کمتر از دو روز پس از رجزخوانی محمدرضا نقدی معاون هماهنگکننده سپاه پاسداران درباره قطعی بودن انتقام اسماعیل هنیه، اسرائیل به یک مرکز نظامی حساس در غرب استان حما حمله کرد که به گفته منابع دولتی سوریه، در نتیجه آن دستکم چهارده نفر کشته و ۴۳ نفر مجروح شدند.
در حالی که برخی منابع خبری از اصابت ۱۵ موشک به اهدافی در دمشق، حمص، حما و طرطوس خبر دادهاند، خبرگزاری رویترز به نقل از دو مقام امنیتی فاش کرد که هدف اصلی حمله، یک مرکز تحقیقات برای تولید سلاح شیمیایی نظامی در منطقه مصیاف در نزدیکی حما بوده است.
تلویزیون رسمی سوریه گفته سامانه پدافند هوایی ارتش این کشور، چند موشک اسرائیلی را سرنگون کرده، اما دیدهبان حقوق بشر سوریه میگوید این تصاویر از آتشسوزی از سقوط موشکهای پدافند هوایی سوریه در مزارع روستاهای اطراف حکایت دارد.
به گزارش این مرکز، اسرائیل در عرض سه ساعت دستکم چهار بار به مصیاف حمله کرده است؛ مرکزی که تعداد زیادی از نیروهای متخصص سپاه پاسداران در آنجا حضور دارند.
سخنگوی وزارت خارجه ایران در واکنش، این حمله را محکوم کرد و منکر ارتباط هدف مورد نظر با سپاه شد
اما مصیاف کجاست، جمهوری اسلامی و سوریه درآنجا چه میکنند؟ اگر آنطور که تهران مدعی است این مرکز ارتباطی به سپاه ندارد، چرا وزارت خارجه جمهوری اسلامی اینقدر از این حمله عصبانی شده؟
همزمان با آغاز جنگ داخلی در سوریه، ارتش این کشور در فاصله سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳، حداقل در ۸۵ حمله به مخالفان، از سلاحهای شیمیایی استفاده کرد. یک سال بعد جامعه جهانی تصمیم گرفت سوریه را خلع سلاح شیمیایی کند. با این حال همچنان چند مرکز بزرگ در سوریه زیر نظر ارتش این کشور و نیروهای سپاه پاسداران مشغول ساخت سلاحهای شیمیاییاند.
اصلیترین مرکز السفیر در شمال سوریه، سه مرکز در نزدیکی دمشق و همینطور مرکزی در مصیاف که ساعت هشت و ۲۳ دقیقه یکشنبه به وقت محلی هدف قرار گرفت.
اما جدای از برنامههای مرکز تحقیقات تولید سلاح شیمیایی نظامی سوریه، سپاه پاسداران یک تاسیسات مهم موشکی در این منطقه دارد. جایی که در نزدیکی لاذقیه و طرطوس است، دو بندر مهم در چرخه قاچاق سلاح جمهوری اسلامی به منطقه.
در پایگاه موشکی سپاه در مصیاف، یک مرکز پردازش سوخت جامد تعبیه شده و چند سوله بزرگ میزبان خط تولید موشکهای ایرانی است. موشکهایی که سرجنگیشان در جنوب غربی خط تولید ساخته میشود. سپاه در این تاسیسات دو انبار جداگانه برای مواد اولیه مورد نیاز و همینطور مواد منفجره دارد.
موسسه تحقیقاتی پژوهشی آلما فروردین ماه سال گذشته فاش کرد واحد ۴۰۰۰ سپاه، یا همان معاونت ویژه اطلاعات سپاه به فرماندهی جواد غفاری در سالهای اخیر هم کنترل مرکز تحقیقات تولید سلاح شیمیایی سوریه را در اختیار گرفته و مشغول تولید موشک برای تقویت کریدور انتقال سلاح از ایران به سوریه و لبنان است.
