به گزارش رسانههای اسرائیل، یک گروه هکری ایرانی به نام «شارپ بویز (پسران تند و تیز)»، دو هفته پیش ۲۰ وبسایت رزرواسیون سفر متعلق به شرکت «گل تورز التی» اسرائیل را هک کرده و اطلاعات بیش از ۳۰۰ هزار اسرائیلی را به دست آوردهاند.
به گزارش تایمز اسرائیل، این اطلاعات شامل شماره تلفن، آدرس و اطلاعات پزشکی است اما مالک شرکت گردشگری «گل تورز التی» اعلام کرده که کارت اعتباری مشتریان در سیستم ذخیره نمیشود و هکرها به آن دسترسی پیدا نکردهاند.
اداره حفاظت از حریم خصوصی اسرائیل اعلام کرده که با مالک «گل تورز التی» تماس گرفته تا نقایص امنیتی وبسایتهای خود را برطرف کند اما او امتناع کرده و گفته که این اقدام برایش هزینه مالی دارد.
مالک این شرکت اما این موضوع را تکذیب کرده است.
در پی این اتفاق، نیروهای امنیتی اسرائیل در اقدامی کمسابقه، به دفاتر این شرکت یورش برده و سرورهای آن را تا پایان تحقیقات توقیف کردند.
چند هفته پیش از این حادثه، اسرائیل به شرکتهای فعال در حوزه ارتباطات دستور داده بود تا امنیت سایبری خود را تقویت و استاندارد یکپارچهای را رعایت کنند.
گروه شارپ بویز که این وبسایتها را هک کرده، آذر ماه ۱۴۰۰ هم دو سایت خدمات ورزشی و پیادهروی اسرائیل را هک کرده بودند و اطلاعات سه میلیون کاربر را برای فروش گذاشته بودند.
در سالهای اخیر گزارشهای متعددی از حملههای سایبری منتسب به جمهوری اسلامی و اسرائیل علیه زیرساختهای یکدیگر منتشر شده و برخی مقامهای جمهوری اسلامی هک شبکه سوخت در ایران در چهارم آبان ۱۴۰۰ را به اسرائیل نسبت دادند.
در همین حال روز سهشنبه هفتم تیر نفتالی بنت، نخستوزیر وقت اسرائیل، به جمهوری اسلامی هشدار داد اگر درگیر حملههای سایبری علیه اسرائیل شود، بهای آن را خواهد پرداخت.
در خرداد ماه رسانههای اسرائیل به نقل از یک شرکت سایبری خبر داده بودند هکرهای وابسته به جمهوری اسلامی قصد دسترسی به ایمیلها و اطلاعات مقامهای عالیرتبه از جمله زیپی لیونی، وزیر امور خارجه سابق، یک سرلشگر سابق و یک سفیر پیشین آمریکا در اسرائیل را داشتند.
پیش از آن نیز رسانههای اسرائیل چندین بار از تلاشهای مأموران جمهوری اسلامی برای کسب اطلاعات از نظامیان سابق و دانشگاهیان این کشور با استفاده از حسابهای جعلی در شبکههای مجازی یا با جعل هویت افراد دیگر خبر داده بودند.
در ماههای گذشته نیز گزارشهایی از تلاش مأموران جمهوری اسلامی و حزبالله لبنان برای فریب دادن شهروندان اسرائیل با استفاده از حسابهای کاربری جعلی با نام زنان منتشر شده است.
هکرهای وابسته به جمهوری اسلامی در آستانه روز قدس امسال چند ایستگاه رادیویی این کشور را هدف حمله قرار دادند. در پی این حمله، عبارت «هک شده» جایگزین لوگوها و آیتمهای پخش مستقیم پنج ایستگاه رادیویی شد و صدای آژیر پخش کردند.
از جهاتی، دلیل موجهی برای چنین چیزی وجود دارد: سقط جنین مسألهای مرتبط با سلامت زنان (و البته افراد تراجنسیتی و غیرباینری است که رحم دارند) و مرتبط با این است که آنان حق داشته باشند برای آنچه در و برای بدنشان اتفاق میافتد، تصمیم بگیرند.
میتوان گفت مورد تهدید قرار گرفتن حق سقط جنین در بسیاری کشورها به رغم تمامی پیشرفتها در حوزه دانش پزشکی و امکانات در دست در قرن ۲۱، ناشی از تمایل جوامع پدرسالار به اعمال کنترل بر آزادی زنان است و احساس ناامنی ریشهدار درباره فرآیندهای مرتبط با باروری که مردان سلطهای بر روند آن ندارند.
سیاست در سطح جهان همچنان عرصهای بسیار مردانه است و بنابراین اغلب مردان در موضع قدرت قرار دارند. به این ترتیب آنان برای کاهش اختیار زنان بر بدنشان رأی صادر میکنند. تصاویر مردان قانونگذاری که قوانین مرتبط با ممنوعیت سقط جنین را امضا میکنند، خود گویای این ماجراست.
