نتایج یک نظرسنجی از رای‌دهندگان آمریکایی نشان می‌دهد نیمی از آن‌ها معتقدند دولت جو بایدن در قبال جمهوری اسلامی «بیش از اندازه آسان‌گیر» بوده است. دو سوم مشارکت‌کنندگان هم وقوع جنگ میان ایران و ایالات متحده را با توجه به شرایط منطقه محتمل دانستند.
این نظرسنجی در اوایل ماه فوریه از سوی موسسه «راسموسن ریپورتز» انجام شده و نتایج آن هفته گذشته منتشر شده است. بیش از ۷۰۰ آمریکایی در این پیمایش مشارکت کردند.
بر اساس این نتایج، از هر ۹ رای‌دهنده احتمالی، تنها یک نفر رویکرد دولت بایدن را در قبال جمهوری اسلامی «بیش از حد خصمانه» می‌داند.
در پی افزایش تنش‌ها میان ایران و آمریکا در خاورمیانه، ۲۴ درصد از مشارکت‌کنندگان گفتند وقوع جنگ میان دو کشور «بسیار محتمل» است.
بایدن به دلیل رویکردش در قبال ایران هدف انتقادات گسترده بوده است. منتقدان سیاست دولت آمریکا را در برابر جمهوری اسلامی بسیار «آسان‌گیرانه» می‌دانند و حتی عده‌ای بایدن را به مماشات با جمهوری اسلامی متهم می‌کنند.
دولت کنونی آمریکا با هدف دست‌یابی به توافق هسته‌ای جدید با ایران، سیاست فشار حداکثری ترامپ را کنار گذاشت، تصمیم به اجرا نکردن تحریم‌های نفتی سال ۲۰۱۸ علیه تهران گرفت و جمهوری اسلامی را در سال گذشته میلادی آزاد کرد.
منتقدان بایدن می‌گویند این منابع مالی زمینه را برای حمله هفتم اکتبر حماس به اسرائیل فراهم آورد و به جمهوری اسلامی اجازه داد تا از طریق سپاه پاسداران بار دیگر از گروه‌های نیابتی خود در منطقه حمایت کند.
به گفته منتقدان، حکومت ایران توانست در دوران بایدن، جای پای خود را در منطقه که در اثر تحریم‌ها سست شده بود، دوباره محکم کند.
دولت کنونی آمریکا در پاسخ به انتقادات می‌گوید واشینگتن کوشیده است از تشدید بحران موجود که می‌تواند به رویارویی مستقیم با ایران منجر شود، دوری کند. نتایج نظرسنجی اخیر موسسه راسموسن ریپورتز نشان می‌دهد که تعداد زیادی از مشارکت‌کنندگان معتقدند این سیاست شکست خورده است.
دو سوم مشارکت‌کنندگان جنگ میان ایران و آمریکا را با توجه به شرایط خاورمیانه «محتمل» و ۲۴ درصد وقوع این رویداد را «بسیار محتمل» می‌دانند.
تنها دو درصد از افراد شرکت کننده در این نظرسنجی گفتند احتمال رویارویی نظامی مستقیم میان دو کشور اصلا وجود ندارد.
مشارکت‌کنندگان به چهار سوال پاسخ دادند که از میان آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
«رویکرد بایدن در قبال ایران چگونه بوده است؟ بیش از حد خصمانه بوده؟ به اندازه کافی خصمانه نبوده؟ یا مناسب بوده است؟»
«چقدر احتمال دارد که افزایش تنش‌ها در خاورمیانه به جنگ میان ایران و آمریکا منجر شود؟»
«آیا ارتش آمریکا توانایی پیروزی در یک جنگ تمام‌عیار علیه ایران را دارد؟»
پاسخ مشارکت‌کنندگان به پرسش آخر با پاسخ‌های آن‌ها به پرسش‌های قبلی کمابیش هم‌خوانی داشت. اکثریت رای‌دهندگان آمریکایی (۶۵ درصد) گفتند در صورت وقوع یک جنگ تمام‌عیار با ایران، پیروزی ارتش آمریکا محتمل خواهد بود.
نکته قابل توجه در این نظرسنجی این بود که ۱۵ درصد از مشارکت‌کنندگان بر این عقیده بودند که ارتش آمریکا نمی‌تواند در جنگ احتمالی با ایران پیروز شود. حدود ۲۰ درصد نیز در مورد نتیجه این رویایی احتمالی مطمئن نبودند.
همانند بسیاری دیگر از نمونه‌های مشابه، در مورد این نظرسنجی نیز باید با احتیاط برخورد کرد. به عبارت دیگر، نتایج این پیمایش را نمی‌‌توان یک بازنمایی دقیق و قطعی از جامعه آمریکا و رویکرد آن در قبال سیاست خارجی و دفاعی دولت این کشور قلمداد کرد.
این نظرسنجی چالش‌های پیش‌روی دولت بایدن را در خصوص نحوه مواجهه با جمهوری اسلامی تنها ۹ ماه پیش از برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده به تصویر می‌کشد.
گروهی از کارشناسان بر این باورند ایران قطعا موضوعی برجسته در دوران برگزاری کارزارهای انتخاباتی در آمریکا خواهد بود، زیرا تهران با دو نگرانی عمده ایالات متحده در عرصه بین‌المللی، یعنی روسیه و چین، نیز در ارتباط تنگاتنگ قرار دارد.
مسکو، پکن و تهران غالبا و به طور فزاینده‌ای در قبال رویدادهای جهانی مواضع مشابهی در پیش می‌گیرند. چین عمده نفت ایران را خریداری می‌کند و سود حاصل از این معامله، منابع مالی لازم را برای برنامه‌های موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی فراهم می‌آورد. این برنامه‌ها به قدری توسعه یافته‌اند که به روسیه در عملیات نظامی این کشور علیه اوکراین یاری برسانند.
یکی دیگر از پرسش‌های نظرسنجی موسسه راسموسن ریپورتز در همین خصوص مطرح شده بود: «کدام‌یک از دشمنان ایالات متحده خطرناک‌تر است؟ ایران، چین یا روسیه؟»
مطرح شدن رژیم ایران به عنوان یک قدرت جهانی همواره خوشایند مقام‌های جمهوری اسلامی و فرماندهان ارشد سپاه پاسداران بوده است.
آن‌ها اشاره به جمهوری اسلامی را در خلال کارزارهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا گواهی بر این ادعا می‌دانند که رژیم ایران با وجود مشکلات اقتصادی و سایر بحران‌هایی که با آن دست و پنجه نرم می‌کند، همچنان یک بازیگر اصلی در عرصه‌های جهانی به شمار می‌رود.
