علیرضا فغانی با قضاوت دیدار فرانسه و سنگال در جام جهانی ۲۰۲۶، به رکوردی تاریخی در داوری فوتبال جهان دست یافت؛ داور ۴۸ ساله که به نمایندگی از استرالیا در فهرست بینالمللی فیفا حضور دارد، برای چهارمین دوره متوالی در جام جهانی حاضر شد و به رکورددار حضور در ادوار جام جهانی تبدیل شد.
فغانی پیش از این در جامهای جهانی ۲۰۱۴، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ نیز در جمع داوران منتخب فیفا قرار داشت و حالا با حضور در این دوره، نام خود را در تاریخ این رقابتها ماندگار کرده است.
فغانی در جام جهانی ۲۰۱۸ چهار مسابقه از جمله دیدار ردهبندی را سوت زد و در جام جهانی ۲۰۲۲ نیز قضاوت دو مسابقه مرحله گروهی را بر عهده داشت. او در جام جهانی ۲۰۱۴ در جمع داوران حاضر در تورنمنت بود اما به عنوان داور وسط مسابقهای را قضاوت نکرد. با احتساب دیدار فرانسه و سنگال در جام جهانی ۲۰۲۶، شمار مسابقات جام جهانی که فغانی به عنوان داور وسط قضاوت کرده به هفت بازی رسیده است؛ آماری که او را در میان باتجربهترین داوران تاریخ این رقابتها قرار میدهد.
کارنامه حرفهای فغانی با قضاوت مهمترین مسابقات فوتبال جهان تکمیل شده است. او فینال جام ملتهای آسیا ۲۰۱۵، فینال لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۴، فینال المپیک ۲۰۱۶ میان برزیل و آلمان، فینال جام باشگاههای جهان ۲۰۱۵ و دیدار ردهبندی جام جهانی ۲۰۱۸ بین بلژیک و انگلیس را قضاوت کرده است.
همچنین فیفا در سال ۲۰۲۵ قضاوت فینال جام جهانی باشگاهها میان پاریسنژرمن و چلسی را نیز به او سپرد که یکی دیگر از افتخارات بزرگ دوران داوری او به شمار میرود.
فغانی که از سال ۲۰۰۸ در فهرست بینالمللی فیفا قرار داشت، در سال ۲۰۱۹ به همراه خانواده خود به استرالیا مهاجرت کرد و فعالیت حرفهایاش را در لیگ این کشور ادامه داد. پس از مهاجرت، نام او در سال ۲۰۲۰ از فهرست داوران بینالمللی ایران خارج شد؛ تصمیمی که در آن زمان با واکنشها و انتقادهای زیادی همراه شد. او از سال ۲۰۲۳ به صورت رسمی به عنوان نماینده استرالیا در فهرست داوران فیفا فعالیت میکند.
نام فغانی تابستان گذشته نیز به دلیل اتفاقی غیرفنی در صدر اخبار قرار گرفت. او پس از قضاوت فینال جام جهانی باشگاههای ۲۰۲۵، در مراسم اهدای مدال با دونالد ترامپ، رییسجمهور آمریکا، دست داد و مقابل دوربینها عکس یادگاری گرفت. این اتفاق واکنشهای گستردهای در ایران به دنبال داشت و برخی رسانههای نزدیک به حکومت از او انتقاد کردند.
فغانی همچنین به کشتار مردم ایران در دیماه سال گذشته اعتراض کرد، اعتراضی که منجر به توقیف اموال از سوی جمهوری اسلامی شد
روزنامه سان بریتانیا نوشت هواداران ایرانی با فریادهای کرکننده و هو کردن سرود جمهوری اسلامی، صدای خود را به گوش همه رساندند.
این رسانه اشاره کرد مسابقه در میان تدابیر شدید امنیتی مأموران افبیآی و دیگر تیمهای امنیتی برگزار شد؛ امنیتی که به دلیل جنگ چندماههٔ جمهوری اسلامی و آمریکا شدید بود، اما در نهایت با رفتار پرشور ولی مسالمتآمیز تماشاگران، بیش از حد نیاز به نظر میرسید.
سان گزارش داد هزاران تماشاگر در خارج از ورزشگاه تجمع کرده و تیم را «تیم مجتبی» و نمایندهٔ رژیم نامیدند.
این روزنامه به تقابل پرچمها پرداخت و نوشت با وجود ممنوعیت فیفا و تهدید ایران به قطع مسابقه، پرچمهای تاریخی شیر و خورشید در دستان هواداران به اهتزاز درآمد.
روزنامه واشینگتنپست بر شکاف عمیق میان جامعهٔ مهاجران ایرانی در جنوب کالیفرنیا تمرکز کرد.
این روزنامه نوشت صدها ایرانی-آمریکایی در خارج از استادیوم علیه حکومت تهران تظاهرات کردند و تیم ملی را متعلق به دولت دانستند، در حالیکه هزاران هوادار دیگر با صورتهای رنگشده وارد میشدند و میگفتند برای لذت بردن از فوتبال آمدهاند و ورزش را از سیاست جدا میکنند.
این رسانه به درگیریهای لفظی پراکنده اشاره کرد که با مداخلهٔ مأموران پلیس پایان یافت.
واشینگتنپست نوشت این بازی تحت تأثیر جنگ اخیر جمهوری اسلامی با نیروهای آمریکایی و اسرائیلی قرار داشت.
در پایان گزارش، به نقل از مهدی طارمی آمده است که فضای استادیوم مانند بازیهای خانگی بود.
نشریه اتلتیک جزئیات دیگری از تنشهای حقوقی و امنیتی داخل ورزشگاه ارائه داد.
به نوشته این رسانه، دادگاه لسآنجلس صبح روز بازی شکایت یک نهاد ایرانی برای لغو ممنوعیت فیفا را رد کرد و حق را به فیفا داد.
مأموران امنیتی نیز دستور داشتند مانع ورود هرگونه نماد شیر و خورشید شوند و حتی از تماشاگران خواستند تیشرتهای خود را برعکس بپوشند.
با این حال، هواداران پرچمها را مخفیانه وارد کرده و در پاسخ به باز شدن پرچم بزرگ جمهوری اسلامی روی زمین، آنها را برافراشتند.
اتلتیک همچنین به هو شدن سرود جمهوری اسلامی و شادی برخی تماشاگران پس از گل نیوزیلند اشاره کرد.
در بخشی از گزارش آمده است که مأموران پارچهنوشتههای هواداران با عنوان «میناب ۱۶۸» را که یادبود ۱۶۸ کودک کشتهشده در درگیری نظامی بود، جمعآوری کردند که این اقدام باعث بروز درگیری لفظی میان تماشاگران موافق و مخالف رژیم شد.
