ماجرای «آتش‌بس کریسمس» و مسابقه فوتبال سربازان بریتانیایی و آلمانی در میان جنگ

۱۱۰ سال پیش، در شب کریسمس، ۲۴ دسامبر ۱۹۱۴، در اوج‌جنگ جهانی اول، سربازان بریتانیایی صدای سربازان آلمانی را در سنگرهای مقابلشان، شنیدند که سرودهای کریسمس و آهنگ‌های میهن‌پرستانه می‌خواندند. آلمان‌ها چراغ‌ها و درختان کوچک کاج را در امتداد سنگرها چیده بودند. پیام‌هایی بین دو طرف سنگرها رد و بدل شد.

روز بعد، سربازان بریتانیایی و آلمانی در سرزمین بی‌طرف با هم ملاقات کردند، هدیه رد و بدل کردند، عکس گرفتند و حتی برخی از آن‌ها بازی‌های فوتبال انجام دادند.

لحظاتی از صمیمیت را با یکدیگر به اشتراک گذاشتند و در برخی موارد، مسابقات غیررسمی فوتبال برگزار کردند.

به نوشته سایت گل، اگرچه گزارش‌های مربوط به این مسابقات متفاوت است، شواهد تاریخی نشان می‌دهد که بازی‌های غیررسمی فوتبال حداقل در سه یا چهار مکان در خط مقدم اتفاق افتاده است. برخی از گزارش‌ها از استفاده از توپ واقعی خبر می‌دهند، در حالی که دیگران به اشیایی مانند قوطی‌های جیره غذایی به عنوان جایگزین توپ اشاره می‌کنند.

یکی از مشهورترین روایت‌ها مربوط به نامه‌ای است که در یک ژانویه ۱۹۱۵ در تایمز لندن منتشر شد و در آن یک پزشک ارتش بریتانیا توضیح داده بود که یک مسابقه فوتبال در منطقه‌ی بی‌طرف (no-man’s land) برگزار شده است. همچنین گزارشی از سوی آلمانی‌ها به بازی بین هنگ سلطنتی ۱۳۳ ساکسون و سربازان اسکاتلندی اشاره می‌کند که در آن آلمانی‌ها با نتیجه سه بر دو پیروز شدند. با این حال، این مسابقات به دلیل شرایط جنگی، به هیچ وجه رسمی نبودند.

پس این، در آنچه به “سیستم زنده بگذار و زنده بمان” معروف شد، در بخش‌های آرام‌تر خط مقدم، گاهی اوقات توقف‌های کوتاهی در درگیری‌ها به طور ضمنی توافق می‌شد تا هر دو طرف بتوانند سنگرهایشان را تعمیر و یا کشته‌هایشان را جمع‌آوری کنند.

در صدمین سال این رویداد، مجسمه‌ای با نام «همه با هم» توسط اندرو ادواردز، مجسمه ساز بریتانیایی ساخته شد. این مجسمه مسابقه فوتبال در روز کریسمس سال ۱۹۱۴ را به تصویر می‌کشد که بین سربازان آلمانی و بریتانیایی در خط مقدم جنگ جهانی اول برگزار شد. این اثر در تاریخ ۱۵ دسامبر ۲۰۱۴ در بقایای کلیسای سنت لوک در لیورپول، شمال انگلستان، رونمایی شد.