کریستیانو رونالدو صبح پنجشنبه، پیش از اعلام فهرست جدید تیم ملی پرتغال از سوی ژرژ ژسوس، با انتشار پیامی در شبکه‌های اجتماعی از فوتبال ملی خداحافظی کرد. او پس از ۲۳ سال حضور در تیم ملی، با ۲۳۴ بازی و ۱۴۶ گل به دوران ملی خود پایان داد.
رونالدو با پرتغال سه قهرمانی هم کسب کرد؛ قهرمانی فراموش‌نشدنی یورو ۲۰۱۶ و دو قهرمانی در لیگ ملت‌های اروپا.
او امروز با انتشار ویدیویی پنج‌دقیقه‌ای که با آهنگ «عشق به پرتغال» اثر دولسه پونتس همراه است، صمیمانه با مردم پرتغال سخن گفت و احساسات خود را با آن‌ها در میان گذاشت.
متن اعلام بازنشستگی او با این جمله آغاز می‌شود: «پرتغال همیشه بخشی از وجود من خواهد بود.»
رونالدو در ادامه خطاب به مردم پرتغال نوشت: «زمان آن رسیده است که پیراهن شماره ۷ تیم ملی‌مان را کنار بگذارم. هرگز احساس نکردم که این شماره فقط متعلق به من است، اما به مدت ۲۳ سال افتخار و مسوولیت پوشیدن آن را داشتم.»
متن کامل بیانیه کریستیانو رونالدو
«خطاب به مردم پرتغال،
روز آن رسیده است که پیراهن شماره ۷ تیم ملی همه ما را پس بدهم. هرگز احساس نکردم که این پیراهن فقط متعلق به من است. اما به مدت ۲۳ سال افتخار و مسوولیت پوشیدن آن، دفاع از آن و همراه بردنش به ورزشگاه‌های سراسر جهان را داشتم.
امروز زمان آن رسیده است که این پیراهن را به آینده بسپارم. تصمیم آسانی نبود، زیرا بعضی تصمیم‌ها را نمی‌توان فقط با عقل گرفت؛ قلب نیز در گرفتن آن‌ها نقش دارد.
امروز به مسیری پایان می‌دهم که در اوت ۲۰۰۳ آغاز شد و زندگی مرا برای همیشه تغییر داد. وقتی به گذشته نگاه می‌کنم و به تمام آنچه در تیم ملی تجربه کرده‌ام فکر می‌کنم، فقط مسابقه‌ها، گل‌ها، رکوردها یا جام‌ها را نمی‌بینم. آدم‌ها را می‌بینم. مهاجرانی را می‌بینم که برای ۹۰ دقیقه احساس می‌کردند پرتغال کمی به آن‌ها نزدیک‌تر شده است. میلیون‌ها پرتغالی را می‌بینم که هرگز از نزدیک ملاقاتشان نکرده‌ام، اما بخشی از زندگی من بوده‌اند. زیرا در نهایت، فوتبال بسیار فراتر از یک بازی است. فوتبال یعنی مردم.
در تمام دوران حضورم در تیم ملی تلاش کردم از محدودیت‌های خود فراتر بروم. می‌خواستم پیروز شوم، می‌خواستم بهترین باشم و می‌خواستم تاریخ‌ساز شوم. همیشه از خودم توقع زیادی داشتم. همیشه بیشتر می‌خواستم و همیشه باور داشتم که می‌توانیم به جایگاه بالاتری برسیم. هرچه در توان داشتم برای این پیراهن گذاشتم.
بعدازظهرها و شب‌های بی‌نقصی داشتیم. پیروزی‌هایی داشتیم که هرگز فراموششان نخواهم کرد و شکست‌هایی که یادآوری آن‌ها هنوز هم برایم دردناک است. من هم اشتباه کردم، من هم رنج کشیدم و لحظاتی هم بود که نتوانستم آنچه مردم پرتغال تا این اندازه آرزویش را داشتند، به آن‌ها بدهم. اما هرگز تسلیم نشدم. مهم‌تر از همه، هرگز احساس غرورم از نمایندگی پرتغال را از دست ندادم.
