حساب توماج صالحی، رپر معترضی که به تازگی از زندان آزاد شده، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت اولین چیزی که او بعد از آزادی به قید وثیقه گفت این بود: «فکر میکردم غمگینترین موقعیت، یک آدم تنها بودن زیر شکنجههای زمان بازداشته، حالا میفهمم تنهایی آزاد شدن از اون هم تلختره.»
در ادامه واکنشها به موج سرکوب بهائیان ایران در هفتههای گذشته، مهوش ثابت شهریاری، شهروند بهائی زندانی، در نامهای از زندان اوین، زندگی خود و دیگر شهروندان بهائی ایران در سایه جمهوری اسلامی را روایت کرده و به کنایه نوشته حکومت ایران بهائیان را برای زندگی «رد صلاحیت» کرده است.
این عضو سابق مدیران جامعه بهائی ایران، در این نامه که نسخهای از آن به دست ایراناینترنشنال رسیده، با بیان روایتهای از نقض حقوق شهروندان بهائی در ایران نوشت: «ما بهائیان برای داشتن یک زندگی معمولی در کشور آبا و اجدادیمان ۴۵ سال است که مدام رد صلاحیت میشویم.»
«صلاحیت» در زبان فارسی به معنای اهلیت، سزاواری، شایستگی، قابلیت و لیاقت است. «رد صلاحیت» نیز اصطلاحی است که در سیستم جمهوری اسلامی برای رد بهکارگیری افراد در مناصب و مشاغل در صورت دارا نبودن شرایط مورد نظر حکومت استفاده میشود. اعتقاد و التزام عملی به اسلام و نظام جمهوری اسلامی و ابراز وفاداری به قانون اساسی و اصل ولایت مطلقه فقیه ازجمله شرایطی است که جمهوری اسلامی برای صلاحیت یا عدم صلاحیت افراد به آنها استناد میکند.
پیش از این، فریبا کمالآبادی، شهروند بهائی زندانی، در نامهای از زندان اوین به موج تازه سرکوب بهائیان ایران واکنش نشان داد و جزییاتی از تفتیش منازل و بازداشت شماری از بهائیان همدان و کرج را روایت کرد.
مهوش ثابت در نامهاش بارها از اصطلاح «رد صلاحیت» برای محرومیتهای مختلفی توسط جمهوری اسلامی بر او و دیگر بهائیان ایران تحمیل شده استفاده کرده است.
محروم شدن از ادامه کار به عنوان مدیر یک مدرسه در تهران و محرومیت از ادامه تحصیل در دانشگاه پس از انقلاب ۱۳۵۷ ازجمله مواردی است که این شهروند بهائی به آنها اشاره کرده.
مهوش ثابت شهریاری، شاعر و آموزگار ۷۱ ساله بهائی است. «رها»، «حکایت عاشقی» و «مرا تو در نظر آور»، از جمله کتابهای شعر اوست که اجازه انتشار در ایران را ندارند و در خارج از کشور منتشر شدهاند.
این شاعر زندانی با بیان اینکه وقتی انقلاب شد، همسرش «چند سال بود در سرما و گرما در یک کانتینر آلومینیومی در حاشیه رودخانه کرج در شهریار کار میکرد و ۱۵ روز یکبار به خانه میآمد»، در نامهاش نوشته: «همسرم مشغول ساختوساز یک کارخانه شن و ماسه بود اما یک هفته قبل از راهاندازی، کارخانهاش را مصادره کردند. او هم رد صلاحیت شده بود!»
ثابت در ادامه از بیکار و خانهنشین شدن پدر، برادر، اقوام، دوستان و همکیشانش توسط جمهوری اسلامی نوشته و گفته: «زندگی همه ما در معرض توفان قرار گرفت!»
این زن زندانی که تا به امروز نزدیک به ۱۲ سال را در زندانهای جمهوری اسلامی تحمل حبس کرده، در بخشی از نامهاش به سرکوب گسترده بهائیان در سالهای آغازین روی کار آمدن جمهوری اسلامی پرداخته و نوشته: «صدها نفر در سراسر کشور دستگیر و زندانی شدند و هر روز خبر اعدام تعدادی از آشنایان و دوستان را از رادیو میشنیدیم. ۱۰۰ درصد داراییهای جامعه ما و اموال و داراییهای بسیاری از همکیشانم مصادره شد و نزدیک به ۲۵۰ نفر تنها به جرم بهائی بودن اعدام شدند.»
