جمعی از اعضا و کنشگران جامعه کوییر ایران و افغانستان با صدور مانیفستی خطاب به اپوزیسیون و کلیت جامعه ایران، با اشاره به تاریخچه مبارزات آزادیخواهانه این جامعه، به شرح مطالبات گروههای مختلف جنسی و جنسیتی در جریان خیزش انقلابی مردم ایران پرداختند.
این مانیفست با مشارکت جمعی از اعضای جامعه کوییر در ایران، افغانستان و نقاط مختلف جهان تهیه شده و به امضای ۷۰ نفر از کنشگران کوییر رسیده است. کنشگران کوییر در همین حال خاطرنشان کردهاند که این مانیفست نماینده و بیانگر تمامیت جامعه الجیبیتیکیو نیست.
کنشگران کوییر در مانیفست خود با اشاره به اینکه جرقه انقلاب کنونی با مبارزه علیه تبعیض جنسیتی شکل گرفته، بر ضرورت تغییر وضعیت سیاسی و اجتماعی جامعه کوییر، به عنوان بخشی که شدیدترین تبعیض و آپارتاید جنسیتی را تجربه کرده، تاکید کردند.
این مانیفست افزود: «اعضای این جامعه به درازای تاریخ بابت هویت جنسی، جنسیت، بیان و هویت جنسیتی خود تحت تبعیض و خشونت نظاممند متاخر از مردسالاری بودهاند و در طی تاریخ معاصر ایران، قوانین رژیم فاشیستی و توتالیتر جمهوری اسلامی نمود بارزی از کوییرفوبیا و ضدیت تمام عیار با جامعه الجیبیتیکیو است.»
احکام اعدام و شلاق، جنایتهای پزشکی همچون انجام روشهای متعدد تبدیل درمانی، سلب مالکیت و استقلال افراد ترنس، شرایط غیراستاندارد و تبعیضآمیز دسترسی به خدمات بازتایید جنسیت، عملهای جراحی نادرست بر روی افراد میانجنسی، ترویج پروپاگاندای کوییرستیزانه، وجود قوانین تسهیلکننده خشونت علیه جامعه کوییر و منع هرگونه فعالیت گروهی اعضای این جامعه، از جمله موارد خشونت و تبعیض نظاممند علیه جامعه کوییر است که در این بیانیه به آن اشاره شده است.
نویسندگان این مانیفست خطاب به اپوزیسیون و جامعه ایران ۴۶ مطالبه خود را در جریان خیزش انقلابی مطرح کردند که جرمزدایی از انواع روابط کوییر، حق ایجاد تشکل، منع هرگونه روش تبدیل درمانی شهروندان کوییر، به رسمیت شناختن هویت جنسیتی افراد باجنسیت غیردوگانه و ترنس، دسترسی به خدمات پزشکی بازتایید جنسیت، قوانین مقابله با خشونت و تبعیض علیه شهروندان الجیبیتیکیو، به ویژه کودکان و نوجوانان کوییر، از جمله این مطالبات است.
در ۱۴ آبان ماه و در میانه خیزش انقلابی مردم ایران، صدها کنشگر کوییر در کارزاری در اعتراض به اقدام عوامل بسیج در آتش زدن پرچم رنگینکمان در مقابل سفارت بریتانیا، خطاب به نخستوزیر انگلیس خواستار پاسخگو کردن جمهوری اسلامی در ارتباط با این تهدید و نفرتپراکنی علیه جامعه رنگینکمانی ایران شدند.
ده روز پس از این کارزار، در روز سهشنبه ۲۴ آبان عکس بالا رفتن پرچم رنگین کمان در خیابانهای ایران منتشر شد.
این تصویر که در آن یک معترض در آمل بدون حجاب اجباری پرچم رنگین کمان را بالا برد، با سلسلهای چشمگیر از انتشار تصاویر دیگر از نمایش پرچم، بوسه و شعارنویسی معترضان کوییر در جریان خیزش انقلابی در ایران همراه شد.
از سوی دیگر، کنشگران کوییر ماههاست که درباره صدور حکم اعدام علیه دو فعال جامعه خود، زهرا صدیقی همدانی و الهام چوبدار، به شدت ابراز نگرانی کرده و خواستار اقدام جامعه جهانی برای جلوگیری از اعدام این دو نفر شدهاند.