در تمام این سال‌ها چیزهای بسیار ساده‌ای آموختم. گل‌ها به فراموشی سپرده می‌شوند، جام‌ها در موزه‌ها باقی می‌مانند و رکوردها سرانجام شکسته می‌شوند. اما چیزی وجود دارد که گذر زمان هرگز نمی‌تواند آن را از بین ببرد: جایگاهی که در قلب مردم داریم.
اگر حتی یک بار شما را خوشحال کرده‌ام، اگر حتی یک گل من باعث شده است کسی را در آغوش بگیرید، لحظه‌ای دشوار را فراموش کنید یا به کشورمان افتخار کنید، پس همه این تلاش‌ها ارزشش را داشته است. زیرا پرتغالی بودن همین معنا را هم دارد. با هم رنج می‌کشیم، با هم دوباره برمی‌خیزیم و بار دیگر ایمان می‌آوریم.
پرتغال همیشه به جوانانی نیاز خواهد داشت که رویاپردازی می‌کنند، به بازیکنانی که هرگز تسلیم نمی‌شوند و به نسل‌های تازه‌ای که باور دارند می‌توان به جایی رسید که پیش از آن هیچ‌کس نرسیده است. زیرا کشوری که همچنان قهرمانان تازه‌ای پرورش می‌دهد، کشوری است که هرگز ایمانش به خودش را از دست نمی‌دهد.
می‌خواهم سخنی ویژه با هم‌تیمی‌هایم در تیم ملی داشته باشم. بابت تک‌تک دویدن‌ها، هر آغوش، هر بحث و هر سکوت پیش از ورود به زمین از شما سپاسگزارم. بابت هر پیروزی که با هم جشن گرفتیم و هر شکستی که ما را قوی‌تر کرد.
افتخار داشتم کاپیتان شما باشم، اما هیچ کاپیتانی به‌تنهایی این مسیر را طی نمی‌کند. شما بخشی از داستان زندگی من هستید.
از تمام مربیان، مدیران، پزشکان، فیزیوتراپیست‌ها، مسوولان لباس، کارکنان و بسیاری از افرادی که در تمام این سال‌ها با من همکاری کردند، سپاسگزارم. بسیاری از شما هرگز در عکس‌ها دیده نشدید، اما بدون شما هیچ‌یک از آن عکس‌ها ممکن نبود ثبت شود.
از خانواده‌ام سپاسگزارم که در این رویا با من شریک بودند. ممنونم که دوری‌ها، فداکاری‌ها و لحظاتی را درک کردید که تیم ملی ناچار بود بخشی از زندگی مرا به خود اختصاص دهد که حق شما نیز بود. اگر توانستم تا این اندازه پیش بروم، به این دلیل بود که همیشه دست در دست هم داشتیم.
و به مردم پرتغال، به تمام پرتغالی‌های سراسر جهان، می‌خواهم آخرین نکته‌ای را بگویم.
تصویری وجود دارد که همیشه با خودم نگه خواهم داشت: لحظه‌ای که سرود ملی آغاز می‌شود.
به اطرافم نگاه می‌کنم، هم‌تیمی‌هایم را می‌بینم، سکوها را می‌بینم، کودکان، مادران، پدران و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها را می‌بینم. پرتغالی‌هایی را می‌بینم که فقط برای حضور در آن لحظه، از راه‌های بسیار دور آمده‌اند.
و در آن دقایق، دیگر تفاوتی میان ما وجود ندارد. نه باشگاهی وجود دارد، نه رنگی، نه طبقه اجتماعی، نه شغلی و نه اختلاف نظری. فقط یک عشق وجود دارد: پرتغال.
این احساس را تا پایان عمر با خودم خواهم داشت.
امروز مسیر من در زمین مسابقه با تیم ملی به پایان می‌رسد. با سری افراشته کنار می‌روم، به مسیری که پیموده‌ام افتخار می‌کنم و می‌دانم که هرچه در توان داشتم برای پرتغال گذاشتم.
اما هرگز از شما جدا نخواهم شد. همیشه یکی از شما خواهم بود. همچنان با تمام وجود برای پرتغال نگران خواهم شد، هیجان‌زده خواهم شد و هر پیروزی پرتغال را از صمیم قلب جشن خواهم گرفت.
