در روزهای گذشته که جمهوری اسلامی برای سرپوش گذاشتن بر کشتار مردم در جریان انقلاب ملی ایرانیان، اینترنت جهانی را قطع کرده بود، فدراسیون کشتی نتوانست برای حضور کشتیگیران ایرانی در مسابقات رنکینگ کرواسی و جام یاریگین روسیه، اقدامات لازم را انجام دهد.
روز گذشته خبر رسید که اتحادیه جهانی کشتی، نام کشتیگیران ایرانی را از لیست ابتدایی خود برای رقابتهای رنکینگ کرواسی حذف کرده است. رسانههای ایران دلیل را خودداری کرواسی از صدور ویزا برای کشتیگیران اعلام کردند.
اما ۱۰ روز پیش خبرگزاری آنا نوشته بود که «باتوجه به قطعی اینترنت کارهای مربوط به دریافت ویزای کرواسی متوقف شده و این احتمال وجود دارد که کشتی ایران نتواند در اولین مسابقه رنکینگ سال ۲۰۲۶ شرکت کند.»
با این حال رسانههای ایران مدعی شدند که «علیرضا دبیر، رییس فدراسیون کشتی رایزنیهای زیادی با وزیر امورخارجه و دیگر مسئولان وزارت خارجه ایران داشته تا شرایط صدور روادید برای کشتیگیران اعزامی ایران را مهیا کند.»
نکته اینکه سعید یوسفی، مدیر روابط بینالملل فدراسیون کشتی، گفته فدراسیون کشتی به دلیل هزینه فقط ۲۲۰ یورویی، کشتیگیران را برای مسابقات رنکینگ کرواسی ثبتنام نکرده است: «اگر نام کشتی گیرانمان در این سامانه ثبت شود، باید برای هر کشتی گیر مبلغی حدود ۲۲۰ یورو برای هر روز به جهت هزینه هتل پرداخت کنیم و بلافاصله پس از بسته شدن این سامانه اسامی به صورت اتوماتیک برای رزرو هتل ارسال می شود و اگر به هر نحوی تیمهای ما اعزام نشوند، فدراسیون متحمل هزینه بالایی خواهد شد.»
از سوی دیگر پس از خروج نام کشتیگیران ایرانی از لیست مسابقات رنکینگ کراوسی، ایسنا نوشته که سفارت روسیه با عدم صدور روادید کشتیگیران ایرانی، آنها را از حضور در جام یاریگین روسیه، محروم کرده است.
در این گزارش آمده: «پیشتر کشتیگیران ایرانی بدون مشکل به روسیه سفر میکردند اما با این حال پیگیریهای مسئولان فدراسیون کشتی ایران از فدراسیون روسیه به جایی نرسید و سفارت این کشور از صدور روادید برای کشتیگیران ایران خودداری کرد.»
تیم ایران با ۱۳ کشتیگیر قرار بود در این رقابتها که از فردا چهارشنبه ۸ بهمن تا ۱۳ بهمن در کراسنویارسک روسیه برگزار میشود، حضور داشته باشند.
رقابتهای رنکینگ کرواسی ۱۵ تا ۱۹ بهمن در زاگرب برگزار خواهد شد.
او در میان پیکرهای بیجان جاویدنامان وطن، دنبال پارهتن خود میگشت. این ویدئو که نخستین بار توسط اکانت «وحید آنلاین» منتشر شد، بهسرعت به شناسنامه مظلومیت ملتی بدل گشت که داغ بر داغ بر شانههاشان گذاشته میشد.
اما در پس این سوگ، روایتی از یک جابهجایی اسمی و تلاش ناکام دستگاه تبلیغاتی برای ذبح حقیقت نهفته بود.
دو روایت، یک سرنوشت؛ سپهر ابراهیمی و سپهر شکری
ابتدا خبر جانباختن سپهر ابراهیمی، بوکسور جوانی که با ضربات نیروهای سرکوب به خاک افتاد، در رسانهها منتشر شد. همزمانی این خبر با انتشار ویدئو جانگداز «سپهر بابا کجایی»، باعث شد افکار عمومی و بسیاری از رسانهها، آن پدر سرگردان در کهریزک را پدر سپهر بوکسور تصور کنند.
در این میان، دستگاه امنیتی که همواره دنبال بهانهای برای برچسب «جعلی» زدن به اخبار رسانهها آزاد است، از این تشابه اسمی راهزنی کرد. صداوسیما با ترتیب دادن یک مصاحبه که تنها میتوان نام «اعتراف اجباری» بر آن نهاد، پدر داغدار سپهر ابراهیمی را مقابل دوربین نشاند.
هدف سناریو مشخص بود است، القای این مطلب که ویدئو وایرال شده ساخته و پرداخته رسانهها آزاد است، چرا که پدر حاضر در تصویر (پدر سپهر ابراهیمی)، آن صدای لرزان توی ویدئو نیست.
حقیقتی که از پس ابر تزویر برآمد
اما این سناریو ناشیانه دوام چندانی نداشت. شفافسازی وحیدآنلاین نشان داد که صاحب آن فریاد «سپهر بابا کجایی»، پدر جاویدنام سپهر شکری است؛ جوان دیگری که او نیز قربانی خشونت عریان نیروهای سرکوب شد.
صداوسیما میخواست با یک جابهجایی، اصل فاجعه را انکار کند، اما غافل از آن بود که در این سرزمین، «سپهرها» یکی پس از دیگری به دست استبداد پرپر شدهاند.
فراتر از جعل؛ داغی که تکثیر میشود
جدا از ترفندها همیشگی صداوسیما در جعل حقیقت که دیگر برای ملت رنگ باخته؛ فرقی نمیکند نام آن جوان سپهر ابراهیمی باشد یا سپهر شکری؛ واقعیت این است که پدرانی هستند که هنوز در میان سردخانهها، میان پیکرهای جاویدنامان وطن، دنبال تکههایی از وجود خود میگردند.
مادرانی هستند که بر مزار فرزندانشان، رقص سرخ غم سر میدهند و ضجههاشان لالایی شبها تاریک ایران شده است.
پیکرهایی که با قساوتی غیرقابل توصیف به زمین افتادند، اما خونشان در رگها یک ملت جاری ماند.
«سپهر» دیگر تنها یک نام نیست؛ «سپهر» نماد نسلی است که برای آزادی، جانانه ایستاد. امروز ۹۰ میلیون ایرانی خود را پدر، مادر، برادر و خواهر این سپهرها میدانند.
دستگاهها تبلیغاتی هر چقدر هم برای تغییر روایت بجنگند، نام این جوانان در صفحههای زرین تاریخ ایران، به «نیکنامی» ثبت شده است.
به گفته منابع مطلع، جاویدنام حمیدرضا شیرازی، ۴۴ ساله بود که پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، با شلیک مستقیم گلوله جنگی ماموران سرکوب جمهوری اسلامی کشته شد.
تصاویر رسیده به ایران اینترنشنال نشان میدهد که خانواده و اطرافیان، هنگام تشییع، پیکر او را با پرچم استقلال پوشانده بودند.