سپاه پاسداران در این مرکز موشک ام ۶۰۰ نسخه سوریه موشک بالستیک فتاح ۱۱۰ و همینطور موشکهای شهاب یک و دو، زلزال و فجر را میسازد.
سپاه همچنین در مرکز مصیاف پروژه لبیک را دنبال میکند، اضافه کردن حسگر و سیستمهای هدایتشونده به موشکهای قدیمی.
اما این اولین بار نیست که اسرائیل مصیاف را هدف قرار میدهد. تصاویر ماهوارهای نشان میدهد اولین بار اسرائیل در یک حمله هوایی در ۱۶ شهریور ماه سال ۹۶، خط تولید موشک سپاه پاسداران را بمباران کرد. کمتر از یک سال بعد، سپاه پاسداران مشغول بازسازی این تاسیسات موشکی شد و ۲۳ فروردین ۹۸، اسرائیل بار دیگر این مرکز را هدف قرار داد. چهارم دیماه سال ۹۹ هم حمله چهارم انجام شد و حمله اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۱ اسرائیل به تاسیسات زیرزمینی مصیاف، پنج کشته به جا گذاشت.
و حالا پنجمین حمله اسرائیل به این مرکز نظامی ضربه سختی به سپاه پاسداران وارد کرده است. به رغم گزارشهای تایید شده درباره حضور نیروهای سپاه پاسداران، جمهوری اسلامی این خبر را تکذیب میکند. به نظر میرسد تهران به دو دلیل ترجیح میدهد مصیاف را گردن نگیرد.
از یک طرف به این دلیل که جامعه جهانی به شدت نسبت مرکز تحقیقات سوریه برای ساخت سلاح شیمیایی، حساسیت دارد و تایید حضور نیروهای سپاه پاسداران در مرکز شیمیایی مصیاف، تبعات بینالمللی سنگینی می تواند برای جمهوری اسلامی داشته باشد.
از طرف دیگر تایید حمله به تاسیسات موشکی سپاه پاسداران، تهران را در معذوریت واکنش قرار میدهد و این در راستای سیاست جمهوری اسلامی نیست، در شرایطی که تهران از انتقام سخت و پشیمانکننده عدول کرده و وعده عملیات صادق دو به عملیات سابق و عقبنشینی تاکتیکی تبدیل شده
هر چند جمهوری اسلامی بر اساس قوانین شرعی، محدودیتهای فراوانی بر رفتار جنسی خارج از چارچوب ازدواج رسمی در ایران اعمال میکند اما به نظر میرسد رشد صنعت خدمات ماساژ به صورت زیرزمینی در شهرهای مختلف، به پوششی برای تنفروشی بدل شده است.
تنفروشی در قالب ارائه خدمات ماساژ که در شبکههای مجازی تبلیغ میشود و پربازدید شده است، از تناقضهای اخلاقی و اجتماعی-اقتصادی عمیق در جمهوری اسلامی حکایت دارد.
در کشوری که اخلاق عمومی بر پایه اصول اسلامی تعریف میشود، محبوبیت خدمات ماساژ در شبکههای اجتماعی مانند اینستاگرام، پارادوکس قابل توجهی را به نمایش میگذارد.
به نظر میرسد بسیاری از این صفحهها در فضای مجازی در حال تبلیغ خدمات درمانی هستند اما بررسیهای دقیقتر ایراناینترنشنال واقعیت دیگری را آشکار میکند: شبکهای مخفی از تنفروشی، تحت پوشش خدمات درمانی فعالیت میکنند.
یکی از این صفحات به دست زنی اداره میشود که خود را دارنده مدرک فیزیولوژی از دانشگاه تهران و مدرک بینالمللی ماساژدرمانی از مالزی معرفی میکند و در پروفایل آن نوشته شده است: «من یک ماساژور هستم و در تهران برای زنان و مردان خدمات ماساژ ارائه میدهم.»
ایراناینترنشنال نمیتواند بهطور مستقل اصالت این صفحات یا محتوای آنها را تایید کند، علاوه بر این به نظر میرسد برخی از این صفحات، از ویدیوهایی از خدمات ماساژ در سایر کشورها را برای تبلیغ کار خود استفاده کردهاند.
