کریم بنزما، ستاره فرانسوی رئال مادرید، برنده توپ طلای فصل ۲۰۲۱-۲۲، یک روز پس از فینال جام جهانی ۲۰۲۲ که با ناکامی خروسها همراه بود، از تیم ملی فرانسه خداحافظی کرد. او مدتی پیش از جام جهانی قطر مصدوم شد و به همین دلیل از لیست مدافع عنوان قهرمانی خط خورد.
بنزما در توئیت خداحافظی خود دقیقا در روز تولد ۳۵ سالگی امروز ۱۹ دسامبر نوشت: «من تلاش زیادی کردم و خطاهایی هم داشتم تا به جایی که امروز هستم برسم و به آن افتخار می کنم! من داستانم را نوشته ام، داستان ما به پایان می رسد.»کریم بنزما با وجود اینکه از همان روزهای نخست مصدومیت اعلام شد برای فینال جام جهانی از مصدومیت رها میشود و اتفاقا چنین هم شد، اما در فینال فرانسه - آرژانتین به عنوان یکی از ستارگان فوتبال فرانسه حتی در استادیوم لوسیل هم حاضر نبود.دیدیه دشان، سرمربی فرانسه با اینکه پس از مصدومیت بنزما، کسی را جایگزین او نکرد، اما راضی نشد ستاره خروسها را در لیست فینال جام بیست و دوم قرار دهد: «۲۵ بازیکن دیگر هم دارم!» این پاسخ دشان به خبرنگارانی بود که از او مدام میپرسیدند آیا بنزما برای فینال به قطر میرود یا نه.این پاسخ دشان باعث شد بنزما حتی پیشنهاد امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه برای سفر به قطر و حضور در استادیوم لوسیل را نپذیرد.
برای اثبات این گفته، مصداق های بسیاری داریم: ۲۰۰۹ - ۱۰ - ۱۱ - ۱۲ -۲۰۱۵-۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ سال هایی که مسی توپ طلای جهان را برده؛ تنها بازیکن تاریخ با این رکورد بی نظیر. البته این فقط یکی از آمار غیرقابل باور این اعجوبه ی کوچک است و شمردن تمامی شگفتی هایی که رقم زده شهرزادی می خواهد و حداقل یک هزار و یک شب.
وقتی مسی یازده ساله بود، پزشکان تشخیص دادند که با کمبود هورمون رشد مواجه است. دقیقا زمانی که فوتبالیست خوبی شده بود و باید به باشگاه های حرفه ای می پیوست. حتا ریور پلاته به پیشرفت او علاقه نشان داد اما تمایلی برای پرداخت هزینه های درمانش که ماهیانه ۹۰۰ دلار می شد نشان نداد.
کارلس رکساچ، استعدادیاب بارسلونا اما می گوید فقط ۵ دقیقه نیاز بود تا بدانم این پسرک کم جثه دقیقا همانی است که دنبالش هستم. رکساچ بعدها گفت: اینقدر در بستن قرارداد مسی عجله داشته که منتظر نشده یک ورق کاغذ پیدا کند و در همان رستورانی که با خانواده او قرار گذاشته بود، روی یک دستمال کاغذی قرارداد مسی را نوشته است.
مسی به بارسلونا آمد، آنجا رشد کرد، بزرگ شد، اینقدر رشد کرد و درخشید تا جهانی به بزرگی او اعتراف کنند.
«آنتونیو لوبو آنتونش» نویسندهی پرتغالی می گوید، سه چیز در زندگی مهم است: کتاب، دوستان خوب و لیونل مسی!
لئو در بارسا به هر آنچه می خواسته رسیده، در تیم ملی اما بزرگ ترین و بایدترین افتخار را هنوز به کلکسیونش اضافه نکرده: جام جهانی. در ۲۰۱۴ به فینال رسید؛ اما ماریو گوتزه رؤیایش را نقش بر آب کرد. مسی آن شب برای رویای از دست رفتهی هموطنانش اشک ریخت و در یک تصمیم شاید احساساتی از تیم ملی خداحافظی کرد؛ ولی دوباره برگشت و حالا بار دیگر در فینال جام جهانی است.
فارغ از هر باوری و همراه با هر دغدغه ای، مسی مهم است. بسیاری معتقدند، برخلاف سیاستمداران که مهمانان تاریخ اند، هنرمندان و اسطورههای بزرگ ورزش میزبانان این کتاب ناتمام اند و در خاطرهها میمانند.
آکوییناس، قدیس و فیلسوف ایتالیایی میگوید، لذت، مطلوب اول نیست، آدمی در پی چیزی میرود تا لذت را از آن به دست بیاورد. کمتر تلاش کرده از راه مستقیم و بیواسطه خود لذت را کشف کند. بسیاری ها می گویند آدمهایی که از تماشای فوتبال مسی به وجد میآیند، کسانیاند که به خود لذت رسیدهاند. در این میان چیزی واسطه نیست. معنای دیگر فوتبال مسی، لذت است. ما بازی مسی را تماشا نمیکنیم که لذت ببریم، ما لذت میبریم که فوتبال مسی را تماشا میکنیم.
داشتن یا نداشتن جام جهانی شاید برای مسی تفاوت بسیاری داشته باشد، اما برای دنیای فوتبال، مسی همیشه مسی خواهد ماند؛ اعجوبه، جادوگر، معجزه و خارق العاده.
نویسنده: نوید احمدی