او در ادامه از تعطیلی تشکیلات انتخابی بهائی که مسئول اداره امور داخلی جامعه بهائیان بود به عنوان «رد صلاحیت» همه بهائیان ایران توسط حکومت در آن زمان یاد کرده.
این زن زندانی بهائی در توصیف وضعیت زیسته بهائیان در آن زمان افزود: «ناگهان وطن آبا و اجدادیمان را از ما گرفتند و ما به «آن دیگری» تبدیل شدیم... حتا برای روابط انسانی معمولی با هموطنانمان هم «رد صلاحیت» شده بودیم.»
۱۰ سال حبس به جرم بهائی بودن
عضو سابق مدیران جامعه بهائی ایران در ادامه به بازداشت خود در سال ۱۳۸۶ و دو سال و نیم فشار و بازجویی در سلولهای انفرادی پرداخته است.
او اضافه کرده که وقتی ما هفت نفر اعضای «یاران ایران» با کیفرخواست اعدام به دادگاه برده شدیم و به ۲۰ سال حبس محکوم شدیم با خود میگفتم روزی همه چیز را خواهم نوشت و به مردم خواهم گفت ما عاشق ایران و خواهان عزت و سربلندی وطنمان هستیم.
ثابت که سال ۱۳۹۶ پس از تحمل ۱۰ سال حبس بابت پرونده پیشین آزاد شد، در نامهاش نوشته پس از آزادی همه چیز تغییر کرده بود و هر جا که بودم غریبهای بودم که نیمی از وجودم در زندان و کنار همبندیهایم جا مانده بود و رنجهای زنان زندانهای مشهد، گوهردشت، قرچک و اوین که با آنها زندگی کرده بودم رهایم نمیکرد.
مهوش ثابت پیشتر در کتاب «شکنجه سفید» نوشته نرگس محمدی همراه با شمار دیگری از زنان زندانی مصائب خود در دوران بازجوییاش را شرح داده است. او در بخشی از این کتاب مینویسد: «سختترین تهدید وقتی بود که بازجو به من گفت پسرت هفتهای دو بار میآید مشهد و این خطرناک است و ممکن است در راه سانحهای پیش بیاید.»
بازداشت دوباره و صدور حکم ۱۰ سال حبس دیگر
شهریاری ثابت بار دیگر در مردادماه ۱۴۰۱ بازداشت و پس از تحمل ماهها انفرادی همراه با فریبا کمالآبادی مجددا به ۱۰ سال زندان محکوم شدند.
او اشاره کرده که پیش از بازداشت «آرزوی دیدار تنها نوهام را در دل داشتم و در صدد گرفتن ویزا بودم اما اجل مهلتم نداد!»
این زن زندانی بهائی درباره روند صدور حکم حبس جدیدشان گفته از سلول انفرادی به دادستان تهران نامه نوشت و گفت دارند پروندهسازی میکنند، به بازپرس دادسرای اوین گفت اتهامش بیاساس و فاقد هرگونه سند و مدرکیست و به قاضی هم گفت اما در دادگاه آنها را «رد صلاحیت» کردند.
او در ادامه به پنج ماه تحمل انفرادی و انتقال خود به بند زنان اوین پرداخته و نوشته: «در یک روز سرد زمستانی در حالی که لباسهای هنگام دستگیریام که لباسهایی تابستانی و نخی بودند را بر تن داشتم به بند زنان اوین منتقل شدم. جسمم فرسوده و زانوانم در اثر اصابت به دیوار در اتاق بازجویی دردناک و متورم بود.»
این زندانی عقیدتی به بخش دیگری از حکم دادگاه علیه خود نیز پرداخته و نوشته: «همزمان با دریافت ابلاغ این حکم، همسرم هم پس از سالها مبارزه و دوندگی، کلید خانهای که حاصل کار و تلاش همه عمرش بود را بهناچار به مردانی تسلیم کرد که خانهمان را مصادره کرده بودند.»