تمام زندگی‌ام تلاش کردم بهترین بازیکن جهان باشم. امروز می‌فهمم که بزرگ‌ترین پیروزی من، شایستگی نمایندگی بهترین کشور جهان بوده است.
برای این ۲۳ سال از شما سپاسگزارم. ممنونم که به من ایمان داشتید. ممنونم که اجازه دادید رویایی را زندگی کنم که از دوران کودکی‌ام آغاز شد؛ زمانی که فقط پسربچه‌ای در مادیرا بودم و دنبال توپ می‌دویدم.
پیراهن شماره ۷ باقی خواهد ماند، اما افتخار پوشیدن آن برای همیشه متعلق به من خواهد بود.
پرتغال همیشه در وجود من خواهد بود.
تا همیشه.
کریستیانو رونالدو.»
رویترز گزارش داد که در دیدار دو تیم زیر ۲۰ سال اوبرلاندیا و ماموره در برزیل، درگیری گسترده میان بازیکنان و مسوولان دو باشگاه به اخراج ۵۳ نفر منجر شد؛ رقمی که رکورد قبلی ۳۶ اخراج در یک مسابقه فوتبال را شکست.
این درگیری روز یکشنبه در جریان دیدار رفت مرحله نیمه‌نهایی مسابقات قهرمانی ایالتی میان دو تیم اوبرلاندیا و ماموره رخ داد.
فرناندو پاتریک دروسگیک مودستو، داور مسابقه، در گزارش خود اعلام کرد که ناآرامی‌ها در اوایل نیمه دوم آغاز شد؛ زمانی که پس از اخراج یکی از بازیکنان اوبرلاندیا، شماری از مسوولان این باشگاه وارد زمین مسابقه شدند.
مسابقه به مدت ۴۰ دقیقه متوقف شد و سرانجام از سر گرفته شد. ماموره در دقیقه نهم وقت‌های تلف‌شده گلزنی کرد و با نتیجه ۳ بر یک پیش افتاد.
بر اساس گزارش رسانه‌های برزیلی، داوی، بازیکن ماموره، هنگام شادی پس از گل، بازیکنان اوبرلاندیا را تحریک کرد. این اقدام به درگیری گسترده‌ای منجر شد که در پی آن شمار زیادی کارت قرمز صادر شد.
در مجموع، ۴۳ بازیکن و هشت عضو کادر فنی اخراج شدند. همچنین دو عضو هیات‌مدیره اوبرلاندیا نیز اخراج شدند تا شمار کل اخراجی‌ها به ۵۳ نفر برسد.
دروسگیک مودستو در گزارش خود نوشت: «در دقیقه ۵۴ نیمه دوم، درگیری گسترده‌ای آغاز شد که نشان دادن کارت‌های قرمز و انجام تشریفات پایان مسابقه را غیرممکن کرد.»
او افزود: «بنابراین، به دلیل تمام این آشوب‌ها و نبود امنیت، اعلام کردم که مسابقه به پایان رسیده است.»
دروسگیک مودستو همچنین اعلام کرد که به دلیل تهدیدهای صورت‌گرفته علیه داور، گزارشی به پلیس ارائه شده است و تیم ماموره نیز پس از مسابقه به رختکن آسیب رسانده است.
رکورد قبلی گینس برای بیشترین تعداد کارت قرمز در یک مسابقه فوتبال، ۳۶ کارت بود که در فوریه ۲۰۱۱، در جریان دیداری از لیگ دسته پنجم آرژانتین میان دو تیم اتلتیکو کلیپوله و ویکتوریانو آرناس ثبت شده بود.
باشگاه اوبرلاندیا روز چهارشنبه اعلام کرد که در اقدامی با هدف رعایت بازی جوانمردانه، از حضور در دیدار برگشت مرحله نیمه‌نهایی انصراف می‌دهد؛ زیرا تیم ماموره بازیکنان واجد شرایط کافی برای تشکیل تیم در اختیار نداشت.
این انصراف باعث شد ماموره به فینال رقابت‌ها راه پیدا کند.
