جمعی از خانوادههای فعالان صنفی معلمان و کارگران زندانی، با انتشار نامهای سرگشاده به گذشت بیش از ۴۰ روز از بازداشت این فعالان و «پروندهسازیهای دروغین نهادهای اطلاعاتی و نمایشهای شرمآور و غیرقانونی صداوسیما» علیه آنان اعتراض کردهاند.
در این نامه آمده است: «چرا عزیزان ما که به حقطلبی و دیگرخواهی زبانزد عام و خاصاند، باید طی سالهای متمادی اینچنین آزار ببینند، زندانی شوند، با انفرادی شکنجه ببینند و هدف پروندهسازیهای دروغین نهادهای اطلاعاتی و نمایشهای شرمآور و غیرقانونی صداوسیما قرار بگیرند؟»
خانوادههای جعفر ابراهیمی، آنیشا اسداللهی، رسول بداقی، محمد حبیبی، حسن سعیدی، رضا شهابی، اسکندر لطفی، شعبان محمدی، کیوان مهتدی و مسعود نیکخواه، امضاکنندگان این نامه هستند.
این فعالان صنفی معلمان و کارگران ایران اردیبهشت ماه با یورش نیروهای امنیتی به خانهشان بازداشت و به زندان اوین منتقل شدند.
در نامه خانوادههای این زندانیان سیاسی آمده است: «به محض دستگیری عزیزان ما، شبکههای مختلف صداوسیما با همکاری دستگاههای اطلاعاتی، پروندهسازی علیه آنان را آغاز و انواع اتهامات را به ایشان وارد ساختند.»
این خانوادهها نوشتهاند: «تمام علائم از همان ابتدا نشان از تلاش عبث دستگاههای امنیتی برای فراهم کردن اسباب افترا و تهمت داشت. از همین رو، طی بیش از ۴۰ روز، اعضای خانواده ما را در بازداشت موقت نگاه داشته و با انفرادی و بازجوییهای مکرر تحت فشار قرار دادهاند.»
همزمان اما فدراسیون بینالمللی کارگران حمل و نقل با انتشار بیانیهای از جمهوری اسلامی خواسته است فعالان این فدراسیون را از «شکنجههای غیرقابل توصیف» آزاد کند.
این فدراسیون به رضا شهابی، از اعضای زندانی سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه اشاره کرده که پس از شرکت در تظاهرات روز جهانی کارگر بار دیگر زندانی شد و تحت شکنجه و محرومیت از دسترسی به امکانات پزشکی قرار گرفته است.
فدراسیون بینالمللی کارگران حمل و نقل نوشته است: «وضعیت فراتر از فاجعه است. ایران حتی ابتداییترین حقوق انسانی او و بسیاری از مردم را زیر پا میگذارد. ما خواستار انتقال فوری رضا به بیمارستان و توقف حبس و شکنجه علیه او هستیم.»
پیشتر نیز نهادها و اتحادیههای بینالمللی بازداشت این فعالان مدنی و صنفی را محکوم کرده بودند.
روز سهشنبه هفتم تیر نیز گروه هفت کشور صنعتی جهان در آخرین روز از نشست رهبران خود با انتشار بیانیهای اعلام کرد: «ما نگرانی عمیق مشترک خود را در مورد ادامه نقض حقوق بشر در ایران، از جمله دستگیری و بازداشت خودسرانه تکرار و افزایش استفاده ایران از مجازات اعدام را محکوم میکنیم.»
