«صفحه خادم با تصمیم شخصی بسته شده»؛ تکذیب بازداشت رسول خادم توسط خبرگزاری وزارت ورزش

حسن یزدانی، کاپیتان تیم ملی کشتی آزاد ایران، با برتری ۰-۱۰ مقابل شاپیف از ازبکستان، به فینال وزن ۸۶ کیلوگرم راه یافت تا برای ششمین بار، مهم‌ترین مسابقه کشتی جهان در سال‌های اخیر را مقابل دیوید تیلور برای عنوان قهرمانی برگزار کند.

امیرمحمد یزدانی با برتری ۲-۱۳ مقابل رمضان رمضان‌اف، کشتی‌گیر روسی‌الاصل، از بلغارستان به فینال وزن ۷۰ کیلوگرم راه پیدا کرد. او فردا برای کسب مدال طلا به مصاف زین ردرفورد از آمریکا خواهد رفت.

در وزن ۱۲۵ کیلوگرم نیز امیرحسین زارع با برتری چهار بر صفر مقابل طاها آکگل، قهرمان سابق جهان، از ترکیه به برتری رسید تا در فینال این مسابقات با گنو پتریاشویلی، دارنده ۹ مدال جهان و المپیک، روبرو شود.

خادم امروز در پستی اینستاگرامی ضمن اشاره به «مادران، پدران و بازماندگان داغ‌دیده» نوشت که «همین جوری که می‌سوزم، بسوزی، کفن بهر عزیزونت بدوزی … که کُشتی یار ما رو، بی‌مروت …»

او همچنین با انتشار یک استوری از صفحه اینستاگرام پرویز پرستویی، درباره حضور رونالدو در ایران و تکاپوی مسئولان ورزشی و غیرورزشی برای استقبال از او و نگرانی‌ها بابت آبروریزی به دلیل امکانات ضعیف در ایران، نوشت: «مردمی که رونالدو نیستند، ولی آدم هستند.»

در بخشی از متن منتشرشده در پست پرویز پرستویی آمده: «اگر فیلترینگ مایع آبروریزی است، اگر جا دارد تهران زیبا شود، اگر آزادی رنگ و روی تازه می‌خواهد، اگر فرودگاه باید خوشگل شود و رفتار مسئولان بهبود بيابد، پس چرا این اشکالات را برای ما ایرانی ها رفع نمی‌کنید؟ کریس برای یک بازی فوتبال می‌آید و می‌رود. ما اما ساکنان ابدی این خانه پدری هستیم. آیا بخشی از این احترام و تقلا برای بهتر کردن اوضاع حق ما نیست؟ رونالدو نیستیم، آدم که هستیم.»

در وزن ۸۶ کیلوگرم، حسن یزدانی، کاپیتان تیم کشتی آزاد ایران، پس از استراحت در دور نخست، جایدن لاورنس استرالیایی را ۲-۸ شکست داد. در مرحله بعدی بیامباسورین قرقیزستانی را ۰-۱۱ برد و در یک‌چهارم هم امین از سن‌مارینو را برد تا در نیمه‌نهایی با شاپیف ازبک روبرو شود.

در وزن ۷۰ کیلوگرم، امیرمحمد یزدانی در دور اول حریف لهستانی خود را با امتیاز عالی شکست داد. در ادامه برابر ماگومد خانیف از آذربایجان با نتیجه شش بر صفر پیروز شد. او در یک‌چهارم نهایی ارنظر آکماتالیف را ۰-۱۰ شکست داد و حریف رمضان رمضان‌اف، کشتی‌گیر روسی‌الاصل بلغارستان شد.

در وزن ۱۲۵ کیلوگرم، امیرحسین زارع، پس از استراحت در دور نخست، خرامیانکوف بلاروس را ۲-۷ شکست داد. او در دور بعد اسمیت از پورتوریکو را با امتیاز عالی شکست داد و برای صعود به نیمه‌نهایی نیز از سد دانیل لیگتی مجارستانی عبور کرد تا حریف طاها آکگول، قهرمان مشهور جهان از ترکیه، در راه رسیدن به فینال لقب بگیرد.

در وزن ۶۱ کیلوگرم نیز رضا اطری پس از استراحت در دور اول، مقابل کودای اوگاوا از ژاپن مغلوب شد تا با توجه به شکست این حریف برابر رقیب امریکایی در مرحله بعد، از حضور در جدول شانس مجدد نیز باز مانده و از دور رقابت‌ها حذف شود.

مردانی بعد از پشت‌سر گذاشتن مصدومیت، از کادر تیم ملی اسکیت زنان ایران خواسته بود با گذراندن تست ارزیابی، مجوز حضور او در این مسابقات را صادر کنند اما امتناع مسئولان تیم از این کار باعث شد تا مردانی حضور در این مسابقات را از دست داده و در نهایت از تیم ملی خداحافظی کند.

او با وجود حضور در اردوی تیم ملی، در لیست ورزشکاران ایران برای اعزام به مسابقات آسیایی هانگژو قرار نگرفت.

نیلوفر مردانی در آبان سال گذشته و در اوج خیزش انقلابی مردم ایران در اعتراض به قتل حکومتی مهسا امینی، پس از قهرمانی در رقابت‌های بین‌المللی ترکیه، بدون حجاب اجباری و با پیراهن سیاه منقش به نام ایران روی سکو رفت. اتفاقی که باعث شد وزارت ورزش حضور او در این مسابقات را بدون مجوز شورای برون‌مرزی خوانده و عضویت مردانی در تیم ملی را تکذیب کند.

او با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود همراه با هشتگ «شریف‌بودن تاوان دارد» نوشت: «با قلبی آکنده از غرور و شادی برای سال‌ها خدمت به تیم ملی کشورم، میدان را به دختران آینده‌دار و شایسته اسکیت ایران واگذار و از تیم ملی خداحافظی می‌کنم.»

پس از ماجرای بوسیدن جنیفر هرموسو، بازیکن تیم ملی اسپانیا، توسط لوئیس روبیالس، رییس مستعفی فدراسیون فوتبال اسپانیا، بعد از قهرمانی این تیم در جام جهانی فوتبال زنان، ۸۱ فوتبالیست زن از جمله بازیکنان اسپانیا در جام جهانی اعلام کردند تا زمان کناره‌گیری روبیالس از ریاست فدراسیون این کشور، حضور در تیم ملی را تحریم می‌کنند. حالا بازیکنان تیم ملی زنان اسپانیا در بیانیه‌ای جدید تغییرات را لازم ندانستند.

در بیانیه بازیکنان که شامل ۲۱ نفر از ۲۳ عضو تیم قهرمان اسپانیا در جام جهانی است، آمده است: «تغییرات رخ داده برای اینکه بازیکنان احساس کنند در مکانی امن هستند، جایی که زنان مورد احترام هستند، تعهد به فوتبال زنان وجود دارد و می‌توانیم حداکثر عملکرد خود را ارائه دهیم، کافی نیست.»

در بخش دیگری از این بیانیه آمده: «بازیکنان تیم اسپانیا حرفه‌ای هستند و چیزی که ما را بیش از همه مملو از غرور می‌کند پوشیدن پیراهن تیم ما و رساندن کشورمان به بالاترین مقام‌هاست. به همین دلیل، ما معتقدیم که زمان مبارزه فرا رسیده است تا نشان دهیم این موقعیت‌ها در فوتبال و جامعه ما جایی ندارد و ساختار فعلی نیاز به تغییر دارد. ما این کار را انجام می‌دهیم تا نسل‌های بعدی بتوانند بازی بسیار برابرتری که همه ما شایسته آن هستیم، داشته باشند.»