محمدعلی زلفیگل، وزیر علوم، تحقیقات و فنآوری جمهوری اسلامی، از عملیاتی شدن طرح ارائه اینترنت طبقاتی به استادان و اعضای هیات علمی دانشگاهها خبر داد و گفت فرایندهای این طرح به زودی ابلاغ میشود.
این طرح طبقاتی که با نام «اینترنت باز» معرفی شده، قرار است با هدف استفاده از پلتفرمها و سایتهایی «با محتوای علمی، آموزشی، پژوهشی و فنآوری» در دسترس استادان دانشگاهها قرار بگیرد.
دی ماه سال گذشته مرتضی فرخی، معاون حقوقی و امور مجلس وزیر علوم با ارسال نامهای به روسای دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کشور، از آنها خواست تا فهرست اعضای هیات علمی خود را برای دسترسی به اینترنت طبقاتی به آن وزارتخانه ارسال کنند.
در این نامه، به مصوبه جلسه صد و بیست و نهم کارگروه تعیین مصادیق مجرمانه به عنوان مجوز این موضوع اشاره شده بود.
پیش از این عیسی زارعپور، وزیر ارتباطات و فنآوری اطلاعات جمهوری اسلامی نیز در توصیف اینترنت بدون فیلتر گفته بود این دسترسی مانند اینترنت خبرنگاری است که وزارت ارتباطات به برخی از فعالان مطبوعاتی داده است.
امکان دسترسی به سایتهای تحریم شده و نیز سایتهایی که کاربرد «چندگانه» دارند اما از سوی سیستم فیلترینگ مسدود شدهاند از جمله توجیهات ارائه این نوع اینترنت به اعضای هیات علمی دانشگاههاست.
با وجود امکان دسترسی برخی «شهروندان ویژه» جمهوری اسلامی به اینترنت بدون فیلتر، وزیر ارتباطات بارها تاکید کرده است چیزی تحت عنوان «اینترنت طبقاتی» در کشور وجود ندارد.
ایده طبقاتی کردن دسترسی به اینترنت اولین بار در زمان دولت حسن روحانی مطرح شد.
محمدجواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات دولت دوازدهم در میانه دوره وزارتش بارها ایده سطحبندی اینترنت را در مراجع رسمی و رسانهها مطرح کرد.
فاز اول اجرای این طرح نیز در همان دوره، با ارائه دسترسی طبقاتی به اینترنت بدون فیلتر به برخی خبرنگاران منتخب نظام عملیاتی شد.
به دنبال خیزش مردمی سال گذشته در کشور، در کنار اعمال محدودیتهای کمسابقه در دسترسی به اینترنت برای شهروندان عادی، گسترش دستهبندی اینترنت طبقاتی در دستور کار دولت ابراهیم رئیسی قرار گرفت.
در حال حاضر هم علاوه بر استادان دانشگاهها و خبرنگاران، نمایندگان مجلس، برخی کارکنان دولت و تعدادی از اعضای اصناف مانند صنف فنآوران رایانه تهران امکان دسترسی به اینترنت بدون فیلتر دارند.
اکانت ۱۵۰۰ عصر روز گذشته (دهم خرداد) تصویر نتایج اولیه آزمایش لباس دانشآموزانی را که در حملات شیمیایی به مدارس دچار مسمومیت شده بودند منتشر کرد.
نتایج آزمایشها نشان داده است مجموعهای از جرمهای مولکولی از جمله «جرم مولکولی ۹۹» روی لباس دانشآموزان مسموم شده دیده شده که نشانه «ساختار فلئورومتیل فسفات» است. ساختاری که عامل مشترک میان بسیاری از «گازهای اعصاب» از جمله «سارین، سیکلوسارین، سومان» و گازهایی از این خانواده هستند که در دسته گازهای بسیار خطرناک و مرگزا قرار میگیرند.
سارین از جمله گازهای اعصابی است که در حملات شیمیایی عراق به ایران هم استفاده شد که مرگ و بیماریهای منجر به مرگی چون سرطان را برای بسیاری از کسانی که در معرض این حمله قرار داشتند، به همراه داشت.
به گفته متخصصانی که این نمونهها را بررسی کردهاند اما شناسایی «نوع دقیق گاز» نیاز به انجام دو آزمایش high resolution mass spectroscopy روی جرم ملکولی ۹۹ و همچنین برای تعیین جرم ملکول گاز دارد.
حساب توییتری ۱۵۰۰ تصویر با اشاره به استفاده متخصصان از تکنیک GC-MS برای بررسی گازهای جذب شده روی پارچه لباس دانشآموزان مسموم شده، تاکید کرد که آزمایشها ادامه دارد و برای دستیابی به نتیجه دقیقتر و نهایی در مورد ساختار گازهای به کار رفته در حمله به مدارس، باید نمونههای آزمایشی بیشتری در دسترس متخصصان قرار بگیرد.
این حساب کاربری همچنین دستورالعملی برای گرفتن نمونه آزمایشی از دانشآموران مسموم شده منتشر کرده که شامل چگونگی بریدن دستهای از موی فرد مسموم شده و نحوه بستهبندی نمونه، برای ارسال است.
اواخر اسفند سال گذشته نیز ۱۵۰۰ تصویر گزارشی از ۷۰ مورد آزمایش شده منتشر کرد که شامل علایم گاز و عوارض آن روی دانشآموزان بود.
این بررسیها نشان میدادند دانشآموزان هنگام حمله شیمیایی ابتدا بویی چون «تینر، آشغال ترشیده، مرکبات گندیده و وایتکس» احساس کرده و سپس علایمی چون سردرد، لرز، تپش قلب، گلودرد، سرگیجه، ضعف بینایی، تهوع، تنگینفس، بالا آوردن خون، سرفه و ... داشتهاند و برخی دیگر از آنها هم برای مدتی دچار فلجی یا تشنج و بیحسی دست و پا شدهاند.
اولین خبر از حملات شیمیایی به مدارس، روز نهم آذر سال گذشته و در مورد مدرسه دخترانهای واقع در شهر قم منتشر شد اما در هفتههای بعدی و با سرعتی بیشتر، دهها مدرسه دیگر نه تنها در این شهر مذهبی که در بروجرد، تهران، تبریز، اردبیل، همدان، قزوین، ساری، کرمانشاه، اصفهان، کرج، بندرعباس، یاسوج، شیراز، مشهد، کاشان، آبادان، اهواز و ...، هدف حمله قرار گرفتند.
پس از تعطیلات نوروزی نیز در حالیکه گمان میرفت این حملات متوقف شده است، گزارشهایی از مسمومسازی دانشآموزان در چند شهر ایران منتشر شد.
از آغاز پروژه مسموم کردن دختران دانشآموز در ایران بیش از شش ماه میگذرد اما خبری از پیگیری قضایی و ادعای مقامات جمهوری اسلامی درباره بازداشت متهمان نیست.
در مقابل بسیاری از مردم و والدین، خود جمهوری اسلامی را مقصر حمله به فرزندانشان خواندند و با برگزاری چندین تجمع در اعتراض به ادامهدار شدن این حملات شیمیایی در شهرهای مختلف، جمهوری اسلامی را «حکومت بچهکُش» خطاب کردند.