باشگاه اوبرلاندیا همچنین اعلام کرد: «باشگاه در برابر این اتفاق سکوت نکرده است. اقدامات انضباطی لازم درباره افراد دخیل در این ماجرا، پیش‌تر در داخل باشگاه انجام شده است؛ زیرا پرورش استعدادهای ورزشی، پیش از هر چیز، موضوعی مرتبط با رشد فردی است.»
شب دوم هفته چهارم لیگ قهرمانان اروپا، یکی از پرگل‌ترین شب‌های این فصل بود؛ در ۹ بازی امشب، ۴۴ گل به ثمر رسید. تیم شگفتی‌ساز کومو البته سهم بزرگی در این رکورد داشت؛ تیم سسک فابرگاس با نتیجه ۹ بر یک، لانس را در فرانسه شکست داد و یکی از پرگل‌ترین بازی‌های تاریخ رقابت‌ها را ثبت کرد.
در بازی لانس و کومو، آناستاسیوس دوویکاس با هت‌تریک در دقایق ۷، ۳۲ و ۵۷، ستاره این مسابقه بود. نیکو پاز در دقیقه ۴۰، لوکاس دا کونیا در دقیقه ۴۷، مارک کمپف در دقیقه ۵۴، ماتیا لیبرالی در دقیقه ۶۲ و مارتین باتورینا در دقیقه ۶۹ دیگر گل‌های کومو را به ثمر رساندند.
اما این پایان گلزنی تیم ایتالیایی نبود؛ ماتئو پاپاچولی در دقیقه ۹۰+۲ گل نهم کومو را به ثمر رساند تا یکی از عجیب‌ترین نتایج لیگ قهرمانان اروپا رقم بخورد.
روبن آگیلار در دقیقه ۶۵ تنها گل لانس را زد.
کومو با این پیروزی، ۹ امتیازی شد و بالاتر از بارسلونا، منچسترسیتی، لیورپول و استون ویلا، در جایگاه چهارم جدول قرار گرفت.
شاگردان سسک فابرگاس با این پیروزی به رکورد بایرن مونیخ رسیدند که در سال ۲۰۲۴ دینامو زاگرب را ۹ بر ۲ شکست داده بود.
با این حال، رکورد پرگل‌ترین مسابقه تاریخ لیگ قهرمانان اروپا همچنان متعلق به پیروزی ۸ بر ۴ بوروسیا دورتموند مقابل لژیا ورشو در سال ۲۰۱۶ با مجموع ۱۲ گل است.
دیدار بایرن مونیخ و دینامو زاگرب در سال ۲۰۲۴ با نتیجه ۹ بر ۲ و مسابقه موناکو و دپورتیوو لاکرونیا در سال ۲۰۰۳ با نتیجه ۸ بر ۳، هرکدام با ۱۱ گل در رده بعدی قرار دارند.
عملکرد کومو در این هفته از پاری‌سن‌ژرمن هم شگفت‌انگیزتر است؛ تیم لوئیز انریکه سه‌شنبه شب، ویارئال را ۶ بر صفر برد.
پیروزی سیتی در لایپزیگ
در دیگر بازی امشب، منچسترسیتی در دیداری پرهیجان مقابل لایپزیگ، با نتیجه ۳ بر ۲ پیروز شد. سیتی در دقیقه ۳۷ با گل به خودی کاستلو لوکبا پیش افتاد و نیمه نخست را با برتری یک بر صفر به پایان رساند.
در نیمه دوم، ریدله باکو در دقیقه ۴۹ با پاس برایان گرودا بازی را به تساوی کشاند، اما انزو فرناندز در دقیقه ۵۸ با پاس ایلیمان اندیایه بار دیگر منچسترسیتی را پیش انداخت.
آنتونیو نوسا در دقیقه ۶۱ با پاس کریستوفر انکونکو گل دوم لایپزیگ را زد تا بازی دو بر دو شود، اما ارلینگ هالند در دقیقه ۷۸ با پاس الیوت اندرسون گل سوم و پیروزی‌بخش سیتی را به ثمر رساند.
