مرگ مشکوک پرستار سی و هشت ساله در سقز همزمان با روز جهانی زن
یک پرستار سی و هشت ساله اهل سقز، در حالی ظهر سهشنبه همزمان با روز جهانی زن به مرگ مشکوکی در خانه خود جان سپرد که نزدیکان او تاکید دارند که این پرستار قربانی خشونت خانگی شده است.
یک پرستار سی و هشت ساله اهل سقز، در حالی ظهر سهشنبه همزمان با روز جهانی زن به مرگ مشکوکی در خانه خود جان سپرد که نزدیکان او تاکید دارند که این پرستار قربانی خشونت خانگی شده است.
بنابر اخبار رسیده به ایران اینترنشنال، همسر فوزیه امینی، که او هم پرستار بیمارستان خمینی سقز است، در تماس با خانواده همسرش، از اقدام او به خودکشی خبر داده اما بسیاری از نزدیکان فوزیه گمان میبرند که این زن به دست همسرش به قتل رسیده است.
مرگ مشکوک این زن که مادر دو فرزند خردسال است و گفته میشود بارها، برای طلاق و جدایی از همسرش اقدام کرده بوده، کارکنان بیمارستان خمینی سقز را شوکه کرده است.
نزدیکان فوزیه امینی عنوان کردند که او به واسطه تهدیدهای همسرش در مورد حضانت کودکان، از جدایی منصرف شده بود.
همکاران این پرستار به پلیس گفتهاند، هفته گذشته همسر فوزیه با چاقو به او حملهور شده اما این پرستار با مداخله مردم و همکارانش جان سالم به در برده بود.
مرگ مشکوک فوزیه امینی پرستار بیمارستان سقز در هفدهم اسفند ماه و همزمان با روز جهانی زن رخ داده است.
در دو سال گذشته گزارشهای متعددی از کشته شدن زنان به دست همسرانشان و دیگر اعضای خانواده منتشر شده است.
تعدادی از این زنان به دلیل اختلاف با همسران خود به قتل رسیدند و تعدادی نیز به دست مردان خانوادههای خود یا همسرانشان کشته شدند.
قتل رومینا اشرفی نوجوان ۱۳ ساله به دست پدرش در روستای سفید سنگان شهرستان تالش در استان گیلان، قتل ریحانه عامری دختر ۲۲ ساله به دست پدرش در کرمان، کشته شدن فاطمه فرحی به دست همسرش در آبادان و کشته شدن شکیبا بختیار دختر ۱۶ ساله با ضربات چاقوی پدرش در کرمانشاه از جمله این موارد است.
کمتر از یک ماه پیش نیز انتشار تصاویری از یک مرد جوان که سر بریده همسر ۱۷ سالهاش را مقابل چشم مردم در میدان کسایی اهواز چرخاند، واکنشهای گستردهای برانگیخت.
مونا(غزل) حیدری، کودکهمسر ۱۷ ساله، که از ایران گریخته بود با سفر پدر و عمویش به ترکیه از این کشور به اهواز بازگردانده شد اما به دست همسرش سجاد که پسر عموی او نیز بود به قتل رسید و سجاد سر بریده او را مقابل چشم مردم در میدان کسایی اهواز چرخاند.
پس از آن نیز طاهره شفیعی، زن ۲۲ ساله در روستای زردلان استان ایلام به دست پدر شوهر خود کشته شد و یک زن بهنام فاطمه صامتی نیز در کرمانشاه با ضربات چاقو و تبر همسرش به قتل رسید.
پرونده قتل بیشتر این زنان به دلیل قوانین تبعیضآمیز نسبت به زنان با اعلام رضایت خانوادهها، بدون مجازات یا با حداقل مجازات قاتلان بسته میشود.
ماه گذشته مدیرعامل انجمن غیر دولتی زنان ریحانه، در استان خوزستان با اشاره به بررسی ۶۰ مورد قتل زنان و دختران به دست شوهران و مردان خانواده، گفت که در مورد این قتلها یک نفر هم مجازات نشده و حتی در بسیاری از موارد خانوادهها از قاتلان شکایت نکردهاند.
مقامهای قضايی و انتظامی به او توجه نکردند و مدتی بعد سر دختر به دست برادرش بریده شد. این روایت علی نجفی توانا، جرمشناس است که روزنامه اعتماد آن را در تاریخ ۱۹ بهمن منتشر کرده است.
این روایت شاید تنها بخش کوچکی از رنج زنان در جمهوری اسلامی را بازگو کند. زنانی که علاوه بر نبود قانون و حقوق اولیه باید با قوانینی که جمهوری اسلامی علیه جانشان وضع میکند هم بجنگند. در بسیاری از روستاهای ایران زنده ماندن زنان هم نوعی مبارزه است.
قوانین که زنان را قربانی «قتلهای خانوادگی» میکند
بزرگترین مصداق قانونی علیه جان زنان ایرانی در قتلهای موسوم به ناموسی آشکار است.
حکومت و دستگاه قضایی ایران نه تنها راه حلی برای قتلهای ناموسی ارائه نمیدهند بلکه با کاهش مجازات قاتلانی که از اعضای خانواده قربانیاند، ریختن خون آنها را آسانتر میکنند.
بهمن ماه امسال همسر مونا حیدری او را با انگیزهای ناموسی را کشت و سر او را در شهر گرداند.