این خدمات شامل ماساژ در منزل، ماساژ پا، ماساژ با سنگ داغ و ماساژ تایلندی است و در شماری از این صفحات هم عکسهایی از یک سالن ماساژ که ظاهرا در شمال تهران قرار دارد، به چشم میخورد.
وجود تعدادی ویدیو از زنان جوانی که در حال ماساژ مردان هستند، ظاهرا به مشتریان این امکان را میدهد که ماساژور مورد علاقه خود را انتخاب کنند.
با این حال، یکی از لینکهای موجود در یکی از این صفحهها، ما را به یک کانال تلگرام راهنمایی میکند و این کانال بُعد دیگری از خدمات ارائه شده در این مراکز را به تصویر میکشد.
محتویات این کانال تگرام نشان میدهد این مراکز چیزی فراتر از ماساژدرمانی سنتی در اختیار مشتریان میگذارند و خدمات آنها همچنین شامل سکس سهنفره یا گروهی و رابطه با لزبینها و افراد تراجنسیتی میشود.
قیمت این خدمات دو میلیون و ۱۰۰ هزار تومان برای یک ماساژ ۹۰ دقیقهای، چهار میلیون و ۷۰۰ هزار تومان برای ماساژ و رابطه جنسی، شش میلیون و ۲۰۰ هزار تومان برای یک شب خدمات، و ۱۳ میلیون تومان برای خدمات در طول ۲۴ ساعت تعیین شده است.
تنفروشی در ایران غیرقانونی است و برای افرادی که در آن مشارکت میکنند یا در تسهیل آن نقش دارند، مجازاتهای سنگینی در نظر گرفته میشود.
بر اساس قوانین جمهوری اسلامی، «زنا»، یعنی رابطه جنسی بین دو فرد که رابطه زناشویی رسمی با همدیگر ندارند و همجنسگرایی میتواند به حبس، شلاق یا در مواردی به اعدام منجر شود.
ناظران میگویند علیرغم قوانین تنبیهی بیرحمانه جمهوری اسلامی، تجارت زیرزمینی روابط جنسی در ایران همچنان ادامه دارد و عواملی از جمله فقر، بیکاری، اعتیاد به مواد مخدر و کمبود تحصیلات به آن دامن میزند.
مشکلات شدید اقتصادی یکی از مهمترین دلایلی است که زنان در ایران را در معرض استثمار قرار میدهد و میتواند شماری از آنان را وادار به تنفروشی کند.
وقتی ایراناینترنشنال برای کسب اطلاعات بیشتر با مدیر کانال تلگرامی تماس گرفت، فردی با فهرستی از پیش آماده شده که جزییات قوانین و روشهای پرداخت را توضیح میداد، به این تماس پاسخ داد.
به گفته او، مشتریان باید نیمی از هزینهها را پیش از دریافت خدمات و نیمی دیگر را پس از آن پرداخت کنند، البته پیشپرداخت باید به حساب فرد دیگری صورت میگرفت و این موضوع میتواند به این معنی باشد که این صفحات و کانال در کار کلاهبرداری باشند.
وجود این صفحات در فضای مجازی، چه جعلی و چه واقعی، تصویری نگرانکننده از زندگی در حکومت جمهوری اسلامی به تصویر میکشد: یا افرادی در حال سواستفاده از تجارت غیرقانونی تنفروشی برای گول زدن جوانان و کلاهبرداری از آنان هستند و یا زنان جوانی از سنین ۲۰ تا ۴۰ ساله حاضر هستند برای سه میلیون تومان تنفروشی کنند.
ادامه بررسی های ایراناینترنشنال، نشان داد صفحات مشابه متعددی در فضای مجازی وجود دارند که به دست ادمینهای ایرانی اداره میشوند.
برخی از این صفحات به صورت تلویحی و مبهم به تبلیغ ارائه خدمات جنسی میپردازند و برخی دیگر آشکارا از آن سخن میگویند. قیمت این خدمات با توجه به عوامل مختلفی از دو میلیون تومان تا ۱۵ میلیون تومان متغیر است.