آرسنال در تعقیب پی‌اس‌جی و رئال مادرید
در دیگر دیدار امشب، آرسنال با گل‌های نونی مادوئکه و ویکتور گیوکرش مقابل اسلاویا پراگ به برتری ۲ بر یک رسید و ۱۰ امتیازی شد. توپچی‌ها اکنون پایین‌تر از پاری‌سن‌ژرمن و رئال مادرید ۱۲ امتیازی، در رده سوم جدول قرار دارند.
نونی مادوئکه در دقیقه ۹ با پاس ویکتور گیوکرش گل نخست آرسنال را به ثمر رساند. گیوکرش نیز در دقیقه ۳۸ با پاس میکل مرینو اختلاف را به دو گل رساند تا توپچی‌ها نیمه نخست را با برتری ۲ بر صفر به پایان برسانند.
در نیمه دوم، اسلاویا پراگ برای جبران نتیجه تلاش کرد و سرانجام ویکتور نوواک در دقیقه ۹۰ با پاس داوید یوراسک یکی از گل‌های خورده را جبران کرد.
شگفتی کومو در فرانسه
اما در پرگل‌ترین دیدار این هفته، کومو در نمایشی حیرت‌انگیز، با نتیجه عجیب ۹ بر یک لانس را شکست داد و یکی از پرگل‌ترین مسابقات این فصل رقابت‌ها را رقم زد.
آناستاسیوس دوویکاس با هت‌تریک در دقایق ۷، ۳۲ و ۵۷، ستاره این مسابقه بود. نیکو پاز در دقیقه ۴۰، لوکاس دا کونیا در دقیقه ۴۷، مارک کمپف در دقیقه ۵۴، ماتیا لیبرالی در دقیقه ۶۲ و مارتین باتورینا در دقیقه ۶۹ دیگر گل‌های کومو را به ثمر رساندند.
اما این پایان گلزنی تیم ایتالیایی نبود؛ ماتئو پاپاچولی در دقیقه ۹۰+۲ گل نهم کومو را به ثمر رساند تا یکی از عجیب‌ترین نتایج لیگ قهرمانان اروپا رقم بخورد.
روبن آگیلار در دقیقه ۶۵ تنها گل لانس را به ثمر رساند، اما این گل نتوانست از سنگینی شکست تیم فرانسوی بکاهد.
فروپاشی ناپولی
پورتو هم با نتیجه ۴ بر یک ناپولی را شکست داد و با زدن سه گل در نیمه دوم، پیروزی پرگلی را مقابل نماینده ایتالیا رقم زد.
یان بدنارک در دقیقه ۱۱ با پاس گابری ویگا گل نخست پورتو را به ثمر رساند، اما اسکات مک‌تامینی در دقیقه ۴۳ با پاس راسموس هویلوند بازی را به تساوی کشاند تا نیمه نخست با نتیجه یک بر یک پایان یابد.
در نیمه دوم، گابری ویگا در دقیقه ۷۱ با پاس سانتیاگو خیمنس گل دوم پورتو را زد و یاکوب کیویور در دقیقه ۸۰ با پاس هوانگ این‌بوم اختلاف را به دو گل رساند.
در دقیقه ۸۹، رافا مارین، مدافع ناپولی، با دریافت کارت قرمز از زمین اخراج شد. یک دقیقه بعد، سامو آگهوا از روی نقطه پنالتی گل چهارم پورتو را به ثمر رساند تا شکست سنگین ناپولی در پرتغال کامل شود.
در دیگر دیدارها، بوروسیا دورتموند ۲ بر یک رئال بتیس را برد، کلوب بروژ هم با همین نتیجه، میزبان خود آیندهوون را شکست داد و وایکینگ با نتیجه ۴ - یک بر صباح غلبه کرد.
پیش از این بازی ها، رئال مادرید سه بر دو، آاک آتن را برد و فنرباغچه با همین نتیجه لیورپول را شکست داد.
خبرگزاری فرانسه گزارش داد که تعویق جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ از ژانویه به دسامبر، آینده هاجیمه موریاسو در تیم ملی ژاپن را مبهم کرده است. قرار بود او پس از این رقابت‌ها کنار برود، اما اکنون ممکن است در پایان سال ۲۰۲۶ جای خود را به گو اویوا بدهد.