«شعرهای زندان» گزیدهای از شعرهای مهوش ثابت به زبان انگلیسی منتشر شده است.
مهوش ثابت در سال ۲۰۱۷ برنده جایزه «نویسنده دلیر» از انجمن جهانی قلم (پن) شد. او علاوه بر این پیشتر جایزه مهم ادبی «کلمات در مرزها» در کشور نروژ را از آن خود کرد.
این شاعر زندانی در ادامه تجربهاش از یکی از جلسات بازجوییاش را نقل کرده و گفته وقتی سالها پیش به بازجو گفتم بالاخره که از این زندان بیرون میرویم، بازجو با خونسردی گفته: «بله، ولی افقی یا عمودیاش را ما تعیین میکنیم!»
او در ادامه مردم ایران را خطاب قرار داده و نوشته: «اگر حکومت کشورمان ما را برای زندگی «رد صلاحیت» کرده است شما نکنید.»
ثابت اضافه کرده بهائیان هم مانند سایر مردمان ایران حق دارند زندگی شایستهای داشته باشند و از حقوق شهروندی برخوردار شوند.
عضو سابق مدیران جامعه بهائی ایران در پایان خطاب به ایرانیان نوشته: «هموطنان! داستان ما یکی است. لطفا شما ما را رد صلاحیت نکنید و روایتهای ما را از زبان خودمان بشنوید!»
تشدید سرکوب بهائیان در ایران
در هفتههای گذشته فشار نهادهای امنیتی و قضایی بر شهرندان بهائی روندی افزایشی داشته است.
در همین رابطه روز جمعه ۱۹ آبان جامعه جهانی بهائی با انتشار بیانیهای نسبت به افزایش بازداشتها و فشار نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی بر شهروندان بهائی در ایران ابراز نگرانی کرد.
در این بیانیه با اشاره به تفتیش گسترده منازل شهروندان بهائی در شهرهای مختلف، آمده که از ماه گذشته حداقل ۳۲ شهروند بهائی در سراسر کشور بازداشت شدند.
از سوی دیگر، ایران اینترنشنال روز شنبه ۲۰ آبان در گزارشی از تفتیش ۳۰ خانه متعلق به بهائیان در همدان و بازداشت ۲۰ شهروند بهائی در همدان و کرج خبر داده بود.
پیش از این در روز پنجم آبان جامعه جهانی بهائی با صدور بیانیهای نسبت به تشدید الگوی آزار جمهوری اسلامی به ویژه در مورد زنان بهائی هشدار داده بود.
اواخر شهریور، جامعه بهائیان آمریکا در بیانیهای اعلام کرد سرکوب بهائیان در ایران ادامه داشته و ۶۰ نفر از این شهروندان بازداشت و املاک ۵۹ شهروند بهائی دیگر توقیف شده است.
همان زمان مجلس نمایندگان آمریکا با تصویب قطعنامهای آزار و اذیت بهائیان از سوی حکومت ایران را محکوم کرد و از جمهوری اسلامی خواست زندانیان بهائی و سایر افرادی را که به دلیل مذهبشان بازداشت هستند، آزاد کند.
این قطعنامه از دولت آمریکا خواست ناقضان حقوق بهائیان در ایران را تحریم کند.
منابع غیررسمی میگویند بیش از ۳۰۰ هزار شهروند بهائی در ایران زندگی میکنند. قانون اساسی جمهوری اسلامی تنها ادیان اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتیگری را به رسمیت میشناسد.
بهائیان بزرگترین اقلیت دینی غیرمسلمان ایران هستند که از زمان انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ به طور سیستماتیک هدف آزار و اذیت قرار گرفتهاند.
محمد میرزابیگی، رییس سازمان نظام پرستاری ایران، اعلام کرد که با وجود کمبود شدید پرستار در ایران، ۶ هزار پرستاری که در دوران کرونا قول استخدام به آنها داده شده بود، بیکارند. این در حالی است که ابراهیم رئیسی وعدههای محققنشده دولت درباره پرستاران را بار دیگر تکرار کرد.
میرزابیگی روز یکشنبه ۲۸ آبان در همایش روز پرستار که در مرکز همایشهای رازی برگزار شد، در این زمینه افزود که برآورد میشود بیمارستانهای ایران حداقل با کمبود ۱۰۰ هزار نیروی پرستار مواجه باشند.
