی اعلام کردند بیانیه اخیر میرحسین موسوی را «موضعی مثبت و رو به پیش برای تقویت همبستگی در فضای سیاسی رنگین کمانی ایرانیانِ خواهان گذار از جمهوری اسلامی» میدانند.
در بیانیه این فعالان سیاسی آمده است: «ما امضاکنندگان این بیانیه از گرایشها و طیفهای مختلف سیاسی (که معتقد به جدایی دین و حکومت، یکپارچگی سرزمینی ایران و به دنبال ایجاد یک جمهوری دموکراتیک با رعایت منشور حقوق بشر هستیم)، بیانیه آقای میرحسین موسوی را موضعی مثبت و رو به پیش برای تقویت همبستگی در فضای سیاسی رنگین کمانی ایرانیانِ خواهان گذار از جمهوری اسلامی میدانیم.»
آنان افزودند: «ما از نقش و اثر ایشان در ارتقای سیاسی پایگاه اجتماعیشان و بهخصوص تاثیر این موضع راهبردی بر بخشهایی از جریانهای سیاسی و نیروهای نظامی درون قدرت آگاهیم و معتقدیم باید هر چه بیشتر به نگاهها و رویکردهای مروج همبستگی ملی دامن زد و مانع مواضع افراطی، تفرقهافکنانه و انحصارطلبانه شد.»
امضاکنندگان این بیانیه با تاکید بر این که «ما نیازمند نگاه جبهه ای هستیم و نه نگرش مرکز ـ پیرامون»، ادامه دادند: «به گمان ما هر رویکرد مبتنی بر مرکز ـ پیرامون نسبت به دیگر گرایش ها، از سوی هر نیروی سیاسی در داخل یا خارج از کشور، خود می تواند به یکی از موانع شکل گیری همبستگی عمومی و رهبری جمعی مبارزات مردم ایران تبدیل شود.»
ئالان توفیقی، احمد پورمندی، احمد سرشار، احمد علوی، اصغر ممبینی، الهه امیرانتظام، امیر ممبینی، امیرعلی رضازاده، آناستازیا صدر حاج سید جوادی، ایمان آقایاری، هروز خلیق و بهنار کیانی از جمله ۸۶ امضاکننده این بیانیه هستند.
آنان همچنین نوشتند: «گرایش های نزدیک تر سیاسی می توانند عزمشان را برای تشکیل بلوک های سیاسی جزم کنند. این بلوک ها در یک روند تدریجی و طبیعی میتوانند با یکدیگر در راه اهداف بزرگتری همسویی و همکاری داشته باشند.»
به عقیده این فعالان سیاسی، «طیفهای متنوع فکری، سیاسی، صنفی و اتنیکی در ملت ایران چنان فراگیر و گستردهاند که جا برای هیچ فرد و نیرویی که به نجات ایران می اندیشد تنگ نیست و سرسختی و قساوت حاکمان مستبد و خونریز در میهن ما آن قدر شدید است که نیروهای دلسوز مردم و میهن نباید هیچ ظرفیت و توانمندیای را نادیده بگیرند.»
پیشتر مولوی عبدالحمید اسماعیلزهی، هفت زندانی سیاسی سرشناس و جمعی از فعالان سیاسی ملی-مذهبی هم از بیانیه اخیر میرحسین موسوی حمایت کردند.
میرحسین موسوی، آخرین نخستوزیر جمهوری اسلامی که پس از اعتراض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ در حصر خانگی به سر میبرد، روز شنبه در پیامی اعلام کرد «اجرای بدون تنازل قانون اساسی»، به عنوان شعاری که ۱۳ پیش مطرح کرده بود، دیگر کارساز نیست و خواستار قانون اساسی جدید «برای نجات ایران» شد.
او همچنین خواستار تدوین میثاقی جدید شد که «پیشنویس آن از سوی نمایندگان منتخب مردم، از هر قومیتی و با هر گرایش سیاسی و عقیدتی تهیه شود و در یک همهپرسی آزاد به تایید ملت برسد.»
این پیام موسوی واکنشهایی را از سوی افراد و رسانههای حکومتی به دنبال داشت.
روزنامه دولتی ایران در شماره روز یکشنبه خود این پیام موسوی را «فکاهی ارجاع مردم به انتخابات توسط موسوی» خواند و نوشت: «موسوی پرونده سیاه شورش علیه جمهوریت در فتنه ۸۸ را در کارنامه خود دارد.»
همچنین عباس کعبی، عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم گفت که بیانیه میرحسین موسوی «عبور از انقلاب و سقوط است.»
در این میان، محمد خاتمی، رییسجمهوری پیشین جمهوری اسلامی در پیامی بدون ذکر نام موسوی، بار دیگر به ضرورت «اصلاحات» تاکید کرد.
او این موضع را مطرح کرد که «اصلاح خود هم در ساختار و هم رویکرد و هم رفتار، کمهزینهترین و پرفایدهترین راه برون رفتن از بحران است».