هاجیمه موریاسو، سرمربی تیم ملی فوتبال ژاپن، روز چهارشنبه گفت پس از تعویق جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ از ژانویه به دسامبر، «واقعیت را می‌پذیرد». این تصمیم احتمالا آخرین فرصت او برای کسب یک عنوان قهرمانی پیش از کناره‌گیری از سمتش را از بین برده است.
کنفدراسیون فوتبال آسیا اعلام کرد که این رقابت‌ها که قرار بود از دو ماه دیگر در عربستان سعودید برگزار شود، به دلیل «شرایط استثنایی» منطقه و پس از حملات حوثی‌های تحت حمایت جمهوری اسلامی به کشور میزبان، تقریبا یک سال به تعویق افتاده است.
قرار بود موریاسو هدایت ژاپن را در این رقابت‌ها بر عهده داشته باشد و پس از آن، گو اویوا، سرمربی کنونی تیم ملی زیر ۲۳ سال ژاپن، جانشین او شود. با این حال، اکنون این احتمال وجود دارد که موریاسو در پایان سال جاری میلادی از سمت خود کنار برود.
ماساکونی یاماموتو، مدیر فنی فدراسیون فوتبال ژاپن، در حالی که موریاسو فهرست بازیکنان دعوت‌شده برای دیدارهای دوستانه این ماه مقابل برزیل و پاراگوئه در سنگاپور را اعلام می‌کرد، از روشن کردن وضعیت آینده سرمربی تیم ملی خودداری کرد.
موریاسو که طولانی‌ترین دوره مربیگری در تاریخ تیم ملی ژاپن را پشت سر گذاشته است، گفت پیشرفت فوتبال کشورش از وضعیت شخصی او اهمیت بیشتری دارد.
او گفت: «اگر جام ملت‌های آسیا طبق برنامه برگزار می‌شد، تمام تلاشم را می‌کردم تا در آن هفت مسابقه قهرمان شویم، اما هم‌زمان فکر می‌کردم که اگر مسابقات برگزار نشود، فرصت آن هفت بازی از بین نخواهد رفت.»
موریاسو افزود: «اگر آن هفت مسابقه به زمان دیگری منتقل شود، کادر فنی جدید می‌تواند با نگاه به جام جهانی بعدی از آن‌ها به‌خوبی استفاده کند. من فقط واقعیت را می‌پذیرم و تمام تلاشم را برای انجام وظیفه‌ای که اکنون پیش رو دارم، به کار می‌گیرم.»
با این حال یاماموتو، مدیر فنی فدراسیون فوتبال ژاپن، گفت زمان انتقال مسوولیت سرمربیگری در داخل فدراسیون فوتبال ژاپن تعیین خواهد شد.
ژاپن علاوه بر مسابقات این ماه، قرار بود ۳۰ دسامبر در شهر اوساکا یک دیدار دوستانه تدارکاتی برای جام ملت‌های آسیا مقابل حریفی که هنوز مشخص نشده است، برگزار کند.
موریاسو گفت تعویق جام ملت‌های آسیا تاثیری بر انتخاب بازیکنان تیمش برای دیدار مقابل برزیل و پاراگویه نداشته است.
برزیل در جام جهانی امسال با گل دقایق تلف‌شده و پیروزی ۲ بر یک، ژاپن را در مرحله یک‌شانزدهم نهایی حذف کرد.
موریاسو گفت: «ما همیشه تلاش کرده‌ایم در مسابقاتی که پیش رو داریم بهترین عملکردمان را ارائه دهیم و در عین حال، آن را به آینده پیوند بزنیم. تعویق جام ملت‌های آسیا از این نظر هیچ تغییری ایجاد نکرده است.»
موریاسو زایون سوزوکی، دروازه‌بان استون ویلا، و دایچی کامادا، هافبک کریستال پالاس، را به تیم ملی دعوت کرد. او همچنین تاتسوهیرو ساکاموتو، وینگر کاونتری سیتی، را برای نخستین بار پس از بیش از پنج سال به تیم ملی فراخواند.
تاکومی مینامینو، مهاجم موناکو، نیز پس از غیبت در جام جهانی به دلیل مصدومیت، دوباره به تیم ملی دعوت شد.