مونا چندی قبل به ترکیه رفته بود اما عمو و پدرش او را از ترکیه به ایران بازگرداندند و بعد از مدتی او به دست شوهرش کشته شد.
آمار قتلهای ناموسی در ایران گزارش نمیشود و بخش زیادی از آنها با نام قتلهای خانوادگی به رسانهها راه پیدا میکند.
قانون موسوم به حمایت از خانواده و به بردگی گرفتن زنان
دامنه اقدامات زنستیز جمهوری اسلامی در قانونی موسوم به حمایت از خانواده که در ۲۵ مهرماه تصویب شد، فراوان است.
به واسطه این قانون، دختران و زنانی که بارداریهای ناخواسته داشتهاند، نمیتوانند بدون حکم دستگاه قضایی سقط جنین انجام دهند.
در واقع همه آنها مجرمانی تلقی میشوند که خلاف قوانین جمهوری اسلامی باردار شدهاند و باید تسلیم قانون شوند تا برایشان تصمیمگیری شود.
در بخش دیگری از این قانون نیز دستور جمعآوری ابزارهای جلوگیری از بارداری از داروخانهها داده شده است.
تعطیل کردن «خانه خورشید» به عنوان یکی از معدود نهادهای مدنی حامی زنان یکی از مصادیق تازهترین مصادیق اجرای این قانون ضد زن است.
خانه خورشید سالها در عرصه کمکرسانی به زنان گارگر جنسی در منطقه محروم «دروازه غار» در تهران فعالیت میکرد و به بیش از ۲۵۰۰ زن خدمترسانی کرده بود.
قانون موسوم به حمایت از خانواده، حق مالکیت زن بر بدنش را نقض هم نقض میکند. نقض این حق به ویژه از این جهت است که مزایای اجتماعی برای زنان و خانواده را تنها به داشتن فرزند و باردار شدن زن محدود میکند.
اعدام و شکنجه زنان
فعالان و مدافعان حقوق بشر گزارش دادهاند در سال ۲۰۲۱میلادی دستکم ۱۵ زن در ایران اعدام شدهاند، این در حالی است که اعدام زنان در بسیاری از کشورها ممنوع شده است.
حکم اعدام فاطمه اصلانی ۲۸ آذرماه در زندان دستگرد اصفهان اجرا شد و سوسن رضاییپور ۳۱ ساله، پس از شش سال تحمل حبس، بامداد پنجم آبان امسال در زندان مرکزی قزوین اعدام شد. اتهام اغلب زنان آنها قتل شرکای جنسیشان اعلام شده است. در برخی موارد نیز آنها متهم به قتل شخص متجاوز بودهاند.
همچنین زنان در ایران تحت شکنجههای سخت جسمی قرار میگیرند. محبوبه رضایی، زندانی سیاسی در زندان بوشهر در یادداشتی نوشته بود از طرف مسئولان زندان «پیشنهاد صیغه موقت با مردان متمول بند مالی زندان» دریافت کرده است.
نرگس محمدی فعال حقوق زنان به نقل از زینب جلالیان، زندانی سیاسی میگوید او را به ساختمان متروکهای که لولههای آب و آجرهایش روی زمین افتاده بود، برده و روی یک تختی انداخته بودند و تمام لباسهایش را از تن بیرون آورده بودند.
آزار زنان با گشت ارشاد
روایت آزار و شکنجه زنانی که د ایران مورد آزار و اذیت ماموران گشت ارشاد قرار میگیرند نیز در بسیاری از موارد پنهان میماند و موارد معدودی از آن در رسانهها منتشر میشود. بسیاری از زنان به شکل سیستماتیک به دلیل رعایت نکردن پوشش مورد قبول جمهوری اسلامی قربانی خشونت و در برخی موارد تجاوز از سوی ماموران نیروی انتظامی در بازداتشگاهها میشوند.
بازداشت از سوی گشت ارشاد یکی از کابوسهای زنان و دختران ایرانی است. بارها دیده شده ماموران گشت ارشادی که زنان را در خیابانها کتک میزنند و به آنها فحاشی میکنند، ترفیع درجه میگیرند.
زنانی که بیصدا در خانهشان کشته میشوند
دامنه قوانین زنستیز جمهوری اسلامی به خانهها یعنی جایی که باید محل امن و آسایش آنها باشد نیز کشیده شده است.
آنجا که دختربچهها به ویژه در مناطق محروم مجبور به ازدواج اجباری میشوند و از سوی همسرشان شکنجه و آزار و اذیت میشوند و امکانی برای طلاق و جدایی ندارند.
آنها علاوه بر اینکه امکان رفتن به دادگاه و شکایت را ندارند حق طلاق هم ندارند. پس باید به زندگی ادامه دهند یا خودخواسته به زندگیشان پایان دهند.
ماه گذشته به فاصله کمتر از۳۰ روز دو دختربچه یکی ۱۶ و دیگری ۱۷ ساله که هر دو قربانی کودک همسری بودند، به دلیل آزار و اذیتهای جسمی و روحی همسرانشان خودکشی کردند.
نگین درویشی دختر ۲۰ ساله اهل شوشتر با دو فرزند بعد از اینکه به دادگاه درخواست طلاق داد از سوی شوهرش به قتل رسید.