ابوالفضل پسندیده، سفیر جمهوری اسلامی در مکزیک مدعی است که: «تیخوانا فراتر از روایتهای رسانهای، شهری مدرن و امن برای میزبانی تیم ملی است و مکزیکیها منتظر تیم ملی ایران هستند.» او با رد واقعیتهای میدانی، موضوع کارتلهای مواد مخدر را هم کماهمیت و «هیجانی» میداند.
واقعیتهای میدانی اما تصویر کاملاً متفاوتی را از این شهر مرزی نشان میدهند. تیخوانا بر اساس دادههای آژانسهای امنیتی بینالمللی، یکی از خطرناکترین، ناامنترین و پرحادثهترین شهرهای جهان به شمار میرود. وزارت امور خارجه آمریکا به طور مستمر در هشدارهای مسافرتی خود بر نرخ بالای قتل و جنایت در این منطقه تأکید میکند. کارتلهای بزرگ مواد مخدر نظیر سینالوآ و نسل جدید خالیسکو برای کنترل خطوط قاچاق به خاک آمریکا، جنگهای خونین و بیرحمانهای را در این شهر راه انداختهاند که ریسک گرفتار شدن افراد بیگناه در تبادل آتش آنها همیشه وجود دارد.
جرایم خیابانی خشن مانند سرقتهای مسلحانه، زورگیری و آدمربایی از خطرات روزمره و مستند این شهر هستند. دولت مکزیک به دلیل همین ناامنیها مجبور به استقرار گسترده نیروهای ارتش و پلیس فدرال در خیابانها شده است و هشدار پناه گرفتن در مکانهای بسته به دلیل درگیریهای ناگهانی، در تیخوانا یک امر عادی است.
کاروان تیم ملی ایران در این شرایط بحرانی ناچار است پروتکلهای امنیتی بسیار سختی را رعایت کند، از هرگونه تردد شبانه دست بکشد و به طور کامل از مناطق حاشیهای دوری کند؛ جزئیاتی که نشان میدهد میان صحبتهای سفیر و واقعیتهای خشن تیخوانا، فرسخها فاصله است.