ژاپن در اکتبر سال گذشته در دیداری دوستانه در توکیو، برای نخستین بار برزیل را شکست داد.
منچستریونایتد در شبی پرهیجان در اولدترافورد، شکست دو بر صفر مقابل رم را به پیروزی سه بر دو تبدیل کرد و پس از ۹ مسابقه بدون برد، سرانجام طعم پیروزی را چشید؛ نتیجه‌ای که می‌تواند در سرنوشت مایکل کریک، سرمربی تحت فشار این تیم، تاثیرگذار باشد.
به گزارش بی‌بی‌سی، منچستریونایتد پس از نمایشی ضعیف در نیمه نخست، با دو گل از حریف ایتالیایی عقب افتاد و در آستانه شکستی دیگر قرار گرفت. با این حال، یک تصمیم داور ویدیویی مسیر مسابقه را تغییر داد.
برونو فرناندز ابتدا ضربه پنالتی خود را از دست داد، اما به دلیل ورود زودهنگام برایان کریستانته، بازیکن رم، به محوطه جریمه، داور ویدیویی دستور تکرار پنالتی را داد. فرناندز در تلاش دوم موفق به گلزنی شد و امید را به منچستریونایتد بازگرداند.
در ادامه، ماتئوس کونیا با دو گل در هفت دقیقه پایانی، بازگشتی تماشایی را برای میزبان رقم زد. اخراج کونیا پس از این گل‌ها نیز مانع حفظ پیروزی منچستریونایتد نشد.
کریک پس از مسابقه درباره صحبت‌های خود در رختکن گفت: «در بین دو نیمه می‌خواستم بازیکنان مثبت‌تر فکر کنند و بیش از حد ناامید نشوند. به آن‌ها گفتم یک لحظه می‌تواند مسیر همه‌چیز را تغییر دهد.»
او با اشاره به تاریخچه بازگشت‌های بزرگ منچستریونایتد افزود: «این ورزشگاه اتفاقات جادویی زیادی به خود دیده است. به بازیکنان گفتم فقط به یک لحظه نیاز داریم که همه‌چیز را تغییر دهد و همان لحظه را پیدا کردیم.»
وین رونی، مهاجم پیشین منچستریونایتد، که در نیمه نخست از عملکرد بازیکنان به‌شدت انتقاد کرده بود، پس از مسابقه از کریک تمجید کرد و گفت: «هرچه در بین دو نیمه به بازیکنان گفته، باعث شده آن‌ها با انگیزه بیشتری بازی کنند و باور داشته باشند که می‌توانند پیروز شوند.»
با وجود این پیروزی، آینده کریک همچنان نامشخص است. هواداران منچستریونایتد پیش از مسابقه و در جریان نیمه نخست علیه مالکان و مدیران باشگاه شعار دادند و بی‌بی‌سی تاکید کرد که یک بازگشت تماشایی نمی‌تواند مشکلات گسترده تیم را پنهان کند.
کریک نیز درباره احتمال حفظ سمتش گفت: «من گوی بلورینی ندارم که بدانم در آینده چه اتفاقی می‌افتد. حالا باید برای مسابقه مهم آخر هفته مقابل استون ویلا آماده شویم.»
سرمربی منچستریونایتد در پایان تاکید کرد که این برد بیش از آنکه برایش آرامش‌بخش باشد، او را بابت تلاش بازیکنانش خوشحال کرده است.
این پیروزی همچنین شانس منچستریونایتد را برای صعود به مرحله بعدی لیگ قهرمانان اروپا افزایش داد، اما ادامه این روند در مسابقات آینده می‌تواند تعیین‌کننده سرنوشت کریک باشد.
تیم فوتبال میلان در هفته دهم سری آ، و در دربی شهر میلان، اینتر را با نتیجه سه بر یک شکست داد. کریستین پولیسیچ در دقیقه ۴، آدرین رابیو در دقیقه ۱۰ و دیگو موریرا در دقیقه ۴۳ برای میلان و الساندرو باستونی در دقیقه ۲۲ برای اینتر گل زدند.