در حالی که در روزهای اخیر اعتراضات پرستاران در سراسر کشور ادامه داشته، او افزود که طی سالهای گذشته، حدود ۱۰ قانون، از جمله تعرفهگذاری خدمات پرستاری برای پرستاران تصویب شده اما هنوز آنها به درستی اجرا نمیشود.
این مقام صنفی هشدار داد: «آنچه که امروز به عنوان قانون تعرفهگذاری خدمان پرستاری اجرا میشود نه تنها قانون نیست که حتی علیه آن است.»
میرزابیگی تاکید کرد: «هر آنچه به عنوان کارانه یا تعرفه داده میشود هیچ مبنای قانونی ندارد و ما قبول نداریم.»
پیشتر گزارشها حاکی بود که برای هر ساعت اضافه کار، پرستاران بین ۱۲ تا ۱۶ هزار تومان دریافت میکنند و انتقادات بسیار به این مبالغ کم، تا امروز هیچ نتیجهای نداشته است.
همچنین خبرگزاری مهر در گزارشی ضمن اشاره به حقوق پایین پرستاران و کمبود نیرو در کادر درمان، نوشت مبلغی که بابت اضافه کار اجباری پرستاران پرداخت میشود به قدری ناچیز است که میتوانند با شش ساعت اضافهکاری تنها یک قوطی کنسرو ماهی بخرند.
همزمان روز یکشنبه ابراهیم رئیسی در یک سفر به شهرستان شهریار بار دیگر وعده داد: «حتما به خواستههای پرستاران به ویژه نظام تعرفهگذاری خدمات پرستاری توجه میشود.»
او بدون آن که وعده استخدام پرستاران دوران کرونا را بدهد، از آنان خواست که «میدان را خالی» نکنند.
روز شنبه و در آستانه روز پرستار در ایران، گروههای مختلفی از پرستاران معترض بار دیگر در چندین شهر، از جمله تهران، یزد، کرمانشاه، اسلامآباد و اراک تجمع اعتراضی برگزار کردند و شعارهای اعتراضی سر دادند.
در ماههای اخیر، پرستاران در سراسر ایران بارها تجمع اعتراضی برگزار کردند و شعارهایی چون «پرستار داد بزن، حقت رو فریاد بزن» و «تعرفهها ریالیه هزینهها دلاریه» سر دادهاند.
هفته گذشته، محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار، با اشاره به اینکه «بیش از ۹۰ درصد پرستاران از کارشان ناراضیاند» گفت: «کمبود پرستار بهاندازهای جدی است که به دلیل آن بیماران جان خود را از دست میدهند. اگر بیماران و مراجعان چیزی نمیگویند یا آگاه نیستند یا مظلوماند و کمبودها را میپذیرند.»
همچنین خبرگزاری ایلنا پیش از این گزارش داده بود یک پرستار اعلام کرده بابت ۱۴۷ ساعت اضافه کار در اسفند ماه ۱۴۰۱، به تازگی مبلغ دو میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به حسابش واریز شده است.
بر اساس این گزارش، از اضافه کار دو میلیون و ۴۰۰ هزار تومانی او، حدود ۲۴۰ هزار تومان مالیات کسر شده و فقط دو میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به حساب او ریختهاند.
به گفته فعالان صنفی پرستاری، یکی از مهمترین خواستههای معترضان تغییر «مناسبات اجرای تعرفهگذاری خدمات پرستاری با بازبینی و تدوین مجدد آییننامه آن» است.
بر اساس شاخصهای نظام سلامت، یا باید به ازای هر هزار شهروند سه نیروی پرستار در کادر درمانی کشور وجود داشته باشد یا برای هر تخت بیمارستانی دو پرستار فعال جذب شوند.
گزارشها حاکی است که اکنون این آمار در ایران «نصف» شرایط حداقلی سلامت است.
در چنین شرایطی، بارها مقامهای صنفی در ایران نسبت به مهاجرت پرستاران به خارج از کشور هشدار دادهاند.