در حالی که بسیاری از افراد کوییر در ایران در خانوادههای خود با خطر جنایتهای ناموسی، از جمله قتل مواجه هستند، این بخش از شهروندان طبق قوانین جمهوری اسلامی نیز در خطر اعدام و سایر روشهای قصاص قرار دارند.
مقامات جمهوری اسلامی به صورت علنی افراد کوییر را با القابی ناپسند مورد خطاب قرار داده و در اظهارات مختلف آنها را «منحرف» و «بیمار» میخوانند.
این در حالی است که بر اساس گزارش مرکز پژوهشهای مجلس جمهوری اسلامی، در سال تحصيلی ۸۷-۸۶ بیش از ۱۷ درصد از دانش آموزان ایران خود را همجنسگرا خواندهاند.
سازمان عفو بینالملل پیشتر در پی اقدامات خشونتآمیز علیه اعضای جامعه کوییر از سوی حکومت، خانواده و جامعه اعلام کرده بود که قوانین جمهوری اسلامی ارتکاب جنایت علیه همجنسگرایان را «مجاز» کرده است و «حملات خشونتآمیز و مرگبار علیه این افراد را به دلیل گرایش جنسی واقعی یا هویت جنسیتی آنها قانونی میداند.»
Tweet unavailable
ظهر روز جمعه ۲۳ دسامبر (دوم دی)، سه نفر به ضرب گلوله یک مرد حدودا ۷۰ ساله کشته و سه نفر دیگر زخمی شدند.
ضارب که یک مرد با ملیت فرانسوی است و به دلیل دو تلاش قبلیاش برای قتل برای سرویسهای امنیتی فرانسه فردی شناخته شده بود، بازداشت شده است.
الیزابت بورن، نخستوزیر فرانسه، این تیراندازی را «اقدامی شنیع» خواند و آن را محکوم کرد.
تیراندازی در مرکز فرهنگی احمد کایا، یک مرکز کُردهای ساکن فرانسه، واقع در خیابان آنگین در محله دهم پاریس رخ داد.
مغازههای این محله نیز بیشتر متعلق به کردهاست.
لور بکو، دادستان پاریس، به خبرنگاران گفت: «سه نفر جان باختهاند، یک نفر در وضعیت اضطراری مطلق است، دو نفر در وضعیت نسبی اضطراری و متهمی که به ویژه از ناحیه صورت مجروح شده است.»
دادستان پاریس در ادامه گفت: «تحقیقات در مورد اتهامات ترور، سوءقصد، خشونت عمدی با سلاح و نقض قوانین مربوط به سلاح آغاز شده است.»
خبرگزاری فرانسه نوشت که تحقیقات به پلیس قضایی محول شده است.
دادستان افزود که نیروهای دادسرای ملی ضدتروریسم در محل حاضر شدند اما «هیچ عنصری وجود ندارد که به آنها کمک کند.»
خانم بکو از اظهار نظر در مورد انگیزههای عامل تیراندازی خودداری کرد و گفت: «در مورد انگیزههای نژادپرستانه واقعه، این انگیزهها به وضوح بخشی از تحقیقاتی هستند که به تازگی آغاز شدهاند.»
مردی که بلافاصله پس از این حادثه به وسیله پلیس بازداشت شد، از سوی دستگاه قضایی فرانسه شناخته شده است.
به گفته دو منبع پلیس، این مرد، ۶۹ ساله، راننده قطار بازنشسته و با ملیت فرانسوی است که پیشتر به دلیل دو مورد اقدام به قتل در سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۲۱ نزد پلیس پرونده داشته است.
با این حال، یکی از این دو منبع گفت که متهم در پروندههای اطلاعات و امنیت داخلی ناشناخته بوده است.
یکی از پروندههایی که پیشتر برای این متهم گشوده شده، مربوط به حمله با چاقو به مهاجران بوده است.
این حادثه چند روز قبل از دهمین سالگرد قتل سه فعال کرد در همین منطقه از پاریس روی داد.
۹ ژانویه سال ۲۰۱۳، سه فعال کرد از حزب کارگران کردستان (PKK) در پاریس، در منطقه ۱۰ پایتخت، به قتل رسیدند.
تحقیقات قضایی در فرانسه که هنوز در حال انجام است، به «دخالت» اعضای سرویسهای مخفی ترکیه، بدون تعیین هیچ حامیای، اشاره کرده بود.