میلان با این پیروزی ۲۱ امتیازی شد و به رده چهارم جدول صعود کرد، اینتر هم که فرصت صدرنشینی داشت، ۲۵ امتیازی و در رده دوم سری‌آ باقی ماند.
«شبی باورنکردنی بود»
هواداران میلان در ۳۱ اکتبر فهمیدند که این باشگاه برای جری کاردیناله به چه چیزی تبدیل شده است. کاردیناله از دنیای متفاوتی آمده و شاید فوتبال را مانند کسی که در میلان بزرگ شده نشناسد، اما به این تیم بسیار اهمیت می‌دهد؛ هنگام شکست به‌شدت ناراحت می‌شود و با پیروزی به وجد می‌آید.
به نوشته گازتا دلو اسپورت، کاردیناله در حالی سن‌سیرو را ترک کرد که گریه می‌کرد و در گفت‌وگو با تللومباردیا نیز نزدیک بود اشک بریزد. او گفت: «شبی باورنکردنی بود. هر سه روز یک مسابقه بازی می‌کنیم، با مصدومیت‌ها کنار می‌آییم و دوباره تیم کامل خود را در اختیار می‌گیریم... این بازیکنان را نگاه کنید؛ اینها برنده‌اند. اشکم درمی‌آید. فوق‌العاده است. بهترین شب بود. روی این پیروزی بنا خواهیم کرد.»
سرمایه‌گذاری در نقل‌وانتقالات
جالب‌ترین بخش صحبت‌های او جمله آخر بود: «روی این پیروزی بنا خواهیم کرد.»
منظور این است که کاردیناله امیدوار است این دربی اعتمادبه‌نفس لازم برای رقابت قهرمانی را به میلان بدهد؛ رقابتی که کاملا به آن باور دارد.
او چند ساعت پیش گفته بود: «فقط مساله زمان است تا بهتر شویم و آن جام را بالای سر ببریم.»
کاردیناله در مصاحبه با گاتزتا نیز گفته بود: «احتمالا برای تکمیل همه چیز به دو پنجره نقل‌وانتقالات دیگر نیاز داریم.» این صحبت برای هواداران یک معنی دارد: در صورت نیاز، او در ژانویه نیز سرمایه‌گذاری خواهد کرد.
کلید پیروزی؛ تاب‌آوری
کاردیناله در شب دربی هم پیش از مسابقه و هم پس از آن صحبت کرد. او در پایان درباره بازی گفت: «امشب دیدیم این تیم از چه جنسی ساخته شده است. اگر متحد بمانیم و از یکدیگر حمایت کنیم، پیروز خواهیم شد. شخصیت و تاب‌آوری تفاوت را رقم زد. بازیکنان در تمام ۹۰ دقیقه هرگز تسلیم نشدند و بار دیگر چیزی را نشان دادند که من همیشه درباره بازیکنان و مربی‌مان باور داشته‌ام. این تیم همه چیز لازم برای پیروزی را دارد. حالا باید همین مسیر را ادامه دهیم.»
این اتفاق ادامه مناسبی برای برنامه جمعه‌شب بود؛ شبی که کاردیناله ضیافتی با حضور اسطوره‌های روسونری و چهره‌های برجسته فوتبال ایتالیا ترتیب داده بود.
دوباره به قله بازمی‌گردیم
کاردیناله پیش از مسابقه در گفت‌وگو با سی‌بی‌اس درباره پروژه کلی خود گفت: «اینجا شور و هیجانی وجود دارد که پیش از این هرگز تجربه نکرده بودم. خواهید دید که نزدیک به ۸۰ هزار نفر واقعا این سازه را به لرزه درمی‌آورند.»
او افزود: «این هفته نه‌تنها ورزشگاه جدید را معرفی کردیم، بلکه بزرگ‌ترین قرارداد حق نام‌گذاری تاریخ را نیز اعلام کردیم. فکر می‌کنم این اتفاق فوق‌العاده‌ای برای فوتبال ایتالیاست. پیام ما به همه این است که در حال بازگشت هستیم. فوتبال ایتالیا واقعا شایسته بازگشت به قله است و ما از طریق میلان هر کاری بتوانیم انجام خواهیم داد تا این اتفاق رخ دهد.»