فرماندهی مرزبانی عراق از ساخت بیش از ١٠٠ برج دیدبانی در مرزهای اقلیم کردستان عراق با ایران خبر داد.
بر اساس بیانیه فرماندهی مرزبانی عراق، این اقدام بخشی از توافقنامه امنیتی بغداد و تهران برای محافظت از مرزها در برابر هرج و مرج امنیتی و قاچاق است.
تقویت پاسگاهها و افزایش نیروهای نگهبان در مرز اقلیم کردستان و ایران در چارچوب توافقنامه امنیتی عراق و ایران بود که آخرین مهلت اجرایی آن اواسط ماه سپتامبر تعیین شده بود.
یک روز پیش از پایان ضربالاجل تعیین شده از سوی جمهوری اسلامی برای تخلیه مقرهای احزاب کُرد ایرانی در اقلیم کردستان عراق و همزمان با ادامه تهدیدهای مقامهای جمهوری اسلامی در این مورد، مشاور امنیت ملی عراق وارد اربیل، مرکز اقلیم کردستان عراق شد.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، قاسم الاعرجی، مشاور امنیت ملی عراق، روز دوشنبه ۲۷ شهریور، همراه یک هیات امنیتی-نظامی بلندپایه برای بررسی توافق امنیتی تهران و بغداد به اربیل رفت.
در جلسهای در اربیل، ریبر احمد، وزیر داخلی اقلیم کردستان با مشاور امنیت ملی عراق و جنین پلاسخارت، نماینده سازمان ملل در امور عراق گفتوگو کردند.
محتوای این جلسه، بررسی اسکان تمامی پناهجویان کُرد ایرانی مستقر در اقلیم کردستان در اردوگاهی در شهر سوران در فاصله ٧٠ کیلومتری اربیل بود.
در شهریور ماه، رسول سنایی راد، معاون سیاسی دفتر عقیدتی-سیاسی فرماندهی کل قوا گفت که جمهوری اسلامی سیاست «مشت آهنین» را در قبال گروههای کُرد مستقر در اقلیم کردستان عراق در پیش گرفته است.
او افزود جمهوری اسلامی در توافقی که با عراق داشت، ضربالاجلی را برای حضور این گروهها در منطقه تعیین کرده است.
جمهوری اسلامی پیش از این بارها تهدید کرده در صورت عدم «خلع سلاح» و انتقال نیروهای احزاب کُرد ایرانی از نزدیکی مرزهای ایران در اقلیم کردستان عراق، خود دست به اقدام خواهد زد.
در جریان خیزش سراسری علیه جمهوری اسلامی پس از قتل حکومتی مهسا ژینا امینی، سپاه پاسداران بارها مواضع کُردها را بمباران کرد.
شورای وزیران امنیت ملی عراق پس از نشستی درباره حملات سپاه به اقلیم کردستان و حملات ترکیه به شمال عراق در بیانیهای اعلام کرد باید طرحی برای استقرار مجدد نیروهای عراقی در امتداد مرزهای ایران و ترکیه تدوین شود.
این شورا در این مورد خواستار هماهنگی با دولت اقلیم کردستان و وزارت پیشمرگه شد.
توماج صالحی، خواننده رپ، پس از تحمل بیش از یک سال حبس که ۲۵۲ روز آن انفرادی بوده، با قرار وثیقه از زندان آزاد شده است.
طبق اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، قرار است خانواده این خواننده معترض پیگیر روند درمان آسیبهای جسمی وارد شده به او در دوران زندان شوند.
اندکی بعد صفحه توماج صالحی در شبکه اجتماعی ایکس تصویری از این خواننده زندانی را پس از آزادی منتشر کرد. صالحی با قرار وثیقه و پس از تحمل بیش از یک سال حبس، که ۲۵۲ روز آن انفرادی بود، آزاد شده است.
این صفحه نوشته است: «توماج صالحی پسر ایران، پس از تحمل ۲۵۲ روز زندان انفرادی و مجموعا یک سال و ۲۱ روز حبس ناعادلانه، سرانجام امروز ۲۷ آبان به قید وثیقه از زندان آزاد و به جمع خانواده بزرگ خود بازگشت.»