افرادی که در تظاهرات جنبش مخالفت با سقط جنین شرکت میکنند، مانند آنها که بیرون درمانگاهها پلاکاردهایی شامل تصاویر و پیامهایی درباره جنین مرده به دست میگیرند و با این کار بیماران و کارکنان بهداشت و درمان را مرعوب میکنند هم اغلب مرد هستند.
البته مثالهایی از اینکه مردان سیاستمدار رأی به پیشرفت حقوق سقط جنین داده باشند نیز وجود دارد. در سال ۱۹۶۷ در بریتانیا و زمانی که ۹۶ درصد نمایندگان مجلس مرد بودند، سقط جنین قانونی اعلام شد.
زن و مرد هر دو از آزادی باروری نفع میبرند
بارداری بهندرت بدون حضور مردان (یا بهطور دقیقتر مردان همسوجنس) روی میدهد و اینکه نقش مردان در مباحث مرتبط با سقط جنین اینچنین کم مطرح میشود جالب توجه است تا جایی که گاهی انگار زنان خودبهخود باردار میشوند.
هنجار معمول دیرپا در روابط زن و مرد دگرجنسگرا، مسئولیت مدیریت روزانه پیشگیری از بارداری و دیگر ابعاد سلامت جنسی و باروری را بهگونهای نامتوازن بر عهده زن قرار میدهد. این در حالی است که سکس به عنوان چیزی که مرد برای آن پیشقدم میشود و برای لذت مرد است، جلوه داده میشود.
این است که میزان درگیر کردن مردان و پسران در مباحثات مرتبط با سکس، روابط و نقش آنها در بهداشت جنسی و تولید مثل خود و شریکشان، حتی نزدیک به کافی هم نیست.
پسران همچنان آموزش اندکی درباره بهداشت باروی زنان همچون عادت ماهانه میبینند. کمبود در این زمینه گاهی در گفتوگوهای مربوط به سقط جنین و زمانی که قانونگذاران مرد از دانش پایه درباره تولید مثل زنان بیبهرهاند خود را نشان میدهد.
در بریتانیا طی سالهای اخیر آمار وازکتومی، عمل جراحی در مردان که با بیهوشی موضعی برای پیشگیری از بارداری انجام میشود، رو به کاهش بوده است؛ در حالی که وازکتومی عملی نسبتا آسان است.
در نتیجه، یک گام مهم رو به جلو برای مردان این است که بدانند از حقوق زنان برای سقط جنین چه مزایا و بردهایی برای آنها حاصل میشود. مثلا در بریتانیا ۴۵ درصد بارداریها ناخواسته است و مردان بیشماری که قصد و آمادگی پدر شدن نداشتهاند، برای آنکه شریک جنسیشان توانسته سقط جنین داشته باشد، توانستهاند آزادانهتر زندگی کنند و کارنامه کاری پربارتری داشته باشند.
با آزادی برای داشتن فرزند تنها در زمانی که افراد آمادگی آن را دارند، یک مرد احتمالا میتواند دفعات بسیار بیشتری نسبت به یک زن از والد شدن ناخواسته در طی زندگیاش اجتناب کند؛ حتی اگر خود لزوما از چنین امتیازی آگاه نباشد.
در بریتانیا ۸۶ درصد مردم، از جمله مردان، با سقط جنین موافق هستند و از حقوق مرتبط با سقط جنین حمایت میکنند. اغلب مردم ایالات متحده هم با داشتن این حقوق موافقاند؛ حال آنکه ممکن است چنین چیزی آشکار نباشد، چون اغلب مردان، به جز اقلیتی که صدای مخالفتشان را بلند میکنند، سکوت میکنند.
اما مسائل سلامت جنسی و باروری مربوط به مردان و مسئولیت آنان نیز هست. نفع صحبت کردن بیپرده و صادقانه درباره این مسائل با دوستان و فرزندان پسر، پیوستن به فراخوانها برای ایجاد تغییرات اجتماعی و همینطور اندیشیدن به اعمال مرتبط با خود فرد، عاید همه خواهد شد.
فراهم کردن امکان گفتوگو
تصمیمگیری برای سقط جنین سخت است و میتواند به طیفی از احساسات پیچیده بینجامد که روبهرو شدن با آنها ممکن است در غیاب گفتوگو درباره چگونگی مدیریت چنین احساساتی، دشوار باشد.
البته که مردان باید به یاد داشته باشند نباید سعی کنند کنترل چنین گفتوگوهایی را نیز در دست بگیرند و آن را موضوعی تنها از آن خود کنند. مردان با تحمیل خواسته یا اجبار به تولید مثل -که از نمونههای معمول خشونت خانگی به شمار میرود- تأثیر بیش از حد بر بارداری دارند.
فهم این نکته لازم است که این گفتوگوها در درجه اول و پیش از هر چیز برای حمایت از زنان به منظور داشتن حق بر بدنشان است و گوش دادن بسیار بیشتر به نیازها و تجربیات آنان، ضروری است.
تصمیم به سقط جنین در زندگی بسیاری از مردان نیز مفید واقع شده است و شاید پاسداری بهتر از چنین حقی از حقوق بنیادین بشر، تنها در گرو اذعان بیشتر به این نکته باشد که مردان نیز از سقط جنین سود و بهره میبرند.