به دلیل ماهیت حساس این مطلب و حفظ امنیت افرادی که عکس آنها در این صفحات قرار داده شده است، ایراناینترنشنال از ذکر اسامی درج شده در این صفحات خودداری میکند.
«آ» که میگوید زنی ۲۴ ساله است که تصویرش در یکی از آگهیهای تبلیغ ارائه خدمات جنسی در فضای مجازی دیده میشود.
آنچنان که در تبلیغ ادعا شده او با ارائه گواهی سلامت و همچنین گواهی واکسیناسیون کرونا به مشتریان اطمینان خاطر میدهد که خطر ابتلا به بیماریهای مراقبتی از طریق رابطه جنسی وجود ندارد.
عکسهایی با لباسهای مختلف از این زن در این صفحه موجود است و نوشته شده او برای هر روز همراهی یک مشتری خدمات جنسی، ۱۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان مطالبه میکند و با آنان به سفر نیز میرود.
زن دیگری با نام «میم»، ویدیوهایی شطرنجیشده از رابطه دهانی به اشتراک گذاشته است. او همچنین عکسهایی در سواحل، باشگاههای ورزشی و سایر مکانها در اختیار مشتریان بالقوه خود میگذارد و به نظر میرسد با به نمایش گذاشتن بدن خود سعی در جذب آنان دارد.
«ر» زنی دیگر است که میگوید ۲۷ ساله است و آمادگی خود را برای سفرهای بینالمللی با مشتریان اعلام کرده است.
زن دیگری با نام «گاف» در یک ویدیوی تبلیغاتی دیده میشود و از یک استخر، بوسه و چشمک را روانه مشتریان خود میکند.
مقامهای جمهوری اسلامی در مواجهه با تنفروشی به صورت گزینشی عمل میکنند. آنها در بسیاری موارد چشم خود را به روی واقعیتهای موجود میبندند و در تعدادی از موارد نیز به شکلی بیرحمانه افراد دخیل در تنفروشی را سرکوب میکنند.
به همین دلیل، این باور وجود دارد که تصمیمات و شیوه برخورد مسئولان حکومت در حوزه برخورد با مساله تجارت جنسی، تحت تاثیر فساد و رشوهگیری اتخاذ میشود.
هرچند نگاه عامه مردم در ایران به تنفروشی، تحت تاثیر ارزشهای محافظهکارانه مذهبی، تا حد زیادی منفی است، اما اکنون بسیاری اذعان دارند که عوامل اجتماعی-اقتصادی در دامن زدن به این پدیده نقشی کلیدی ایفا میکنند.
همزمان، تلاشها برای مبارزه با تنفروشی در ایران به دلیل محدودیتهای قانونی و فرهنگی با موانع زیادی روبهرو شده است.
اگرچه برخی ابتکارات با هدف حمایت و بازپروری کارگران جنسی در ایران وجود دارد، اما سازمانهای غیردولتی فعال در این زمینه با مشکلات زیادی از جمله فشارهای حکومت و نگاه منفی جامعه دست به گریبان هستند.
به گفته کارشناسان و متخصصان این حوزه، مواجهه موثر با پدیده تنفروشی تنها با شناسایی و تلاش برای رفع عوامل ریشهای آن، مانند فقر و نگاه غیرامنیتی و آسیبشناسانه به این معضل امکانپذیر است.
بهعلاوه، آگاهیبخشی، خدمات آموزشی، آموزش حرفهای و مراقبتهای پزشکی از دیگر شاخصههای مهمی هستند که باید در مسیر حل معضل تنفروشی در نظر گرفته شوند.
حکومت به دنبال اجرای سختگیرانه قوانین خود در حوزه «اخلاق»، از جمله حجاب اجباری است. در سوی دیگر، تنفروشی بیداد میکند و زنان آسیبپذیر را درست زیر چشم حکومت مورد استثمار قرار میدهد.