امیر رئیسیان، وکیل توماج صالحی به شبکه شرق گفت: اگرچه توماج صالحی شامل بخشنامه عفو اعلامی است و باید بدون وثیقه پرونده مختومه میشد، اما با توجه به اینکه ایراداتی که از سوی شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور وارد دانسته شده باید رفع شود، شعبه یک دادگاه انقلاب اصفهان تشخیص داد که فعلا قرار تامین توماج صالحی را به وثیقه تبدیل کند و در نتیجه، او امروز از زندان اصفهان آزاد شد.
از زمان بازداشت توماج صالحی در آبان ۱۴۰۱، ایرانیان در داخل و خارج کشور در تجمعهای مختلف خواستار آزادی او شده بودند.
همچنین بسیاری از نهادهای بینالمللی از صالحی اعلام حمایت کردند و تعدادی از مقامهای سیاسی کشورهای غربی نیز کفالت سیاسی این خواننده رپ را به عهده گرفتهاند.
توماج صالحی در حالی آبان سال گذشته و در میانه خیزش انقلابی بازداشت شد که با پیامهایش در شبکههای اجتماعی از اعتراضات مردمی حمایت قاطع کرد.
این خواننده معترض پیشتر و در شهریور ۱۴۰۰ نیز بعد از خواندن آهنگ «سوراخ موش بخر» در اصفهان بازداشت و بعد از مدتی آزاد شده بود.
او در روز ۹ مهر در تماسی تلفنی از زندان دستگرد اصفهان گفت که بعد از شش ماه اعلام درد دندانش به مسوولان زندان و «هفتهها بیخوابی و تب و لرز از درد»، در نهایت دندانش را با «سیم ماسک و نمک همراه با درد بیاندازه» عصبکشی کرده است و تنها سه روز پس از این ماجرا، مسئولان پزشکی برای پر کردن آن دندان مراجعه کردهاند.
صالحی همچنین همچنین شرحی از حدود یک سال بازداشت خود ارائه کرد و گفت در دوران بازجوییهای «۱۲ ساعته» در سلولهایی نگهداری میشده که چراغ آنها بهصورت شبانهروزی روشن بوده است.
او در این بازجوییها به گفته خودش هر بار به صدور حکم «اعدام» تهدید و سپس به سلول انفرادی «هشت متریاش» بازگردانده میشده است.
او گفت اضافه کرد: «خط قرمز من هوادارانی هستند که فریب تهمتهای ارتش سایبری حکومت را نخوردند.»
این هنرمند همسو با خیزش انقلابی ایرانیان علیه جمهوری اسلامی همچنین با اشاره به تلاشهای حکومت برای سرکوب تاکید کرد: «به مرگ گرفتند اما به تب راضی نخواهیم شد.»
در اواسط تیر امسال، این رپر به شش سال و سه ماه حبس به اتهام «افساد فی الارض»، محکوم شد.
او در آثار خود به موضوعاتی چون فساد در جمهوری اسلامی، اعتصابات کارگری، اعدام و زندانی کردن مخالفان جمهوری اسلامی پرداخته است.
علاوه بر توماج صالحی، مهدی یراحی، خواننده و آهنگساز معترض، نیز ششم شهریور بازداشت و به «تشویش اذهان عمومی، تبلیغ علیه نظام و ساخت و انتشار فیلمهایی خلاف عفت عمومی» متهم شد. یراحی نیز ۲۵ مهر با تودیع وثیقه موقتا از زندان اوین آزاد شد.
از سوی دیگر، سامان یاسین، دیگر رپر زندانی در جریان خیزش انقلابی، نیز با گذشت یک سال از بازداشت موقت همچنان در شرایطی بلاتکلیف در زندان قزلحصار کرج است.
او مرداد امسال در نامهای از زندان گفت که ماموران برای گرفتن اعتراف اجباری، او را تحت شکنجه جسمی، روانی و دارویی قرار داده و در این مدت اعدام مصنوعی، اقامت در سردخانه و شکستگی بینی را تجربه کرده است.
محبوبه رضایی، زندانی سیاسی، در نامهای از زندان اوین به محکومیت خود به ۲۶ سال و پنج ماه حبس که هفت سال و ۹ ماهش قابل اجراست واکنش نشان داد. او نوشت: «چه در زندان، چه خارج از زندان راهم را در کنار ملت ایران ادامه خواهم داد و تا آزادی سرزمینمان دست از تلاش بر نخواهم داشت.»
