باب منندز، سناتور دموکرات و رییس کمیته روابط خارجی سنای آمریکا، با تاکید لزوم جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای، گفت: دولت بایدن باید بداند که عدم توافق با ایران بهتر از رسیدن به یک توافق بد است و نام سپاه پاسداران نیز باید در فهرست سازمانهای تروریستی باقی بماند.
رییس کمیته روابط خارجی سنای آمریکا روز یکشنبه در گفتوگو با فاکس نیوز ساندی همچنین گفت که دولت بایدن باید نسبت به جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای اطمینان حاصل کند. او افزود: من با توافق هستهای دولت اوباما با ایران نیز مخالف بودم چون آن توافق به اندازه کافی محکم نبود.
منندز تاکید کرد: همه ما موافقیم که نمیتوان به ایران اجازه داد تا سلاح هستهای داشته باشد زیرا ماهیت منطقه را تغییر خواهد یافت و یک مسابقه تسلیحات هستهای در منطقه ایجاد خواهد شد و برای متحد ما، دولت اسرائیل، یک تهدید وجودی خواهد بود که نمیتوانیم آن را تحمل کنیم.
رییس کمیته روابط خارجی سنای آمریکا افزود: دولت بایدن گفته بود که اگر مذاکرات تا پایان فوریه، اوایل اسفند ماه گذشته، به نتیجه نرسد، در واقع زمان از دست رفته و آنچه به دست میآوریم برای ما از اهمیت بسیار کمی برخوردار خواهد بود. اکنون دو ماه گذشته و پایان ماه آوریل است بنابراین اگر تا پایان فوریه آنچه برای ما اهمیت داشت حاصل نشده، مطمئنا در پایان آوریل هم حاصل نمیشود.
منندز گفت که بازگشت به توافق قبلی دوره باراک اوباما، رییسجمهور وقت آمریکا، کارساز نخواهد بود زیرا آن توافق به موضوع موشکهای بالستیک ایران نمیپردازد.
رییس کمیته روابط خارجی سنای آمریکا افزود: برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای، دولت آمریکا باید به سه مورد توجه کند. یکی توان موشکی ایران است. دیگری سطح ضروری غنیسازی اورانیوم است که در آستانه رسیدن به آن قرار دارند و سومین مورد نیز دستیابی به قابلیت انفجار است که ایران هنوز فاقد آن است.
این سناتور دموکرات گفت: میخواهم دولت بایدن بفهمد که عدم توافق با ایران بهتر از رسیدن یک توافق بد است.
رییس کمیته روابط خارجی سنای آمریکا درباره بررسی حذف سپاه پاسداران از فهرست سازمانهای تروریستی خارجی وزارت خارجه آمریکا، نیز گفت: «بسیار مهم است که این اتفاق نیفتد.»
بر اساس ویدئوها و گزارشهای منتشر شده در شبکههای اجتماعی، این تجمع سراسری روز یکشنبه ۱۱ اردیبهشت در شهرهایی چون اردبیل، شیراز، مریوان، اصفهان، کرج، اراک، بوشهر، نورآباد در استان فارس، سقز، کرمانشاه، الیگودرز، خمینیشهر و شهرهای دیگر ایران برگزار شده است.
بر اساس این گزارشها، ماموران نیروی انتظامی به تجمع معلمان در بوشهر حمله و تعدادی از آنان را پس از ضرب و شتم، مجروح کردند.
همچنین نیروهای ضد شورش و مسلح، در مقابل اداره کل آموزش و پرورش مریوان و نیز در شهر سنندج به طور گسترده حضور یافتند.
در تجمع سراسری معلمان، شعارهایی چون «معلم زندانی آزاد باید گردد»، «ننگ ما، ننگ ما ، وزیر الدنگ ما» و «وزیر بی لیاقت، استعفا استعفا» سر داده شد.
معلمان معترض در اراک نیز شعار «رئیسی، قالیباف، این آخرین پیام است؛ جنبش فرهنگیان آماده قیام است» سر دادند.
معلمان در سقز عکس صلاح سرخی، عضو انجمن صنفی این شهر که روز شنبه بازداشت شده، را در دست داشتند و سرود کردی خواندند.
همچنین در اردبیل، معلمان تجمع کننده خواستار آزادی فعالان صنفی بازداشت شده در این شهر شدند و شعار « اصغری، همتی، عباسی و نعمتی» آزاد باید گردند، سردادند.
معلمان معترض چه میخواهند؟
اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری و همسانسازی حقوق بازنشستگان، توقف خصوصیسازی، تخصیص بودجه کافی برای سرانه مدارس و بازگرداندن «سرمایههای غارت شده صندوق ذخیره فرهنگیان» خواستههای معلمان است.
معلمان معترض همچنین خواستار بازگشت به کار معلمان اخراجی و آزادی فعالین صنفی و توقف پروندهسازیها و احضارها شدند.
یک روز پیش از تجمع سراسری معلمان و در آستانه روز جهانی کارگر، ماموران امنیتی علیاکبر باغانی، رسول بداقی، محمد حبیبی، جعفر ابراهیمی و صلاح سرخی را بازداشت و دهها معلم دیگر را احضار کردند.
در همین حال اسماعیل عبدی، عضو کانون صنفی معلمان، اعلام کرد که در اعتراض به صدور احکام امنیتی برای فعالان صنفی از روز یکشنبه اعتصاب غذا میکند.
تجمع قبلی سراسری قبلی معلمان در سال جدید روز پنجشنبه اول اردیبهشت در شهرهای مختلف ایران برگزار شد، اما در تهران ماموران امنیتی مانع از تجمع در مقابل ساختمان وزارت آموزش و پرورش شدند و حدود ۷۰ معلم را چندین ساعت بازداشت کردند.
در روزهای پس از آن نیز گزارش شد که از یک روز قبل از تجمع سراسری، اینترنت تلفن همراه دستکم ۱۵ فعال صنفی در تهران و کرج به «دستور مراجع ذیصلاح» قطع شده بود.
معلمان ایران سال گذشته بارها دست به تجمع و تحصن سراسری زدند. پس از این اعتراضات، صدها نفر از معلمان به حراست آموزش و پرورش یا نهادهای امنیتی احضار شدند و شماری از معلمان و فعالان صنفی بازداشت و به زندان محکوم شدند.
این تجمعات در اعتراض به آییننامه ناقص رتبهبندی، اجرا نشدن همسانسازی حقوق بازنشستگان و سرکوب مستمر و سیستماتیک فعالان صنفی برگزار شد.