محبوبه رضایی هفته گذشته در یک پرونده مشترک همراه با سمانه نوروزمرادی و رضا محمدحسینی از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران مجموعا به ۶۱ سال و ۱۰ ماه حبس محکوم شدند.
در دادنامه صادر شده آمده است در صورت تایید این حکم در دادگاه تجدیدنظر، هفت سال و ۹ ماه زندان برای محبوبه رضایی و رضا محمدحسینی و شش سال و سه ماه زندان برای سمانه نوروز مرادی قابل اجرا خواهد بود.
رضایی در نامهاش از محمدرضا عموزاد، صادر کننده این احکام، به عنوان «قاضی بیدادگاه انقلاب» و کسی نام برد که با افتخار اعلام میکرد «روح الله زم» و «محسن شکاری» را اعدام کرده است.
این زندانی سیاسی با بیان اینکه «با افتخار اعلام میکنم با آنکه جوانیام در زندان سپری میشود اما اندوهگین نیستم» در نامهاش نوشت: «عشق به میهنمان، هراس از زندان را بیمعنا و امید را زندهتر از قبل کرده. در زندان اوین در کنار دیگر خواهران و برادران مبارز و آزادیخواهم هستم.»
او تاکید کرد: «زندان، شکنجه و کشتار نمیتواند انسانهای آزاده را از آرمان و اهداف خود منصرف کند. آنها رنجها را به جان میخرند و مصممتر و قویتر از گذشته تلاش و مبارزه میکنند.»
رضایی در ادامه به آنچه پیش از این در زندانهای جمهوری اسلامی تجربه کرده پرداخت و نوشت: «ماهها در زندان بوشهر جسم و روانم مورد تعرض قرار گرفت، رنج کشیدم اما هرگز تسلیم نشدم. بارها در زندان عادلآباد [شیراز] در اوج درد به یاد برادرم وحید افکاری ادامه دادم. خواهرانم نسیم شهبازی و حنانه کیا جانشان را دادند، حسین حسینپورها چشمانشان را فدای ایران کردند و من امروز در راه آزادی ایران عزیزم بر خود وظیفه میبینم حبس را تحمل کنم.»
محبوبه رضایی نخستین بار در اردیبهشت ۹۶ بازداشت و خرداد ۱۴۰۱ پس از تحمل پنج سال حبس از زندان عادلآباد آزاد شد.
او در ایام حبس پیشین خود مدتی به زندان بوشهر تبعید و پس از ۹ ماه مجددا به شیراز بازگردانده شده بود.
این زندانی سیاسی در سال ۱۴۰۰ در یک پیام صوتی از زندان بوشهر که در ایراناینترنشنال منتشر شد، درباره تعرض به زنان زندانی صحبت کرد و چند روز بعد برای مدتی دسترسیاش به تلفن قطع شد.
رضایی در بخش دیگری از نامهاش از محمد حسینی، معترض اعدام شده در جریان خیزش ۱۴۰۱ و مجید هاشمی، از معترضان جانباخته آبان ۹۸ در شیراز یاد کرد و نوشت: «قسم به خون آنها چه در زندان، چه خارج از زندان به راهم در کنار ملت ایران ادامه خواهم داد و تا آزادی سرزمینمان دست از تلاش بر نخواهم داشت.»
این زندانی سیاسی «دست در دست هم گذاشتن و اتحاد و همسبتگی» را راهی برای آزادی ایران دانست و نوشت: «با هر گرایش سیاسی و عقیدهای با هم بر مسالهای اساسی یعنی آزادی ایران توافق داریم.»
او در بخش پایانی نامهاش نوشت: «جانم فدای ایران؛ همچنان که اصغر نحویپور زمانی که گلوله خورد فریاد زد "جانم فدای ایران".»
محبوبه رضایی که اکنون دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری میکند در تاریخ ۱ خرداد ۱۴۰۲ در بوشهر بازداشت و مدتی بعد از بازداشتگاه یک_الف سپاه پاسداران در تهران به بند زنان زندان اوین منتقل شد.